Alle inzendingen over afscheid, verliezen

5922 resultaten.

Sorteren op:

Handicap-hulp, afscheid van Evelien

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 797
veel liefde en met heel veel lach m'n liefste liefde, m'n liefste lach en dankbaarheid, ongelofelijke dankbaarheid aan de hulpen, de helpers, verzorgers: mijn moeder, mijn vader en de dames die dagelijks komen en gaan en overdragen zodat geen enkele steen of steentje ontbreekt in het fundament van mijn op te bouwen bestaan bij een afscheid…

Voorbij

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Ik ga aan de Kerk voorbij de spits geen opgeheven vinger meer Die ene keer zal ik niet gauw vergeten Een brief aan 'n herder die onbeantwoord bleef Een smeekbede van 'n vluchteling waarvoor geen oor gevonden Ik ga aan z'n Kerk voorbij weet God.... op andere plaatsen.…

Stervend licht

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 555
je ogen lookten kleurden zacht halfdromen in je lach handen speelden met de dingen die jij zag in schaduwen van stervend licht dat de nacht verwacht het was een dag vol hartstocht en geluk in samen zijn liefde doet nu voelbaar pijn in de naderende afscheidskus…
wil melker6 november 2016Lees meer >

Open

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
Je opent dat wat dicht heet het landschap, de weg waarlangs ooit bomen geplant De kant als zoom ermee gesierd bomen in gelid als een erewacht En dan.... een novembernacht waarin wind opsteekt niet wil gaan liggen Het duwen en trekken wonderwel gelukt de takken naakt nu zonder enig opschik Het goud dat uit kruinen wordt geblazen…

Abrupt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
het verschil tussen gisteren en vandaag is een immense stilte die je achterlaat je stond aan het roer van een schip met eindelijk verse wind in de zeilen al ben je abrupt van koers veranderd heb je het aardse verruild voor het hemelse want zomaar tussen gisteren en vandaag is het doek gevallen…
LadyLove9 december 2016Lees meer >

Ontvallen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
strak in kostuum met gesteven boorden zongen zij traditionele muziek van Russische bodem zelfs de muzikanten speelden in groen kostuum en hoge pet van alle rangen en standen strijdliederen vol passie nu zijn ze uitgevlogen Syrië hun doel al zullen ze daar nooit aankomen de hemel bleek hun bestemming…
LadyLove25 december 2016Lees meer >

Veervrouw

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
gestadig glijdt haar schuit over het water richting andere oever het is maar een oever denkt ze maar elke beweging van de roeispaan voelt als een dolksteek die het verleden eruit wil snijden de pijn doet verdwijnen bij elke slag komt ze dichterbij de verandering de hoop, het geeft haar de zinvolle kracht om verder te roeien naar waar…
jandeb30 januari 2017Lees meer >

Blauw

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
In de lucht zit iets blauws dat weg heeft van 'n naderend voorjaar de winter met natte koude glad doet vergeten We weten dat zon ons meer en meer ....verwarmt Ik ben klaar met deze winter de dagen kort van hemels licht.…

Het einde

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 617
Het einde bereikt in uitersten en ervaring is Rijker in glorie en groter dan franje in stadions Vol van gelijken in namen en woorden Afscheid van oude doch wezenlijke dingen Proberen niet mee te nemen in een nieuw begin waar Wij zullen staan als onwetende wetenden dat niemand zich Kan losmaken voor altijd Een vleugje verbrand een randje met…
Amende14 februari 2017Lees meer >

Vader

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
Ik kom je tegen in vormsnoei van planten vogelformaties in zon en middernachtsblauw in de seizoenen in vreugde en verdriet in stilte en welluidenheid in vertellingen in realisme en stilering in grijswaarden en in kleurrijke mozaïeken in architectuur en heemkunde in reuzen in monumentale glasramen tekeningen en reliëfs in boeken, typografie…

Sprekende mimiek

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 635
ze klikten kordaat op hoge pootjes ging zij haar eigen weg onverwacht stopte ze draaide zich om wuifde haar laatste emoties pal in de zon ontging mij haar sprekende mimiek ik zag slechts de glimp van een gebeeldhouwd gezicht later heb ik haar nog gesproken maar de spoken zijn gebleven wij konden er niet mee leven ieder zijn…

Voor anker

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 616
Nog liggen ze er voor anker wachten.... op zomers plezier nog niet klaarwakker nog niet ...getuigd voor de vaart het is tenslotte nog maar eind maart De zeilen in het vooronder het roer roerloos Ik zie de rimpelingen van ongeduld in 't klare water.…

Vragen aan zee?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 843
Gingen we niet naar zee? om uit te waaien Naar voorbijgaande schepen te zwaaien? Zand.... door onze handen te laten glijden? Enkel met onze vier handen een zandkasteel bij eb te bouwen? In 't rotsvast vertrouwen dat vloed hem weg zou vagen?…

Avond

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
Langzaam sluipt de avond nader 'n jas van duister En luister de merels laten nog van zich horen een slotzang Ik ben bang dat woorden blijven steken in m'n keel... Een dichter is ook.... maar een mens.…

Witte Donderdag

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 561
Priester zijn is zoals Jezus knielen voor de armste mens, voeten wassen, nooit vergeten wat Hij als zijn laatste wens meegaf aan wie Hem wil volgen: dat ze liefdevol en één dienen zouden, niet als heersers leven, zoals Hij verscheen in die laatste levensuren, brood en wijn als teken bood. Priester zijn is zo getuigen van het Licht dwars…
Adeleyd13 april 2017Lees meer >

