12372 resultaten.
Hoezee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.993 Jarig worden, een jaar erbij
het overlijden komt steeds nader
lacht zich krom, laat zich zien
in wat verdwijnt en blijft in later.
Zij zijn mij dierbaar de doden
van nu, morgen en eergisteren
en buiten begint het knisperen
van bruine, kurkdroge bladeren.…
Over het woord.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
495 Dit woord toont bovendien
Waar u steeds op toe moet zien.
Dat de basis wordt voor uw benemen,
Welke houding aan te nemen
Om aan het leven deel te nemen.
Het woord dat ik daarvoor koos,
Is het woordje: “belangeloos“…
Als
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Als zelfs de schaduwkant
een schaduwkant heeft
voor mij de opgaande zon
in aanzien niet mag stijgen
ik steeds moet afzien van het licht
wat ook mij is gegeven
waar blijft dan mijn eigen bloei
terwijl alles om mij heen op lente belust is
en juist ik daarover nooit kan zwijgen
daarom
zal ik niet blijven ondergaan
wanneer…
Weemoed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Ze hing haar weemoed aan de wand
zodat de gasten kunnen zien
waar hij voor stond
er staan alleen nog lege stoelen
en guitarras zonder klank
dwaalt zijn geest er bovendien
zijn gezang is er verstomd
hij nam de Fado met zich mee
over de kolkende zee
nog steeds stelt ze de vraag
schreiend aan de Taag:
waarom ging je toch alleen
we zijn…
In stralend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 gevoelloos zijn
de vingertoppen waar chemie
in warmte huist
reflexen als
gesloten deuren
blinden die steeds zwarter kleuren
de huid ervaart
geen streling meer
in liefde speling en geluk
verdroogd en schraal
gelooid door weer en wind
kooit zij in kou haar ziel
terug naar de moederschoot
waar dood opnieuw
geboren wordt in stralend…
Nader tot elkaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
615 je ogen donkeren
als je hart weer zwicht
voor mijn verleidingskunst
handen gaan al trager
je antwoorden steeds vager
tot je lach breekt in een gunst
zo nader tot elkaar
dat lichaamstaal zijn
eigen hoofdletters creëert
de zinnen kort
en heftig worden
het ritme warm voelend is
helaas geen luid applaus na
de apotheose omdat de…
Foto in zwart-wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
694 Een muskusgeur ademt zij uit
op de achtergrond haar mountainbike
Binnenkomen mag op eigen risico
als je alleen van praten houdt
China moet nog worden ontdekt
op de fiets en op de bonnefooi
de reis met het vliegtuig heen
en terug kost nog steeds een hoop
Zij kijkt me recht in het gezicht
en als ik even doe alsof ik niet kijk
vangt…
Zo voor het rapen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 jij had de rust
zo voor het rapen
maar je sporen
in het zand
lijnden vaste koers
geen twijfel
of moment van
overweging tekenden
hun speelsheid
op het strand
in het spel van
wind en wolken
ging je volledig mee
toch bleef je tred
steeds parallel aan zee
de verte focuste
in eindeloos herhalen
maar op een eiland
vertellen einde…
Het voorjaar wacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
460 De nacht verliest
Het van het jonge
Ochtendlicht -
Het leven buiten
Dat steeds eerder
Zichtbaar wordt,
Vorst bedekt het
Grasveld nog
Maar jij ziet
Alleen de zon
Die aanlokkelijk
Aan de nieuwe hemel
Te lonken staat,
Je ziet kans voor
Het eerst dit jaar
Je eigenwijze gang
Te gaan, geen zin meer
Om je te voegen in de…
PAASGEDACHTEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
598 Laat mij het donker niet versterken
hef mijn handen ten hemel op
zodat het licht
het duister
voor altijd zal bewerken
en het steeds weer Pasen wordt.…
Mijn vrije wil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 ik schuif wolken uit elkaar
verwacht blauwe lucht
maar niets is minder waar
als schillen lijken zij me te omgeven
worden minder rafelig
compacter in bescherming van het leven
wil het ruimtelijk perspectief bereiken
door steeds hogere dimensies te raken
maar de kern blijft over ontsnappingen waken
zo zweef ik tussen vrijheid en gebondenheid…
Mijn Ouders
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 Het is al weer zo lang geleden
Dat ik van jullie afscheid moest nemen
Mijn Ouders
Ze zijn er al zo lang niet meer
En toch zie ik jullie steeds weer
In mijn dromen en herinneringen
Dan voel ik weer mijn verdriet
En dan een glimlach
Want ik zie jullie blijde lach
Dan weet ik dat jullie dicht bij mij zijn
En dan zeg ik heel stilletjes…
Rotterdam
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
616 Stad die je omgeeft
Stad die je beleeft
Die je steeds weer ziet veranderen
Samen met de anderen
Stad aan het water
Van vroeger en van later
Van groen en van beton
Van schaduw en van zon
Met een goot waarin je koopt
En een zwaan waarover je loopt
Met gebouwen tot in de wolken
En mensen uit een veelheid aan volken
Stad die je omgeeft…
kaarsjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 we keken
naar de lichtjes
aan de hemel
ongelofelijk lang
ergens begon iets
wat we denken noemen
we dachten:
lichtjes schijnen
door de mottige gaatjes
in het zwarte gewaad
van een alomtegenwoordige dood
steeds branden we kaarsjes
de kaarsjes zijn onze sterren
van lichtprotest
tegen de dood
we blijven kijken
naar de zwarte…
Werd de hemel gekust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
485 we golfden
volgden de beweging
van eb en vloed
in totale ontspanning
stilte en rust
werd de hemel gekust
steeds trager
kabbelde dood tij
wij draaiden opzij
zagen de schepping
wonderen oogsten
hun conceptie voorbij
we zijn opgestaan
voelden intuïtief het nieuwe
leven in samen verder gaan…
We zijn ontgrensd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 Het zijn in ons doet steeds opnieuw
de grenzen breken – vaag voelen wij
de wekroep die niet enkel hier en
nu gelenigd wordt. We kunnen
niet bezitten wat ons trekt, de roos
is roos, ook los van ons begrijpen.
