Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Remedie

gedicht
3.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 11.034
Kunst zet het leven naar zijn hand, brengt het terug tot dunne lijnen die zich, tegen verval bestand, tot het verstilde beeld verfijnen van windfiguren in wit zand waarin ik veilig kan verdwijnen. ------------------------------ uit: 'Plaatselijke tijd', 1997…

Zacht........

hartenkreet
4.1 met 53 stemmen aantal keer bekeken 2.780
Een vleugje ochtendzon Warme en zwoele zucht De dag verlicht in goud Zacht oogt de zomerlucht Een briesje van welbehagen Streelt aangenaam de ziel De geur van witte jasmijn Zo heerlijk en toch subtiel Een dagdroom in de nacht Geluksgevoel teer en klein Langzaam kom ik tot bloei Als een duinroosje zo fijn Iedere schaduw is verstild…
car11 juli 2005Lees meer >

spiegelt verteblauw

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 782
het bed even wordt er niets gezegd en apparaten klikken hun tevredenheid de zieke dommelt weg wij fluisteren de droom die was en weten wat hij daar voor over had zijn handen tasten naar een klein houvast dan opent hij de ogen zijn zicht is licht gebroken maar spiegelt verteblauw hij kijkt naar jou in een verloren hopen een wit…

sterven

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.998
na bijna een eeuw weer kind aandoenlijk gekromd tussen gesteven lakens oude handen zoeken wat is laatste adem als dit lichaam ontspant de wereld stilstaat de kring verbroken wordt maar als je buiten bent gaat de wereld toch door iedereen is zoals wij geef het leven door dat je kreeg van haar lief mens in wit satijn zo mooi was…

Duiven

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.879
Ze waren allang geen stel meer, onze Gert en Hermien, maar al jaar en dag laten bij ons in de tuin zich twee witte duiven zien. Vanaf het begin dat ze ons met een bezoekje vereerden, besloten wij dat het koppel Gert en Hermien zou heten. Vanwege het bekende duivenliedje op de dam, Kijk nou, daar komen ze weer aan!…

jij bent het decor

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.408
ik schrijf in de lucht die je ademt gebruikt wolkt wit in de kou een ijsbloem smelt op de ruiten schoonheid ontdooiend door jou jij bent het decor waarin ik moet spelen de planken en koorts het fluweel dat ik weer mag strelen als het doek open gaat jij regelt licht donkert verleden speelt de rol van vandaag peinst over toekomst…
wil melker11 september 2003Lees meer >

je ogen kijken dood

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.122
ik kijk je aan kan je niet verstaan je mond spuwt kleuren die je tanden scheuren als je lacht je lippen lijken dijken gebroken door de vloed van ijskoud blauw, bevriezend in het vochtig rood van jou ik kan je niet bereiken want je ogen kijken dood ontdooiend in het koele wit waarin pigment verborgen zit maar je handen hoeden lava…
wil melker16 september 2003Lees meer >

De oude man

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.762
Een oud man in de straat zijn klein verhaal aan de oude vrouw het is niets het klinkt als een ijl treurspel zijn stem is wit zij gelijkt een mes dat zo lang werd aangewet tot het staal dun werd Gelijk een voorwerp buiten hem hangt deze stem boven de lange zwarte jas De oude magere man in zijn zwarte jas gelijkt een zwarte plant Ziet gij dit…

Sluiers...

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Sluiers van mist Hullen zich om ons De wereld niet toelatend Sluiers van mist Als wit satijn Gevangen in onze liefde De tijd is zó ver weg Alleen ons en niemand anders Sluiers van liefde Omsluiten onze lichamen In zoveel passie Vervullend onze gedachten Sluiers van mist Fluisteren het verhaal Van een liefde tussen ons Sluiers van…

Vergankelijkheid

hartenkreet
4.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.382
Als de schoonheid van een witte lelie bloeiend in haar pracht en praal Zacht verspreidend een aangename geur is zij de schoonste van allemaal Maar als haar schoonheid begint te tanen zij langzaamaan verdort Is zij niet meer de schoonste van haar soort Zo is het ook met ons leven het gaat zo snel aan ons voorbij We hebben tijd gekregen…
judy steffers15 december 2003Lees meer >

