8651 resultaten.
Remedie
gedicht
3.8 met 33 stemmen
11.034 Kunst zet het leven naar zijn hand,
brengt het terug tot dunne lijnen
die zich, tegen verval bestand,
tot het verstilde beeld verfijnen
van windfiguren in wit zand
waarin ik veilig kan verdwijnen.
------------------------------
uit: 'Plaatselijke tijd', 1997…
Zacht........
hartenkreet
4.1 met 53 stemmen
2.780 Een vleugje ochtendzon
Warme en zwoele zucht
De dag verlicht in goud
Zacht oogt de zomerlucht
Een briesje van welbehagen
Streelt aangenaam de ziel
De geur van witte jasmijn
Zo heerlijk en toch subtiel
Een dagdroom in de nacht
Geluksgevoel teer en klein
Langzaam kom ik tot bloei
Als een duinroosje zo fijn
Iedere schaduw is verstild…
spiegelt verteblauw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
782 het bed
even wordt er niets
gezegd en apparaten
klikken hun tevredenheid
de zieke dommelt weg
wij fluisteren de droom
die was en weten wat
hij daar voor over had
zijn handen tasten
naar een klein houvast
dan opent hij de ogen
zijn zicht is licht gebroken
maar spiegelt verteblauw
hij kijkt naar jou
in een verloren hopen
een wit…
sterven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.998 na bijna een eeuw weer kind
aandoenlijk gekromd
tussen gesteven lakens
oude handen zoeken
wat is laatste adem
als dit lichaam ontspant
de wereld stilstaat
de kring verbroken wordt
maar als je buiten bent
gaat de wereld toch door
iedereen is zoals wij
geef het leven door
dat je kreeg van haar
lief mens in wit satijn
zo mooi was…
Duiven
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.879 Ze waren allang geen stel meer,
onze Gert en Hermien,
maar al jaar en dag laten
bij ons in de tuin
zich twee witte duiven zien.
Vanaf het begin dat ze ons
met een bezoekje vereerden,
besloten wij dat het koppel
Gert en Hermien zou heten.
Vanwege het bekende duivenliedje
op de dam,
Kijk nou, daar komen ze weer aan!…
jij bent het decor
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.408 ik schrijf in de lucht
die je ademt
gebruikt wolkt wit
in de kou
een ijsbloem smelt
op de ruiten
schoonheid
ontdooiend door jou
jij bent het decor
waarin ik
moet spelen
de planken en koorts
het fluweel dat ik
weer mag strelen
als het doek
open gaat
jij regelt licht
donkert verleden
speelt de rol
van vandaag
peinst over toekomst…
je ogen kijken dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.122 ik kijk je aan
kan je niet verstaan
je mond spuwt kleuren die
je tanden scheuren als je lacht
je lippen lijken dijken
gebroken door de vloed
van ijskoud blauw, bevriezend
in het vochtig rood van jou
ik kan je niet bereiken
want je ogen kijken dood
ontdooiend in het koele wit
waarin pigment verborgen zit
maar je handen hoeden lava…
De oude man
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.762 Een oud man in de straat
zijn klein verhaal aan de oude vrouw
het is niets het klinkt als een ijl treurspel
zijn stem is wit
zij gelijkt een mes dat zo lang werd aangewet
tot het staal dun werd
Gelijk een voorwerp buiten hem hangt deze stem
boven de lange zwarte jas
De oude magere man in zijn zwarte jas
gelijkt een zwarte plant
Ziet gij dit…
Sluiers...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.239 Sluiers van mist
Hullen zich om ons
De wereld niet toelatend
Sluiers van mist
Als wit satijn
Gevangen in onze liefde
De tijd is zó ver weg
Alleen ons en niemand anders
Sluiers van liefde
Omsluiten onze lichamen
In zoveel passie
Vervullend onze gedachten
Sluiers van mist
Fluisteren het verhaal
Van een liefde tussen ons
Sluiers van…