We zijn ontgrensd en leven met
onstilbare verlangens, met oneindigheid.…
En toch: blijf ik van je houden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.004 Toen:
hield ik niet meteen van je,
dat begon iets later,
iets na " toen",
kriebels in mijn buik,
maar nog steeds denkend aan
neen: geen flater,
niet toegeven.
Langzaam maar zeker,
ging ik op je bouwen,
belangrijker nog, vertrouwen,
want dat was ik heel erg kwijt.…
Ademloze Huivering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 werkelijkheidsdromen
geen zuurstof krijg ik
dan door jou
sprakeloos ben ik
want jij bent mijn spreken
sidder bij de muziek
van je stem
waar ik zo van hou
door je ogen verruimt
mijn blik naar oneindig
jij lieve ziel zuivering
zo zijn we elkaars onderkomen
stort je gedachtenstroom maar in mij
dan word ik onze zee
vul me steeds…
Ritme
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
579 Ik meng dan klank en kleur,
verander steeds de setting.
Verwissel soms een zin,
maar hoor de dissonant.
Lees het eens hardop,
of bekijk het van een afstand.
Maar voel ik dan het ritme,
hoe gelukkig ik dan ben...
Dan vloeit het glad en soepel,
als een gestadig stroompje,
uit mijn pen.…
Katjes
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
516 Nu denk ik steeds
"ik hoop dat ze
niet bevriezen"
want de winter
duurt nog lang.
Het is maar goed
dat katjes groeien,
en niet voelen,
zo zijn zij voor wat
vorst nooit bang.…
Pijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
579 Pijn kan een deel
van een mens zijn
gevoel als een steek
in het hart
ik kan er niet aan
ontwijken
toch weet ik zeker
hoewel door tranen
verward ik over
dit leed spreek
de schoonheid
en kussende
tederheid
van genezing
steeds zal blijken
zoals de wind
mijn gezicht streelt
wanneer ik als
een vogel
mijn vleugels…
Kleine herinneringen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
618 In korte nachten
van lange twijfel
waar de uren
kleine cijfers tellen
bij het verlangen
naar de herinnering
van de kleine dingen
die het grote geheel
van leven voorzien
is daar weer een flard
een zin die je sprak
een blik van je ogen
en dan het besef
dit is er nog steeds
ook al is het voorbij
ik vang ze op papier
de nacht…
gekortwiekte tijd (tussen Kairos en Chronos)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 in gekortwiekte tijd
waar steeds meer
punten de vloer
aanvegen met komma's
de punten van rust
creëren we tussen
puin en pijn een
sprong in het duister
steentjes ketsen over het
water om de grote
afstand te overbruggen
komma's kleuren op de
verdwenen vernislagen
in gekortwiekte tijd ademen
we het broze leven
in en uit…
Deventer
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.580 Een woede ligt erin besloten, monotoon;
de kop van vrijheid, nauwe straten,
steeds dichterbij.
Hij stuwt; hij spreidt, streek voor streek
en ongekend:
Deventer, het hart een abstract schilderij.
---------------------------
uit: 'De tweede Ronde'.…
liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
520 Steeds meer lees je over bedrog
en het gekonkelfoes,
de leugens en de intriges.
Zouden er daar ook van die sleutelhangers
tussen zitten, die de eeuwigheid
aan elkaar beloofd hebben,
maar de sleutel tot hun succes weg hebben gesmeten.…
Bah wat mooi
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 Elk jaar onvermoeibaar,
steeds opnieuw
hun kleurenpracht
tentoonstellen.
En een appeltje
op de koop toe…
de schreeuw van de vlinder
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
553 een fladderende vlinder
vlucht schichtig in het avondrood
gevolgd door de... vliegende dood
ondervindt hij op zijn weg veel hinder
geen weerstand en geen kracht
de dood komt steeds dichterbij
zweeft vol van furie en razernij
op zoek in deze enge rode nacht
grijpt hij gulzig zonder… hinder
mijn hart gebroken, hij was verloren
het…
Het heilige vuur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
587 spiralend
speelt zand
met wind
in de woestijn
het heilige vuur
is al lang gedoofd
in de schoot van
rots en overhang
verlaten ruïnes
wachten op sloop
door erosie van
gestapelde steen
het schimmig leven
naast de scheve
olijfboom is zijn
schuilplaats al kwijt
steeds hoger
duinen woestijnen
laten culturen stranden
in verzanden…
Luwt de scherpte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 ik weet
dat de zon
licht zal baren
helaas nog steeds
op de verkeerde aarde
hier dwaalt
schaduw tussen
grijs en zwart
voel me verloren
zonder enig contrast
alleen de maan
geeft gelig zicht
heeft zich geprofileerd
in tweedehands
wederkerend schijnen
zij luwt de
scherpte van dit
ondoorzichtig bestaan
terwijl ik in het volle
licht…
van veel verloren
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
792 heb gevochten
ik heb woorden
uit hun omhulsel gehaald
en ze in de holte van de nacht verzameld
nooit heb ik er een vogel horen fluiten
wanneer de maan van mij wegging
laat en leeg
ik heb gebouwd
ik heb gebroken
de tocht naar morgen
in levende ogen en in het gevraag
naar wie we met zijn tweeën zijn
ik heb mezelf weggedragen
steeds…