1259 resultaten.
kom maar- zei je - kom maar
netgedicht
4.5 met 32 stemmen
1.641 kom maar- zei je- kom maar
geef me je hand - en je omsloot de mijne
jouw handen -mooie handen
ranke - gevoelige - alles-omvattende
kom maar - zei je- kom maar
geef mij je bagage
ik toon je aan mijn wereld
aan de dingen die er waren en de dingen die er zijn
ik toon je aan de mensen en de plaatsen
de pleinen en de kerken
vertel je wat ik denk…
dat had voldoende moeten zijn
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
705 die nacht gekleed in naaktheid
en volle overgave
ontdaan van elke franje
waarop de wonderlijke stroom
ons eindelijk in stilte samenbracht
die nacht waarin je smeekte
- KIJK ME AAN -
heb ik mijn ogen geopend
en meer dan mijn ogen
om jou in liefde te ontvangen
die nacht heb jij door mij
tot op de bodem van mijn ziel
DE WAARHEID GEZIEN
dat…
Weten is niet voelen, zoals voelen weten is
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.026 Ik weet het weer,
ik weet het weer,
drank en peuken,
vergetelheid valt niet te duwen
waar het niet gaat,
verdriet vul je niet op,
gebeiteld en gehouwen,
begraaf je niet met een schop,
een gat aan de kustlijn,
gevuld met het getij,
nooit vergaan,
ik weet het weer,
ook als ik even niet kijk,
jij liet me zien wat ik kan zijn,
en ik jou wat…
emotievolle storm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
539 soms gebeurt er teveel
tegelijk
in een mensenleven
en moet je
al is het maar heel even
diep ademhalen
en
vertrouwen houen,
ondanks het rouwen
om verlies
verlies ,
op diverse manieren
ondergaan
waarna je hoe dan ook
zonder die ander
verder zult gaan.
een man, een vrouw,…
Verlangen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
644 laat me zwemmen in jouw ogen
maar niet oeverloos op zee
hou me dichter almaar dichter
neemt jouw liefde mij dan mee
of zal ik heel lang moeten dwalen
zonder oponthoud misschien
jou dan langzaam aan vergeten
daar ik je nimmer meer zal zien
of zullen we groeien wij tesamen
in de diepste zin van het woord
het van de daken schreeuwen
totdat…
Vertoeven op de grens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
615 ik vertoef op de grens
van twee werelden
de luwte van de zomer
nog duidelijk in het hoofd
zo voelbaar de tierige herfst
met zijn troosteloze
hangende mistdruppels
aan de berkentakken
toch,
ik zie de vogels genieten
van de noten langs de bosrand
de laatste bessen geurig en zoet
en ik sprokkel de goesting
een aanvuring, de moed…
Voor de laatste keer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
755 trekken wij onze kostuums aan
worden onze gezichten beschilderd
zetten we alle relikwien klaar
tikt de klok de minuten weg
wensen we iedereen toi toi toi
wachtend op 'n vers publiek
zodat wij de eerste stappen
op het toneel kunnen zetten
om hen een geweldige middag
te kunnen bezorgen…
Dementie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.139 Ik zie, ik voel, ik merk steeds meer
Hoe jij steeds meer, steeds minder weet
Ik zie, ik voel, ik merk steeds beter
Hoe jij steeds beter, steeds alles vergeet
Jij ziet, jij voelt, jij merkt steeds meer
Dat jij niet meer weet, niet wie ik ben
Jij ziet, jij voelt, jij merkt steeds beter
Dat jij niet meer onthoudt, dat ik je ken
Jij vecht, ik…
Uit jouw stilte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
543 Uit jouw stilte
wil ik naar de lente lopen
doorbreek het zwijgen
met geluid van puur geluk
op het strand is de horizon
weer zuiver en toereikend
als een maagdelijke bladzijde
in gedachten zonder poëzie
nabij een dichter die wil schrijven
uit jouw stilte in de luwte blijven
zonder stemgeluid en zonder echo
alleen de grijze tinten van…
woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 hij verleidt me… verleidt me, hij
fluistert woorden die ik wil horen
bij bloementuinen die zo heerlijk
geuren
als een kind in zijn armen ben ik
een veer gedragen door de wind
zo licht ben ik.
