5922 resultaten.
Uitgezongen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
614 de juiste woorden te vinden
lijkt een onmogelijke opgave
nu jouw stem stilvalt
beantwoordt de zon
de meest onzinnige vragen niet
hult ook zij zich in stilte
de lijster ja, zij zingt luidkeels
' jij was zo mooi, jij was prachtig
maar jij hebt strijd nu gestreden '…
i.m. Barry
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 zoals
e daar ligt met
je ogen dicht
‘n zweem van
een glimlach rond
je lippen. heeft
de dood je mond
in angst en pijn
verwrongen? of
is ‘t je zelfgekozen
rust die ons treuren
sust?…
Nu sta ik hier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
554 als in een film
waar ik niet in wilde stappen
sta ik nu hier, aan jouw graf
omringd door een zee van bloemen
en mensen, heel veel mensen
kijk ik, als door andermans ogen
naar hetgeen er plaats vindt
' ben jij dat, mijn lief die ik ten ruste leg ? '
ongeloof rolt over mijn wangen
niets is meer wat het lijkt
omarmd door de zon
voel…
In stilte is de kamer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
552 In stilte is de kamer.
Geen wijzer wordt bewogen,
alles staat of ligt in rust.
Een stofje dwarrelt,
voor de rest geen zucht.
Op de kast een foto
van omhelzen, van jong geluk.
Een lage zon leest langzaam
zijn en haar gezicht,
vol hoop en verlangen.
Twee levens uitgehangen:
het ging nooit stuk.
Stilte heerst vandaag.
Morgen gaat men ruimen…
Jij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
735 Jij
de vrouw
die mij liefhad
nog voordat ik
één voet op
deze aardbol
had gezet
jij
mijn steun
en toeverlaat
jij bent mij
voorgegaan
naar daar waar
engelen zingen
jij
de vrouw
die mijn moeder
is en was
ik zal je missen
je stem, het strijken
door mijn haar
rust zacht lieve moeder…
Medeleven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
699 Zo treurig staan je ogen wanneer je naar me kijkt
lach of dans voor mij dat is altijd beter
doe iets wat er op lijkt
ga de kamer met goudstof behangen
als je goed luistert
kun je iemand horen
die fluistert
ik ben niet meer door dit leven gevangen.…
onverwacht bezoek
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
673 op onverwachte tijd en plaats onzichtbaar
voor het oog maar met een vaart nauwelijks
te benoemen, raast en snoeit hij schoonheid
plat, velt daarna oude bomen, vernielt
het huis, herinnering, bekleedt alles met
zijn lelijkheid om twijfel te voorkomen
knaagt rustig voort, rooft dan de kracht
knakt de wil: geen lieve moeder die hier
helpen…
Avondzang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
664 Hij lag al in zijn kist
maar kwam gewoon
aan tafel.
Toen ik stil bleef
bad hij het af
door mijn gerafel.
Waar alle taken zwegen,
en roddels jaloezie
was tijd de gast.
Zijn eindjes
knoopten
mijn avondzang vast,
regen het lied van de arend.…
vertigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 zonder aanwijzing of bericht heb je
het vertrouwde zelfgebouwde nest verlaten
ik wacht, verstoken van je tederheid
hoe ver ben je gevlogen?
vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw - de schering
los van inslag - en aderen als rood koraal
het hoofd nog…
Zonder één woord
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
692 van het ene op het andere moment
sta ik hier naakt, nu niets meer is, zoals het was
te midden van al die scherven zoek ik krampachtig
naar houvast in dat wat leven heet
wat eens mijn basis was, is veranderd in onzekerheid
cement omgezet in tranen, voelt het als één grote zee
waarin ik stuurloos ronddobber, in de hoop
langzaam weer grip te…
brodsky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 vanaf de Fondamenta degli Incurabili staar je
over het water naar het stille dodenrijk
zijn boot zal je brengen, daar waar je zal rusten
in nabijheid van haar, je geliefde Venetië
dampende mist, de sfeer van stilte dragend
het water, de tijd, licht en donker
heden en verleden, verlangen en vervulling
steen en vlees, liefde en afscheid
taal en…
Leeg
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
579 geen volzinnen
zullen ooit meer
uit jouw pen vloeien
daar jij woordloos
opging in de mist…
Overgaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 de kaart die op
tafel ligt
hoeft niet meer
te worden gepost
het boek
dat ik voor je had liggen
hoeft niet meer
te worden gelezen
het broodje paling
dat we zouden halen
hoeft niet meer
te worden gegeten
al varen boten voorbij
vol verhalen
over jou…
Over gegaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 jij bent alvast vooruit
naar zomerland
daar waar wij nog niet
aan willen
het is nog veel te vroeg
toch zien wij elkaar weer
wanneer onze tijd daar is
en de aarde verruilen voor
dan zullen wij je vinden
tot die tijd
pluk ik de dag
en geniet ik
met al ik ben…
Omarmd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
627 door de zon
reden we je tegemoet
gewapend met zonnebloemen
drie soorten maar liefst
liepen we naar daar
waar gisteren de kist
nog open was
om je te zien
met een vredig gelaat
je colbert aan, met daarin
je visite kaartje van
' Poëzie gaat door '
vandaag de uitvaart
aan de Wetering
prachtige wolken
omlijsten de horizon
je…
Waken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 De nacht overheerst het blauwe uur
dikke druppels overspoelen mijn gezicht
een zwarte wolk vol tranen van verdriet
verdrijft haar unieke laatste stralende licht.
Terwijl ons teken in het zand wordt verdreven
blijft de depressie hangen boven mijn hoofd
druppels vervagen de hartstocht in het zand
dat de warmte van de waakvlam uitdooft.…
Wittemaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
895 Een andere maan licht op
Wittemaan
Een blanco pagina
ontvouwt zich in de nacht
en wij kunnen schrijven
zoals wij konden liegen
de woorden van liefde
Een blanke maan komt op
Dollemaan
Ik weerwolf… et tois?