Onvoorwaardelijke liefde

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.278
zieleroerselen maak ik een vrije val omgeven door duister Waar niemand komen kan en woorden weinig zeggen waar langzaam het licht door liefde wordt ontstoken Diepe emoties vullen mij in ongesproken zinnen waar lief met leed samenvalt in het ogenblik van weten Dat pijn zo zacht kan zijn en vreugde in verdriet verandert waar zwart en wit…

ik hoorde de gebeden

netgedicht
3.2 met 51 stemmen aantal keer bekeken 11.100
de wind droeg stemmen over strand van lang geleden ik hoorde de gebeden in het jachten van het zand in het golvenruisen zag ik ogen huizen jouw spatten groen de branding schuimde licht in je gezicht het wit van toen handen speelden luchtkastelen met wolken in de zon verbrande ruggen keerden zich in eindeloze uren om je bent…

Sonnet voor Mishka

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 974
de zomer is droog, heet en kort met botte bijlen en gebroken ruggen het woud vergeven van de muggen en de vrees dat het weer winter wordt de winter is zwart, wit en lang met zure stank en ziek gehoest mentaal geknakt, fysiek verwoest de dood is hier en gaat z'n gang in een horizon gevangen zal de Staat je niet vergeven dat je uitspreekt…
Stephan11 maart 2003Lees meer >

Voor jou....

hartenkreet
4.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.335
bij het avondlicht De maan schijnt op haar verleidelijke vormen Voor haar pracht ben ik gezwicht Brengt mijn hoofd tot stormen Een stem als een slag op kristal Een huid als een perzik zo zacht een lach als een waterval Haar haar in al haar pracht Maar schoonheid is niet voor altijd De pracht en praal is niet permanent Haar huid ooit wit…
Michiel20 maart 2003Lees meer >

molen " de Hoop"

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.745
Blakend is je wit gezicht of druipend van de regen trek je aan mensen jong en oud zij voelen 't kraken van jouw hout en de schaduw van jouw stenen Je wieken reiken naar de lucht vangen onze toekomstdromen toch sta je stevig en rotsvast laat je niet imponeren door geld of macht en evenmin de pijn van het verleden Het gaat je niet om…

In de geest

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.511
De blauwe stralenkrans met witte stippen Op de vleugels droeg het licht Van hoop en wensen Hij was een vlinder in de geest Een eenling onder mensen Hij zag de ruimte en de zon Zag geen beperking Als hij weer eens aan iets nieuws Had lopen denken en er dadelijk aan begon Het had voor hem de diepte van de onrust En de korte lengte van…

Antwoord aan eenzame e-mailer

hartenkreet
4.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.789
Je leest woorden, begrijpt een zin Met je gevoel en met je ogen beschik je over leesvermogen vervolgens teken je er een mensje in Mensen wonen in hun woorden zwart-wit, gekleurd, vaag, concreet tussen woorden koud en heet niet te vatten in akkoorden Toch blijft een geloof in verenen twee mensen met hun eigen taal en een voorliefde…

DE VOGELS

gedicht
3.6 met 74 stemmen aantal keer bekeken 22.779
Cirkelend op het witte blad van de hemel zijn zij hun eigen letters, veren en kraakbeen. Al hun zinnen beginnen met uitroeptekens. De taal der vogels is vol gevleugelde woorden. Weinigen kunnen hun kraaienpoten lezen. Weinigen worden wijs uit hun verhaal.…
Bert Voeten9 december 2022Lees meer >

het harigt op de poten

netgedicht
2.4 met 124 stemmen aantal keer bekeken 17.664
handen wurgen zwart ogen gillen wit en angst vervloeit langs muren die de stilte zat zijn en elkaar spinnen ragen rood het harigt op de poten ze hoeken voor hun leven rennen voor de dood ze trekken draden treurmuziek in webben vaag verdriet want als de prooi gevangen is eindigt abrupt een levenslied ze wroeten in mijn geest vernachten…
wil melker28 november 2002Lees meer >

