Alle inzendingen over geweld

sla de kluit met een zweep als het nodig is en lik zijn wonden, spuug slijm op de striemen in zijn huid sprenkel zout water neem weg de diepe pijn met vriendelijke woorden die vertellen waarom en vul de leegte met zachte handen en loop veel op eigen benen van teugels bevrijd huiver, wees bang en laat het beest gillend in u los…

Hij zou graag ontzichtbaar willen zijn. Op een knopje kunnen drukken of een toverspreuk weten en voor hun roofdierogen in rook opgaan. Maar is het weer zover, dan blijft hij als aan de grond genageld staan. De grijzende gezichten, het getreiter en tot slot de vuisten... Er is geen ontkomen aan.…

voor L.G. het luchtruim is ontdooid, de wind werd zichtbaar aan de wand, waterzucht en spataderen ontsieren de oevers van verlaten wensen, de onderhandelingen waren afgesprongen en de vlaggen gestreken tot grondniveau, de fanfare speelde met lijf en leden haar stuk 'Gratis Toegang tot Kasteel en Park' daar hoorde ik voor het eerst de…

We horen paardenhoeven Galopperen door de bossen Waarop de stroper vlucht Met zijn gevangen vossen Eén stuurbeweging fout Het knotsen tegen hout Een buil voorop het hoofd En daarbij compleet verdoofd De jager is gevangen Wordt gefolterd in het hol Verblind door het duister En de maag meer leeg dan vol Vier verkenners op het pad Vonden hem…

Mozaïek is het beeld De vorm van de geest Neem mee wat je steelt Je bent er toch al vaker geweest Gekleurde bladeren op het pad Verdoezelen de weg die je loopt Zo ga je nooit en te nimmer nat Als je in de spookzone stroopt Niemand zal je kunnen pakken Je opent een poort in hun gedachten Bestuift de onderbewuste vlakken Door je slachtoffers…

sereen als de gieren die vinden in stilte gegeten, verzadigd verlaten hun prooi zo niet de jacht op het leed door de med-man beter gekend als de media-maan genadeloos speurend en junkend naar shots verlangend naar snel-scorend media-dope zo krijgt het bloed nooit meer tijd om te stollen kleurt keer op keer alles nog roder dan…

toen zij in stilte uitbrak schreeuwde zonder woorden sloten zijn vingers om haar nek drukten haar strijd weg haar ogen rolden angst en alsof bevrijd een wereld zonder gevoel een nacht voor blinden toen lag zij stil zoëven streed zij nog sloeg heel haar lichaam bruut zocht hij zijn weg geen hartstocht, geen liefde een idioot gevoel…

tweehonderd onschuldigen vermoord gesmoord in bloed hun kreten door hen zonder geweten gestoord laten zij weten dat hun gebeden zijn verhoord.…

Hier sta ik met mijn handen in de lucht een stil protest tegen alles wat haat wie voedt jou steeds weer met wreedheid dat je het menselijk leven niet in zijn waarde laat Ik dood je niet ik verneder je niet maar blijf je voor altijd strak in de ogen kijken om je daarmee te laten zien dat ik voor jouw terreur nooit en te nimmer zal wijken…

In alle stilte drogen woorden op papier roepend om vrede in de schreeuw te worden gezien ecce homo ‘zie de waanzin’ hangen ze zichtbaar in roodwazig licht nog druipend van bloed ecce homo achtmiljoen geteld de thuisblijvers drogen hun tranen thuis ‘terreur is menselijk’ drogen mijn woorden op het papier waaraan ik mij snijd…

De straten zijn onveilig ik zit hier als versteend voel mijn tranen niet meer druppen nimmer heb ik zo zacht geweend mijn gebroken hart is warm maar vandaag stierf er bars een stukje leven van mij af ze bliezen hard de kraaienmars…

Duivelse gedachten hechten zich aan verstand arglistig schieten ogen haar bange blikken finaal aan flarden Ineengedoken wacht zij als gevallen vrouw op hem, die ooit een engel was voor hij vlam vatte en vuur nog als passie brandde Zijn leidraad voor het leven vlammend in woord en daad vurig zonder liefde louter heet in hel…

Met een kronkel in het hoofd 18 jaar en op sensatie belust altijd sterk in zichzelf geloofd een leven vol onrust Aangekomen in de binnenstad alles en iedereen irriteert altijd een grote mond gehad in zijn ogen gaat alles verkeerd De druppel van de uitdaging een explosie van agressie bij de politie ondervraging het blijkt een…

Water kent haar grenzen niet krachtige en woeste golven dat de bemanning het schip verliet voor ze met storm werden bedolven Grootschalige redddingsactie een paar overlevenden ze leefden nog maar een fractie verankerd in al die regen In een moment van stilte stormgeruis in verandering de oceaan in luwe kilte tot haar wederopstanding…

De snelweg naar de vrede blijft voorlopig nog gestremd men zoekt verstand en rede waar niet tijdig werd geremd dozijnen onbedoelde doden moeten nog worden bevrijd van angst en wraak en noden U wordt ter plaatse omgeleid !…

