2123 resultaten.
Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
726 De ochtend keerde alles, bloedsomloop
En haperingen maakten rechtsomkeert
De binnenzijde van mijn kussensloop
Was ook geheel naar buiten toe gekeert
Geluiden klonken anders, het getal
Was niet meer logisch en de mijmerij
Verlichtte elk bereik van het heelal
De waarheid werd gewoon een schilderij
Ik werd verdwaasd gewekt als nooit tevoor…
Zomerse regen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
843 verhitte gevoelens branden
verwarren
in gedachten
verloren
als dan de bui loskomt
stromen tranen
over
een opgelucht gezicht
zomerse regen
verkoelt en verzacht
de emoties
geblust…
Berusting
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.074 wachtende
ongeduldig dolend
in het ongewisse
blijvend
starende ogen
priemen in het niets
dat een leeg beeld weergeeft
op een troebel netvlies
een diepe zucht
zakt diep weg
verloren in machteloze strijd
om zekerheid
eindeloze stroom gedachten
verwaaieren
in een onrustig hoofd
bezeten
moe en gestreden
berust hij…
Sneller dan licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
420 lief lachten
de demonen terug
ze spiegelde vaak
en als zij vervelend
werden toonde
zij hen de rug
zij was gewend de
stemmingsbeelden
te bekijken voordat
een meerderheid van
vormen op herkenning
begonnen te lijken
dan zweemde rest
heel traagjes
naar normaal
was aanspreekbaar
waren reacties
volkomen legaal
een leven lang
was…
Richting rust
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.026 in een storm verwaait
het gebroken glas
zijn doel voorbij
tussen vingers als was
in stromen vurig zand
korrels van een ander leven
koelt het nieuwe hart
dat het oude heeft gegeven
het helende begin naar
een toekomst van slagen
door wijsheid verwelkomt
reis naar hoopvolle dagen…
Pubertijd
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.899 Oorlog tussen gedachten,
een strijd tussen ja en nee.
vele slapeloze nachten,
waarom ja en niet nee
Zoveel vragen te beantwoorden,
zoveel dingen die ik nog niet hoorde
Mijn leven begint pas
ik verga nog lang niet tot as.…
passievruchtaanbidster
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.455 de passievrucht sluipt,
onder haar jurk, zonder te weten
dat zij de mango aanbidt
veel vuile stofjes op haar geweten.
Het sap druipt exotisch
langs haar wang en haar vinger
dept hem bij het begin
haar huid begint spontaan te trillen.
De mango en zij zijn één
zonder te weten, trekt zij plots
haar schone velletje eraf,
samen…
Hou toch op!
gedicht
2.9 met 33 stemmen
11.499 Of het al niet erg genoeg is,
heb je mensen, om de paar jaar
kraaien ze om het hardst: ik ben
aan een nieuwe uitdaging toe.
Alsof, als ze daarop ingingen,
het beste in hen waar we al
zo lang op zaten te wachten
vanzelf naar boven kwam dan.
En alsof, was dat al het geval,
dat voor iemand anders dan voor
henzelf ook maar van het minste…
In oogopslag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 ik was de bubbel zat
die mij omsloot
waar ik me ook bewoog
alles was al eens beleefd
het perspectief
een tweede keus
nieuws meteen al retro
mensen lief maar te veel ego
ben onverwacht ontsnapt
niemand heeft het ooit
gedacht of aan zien komen
van de een op andere dag
heb tal van knoppen
finaal omgedraaid
spiegelde heel even maar wist…
Waterrand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.029 In het water van de Nieuwe Rijn kijken
de karkassen van fietsen tellen
vandalisme vanaf de Boterbrug
Op het water kapen takjes en piepschuim
gedachten van de oeverkant
stemmen kiezen het ruime zog
om over de Westerzee te verdwijnen
achter de steeds nieuwe horizon
Ook hier is geen rust in blijven
twee duiven klapwieken in de lucht…
Dansles
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.025 Getoupeerde haren, wolken lak,
onhandige colbertjes, brillantine:
twee moeilijke rijen, elk aan een kant.