zes maanden lang draagt hij me
naar het land der verleiding
hij geeft me de zon, de zomer
vertelt me dat ik zijn alles ben
gelijk sta aan duizend…
Als
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 mijn armen reiken konden
hield ik je veilig, veilig
verstrengeld in mijn armen
dan droogde ik al jouw tranen
net zolang als nodig
tot er ruimte ontstaat voor
een voorzichtige glimlach…
Verst(r)ikt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 niet in woorden te vangen
vertellen tranen dat de opgelegde
taak te zwaar is om te dragen
met je rug tegen de muur
hou je je al zolang staande
geef mij je angst dan
hou ik je veilig voor de nacht
wieg je voor zo lang nodig
langzaam verstik je steeds meer
in een web dat jij nooit gesponnen hebt
uitzichtloosheid kenmerkt de plaat
die is…
een open deur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
524 in de kamers van gisteren
huist het gevoel van vandaag
ik had je graag zoveel langer gekend
maar wie je was is als de glans
van kleine korrels liefde, kleurrijk
als het glas
dat zuiver uit schoon zand bestaat
het schittert…
aan het eind van dit decennium
schuurt pijn nog immer voort
en hoort mijn hoofd jouw stemmingsdrang
vrolijk, als…
gift
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
532 ik was op reis en
genoot
de liefde van anderen
maar ook de dood
was heel dichtbij
en hand in hand begreep ik
het verband
van duizenden
en één
vanaf haar eigen hoogte
blonk een kleine ster alleen
een krachtige
verschijning en een helder blad
bracht eindelijk
nieuw leven
na een zuiverend bad
dat ook aan
duizenden en één
door…
Als bomen huilen (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 ik wrijf een
paar woorden
met handen
vol tederheid
langs de boom
die herfst huilt
zijn tranen
willen mijn lijf
omranden
omdat daarin
een herinnering
schuilt
de zachte aarde
opent zich langzaam
en wil mij dragen
ik hoor mijn naam
bij het vallen van een blad
kom met mij mee
wil een engel vragen
we zijgen even verder
in het…
Boot vluchtelingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 Ze waren uitverkocht en lagen als steile
doden op de levende have van het schip, drenkelingen
die het nog niet weten, voer voor de vissen, mest
voor de bodem van de zee
namen die vertekend op het dek liggen te verbleken
met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van
een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind
hadden geraapt uit…
Een verhaal dat kraait
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 Hoe vluchtig de dag ook strijkt
langs pauzes die met bevroren snaren
mijn vingers tillen naar de waardigheid
die mij dreigend verlaat,
hevel ik mijn gemoed in de zakken
waarin ik mijn handen draag, leeg is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon
ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een…
krachtbron
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
499 uit rots geschonken vloed
aangeboord door moed -en later
ook het goed en kwaad van
welgemeende raad
een menigte verzamelt zichtbaar
licht in open handen
daarna strelen ze langs rots
door losgelaten leed, het zweet des aanschijns
geeft een bete broods
de taal van alle landen
en
de handen dalen neer
ze plukken vruchten uit het…
Zo'n dag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
700 Dit is zo’n dag waarop elke last lichter lijkt
de schaduwen streeploos
de bomen geen anoniem wuivend getakte
maar beleefd knikkende lakeien
de vrouwen geen haastige passanten
maar frivole omkijksters met gloeiende wangen
Alles leeft en spreekt me aan
de lakeien vousvoyeren, de gloeiwangen tutoyeren
Dit is mijn ban, mijn toverlamp
mijn haremvolste…
fataal
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
650 toen het glas brak
aan versteende lippen