Op de vroege lentemorgen terwijl het bad mij wakker spat dreunt de wereld op mijn mat en dompelt mij in aardse zorgen Ik lees van veel verterend vuur van dode-mensen-landen van weggeslagen stranden ook van menig stervensuur Vol blaren, derdegraads verbrand krult mijn hart zich huilend krom wil ik schreeuwen, maar blijf stom door de koppen…

Als je van te voren zou weten dat je leven ophoudt door een moord zou je dan nog een leven hebben als het eindigt met zo'n slotakkoord Wat gaat er in je om als je een jongen van zeventien jaren ziet staan met een pistool denk je dan: Nu gaat hij schieten hij schiet echt die halve zool Is dat het laatste wat je kunt denken…

Ik was streng maar wel rechtvaardig Niet joviaal maar toch wel aardig Werkte in het onderwijs Hij was streng maar wel hulpvaardig Deed zijn plicht Was nog zo jong had nog volop zicht ook in de raad voor allemaal Tot dat moment die dag werd ‘t werken in het onderwijs voor hem fataal…

Zinloos geweld Wanneer houdt het op Zinloos geweld Misselijk makend Zieke geest Zinloos geweld geen medicijn dat deze wereld daarvan geneest…

Vanaf mijn geboorte was ik links en dus een buitenbeen. Iedereen op school die schreef rechts, Dus ik stond al meteen alleen. Er kwam een touwtje aan te pas, zodat ik links gebonden was. Alle kinderen keken mij aan, ik moest rechts schrijven leren gaan. Ik had een vriendje die was scheel, zijn rechter oog was weggeklapt Waarom…

Ik ben een papavertje in een veld heb schuw te weinig zon genoten hang luw mijn knopje kuis gesloten vanwege angst voor nieuw geweld Mijn steeltje is een beetje stuk geknakt daar `t ruwweg werd geplet een sprietje was ik nog maar net toen `k werd gekapt van het geluk Toch koester ik stuifmeel in mijn hart ook bloesem heb ik al…

Na groot geweld vloeien doorgaans de tranen De raven komen zich tegoed doen aan het op de aarde gelaten vlees Nabestaanden huilen, aaseters houden een bloederig feest Oorlogsslachtoffers bestaan voort in wanen Moeders treuren om verloren zonen De wind waait geuren van brand en verwoesting Er zijn medailles om heldhaftigheid te belonen Een storm…

op zoek naar ogen die alles zien en leven uit putten delven was het een wasvrouw die in ochtendkantoorlicht langs mij sliep op straat ik zag haar niet blind geslagen me zelf te groot lichaam op barsten moet wakker waken gleden er vannacht geen twee ogen gele maan ik haat het vechten moet morgen glimlach maken mensen die praten…

schoppen maar tegen het beest hij is nooit één van ons geweest je kijkt ze aan voelt de slagen sluit je af, de pijn is niet meer te verdragen moordlust in hun blik verlamt al je gedachten je proeft het bloed weet waar ze op wachten botten breken en de kou trekt op je ziet jezelf verfrommeld als een vod nog trappen ze uitzinnig…

Neem mij mee aan je hand Sleur mij weg uit het geweld Ver van ongewenst verdriet Doe het nu, verlaat mij niet Neem mij mee aan je hand Laat mij jouw warmte voelen Ver van onzinnig verdriet Doe het nu, verlaat mij niet Neem mij mee aan je hand Samen genieten van elkaar Ver van wreed verdriet Doe het nu, verlaat mij niet Sleur mij weg…

even wat stoeien even een schop zinloos geweld waar slaat het op? voor de grap duwen voor de grap slaan totdat die ene dag komt dat je voor zijn kist moet staan…

even wat stoeien even een schop zinloos geweld waar slaat het op? voor de grap duwen voor de grap slaan tot dat die ene dag komt dat je voor zijn kist moet staan…

Zomers lang Kamerbreed Verdroeg ik het dol lawaai van de dwaas Las de les van wachten op de schicht Het bedwelmend inzicht Dat ik niet langer verwacht Tot ik val In de modderkuil In de oven die mijn knoken likt en slikt. Het gemijmer zuigt kleur uit mij De rijpe inval De appel die bloost en lonkt naar mijn tanden. Nu weet ik dat het…

"ben ik een eikel" zei ik "zeg dat nog eens, als je durft" "bam" sprak zijn vuist van haar hardste kanten een druppel bloed danste op de kale vloer en werd maar al te gauw vergezeld ik stropte de mouwen op…

Het zou niet genoeg zijn Niemand kon jouw plaats innemen die fatale dag Wat had het gebaat als ik Hem had gevraagd Lieve God laat hem leven Neemt U mij in zijn plaats het zal mij een eer zijn. God wilde jou bij hem terug Je was er klaar voor, en hoe! Eindelijk. Wie ben ik dan wel vergeleken met jou; Geen optie. Hij houdt van je…