11282 resultaten.
van Kostroma naar Kirov
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
631 diep in het Oblast
nog honderd en twee werst
in de trojka
doorheen geschilferde berken
snerpende wind
zweept ons voort
door het kale bos
Chlynov nog ver
maar dat bestaat niet meer
ook de Vjatka
zal ophouden met stromen
alles verdwenen
zelfs vadertje vorst
weet dat de lente komt
en de berken weer
de Vorovskogo Ulitsa zullen…
Zijn ware aard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 ik wil oogsten
maar de velden zijn leeg
in schraalheid nog restanten
venijnig stuift
de droge wind
het zand op duinenrijen
het groen
dat welig tierde is al
decennia lang aan het verdwijnen
als het oog van een orkaan
is de woestijn ontstaan
zijn strijd woedt op de flanken
als het stof is neergedaald
toont het eindelijk zijn…
Ochtend
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.879 De wind zingt in de bomen een wijs
Van klagen...
Ik hoor de droppelen nedergaan
In ’t neevlig duister, –
Voor ’t open venster blijf ik staan
En luister...
Zo stil is ’t overal om mij heen
Op donkere wegen...
Alleen het troosteloos geween
Van regen...
----------------------------------------------
uit: Gedichten en gedachten (1882)…
Verspelen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 schaarste kleurt de leegte
dromen hangen in de wind
nu de teugels vieren
verliest je geleidelijk alle grip
nodeloos happend
naar ontnomen lucht
verbreken ogen een pijnlijke stilte
smaakt de regen bitter
lang zijn de gangen
waarin gedachtes dwalen
steken verdichte beelden zichtbaar af
bij de schijnwerkelijkheid…
Verleden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Terwijl vervaalde beelden
in lege oude versleten kleuren van verleden
het nu achterhalen
en de adem van toen
als een rauwe zoute wind
het heden
van zijn illusies ont-vilt.
Nog slechts schor en zacht gefluister
van stil gemis
om wat nooit gevonden werd...…
Begraven boeken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
632 Je hebt een boek
begraven onder sneeuw
bedankt een overleden vriend:
Het hoofdstuk over liefde
bestaat slechts in wind
die waait en aait:
Een droom voorbij
de witte wereld verandert
jouw ratio in dat van een kind
je roept en schreeuwt:
Een eeuw nabij
je schrijft en blijft
ook zonder vriend
je voelt en streelt:
Jouw meeuw en…
Het zwart van de aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 heb het leven
tot schoven gebonden
zij drogen met wind
weer speelt mijn kind
in de zon net als vroeger
dolt zorgeloos rond
nog staan de stoppels
hun wortels verankerd
maar de grond is verkankerd
door jarenlang roofbouw
op normen en waarden
gespoeld uit het zwart van de aarde
wat rijk groeide en bloeide
oogst nu de vruchten die…
zo bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
662 loop vrij
uit beton
uit stof
uit huis
loop vrij
door de velden
het massief
verdwijnt
zo zonder angst
als de zon
loop vrij
door de velden
zo bloot
de zon
op je huid
hoor de muziek
zoals de eerste keer
zo jong
opnieuw
de zegen
wind, zon en regen
uit beton
uit stof
uit huis
loop vrij…
Een modegril
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 zij flaneerde
springerig haar
een speelse wind in
zondoorschoten lokken
de zonnebril
op een drukke boulevard
ter grootte van een modegril
voor ongewenste blikken
taxerend spraken handen
lange vingers dansten
het eeuwig spel van
komen en zich laten gaan
ik groette
zij bleef staan
zag in onbedekte ogen
