33502 resultaten.
Vandaag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
582 Ik geniet altijd van vandaag
Want wat morgen biedt, dat blijft tenslotte een vraag
Daarom, kijk ik naar dit moment
Omdat je alles van vandaag al kent
Je weet immers dat de zon nu schijnt
En vanavond weer achter de horizon verdwijnt
Wat morgen komt, dat weet je nog niet
Alleen is het zeker, dat je ook dan de zon weer ziet
Misschien dat hij…
Lente Lief
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
526 Vandaag was weer zo’n dag
de zon greep mij bij
m’n kladden
schudde me door elkaar
mijn zintuigen volledig open
wat ik op zo’n echt fraaie
lentedag met blijdschap
verwelkomen mag
Het was weer eentje zoals we
vorig jaar soms ook hadden
M’n hart wordt opgewarmd
mijn levenslust krijgt een boost
het leven wordt weer
volop omarmd
breng uit…
Benenwagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Ik daag ze wel weer uit
dat komt wel weer goed.
Een voet, voet voor voet
tegelijk en dan zit er wel
weer schot met hak en hiel
voorzichtig talend beweging in.
Soms willen ook benen
wel eens even weg,
weg van de werkelijkheid
domweg even afstand doen.…
Geluk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
507 weer eens door
De lente ligt nog op één oor
Het komt wel weer, het komt terug
Maar niet zo snel meer, niet zo vlug…
Dolende Julia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
464 te veel verlang
Over honderd jaar komt zij nog
ik inmiddels tot stof vergaan
maak een dansje in het licht
van weer een volle maan
zij is hier, zij is weer terug…
HITTE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 wie kan die hitte dragen
die morgen op ons drukt
die ons straks gaat belagen
waarschijnlijk slechts drie dagen
waar niemand door wordt verrukt
als ze ons schaduw en huis injagen
even denk ik geef nu maar regen
en als dat weer is geweest
denk ik wat toch een wens
had maar weer gezwegen
straks in de winterse kou
herinner ik me als menig…
UITZWAAIEN
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
617 gezwaaid
bekruipt me weer wat ik
vandaag steeds heb gevoeld
nu pas besef ik wat het was
een boodschap bedoeld
om te zeggen wat zij heeft voorvoeld:
lieve jongen ik zwaai zo overdreven
want we zien elkaar niet weer…
BESCHAVING
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
391 mensen denken
mensen weten
mensen denken te weten
mensen overschatten
mensen beschaven
mensen overschatten
hun beschaven
waarschijnlijk iets te volhardend
in typisch mensenfouten en - streken
en als er weer een beschaving
is geweken gaat hij weer
opnieuw denken en weten
z’n beschaven overschatten
een herhaling van dezelfde
menselijke…
DE REIZIGER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 Om zichzelf weer helder in
een ander daglicht te zien?
Ligt waar de reis hem brengt
een voelbaar contrast misschien
dat hem dieper inzicht schenkt?
Zichzelf weer doet vinden?
Ooit keert hij weer
naar het land dat
hij destijds verliet
met dat wat verloren was
tezamen hand in hand…
Levensbad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
450 Totdat ik weer grond voel,
waarop ik wankel loop.
Gelukkig verandert deze dag in morgen.
Dan draai ik de kraan weer open.
Dan zie ik het leven stromen.
Dan voel ik me als een vis.
Weer schrijf ik gedichten,
gekleed in het kostuum,
dat ook Adam droeg.
De dichter ligt te genieten,
in het dagelijkse bad,
dat leven heet.…
Ovariumpaleis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
594 Weer eeuwenoude wonden openrijten
Door het gebrek aan tederheid bij lust
Het is vaak aan onwetendheid te wijten
Veel mannen zijn zich er niet bewust
Hoe vuur in de sacrale chakra blust
´t Ovariumpaleis wordt dichtgesmeten
Weer eeuwenoude wonden openrijten…
Jouw stilte
netgedicht
5.0 met 141 stemmen
468 weer eindeloos
spelen met de magie die
zovelen zien in je blik
jouw stilte vol mystieke
woorden zal ik altijd horen…
Onze Lieve Dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
684 Ik zie het gezicht van moeder weer,
toen zij haar lijden gaf aan hem,
die haar lichaam liefde schonk.
Vandaag voel ik de blijdschap weer,
toen de dood haar tranen droogde.
Het verdriet, dat in haar leven was.
En dan begint alles weer anders.
Dood en leven werken samen.
Helemaal anders nu.
Geheel en al.
Opnieuw.…
Vleugels
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
630 groeien
het jonge grut weer stoeien
ik voel mijn hart weer bonzen
van gakken en van gonzen:
ik sta heus niet te liegen
ik zie van alles vliegen…
Aanvaarding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 Mijn dank dat ik vanmorgen mocht ontwaken
dat ik het licht van de zon weer zag
de schone schepping en alle volmaakte zaken
in het licht van weer een nieuwe dag.
Eens zullen mijn dagen voorbij zijn gegaan
dan zal er een nieuwe zon weer schijnen
in warmte en liefde van nieuw bestaan
dan zal alle pijn en verdriet voor eeuwig verdwijnen.…
Ik verlang ernaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Ik verlang ernaar
Om buiten te rennen
De wereld te verkennen
Met mijn beide blote voeten even in de aarde stil te staan
Overal gewoon naartoe te kunnen gaan
De jaargetijden met heel mijn lijf te voelen
Als een kind door de modder te woelen
Nat, vies en bezweet pas weer naar huis te gaan
De dag erna heerlijk fit en fris weer op te staan
Weer…
Zo graag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
256 Zo graag zou ik nu helder schrijven
hoe blij ik ben om al dat wit
van tere bloesems in de velden
waar straks weer lekker fruit aan zit.
Maar ga nu zelf dan vlug eens kijken
want straks is ook dit weer voorbij
en taal kan enkel maar verwijzen
maar van het schouwen leven wij.…
LIEVEHEERSBEESTJES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Mijn God waar zijn ze
lieveheersbeestjes of houdt
hij ze liever thuis…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…