Vergankelijkheid
hartenkreet
4.8 met 18 stemmen
1.382 Als de schoonheid van een witte lelie
bloeiend in haar pracht en praal
Zacht verspreidend een aangename geur
is zij de schoonste van allemaal
Maar als haar schoonheid begint te tanen
zij langzaamaan verdort
Is zij niet meer
de schoonste van haar soort
Zo is het ook met ons leven
het gaat zo snel aan ons voorbij
We hebben tijd gekregen…
Onvoorwaardelijke liefde
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.278 zieleroerselen
maak ik een vrije val
omgeven door duister
Waar niemand komen kan
en woorden weinig zeggen
waar langzaam het licht
door liefde wordt ontstoken
Diepe emoties vullen mij
in ongesproken zinnen
waar lief met leed samenvalt
in het ogenblik van weten
Dat pijn zo zacht kan zijn
en vreugde in verdriet verandert
waar zwart en wit…
ik hoorde de gebeden
netgedicht
3.2 met 51 stemmen
11.100 de wind droeg
stemmen over strand
van lang geleden
ik hoorde de gebeden
in het jachten
van het zand
in het golvenruisen
zag ik ogen huizen
jouw spatten groen
de branding schuimde
licht in je gezicht
het wit van toen
handen speelden
luchtkastelen met
wolken in de zon
verbrande ruggen
keerden zich in
eindeloze uren om
je bent…
Sonnet voor Mishka
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
974 de zomer is droog, heet en kort
met botte bijlen en gebroken ruggen
het woud vergeven van de muggen
en de vrees dat het weer winter wordt
de winter is zwart, wit en lang
met zure stank en ziek gehoest
mentaal geknakt, fysiek verwoest
de dood is hier en gaat z'n gang
in een horizon gevangen
zal de Staat je niet vergeven
dat je uitspreekt…
Voor jou....
hartenkreet
4.7 met 20 stemmen
2.335 bij het avondlicht
De maan schijnt op haar verleidelijke vormen
Voor haar pracht ben ik gezwicht
Brengt mijn hoofd tot stormen
Een stem als een slag op kristal
Een huid als een perzik zo zacht
een lach als een waterval
Haar haar in al haar pracht
Maar schoonheid is niet voor altijd
De pracht en praal is niet permanent
Haar huid ooit wit…
molen " de Hoop"
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.745 Blakend is je wit gezicht
of druipend van de regen
trek je aan mensen
jong en oud
zij voelen 't kraken van jouw hout
en de schaduw van jouw stenen
Je wieken reiken naar de lucht
vangen onze toekomstdromen
toch sta je stevig en rotsvast
laat je niet imponeren
door geld of macht en evenmin
de pijn van het verleden
Het gaat je niet om…
In de geest
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.511 De blauwe stralenkrans met witte stippen
Op de vleugels droeg het licht
Van hoop en wensen
Hij was een vlinder in de geest
Een eenling onder mensen
Hij zag de ruimte en de zon
Zag geen beperking
Als hij weer eens aan iets nieuws
Had lopen denken en er dadelijk aan begon
Het had voor hem de diepte van de onrust
En de korte lengte van…
Antwoord aan eenzame e-mailer
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
3.789 Je leest woorden, begrijpt een zin
Met je gevoel en met je ogen
beschik je over leesvermogen
vervolgens teken je er een mensje in
Mensen wonen in hun woorden
zwart-wit, gekleurd, vaag, concreet
tussen woorden koud en heet
niet te vatten in akkoorden
Toch blijft een geloof in verenen
twee mensen met hun eigen taal
en een voorliefde…
DE VOGELS
gedicht
3.6 met 74 stemmen
22.779 Cirkelend op het witte blad van de hemel
zijn zij hun eigen letters, veren en kraakbeen.
Al hun zinnen beginnen met uitroeptekens.
De taal der vogels is vol gevleugelde woorden.
Weinigen kunnen hun kraaienpoten lezen.