In het lege midden met das en pochet,
de danskeraar, zalvend, zijn assistente
zedig, naar het lijkt, in een zwarte jurk.
De foxtrot, de tango, een Engelse wals;
het jasje dicht, een houterige buiging.
Gegiechel en gestrompel op de vloer…
Tijd
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.599 De tijd
is gemeten
naar veranderingen
die voor de mens
van begin tot einde
te volgen zijn
Het is een proces
begonnen
en binnen het menselijke bestaan
wordt dit proces beeindigd
Aan de hand van de
kleinste eenheden
van tijdsbesef
kunnen we ons een voorstelling maken
van langere perioden
van tijdsduur
bijvoorbeeld
een eeuw
of twee…
de bui breekt los
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.839 de lucht is dreigend
de bladeren stil
geen zuchtje wind streelt
de verstarde struiken
de koolmees is alert
kat gesignaleerd
de merel op het dak
maakt een duikvlucht
de bui breekt los
donder en bliksem
veroveren het luchtruim
ik pak mijn ambities in
haal het arbeidspatroon uit
zeg dag met het handje…
MOOIE DAGEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
603 De dag is mooi
als buien afwezig zijn
en een open zon ontvangen
wordt door een schitterende
schakering van verheugde mensen.
De dag is mooi
als een dichter zijn tong
tussen zijn tanden klemt,
zijn woorden snoeit
tot bloeiende parels.
De dag is mooi
als iedereen niet
iedereen blijft, klankem
en kleuren ieder begin
van grijs onmogelijk…
Anders
gedicht
3.4 met 57 stemmen
17.587 Er hangt de laatste tijd
langer een waas over de landen
steeds vroeger
worden bossen blauw
de laatste takken breek je
minder graag
en minder gauw
dat wat de handen doen
smaakt bitterzoet
in de verleden tijd
vervoegen zich de dromen
de laatste bloesem
heeft de kleur van tederheid
en in je lijf stolt het verlangen
tot vruchtbegin…
Twijfels
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.524 Twijfels komen soms op
als een onverwachte golf
niet bij machte
je te verzetten
of gewoon met daadkracht
die onzekerheid te pletten.
Ze kunnen ook werken
als een zon
niet zomaar een misschien
maar om gewoon iets
in een ander licht te zien.…
Dierenleed
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
434 de zon heeft
al heel vroeg
lente geschenen
kleurde aardse
eerstelingen van
pril naar groen
bloemde bladeren
uit de voorjaarsknop
naar schoonheid ten top
maar heeft ook de
natuur verstoring
op zijn geweten
in de volgorde is de
klad gekomen dieren
hebben te weinig eten
te vroeg ontwaken
uit de winterslaap maakt
nog geen voedsel…
Vrijheid ?
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.023 waterval, geruineerd,
zingt in de wind.
vingers, open, wijzen
naar stenen fundamenten,
waar, stil , duiven
in spelonken leven.
ik vergeet het water
tergend langzaam.…
Gebaren
gedicht
3.3 met 20 stemmen
11.666 Dat mijn overgrootvader op straat als groet
even de rand van zijn hoge hoed beroerde
en elke avond op de trap de kaarsvlam
met zijn hand tegen tocht behoedde
terwijl zijn vrouw zo elegant haar lange
rokken ruisend over de treden tilde.
En hoe wij dag na dag met vergelijkbare
onachtzaamheid de gordijnen sluiten, een
bladzij van een boek omslaan…
Manana
gedicht
3.2 met 20 stemmen
10.514 Morgen schijnt de zon weer
is je geest helder
lig je 's nachts niet wakker
doet je lijf geen pijn meer
is er kans op beter
is het nieuwe maan
ben je weer springlevend
is je hartslag rustig
doe je weer gewoon
is er hoop of
niets meer anders
niets meer
niets
-------------------------------
uit: Chrysallis nr. 5, 1980.…
Ommekeer
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
12.595 woestijnzand verblindt
zieners en dolenden
verhindert zicht op einde(r)
oase van nuchterheid
en werkelijkheidsbesef
vervangt fata morgana
het paard wordt achter
de wagen gespannen
de karavaan keert om…
Strohalm
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.601 Weet ik mij, standvastig
van geweten, zeker van vergaan.