Deal

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 644
Dood had zich al aangekondigd maar staat nu te wachten op de hoek hij heeft zich gekleed als een zakenman iedere ochtend weer driedelig pak, stropdas, een puike schoen klaar voor de slag van de dag alleen de dood gaat nergens heen als men hem groet kijkt hij snel weg hij wacht tot de tijd gekomen is tijd onderverdeeld in secondes is…

Glorie

gedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.862
Het is weer helemaal genieten. Zo zou het altijd moeten zijn: licht en vredig dus, alsof alles ineens voor altijd en nooit weer is. Geen lengte van dagen, geen gevoel van weg te moeten en te huilen. Nooit gaat meer iets voorbij. ------------------------------- Uit: 'Klein Diorama', 1974.…

Muziektent.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Zo'n tent kon je vroeger vaak vinden op het dorpsplein Muziek.... zou er schallen zou er zijn bij festijnen, feesten Nu weten de meesten van niets, niemendal muziek voor herrie verruild Heerst hier... de gevallen stilte van 'n warme vooravond de zon bijna schuil.…

Partir c'est mourir un peu

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 598
Wij kregen dinsdagmorgen nieuwe buren. De oude zijn tot op het bot gestrest Na negentien jaar door ons ‘weggepest’, Wie naast ons woont krijgt heel wat te verduren. Ik weet nu al - of ik moet me vergissen, Dat wij die twee geweldig zullen missen.…

Vrijheid van 't woord

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
We hadden hard gefietst de bui nog in het hangen Eindelijk een schuilplaats onder Hollands eiken hun kroon nog droog In plaats van 'praats' verlangen naar ernst in ons spreken: Er wordt gemoord omwille van de vrijheid van het woord Het hoge woord komt er uit: vrijheid.... wordt verkeerd begrepen.…

zomeren

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 772
was je maar enkel alvast voorop op zoek naar een uitgelezen plek voor een zomerbuffet met al wie je lief was je holde vooruit zoals wolken boven zee terwijl het eerst nog zomeren moest…

Op weg

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
Verzonken in gedachte op weg naar jou met zicht op kenmerken van madeliefjes en giftige reuzenberenklauwen in de berm bloeien gelukservaringen in herinnering. Een horizon gekleurd in het blauwe uur waar jij vurig voortleeft in je rode jurk met jouw pirouettes van de paso doble dat typeerde als de grootste verleiding. Op weg naar…

'Eeuwenoud goud'

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
Wij graven kanalen.... graven diep om water te vinden Wij zijn als wortels van bomen naar water op zoek Wij staan te boek als een volk van binnenschippers van sleepboot en ark van roeiboot en spanen van zeelieden, 'Jan-pak-an' Wij hadden de wereld scheepsbouw en handelswaar te bieden Ooit turf.... als brandstof 'eeuwenoud…

Nonnen....waar?

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 739
Nonnen... waar zijn ze -in godsnaam- gebleven? Ze maakten al geen stennis geen herrie, geen leven Deze ingetogen vrouwen die de stilte van klooster en hof zoeken Ze staan nu slechts afgebeeld in zwart-wit fotoboeken Staan niet... op m'n boekenplank of in de boekenkast Zelfs op dit pad heb ik hen moeten missen: De nonnen…

Zus

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
Zus, als ik langer mocht leven, langer dan jij en ik samen, zouden onze harten zich verbinden in het gewaad dat we samen dragen afschuw is geen pijn maar een vermijding die de liefde draagt in het ontwijken van elkaars evenbeeld afkomst is als water van de zee, niet te drinken en onhandelbaar om er mee te kleien - kunst is een handicap als…
elze23 oktober 2017Lees meer >

Blozen..

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
Herfst verblikt, verbloost verbonden nog met aan bomen:blad.... 'We hebben het gehad'... zonneschijnsel een godsgeschenk De kleur van het blad van bladeren een stille wenk van herfstmaanden nog onbesproken onvoorspelbaar de nukken van't weer De deur.... van winter op een kier?…

Allerzielen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Vervolgens kunnen de dagen erna zich soms adellijk blauw gedrapeerd ten ruste leggen alsof niets golven of het afscheid in beweging hebben gezet. Hoef jij even niets meer te doen buiten ademhalen en weten, te weten niets is verlost van het verleden in het nu rest enkel het steeds herboren worden en het heden.…

jou vergeten

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
jou vergeten omlijst het geheugen met kwebbelende lachspiertjes die iedere wond bedekken met de jaren die je bij ons woonde vandaag kwam de echte pleister, het hechtte aan de tijd die zich laat kennen in lange baarden en verdwenen momenten waarvan we dachten dat ze nooit zouden vergrijzen iets achterlaten in het vergissen in de daad van…
elze6 november 2017Lees meer >

De kleuren van september

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 642
Sta niet aan mijn graf met je verdriet Het is vergeefs , ik ben daar niet. Ik ben het blad dat ritselt in de wind Ik ben de zoete glimlach van je kind Geloof me vrij , het is geen droom Ik ben de bloesem van de appelboom Ik ben de kleuren van september De eerste sneeuwvlok in december. Dus sta niet aan mijn graf met je verdriet Het is vergeefs…
Luc Polfliet12 november 2017Lees meer >