Weinigen worden wijs uit hun verhaal.…
het harigt op de poten
netgedicht
2.4 met 124 stemmen
17.664 handen wurgen zwart
ogen gillen wit en angst
vervloeit langs muren die
de stilte zat zijn en elkaar
spinnen ragen rood
het harigt op de poten
ze hoeken voor hun leven
rennen voor de dood
ze trekken draden treurmuziek
in webben vaag verdriet
want als de prooi gevangen is
eindigt abrupt een levenslied
ze wroeten in mijn geest
vernachten…
Hemelse kerst
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
4.174 Door stille besneeuwde straten
slenter ik zonder doel
Iedereen heeft mij verlaten
ijskoud, net als mijn gevoel
Ik zie de verlichte ramen
hoor mensen samen zingen
Dat wil ik ook graag,...samen
gezelligheid, meer van die dingen
Verder met gebogen hoofd
de weg was zo lang
Het vuur zo goed als gedoofd
Ik ben best wel bang
De witte deur gaat…
de zwarte blik is zonder vuur
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
2.089 vlokken zweven
traag voorbij, weven
een gordijn uit stilte
de aarde ligt er
winters bij, slapend
in het wit van kilte
de wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn…
Toen de tijden bladstil waren, lang geleen
poëzie
2.8 met 20 stemmen
4.620 Ze stond bleeklicht midden in somberheid,
de lichte ogen, 't blond haar daarom gespreid,
de witte handen, tranen op meen'gen tijd,
een licht arm meisje dat lichthonger lijdt.
Breng over haar bloemgloede kleuren, uw
bloedrood, o nieuw getijde dat is nu.…
houvast
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
873 Met de vingertoppen van mijn geest
Tast ik de wereld af:
Een blinde zonder hond
Tikt met zijn lange witte staf
Verbaasd schuifel ik verder
Onbewust van gapende kraters en kloven
Steeds verder door de vreemde velden
Anderen roepen woorden die ik moet geloven
Als een ziend geboren blinde:
Kwijn ik van verlangen te zien
Toevallig grijp…
in het loverse gefluister
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
699 de ochtendwind is licht
ontduikt langzaam het duister
een mistbank zetelt zacht
in het loverse gefluister
de zon priemt zich een weg
dwingt nevels spoorslags
te verdwijnen laat de dag
in vol ornaat verschijnen
in blauw straalt zij
haar warmte op het land
de witte huid verbrandt
zal schaduw moeten zoeken
te laat voor vele voeten…
Jij....
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.800 Vol pracht in een verlaten woestijn
Brengt mij bij mijn diepste gevoel
Beelden laten ons weer even samen zijn
Daar zijn je ogen je tedere handen
Ik wil je aanraken maar kan het niet
Zie die mooie volle lippen witte tanden
Het doet zo'n pijn dat jij mij niet ziet…
de vlucht van duizend rozen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.026 keken al mijn kleuren grauw
de lucht droeg minder vluchten
de wind verkoelde snel tot kou
er was geen zon in spiegeling
donker rimpelden de poelen
ik had er ook geen zin meer in
maar in jouw hand
bloei ik weer op en
schoon het vuil van vleugels
je kijkt me aan
en fluistert zacht
dit kan niet door de beugels
ik schaam me en
het wit…
Zwart
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.391 De kleur van m'n leven
vergrijsd tot zwart en wit,
grijstinten overheersen,
het rood verloor zijn pit.
Droeve dagen volgen
op veel te lange nachten,
mijn ogen verlangen terug,
naar hoe ze vroeger lachten.
Mijn arm heeft zich erbij neergelegd
- hij zal nooit meer heel zijn -
van binnen heerst het zwart,
en overheerst de pijn.…
Beeld aan zee
gedicht
3.1 met 149 stemmen
38.318 We vinden iets terug, het is niet meer
dan een scherf van die veel te jonge en te mooie
te grote god van de liefde
alsof hij brak toen onze handen loslieten
we hebben hem niet gezocht maar
daar ligt een verdwaald stuk van zijn gezicht
alsof we misschien toch
om ons heen is alles hetzelfde gebleven
de wind het waaiende helmgras het witte…
Lila tranen.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.029 Lila tranen
Mysterieus onbekend
Die zich een weg langs de wangen banen
En snel van de ziel wegrent
Zilveren ogen
Onthullen de geest
Geheime wensen niet vervlogen
Maar ook nog niet geweest
Aura, wit glanzend
Toont de herwonnen hoop
Door nieuwe energie dansend
Een nieuw begin op zijn loop
Een gouden wil als zegen
Alom zichtbaar geworden…
Hond
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.320 De zon worstelde met de zee,
overwon
en kroop traag tegen de witte muren op.
De wijn beukte na in mijn kop,
het zonlicht sloot mijn ogen
en ik besloot terug naar bed te gaan.
Ik stond laat op die middag.
De zon worstelde met de bergen,
verloor
en zonk weg in een zwart dal.…