Alle inzendingen over liefde

Met een vrijdag voor de boeg varen we met de wind in de zeilen Al is het pas morgen vroeg ik ben het dek al aan het dweilen Gewoon flink de vaart erin ja, echt alle knopen los Zij maakt me nu al blij van zin terwijl ik een blik werp naar haar tros Als we straks voor anker gaan aanmeren bij Verkade Zal mijn meisje er zeker staan ja ik…

een leven lang heb ik verleidingen weerstaan het hoofd in deemoed gebogen als zij te sterk bleken te zijn nooit berustend geaccepteerd maar steeds weer geprobeerd om ongevoeliger te worden voor de angels in het venijn met het inzichtelijker worden van het leven bleken de gegevens niet meer de basis te zijn voor het bestaan het strijden…

Zo uitgestrekt als de bliksemschicht de aarde raakt zo raak jij dagelijks mijn hart. Het gedonder voel ik als het kloppen in mijn spier door de impuls van de sinusknoop. Zo levend als de voltage mij houdt is er geen twijfel aan jouw flitsend bezoek. Na jouw vertrek achter de horizon ervaar ik het einde maar morgen beleef ik weer de hoop.…

Met ingehouden adem lag je op me, plank die uit bot. Toevallig uit de hand gelopen passeerde ik. Je pakte mijn hand. Deed me handpalmen aan vingertoppen liepen melodieën die ik niet kende. Iets werd ik van je, gek, voor eventjes, misschien een eeuwigheid, vijf seconden, van je haperen van je volmaakte toon. Oogwenk dat ik wist wat wij konden…

Ben jij er al die jaren niet geweest was jij een schim die lachte die zorgde voor een geweldig feest mij liet dansen in gedachte? al ben jij in al jouw eenvoud schijnbaar een meervoudig wezen ja mijn vermoedens zijn stout maar jij hebt geen tegendeel bewezen je zwijgt nu in alle staten anders was je altijd zo goed gebekt iemand had je…

ik heb de noten niet geschreven noch het lied gecomponeerd de melodie is van het leven dat zich in emoties manifesteert in straten en op pleinen klinken de eigen refreinen zingen woorden verbondenheid met familie vriend en buur soms met wat ongure dissonanten die verkeerde passen dansen op een feest dat door ieder wordt gevierd een zachte…

Zomaar jij Zomaar wij Zo speciaal Zo loyaal Al die jaren versleten Ondanks dat wij allang weten Echte liefde dat zijn wij... Ik en jij…

Dragende krachten Mij voortstuwend Met jouw heerlijkheid in mijn nabijheid Eeuwige dank Zuchten van geluk Wanneer jij mij kust Acceptatie van alles Zelfs de stormen Mijn leven gedeeld met jou Nooit meer anders willen Als een devotie waarheid geworden Wanneer de rivier tot leven wordt gewekt Het geloof in het lot Ook al zouden…

er zit muziek in je stem ook al heb jij dat altijd ontkend metrum en ritme zo geperfectioneerd alsof jij daar jaren op hebt gestudeerd frivool dansen blikken twinkelend in donkere ogen met verlokken en kozen het licht passionele zal ieders hart stelen in haar warm liefdevol delen met je charmante lach wordt alles nog eens samengevat…

Over de brug zie ik jou graag tegemoet vanuit het licht naar mijn schaduw. Mentaal verlicht jij mij als een zegen om de hartstocht te verzilveren. Zo parmantig als jij over de brug beweegt kan geen model aantippen. Dit beeld laat het bloed weer stromen naar mijn organen via de aderen. Een overbrugging vanuit de duisternis naar het centrale…

Galant als een heer sta ik voor jou om wegen voor jou vrij te maken. Gedisciplineerd authentiek in gareel schreeuw ik ordinair je naam van de daken. Galant om jou aan tafel te schuiven met de toiletbril terug op het toilet. Staat er na jouw werkdag met kaarslicht op tafel een geurig kleurrijk boeket. Natuurlijk is dit niet eenmalig…

Juni was de maand van de verlossing, vrij van mijn kwelling. Terug naar mezelf. Volhardend nooit meer mijn hart te geven aan een man. Kwam jij daar twee maanden later, terug uit mijn verleden. Terug naar het heden. Alsof jij eigenlijk nooit bent weg geweest. Een nieuw begin van iets ouds. Onverwoestbaar en echt. Overtuigend en mooi. Zwijmel…

Jouw knuffelbare ochtendlicht overweldigt mij en ik kus jouw zacht gelaat kom mijn droom wakker mij met liefde welk als een aura ook de mijne omringt zodat ik duizelig de dag aanga met liefkozingen in de hoop dat hardheid van het dagelijks leven mij voor even in een zucht ontglipt…

Ik zweer dat als ik je nu kus... Ik de volgende 60 jaar van mijn leven proef.…

Liefde is het die mij in beweging zette en mij hier spreken doet. Er is geen terugweg en er is geen brug. De zee spoelt ongelezen door de fles, de zon verdrinkt zich in het avondland. Is deze tocht een vlucht, een woordenloos gevecht om lucht. Het noorden liet ik achter me. De andere hel doe jij mij aan, balorige balling. Leid jij me verder met…