Hemelse kerst

hartenkreet
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.174
Door stille besneeuwde straten slenter ik zonder doel Iedereen heeft mij verlaten ijskoud, net als mijn gevoel Ik zie de verlichte ramen hoor mensen samen zingen Dat wil ik ook graag,...samen gezelligheid, meer van die dingen Verder met gebogen hoofd de weg was zo lang Het vuur zo goed als gedoofd Ik ben best wel bang De witte deur gaat…
Hans20 december 2002Lees meer >

de zwarte blik is zonder vuur

netgedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.089
vlokken zweven traag voorbij, weven een gordijn uit stilte de aarde ligt er winters bij, slapend in het wit van kilte de wind is guur en strakke lucht belooft weer vorst van lange duur sloten gaan bevriezen vogels moeten wakken kiezen om te overleven een sneeuwpop met de bezem in de hand is koning van dit land kooltjes zijn…
wil melker3 januari 2003Lees meer >

Toen de tijden bladstil waren, lang geleen

poëzie
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.620
Ze stond bleeklicht midden in somberheid, de lichte ogen, 't blond haar daarom gespreid, de witte handen, tranen op meen'gen tijd, een licht arm meisje dat lichthonger lijdt. Breng over haar bloemgloede kleuren, uw bloedrood, o nieuw getijde dat is nu.…

houvast

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 873
Met de vingertoppen van mijn geest Tast ik de wereld af: Een blinde zonder hond Tikt met zijn lange witte staf Verbaasd schuifel ik verder Onbewust van gapende kraters en kloven Steeds verder door de vreemde velden Anderen roepen woorden die ik moet geloven Als een ziend geboren blinde: Kwijn ik van verlangen te zien Toevallig grijp…

in het loverse gefluister

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 699
de ochtendwind is licht ontduikt langzaam het duister een mistbank zetelt zacht in het loverse gefluister de zon priemt zich een weg dwingt nevels spoorslags te verdwijnen laat de dag in vol ornaat verschijnen in blauw straalt zij haar warmte op het land de witte huid verbrandt zal schaduw moeten zoeken te laat voor vele voeten…
wil melker6 augustus 2004Lees meer >

Jij....

hartenkreet
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.800
Vol pracht in een verlaten woestijn Brengt mij bij mijn diepste gevoel Beelden laten ons weer even samen zijn Daar zijn je ogen je tedere handen Ik wil je aanraken maar kan het niet Zie die mooie volle lippen witte tanden Het doet zo'n pijn dat jij mij niet ziet…
car3 oktober 2004Lees meer >

de vlucht van duizend rozen

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.026
keken al mijn kleuren grauw de lucht droeg minder vluchten de wind verkoelde snel tot kou er was geen zon in spiegeling donker rimpelden de poelen ik had er ook geen zin meer in maar in jouw hand bloei ik weer op en schoon het vuil van vleugels je kijkt me aan en fluistert zacht dit kan niet door de beugels ik schaam me en het wit…
wil melker6 oktober 2004Lees meer >

Zwart

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.391
De kleur van m'n leven vergrijsd tot zwart en wit, grijstinten overheersen, het rood verloor zijn pit. Droeve dagen volgen op veel te lange nachten, mijn ogen verlangen terug, naar hoe ze vroeger lachten. Mijn arm heeft zich erbij neergelegd - hij zal nooit meer heel zijn - van binnen heerst het zwart, en overheerst de pijn.…
Mierke7 november 2004Lees meer >

Beeld aan zee

gedicht
3.1 met 149 stemmen aantal keer bekeken 38.318
We vinden iets terug, het is niet meer dan een scherf van die veel te jonge en te mooie te grote god van de liefde alsof hij brak toen onze handen loslieten we hebben hem niet gezocht maar daar ligt een verdwaald stuk van zijn gezicht alsof we misschien toch om ons heen is alles hetzelfde gebleven de wind het waaiende helmgras het witte…

Lila tranen.

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Lila tranen Mysterieus onbekend Die zich een weg langs de wangen banen En snel van de ziel wegrent Zilveren ogen Onthullen de geest Geheime wensen niet vervlogen Maar ook nog niet geweest Aura, wit glanzend Toont de herwonnen hoop Door nieuwe energie dansend Een nieuw begin op zijn loop Een gouden wil als zegen Alom zichtbaar geworden…

Hond

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.320
De zon worstelde met de zee, overwon en kroop traag tegen de witte muren op. De wijn beukte na in mijn kop, het zonlicht sloot mijn ogen en ik besloot terug naar bed te gaan. Ik stond laat op die middag. De zon worstelde met de bergen, verloor en zonk weg in een zwart dal.…