golven schuimend overslaan…
In zomers blond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
588 tussen zonnestralen
strakte frisse wind
met onverwachte vlagen
in zomers blond
speelde hij met licht
tussen verwaaide haren
joeg langs strand
een handvol zand
over bruingebrande lijven
maar op de boulevard
flaneerden engelen
in hun luchtig verenkleed
de zon scheen fel
kou kende geen genade
er was geen warmte van de hel…
Innerlijk licht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
609 Er stromen rivieren rond jouw naïviteit
het is zomer, je roept een ober
je vraagt vriendelijk om innerlijk licht
alsof zwaartekracht niet meer bestaat
weemoedig meewaait met de wind
nu al mijn woorden zijn verdwenen
je glimlacht voortijdig naar een kind
rozen bloeien sober, je voelt je onbemind
over wat jij mij aan diepte bracht
de horizon…
Mijn wit spinseldier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 kom
mijn wit spinseldier
laat mij nu snel
je vleugels ontvouwen
heb maar
vertrouwen
in ons warm
vluchtig luchtplezier
hoppen
van kelk naar kom
drinken ons vol
met zomerse honing
rusten
in wiegen op
wind die ons draagt
vlaagt met licht van de zon
kom
mijn wit spinseldier
ontsnap uit mijn dromen
laat het bloed maar rood stromen…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
Het grijzende blauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 klanken zijn
toon overschrijdend
een tweede dimensie
vult de muziek
zoals zon
zomer speelt
in het blond
van je lokken
wind je lach
verdeelt in
golven die wit
blijven vlokken
een branding
die bruist in
het grijzende blauw
van stralende ogen
heb voor jouw
melodie gekozen
de dimensie van liefde
doet ons nog steeds blozen…
Breekt de lucht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
426 grijsgroen antwoordt zee
haar golven slaan kapot
in een aanhoudend ja en nee
wind geeft ook geen krimp
waait langs de kust
in een strakke lange zucht
opening komt
eindelijk van boven
wolken gaan de zon gedogen
zijn oplossende vermogen
breekt de lucht en brengt
de zomer op het strand weer terug…
kweetnie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 je neus volgt liederen
waar de hazen
hun rug verliezen
de wind van voor
of achter je kiezen
het slot sloot zichzelf
en na elf
is het twaalf uur
zeven goede
jaren haren achtergelaten
stof tot praten
met niet
het urinoir waar
pissebedden wonen
geen kroon
toch hofnar
waar vrienden
sterven
ver bij mij
vandaan…
Met aankomend geel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 zij tokkelden
het groen van gras
rond de korenbloem
die diep blauw
gestreken werd door
het licht van de eerste viool
wind dirigeerde
in koper het rood van de loper
voor de ondergaande zon
maan reflecteerde
met aankomend geel
de al grijs roffelende trom
fluisterend besloten
kleur en muziek deze dag in de
donkere echo van de laatste…
De tegenpolenkracht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
494 de dag heeft
jouw kleuren vandaag
met af en toe een vleugje bekend
in de wind
die altijd door
je haren speelde met de zon
ja dat kon
in een kort en vlot kapsel
de trend iets vooruit
ik danste om je heen
trots als een pauw
om je blikken te vangen
wij zijn aan elkaar blijven hangen
door de tegenpolenkracht
liefde trok aan stootte…
Jouw As
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.150 Jouw as
verstrooid op het gras
Jouw as
meegenomen door de wind
want eens was jij een mensenkind
Jouw as
waarheen gewaaid
waar?