Une femme loup garou
en wij kunnen vechten
zoals wij konden schieten
met woorden van liefde
Wittemaan licht op
over de daken van…
Ome Joop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 Ik ken mijn oom van vroeger
van sporthal zuid en van Ookmeer
daar speelde ik als kind handbal
die tijd komt nimmer weer
Hij groette met een grote zwaai
als altijd enthousiast
speelde het liefst nog
met ons mee
de graag geziene gast
Nu is hij in zijn hemel
kijkend op ons neer
vertelt ons
het is goed geweest
al doet het afscheid zeer…
Mijn moeder
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.030 Ik bezocht haar voor haar verjaardag,
ik zat op de bank, waar niet lang
geleden het bed stond, waarin mijn
vader is overleden.
Gruwelijk snel na de inspuit van wat gif.
'Doe maar rustig aan!', zei mijn oerlieve
vader tegen de vriendelijke arts.
Ik snakte naar adem en ik weende diep,
dieper dan zijn graf in de natuur.
Mijn oudste broer…
Ik stond aan je graf, en rilde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
621 jij was nog lang niet klaar met leven
bevocht de dood met alles wat je bezat
op die bewuste dag vroeg je je af
' waarom ben jij hier, en jij.. en jij '
in gedachten gooide jij
jouw benen over de rand van 't bed
klaar om op te staan, aan de wandel te gaan
in gedachten
je hoofd wilde wel, je hart had nog zoveel willen zeggen
je oren…
Verjaren zul je niet meer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 wel tel ik alle zonnen
waarin jij jouw licht
op ons hebt laten schijnen
en nog
warm ik mij
aan iedere zonnestraal
die mij omarmen wil
al dans ik nu alleen
toch zal ik je blijven vinden
in de schoonheid van dit bestaan…
Voor mevrouw S. van haar laatste leerlinge
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 Het einde van jouw seizoen
De hemel neemt al lichtere tinten aan:
de bleke dag is hier waarop ik je prijs moet geven aan aarde en aan vuur
Verbittering was je metgezel;
je was getuige van mijn tranen;
Je sprak over verschrikking
en over trouw.
Ik was er, maar je wist het niet
Winterkou slaat me in het gezicht
jouw seizoen is voorbij…
Asbestemming/5 februari 2007
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 Rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde
die zachter voor je zal zijn
dan je leven ooit kon zijn
of geweest is
nu zwarte, kale stammen ten hemel reiken
nu vroege tulpen aarzelend hun bloemen tonen
nu een nieuw seizoen begint
regen zal je dorst lessen
de eik zal je beschutten
rust hier maar uit mama
op deze zachte aarde.....…
Wanneer de dood weer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
531 om ons heen draalt
en stukje bij beetje
jou de waardigheid
van het leven ontneemt
wil je nog harder
bewijzen dat je nog lang
niet klaar bent
door te zeggen dat hij het
bij het verkeerde eind heeft
ga een straatje om zeg
en met alles wat nog bezit
verzet je je
tot je echt niet meer kan
het knokken moe bent
omringen we jou
met onze…
Stukjes van mij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
556 Fragmenten van 't
Leven,verloren,
Hopen op, tijdens
Bestaan.
Ik veeg ze in potjes
Op een dag zijn er
geen over,
ben ik vergaan.
Gelabeld heb ik ze
op datum gezet,
in jouw gedachten-kast.
Daar waar ik was,
Wil ik blijven, herinner mij,
Hou me nog iets langer vast.…
Stilzwijgend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 al kijkend naar
nodig ik hem uit
op het randje
van mijn bed
ik zou hem
kunnen verhalen over
om mij ter wille te zijn
wellicht te overreden
niet dat het leven niet mooi is
integendeel
maar ik ben moe
heb genoeg gestreden
de wil ontbreekt
om nog
al kijkend naar
wacht ik
op zijn uitnodiging…
Vaar-wel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
571 De heuvel achter de haven
Biedt een luist’rend oor.
Vol vertrouwen deint
zij loom mee met
't klaaglijk zingen van
een vissersvrouw.
Zij golft 't zwaarmoedig
gezang, gebracht op
het zuchten van de wind,
verhalend over smart en wee
en hoe zij nooit
zal wijken voor de zee.…
Plots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 stopte mijn hart met kloppen
tik tak tik tak
de tijd verstreek
zonder uit te glijden
langzaam kleurde
de grijze kamer, blauw
vleugels werden vastgesnoerd
bleek wat ik tot dan toe geleerd had
voldoende om toegang te verkrijgen
tot het witte licht
opgenomen in een zee van liefde
waar ik verder zal groeien
tot daar waar sterren…
52° 8 N
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 Ik vind je om me heen,
bladerend door een fotoboek,
lach je al mijn pijntjes fijn.
Vanuit mijn ooghoek denk
ik je wel eens te zien, op de
bank, nippend aan je wijn.
Maar als ik mijn hoofd draai,
zie ik alleen een afdruk,
op de plek, waar jij eens zat.
Op dagen dat ik je meer dan
ooit, bij me wil, ruik ik aan
de kleren, die je ooit…
Ik heb je genoemd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
534 Namen laten sporen
na, van hen die werden
genoemd.
Luchtig dromen zij
voorbij, wanneer
je 't niet verwacht,
en wordt overvallen door
heimwee naar een ziel
die mist.
Vrees dan niet de nacht,
zij brengt ons nader
tot elkaar.
Zoek mij in de schaduw,
ik ben niet dood,
je vind me daar.…