Inloggen
start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 68368):

Wandelen door het verdriet

Rouw is eenzaam, het is nooit klaar,
praat maar even niet als dat niet kan.

Als de dood komt is hij heel overweldigend
plant dan uit liefde bij het graf een lampionboom.

Doe 't gerust ooit, neem tijd plant puur liefde,
haar takken geven elk jaar fraaie pluimen
's winters zaaddozen gelijk lampionnetjes.

Is rouw dankgebeden, boosheid, is 't eenzaam,
geeft het een hoofd vol grijze knagende muizen.
Luister, praat maar even niet als dat niet kan.

... Troostwoorden terugdenkend aan ooit en nu aan Oss en al het verdriet die dit mensen geeft. Het is een boek dat altijd in je huis blijft en soms weer opent. ...


Zie ook: https://www.facebook.com/...nnemieke.steenbergenspijkerman

Schrijver: annemieke steenbergen, 22-09-2018


Geplaatst in de categorie: sterkte

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 124 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)