voorgoed onvindbaar
Jouw as
is zijn weg gegaan
zoals jij bij mij bent weggegaan
Jouw as
krijgt een laatste groet
vaarwel mijn lief
het ga je goed…
randvoorwaarde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
438 het is alsof ik- in een spiegel kijk,
de zelfkant slechts een weinig dof
het ogenblik vraagt moed alsof het vraagt
om meer te dragen
buiten luistert wind naar regen
binnen zoekt het stof
een uitweg, tussen oude kieren
in een nieuw plafond
de lamp brandt slechts zacht
om wat zicht te bieden in het sluiten
van de nacht…
ik zal leven
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
864 straks
zal ik aan de rand van de zee voelen
aan alles waar ik geen hand op kan leggen
met de jaren dansen, met een meeuw
als gedicht geschreven nog voor hij vliegen kan
ik zal als wind leven
het water waarin jij me optilt, buiten adem en vol vloed
lichter dan een cirkel
mijn armen rond je hals leggen
zo graag en nog liever
in één beweging…
G
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
501 Soms loop je vast
een doodlopende straat
er slaat wel wind in je mast
maar denkt het is te laat
dan zomaar plotseling
staat zij weer voor je neus
en je weet weer waar het om ging
er is gewoon geen betere keus
van reus naar kneus
van hemel naar hel
is echt waar, heus
Maar weet ze komt echt wel…
De muziek van wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 ik heb
de muziek
van wolken gehoord
zij vertolken
in dans en kleur
de partituur van wind
spelend als kind
na het slapen
in de choreografie
van een rode zon
in het vroeg
van ontwaken
om later
de stralen met
een prisma te breken
door vallende regen
tot een expositie
van bogen met kleur
in het decor
van leven heb ik
die muziek…
Herfsttij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 Die kleure verander en die warmste
maand uit honderd jaar verdwyn
as mis, wat sonder wind hang bly
Die maan is aan die kwyn en daar klink
die krake van blad en slakkehuis, dat
in die oorschelpen van mense klim
Dit vorm hom tot kristalle, slaan neer
versamel in verstrengel herinneringe
word vas nog eens uitgebrei vertel…
Bevallig rond
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 zij lag
bevallig rond
uitdagend in het gras
het rood stak
verblindend af tegen
de pril groene ondergrond
ze schommelde wat
op de wind
in een subtiel bewegen
in biologeren
werd mijn hart en ziel
naar haar toe gedreven
ik tikte aan
voelde de spanning trillen
van het wederzijdse willen
door haar intens bekoren
heb ik een stapje…
Glazen toontjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 jij spreekt met
glazen toontjes
die verwaaien
in de wind
waar ik vaagjes
melodieën hoor
uit jouw jeugd
als spelend kind
in je haren
dartelt zon
op zoek naar
lichtend blond
heldere ogen
kaatsen lente
als jij dansend
naar mij komt
wij schaduwen
de boulevard
spiegelen samen
het verliefde paar…
Heimwee naar hier
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 Gedachten die zo graag
Op reis gaan, naar verre,
Onbestemde oorden, waar
Het allemaal anders is,
Weg van de sleur
Van alle dag -
Maar zodra het eerste denken
De voordeur achter zich
Heeft dichtgeslagen, een frisse
Wind in 't gezicht hem raakt,
De mens blijft toch een gewoontedier,
Begint al het terugverlangen
Naar 't bekende…
Het blonde geluid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
448 ik zag zon
twinkelen in je haar
hoorde het blonde
geluid van de lente
keek je aan
in je ogen klonk
de omfloerste melodie
van ik wil met je gaan
jij pakte mijn hand
op de muziek
van golven liepen
wij langs het strand
waar meeuwen zeilden
op ijle tonen verwijlden
en wind in wit tegen blauw
ik hou van jou dirigeerde…
in kinderogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 een zwaluw zwoegt binnen de storm
zijn vleugels torsen wind, zijn lied vervliegt
op aarde kijkt een kind, in
rood gelakte laarsjes
(verbazing om het groot geheel speelt -
allengs groter - om de kleine mond)
waarom de Hemel zoveel windkracht zond
begrijpt het niet
maar ook dit lied zingt als vanouds van
uitgeblazen kaarsjes…
Stormen veranderen niets
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
604 Hoe hard het waait
maakt niets uit,
hoe loeit de wind
giert om het huis,
Parijs in rouw.
Hoe storm ons
land teistert,
geeft niks.
Parijs in rouw.
Zwiepende bomen
bij weer een
windvlaag
Parijs legt bloemen.…