Gedachten niet vergeten
en blijven we altijd staan?
Aan het einde niet meer zeker,
van liefde, dodelijke kreten
en is er leven op de maan?
Zo houd ik mij verdrietig vast
aan de laatste dag, gegeven
hoop misschien of een volgende keer
maar blijven staan
is geen keuze meer.…
Amoureus liedeke
poëzie
4.2 met 10 stemmen
4.572 Verandering van spijs
Maakt lust en appetijt.
’t Veranderen ik zeer prijs,
‘k Verander mettertijd*.
Daar zijn zoveel
Schoon, rijk en eêl*;
Ik krijg ook licht mijn deel.
*verkiezen: wisselende keuzes
*mettertijd = bijtijds
*eêl = edel
---------------------------------------------
uit: Grote bron der minnen (1622)…
Dit leven is mij niet gewoon
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.533 vervallen in een leefpatroon
alleen zijn leef 'k gelaten
dit leven is mij niet gewoon
ik ga het bijna haten...
de dagen rijgen zich aaneen
geen onverwachte dingen
nu ben ik even slecht ter been
je hoort mij zelden zingen...
de tijd dat ik nog sprong en zong
lijkt ver nu achter mij
toch is het nog maar kort gelee'
dat'k vrolijk was…
De treurzang van lente....
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.015 Ik proef 't laatste verdriet op
de bries van laatste lenteregen
hoor de haan spreken tegen
het eerste ochtendlicht
De treurzang van lente
droefheid in puurste vorm
draaien zich in hondertachtig graden
geven de wereld een nieuw gezicht
De mooie cirkels die eens
zo moeilijk draaiden, ze zijn
in mijn leven gekomen als rimpels
en zullen…
Bij de beek van mijn verdriet....
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
4.069 Ik zit in 't gras en kijk
hoe wolken zich verdelen
en mij in gedachten nemen
naar de zeven hemelen tegelijk
De zon brandt achter hen
in zachte sluimer zal zij schuilen
achter 't grote bos met de den
waar regen in tederheid zal huilen
Vind mij daar m'n vriend
bij de beek van mijn verdriet
dat ik nooit heb verdiend
Jouw woorden zullen…
Hersenspinsels
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
818 Ik sleutel in gedachten
aan stemmen in mijn hoofd
zij verwoorden de ideeën
die ik jaren heb geloofd
Maar nu blijk ik veranderd
wat zwart was is nu grijs
gedachten moeten anders
als op een verre reis
Neem het me niet kwalijk,
hoop dat ik niks bederf
mijn hoofd niet langer kleurloos
'k kom beter uit de verf!…
negentienvijfenzeventig
gedicht
3.0 met 27 stemmen
17.402 Het waren mooie jaren toen
de geest woei op bijeenkomsten
tijdens andermans kantooruren
bij versterkte tot zeer versterkte muziek.
Mooie jaren waarin
de neiging tot speelsheid
der werkende klasse
onomstotelijk werd vastgesteld.
Maar uit de ledige hemel viel
de ontzaggelijke stropdas.
---------------------------
uit: 'Vroege sneeuw…
lente puntsgewijs
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.346 er twee punten zijn
begin en eind
ertussen leven begint
sterven dat draait
als dansende derwisjen
cilindrische hoeden op
er geen leven is
na de dood
maar wat anders
misschien wel voorjaar
als het groen is
in de knop en opwindend…
Pure rebellie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
486 ik heb zinnen
gebroken die nooit
goed wilden lopen
klanken gingen
langzaam dissoneren
wat ik ook probeerde
het leven dat ik
de taal had gegeven
leidde een eigen bestaan
was uit haar
sociale setting gegaan
in pure rebellie
omgeven met
mystiek en magie
was er altijd al repliek
maar een totaal
nieuwe richting was
baldadige brandstichting…