kleurde bloed de dag
in plaats van rode wijn
[2010]…
Gemis, een groot gemis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
700 ik mis hoe je mijn naam uitsprak
jouw zachte baard. aanstekelijke lach
jouw levenslust, brede smaak van muziek
jouw kookkunsten, je warme knuffels
waarin ik mij zo welkom voelde
jij die allerlei mensen samenbracht
kleinkunstenaars een podium gaf
omdat iedereen een kans verdiende
mooi mens
het leven kleurde mooier met jou…
Mis mij niet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 vind mij in de wolken
zoek mij in de zon
gevleugeld of gevlinderd
uitgevlogen of in cocon
plant mij in de aarde
ruik de geuren van een bloem
hoor mij tjilpen als een vogel
als een honingbij vol gezoem
verwar mij niet met leegte
herinner hoe het ooit was
vier dagelijks het leven
stamp in iedere plas…
Mijn halve sponde
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
526 De dode wekker
ratelt mij tot leven
als elke morgenstonde
even streelt
mijn rechterhand
de lege ruimte tot bedaren
de andere hand zoekt
tevergeefs de linkerkant
daar waar mijn liefde lag
ontdaan en wezenloos
verlaat ik mijn halve sponde
en pluk gedachteloos
de nieuwe dag…
Rouwen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
662 Ik ben boos
Nee, ik ben woedend
Maar heb ik het recht
Om boos te zijn
Ik kwel mezelf
Met de gedachte
Dat ik moet leven
Met deze pijn
Ik heb verdriet
wel of geen tranen
Het maakt het gemis
Er niet minder door
Ik roep je naam
Maar krijg geen antwoord
Het is enkel de stilte
Die ik nu hoor
De aarde draait nog steeds
Maar voor…
Plovi, Plovi
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 een visser vaart uit
ver van het land
in een wrakkig bootje
zijn hart draagt liefde mee
op de grote dobberzee
het water, water
zee zo diep kleurt
als de ogen van Anka
blauw, zo blauw
zijn wonderschone vrouw
“bootje, bootje
breng mij veilig
naar de haven
met mijn vissenmand
naar het thuisland”
* Naar een Dalmatisch volksliedje…
Schaduw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
483 Een schaduw schiet voorbij
Achter een wolk weer verdwenen
Een geurspoor komt langs mij
Als een kat langs mijn benen
Wilde vragen naar je naam
Maar je was reeds verdwenen
Heeft jouw schaduw wel bestaan
In het nu of het verleden...…
Binnenste buiten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
514 In het oorverdovend stille
schreeuwt soms het woordeloze
ongeduldig om een stem
tot zolang zal de geest
in cirkels blijven zweven
op golven van thermiek
vertrouwend
op die levenskracht
durf dan de krampachtige greep
los te laten op het leven
het binnenste
zal naar buiten breken
op de mooiste tonen van
innerlijke muziek…
Zonder gezelschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
746 ik ken jou wel
maar zien doe ik je niet
onhoorbaar ben je
toch raak je mij
vooral in stilte
snij je nog dieper
dan oosten wind
tegen mijn schrale gezicht
gelijk de verkleurde
kalender boven het dressoir
omarm jij mij
iedere dag opnieuw…
Afloop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 in vogeltaal vind jij
Gods scheppingsverhaal
je hebt enkel het gevoel
zelf dan te moeten zwijgen
tussen de laurierstruiken
vind je de natuur op z’n best
gebroken schalen van eitjes
in een oud vertrouwd nest
bollebozenveertjes zien
op een krasse berkentak
een pak van je hart
immers het leven zelf…
-
luister, luister
in je…
Wereldlichtjesdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 ook voor jou brandt er een kaarsje
twee jaar mis ik jouw kriebelbaard
jouw mooie kijk op het leven
hoe jij genieten kon
van muziek het kokkerellen
gedichten, mensen
een biertje, broodje paling
het leven
ook voor jou brandt er een kaarsje
want het is stil, stiller zonder jou
toch draag ik je met alle liefde mee
altijd mee…