Met zonsondergang kantelt de horizon kleurrijk door het zonlicht glinsteren je ogen in spiegelbeeld elk detail begint te leven van de honger naar de nacht. Met zonsondergang spiegelt het licht jouw make-up de schaduwlijn is jouw taille wat in silhouet figureert in spiegelbeeld is waar ik na zonsondergang op je wacht. Na zonsondergang ontmoet…

Ik wil je zoenen... Maar alleen op de meest connotatieve manier mogelijk zodat geen enkele woordenboekdefinitie een kans maakt om te beschrijven hoe je longen zich vullen met de meest zoetste rijkste zuurstof mogelijk... En je toch zo ademloos laat zijn.…

Hier ben ik! Hier sta ik! Met het licht! Op jou gericht. Voor jou! Aan jou! Zonder postzegel. Als een bericht. De techniek. Specifiek. Voor jou! Met empathie. Geheel Zen. Exclusief. Verzend ik. Door telepathie.…

Wij sprongen in het diepe niet wetend hoe het af zou lopen. Die sprong had veel gevolgen ..we deden elkaar pijn Toch is het goed afgelopen we maakten opnieuw de sprong Omdat we bij elkaar willen zijn Die nieuwe sprong in het diepe heeft ons dichter bij elkaar gebracht en daarvoor ben ik dankbaar ....dag en nacht…

Gezet is niet dik maar onze vriendschap ging door dik en dun. Vol in het leven zonder dat wij er maar iets meer van verwachten. Bleek een forse blik in die ochtend door je vriend niet onvermijdelijk, dat de toon was gezet om tijdens een winterse bui in een hotel te overnachten.…

Na dagen haten, maanden bekoelen en jaren vergeten. Ben jij weer terug in mijn hoofd waar je ooit ook al zolang heb gezeten. In andere tijden met meer levenslessen komen wij weer bij elkaar. Als vanouds zitten wij met elkaar te praten. Loze woorden die weg vallen in de aantrekkingskracht. Die chemie tussen 2 mensen een onvoorstelbare kracht…

Het is rustig om mij heen alleen jij hebt zicht op meer 'k zie je ogen door glazen een beetje wazig, vind ik fijn verder door de nacht, almaar vooruit terwijl ik alleen met het verleden vrij volgen jouw wegen het nieuwe leven die ook ik zo graag bemin het is al laat, ontmoet jouw echo zij weerklinkt in mij, zal niet voor niks zijn.…

jouw pas is langer dan de mijne in vergelijk ben ik de kleine maar jij schikt en in een licht verend gaan komen we altijd samen aan toch dol ik onderweg maak vreemde capriolen tot jij er iets van zegt ik kan niet braaf gearmd met je lopen als ik jou op handen draag licht op in schaduwkanten imponeert in winkels vol klanten met…

Ik zou zeggen dat de liefde een Goddelijk geschenk is. Dat het dezelfde liefde is, die ons ervan weerhoudt de ander pijn te doen. Ik zou je al mijn liefde beloven, als we elkaar waar dan ook zouden ontmoeten. En ik zou het je met mijn leven beloven, want jou te verliezen is mezelf kwijtraken. Maar opgesloten in patronen, houdt angst mij…

Voordat de eerste zonnestralen mijn huid raken heb jij door een zoen mijn ogen laten ontwaken. Met die opgewekte tederheid dat ik de kou vergeet daar ik jouw gekleurde iris zie door mijn oogspleet. Mijn hart smelt door de temperatuur in mijn lichaam totdat ik weer de eerste zonnestraal voel door het raam.…

jij bent niet bang maar er hangen rafels aan je leven waarop een ander trappen kan losse draden die geen patronen kennen door schering en inslag van twistende stemmen waar de hoeder zoek is in een schreeuwende nacht die door gewetenloze stilte talloze malen wordt verkracht jij foetaal wil wederkeren naar de warme moederschoot om…

Ik deelde de warmte jij was mijn vertrouwde zonnestraal. Ons sprookje op iedere pagina in een gekleurd verhaal. De woorden zacht uitgesproken in een dromerige melodie. Ons sprookje maar de herinnering is geen vergeten illusie.…

Als het koud is Ver afgekoeld tot diepvries temperatuur En elk uur dat leven geeft toch verloren lijkt Want de wind is te lang guur Dan is het tijd om 't ijzer te smeden Niet in de hitte van de strijd In mijn hart smeulen vonkjes en liefde gloeit op die vlammend de kilte bestrijdt…

In een ander vertrek, tikt het glas en kraakt.. haar adem verstomt, magie ontwaakt in het holst van de nacht stroomt energie en kracht dwars door het leven heen hij is daar, hij laat haar niet meer alleen. Energie golft door het leven geen angst en beven samen slapen, samen waken samen, het leven maken zij geeft hem woorden blijf bij…

Diepe liefde voor jou altijd en alleen bij jouw zicht en aanwezigheid, diepe liefde die sneed in hart en hoofd leek in tijd en eeuwigheid het geluk dat God me had beloofd.…