35387 resultaten.
Draait zijn rug zeewaarts
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.066 toen zij nog bij hem was
kon hij iedereen vertellen
van de zee
al die druppels samen
schelpen in scherven
eenzame kreten van
zeevogels in de wind
een laatste zinkende zonnestraal
het leven in al zijn poriën
al zijn voetstappen
aan de vloedlijn
hij draait zijn rug zeewaarts
nagestaard door
cirkelende meeuwen
in het achterland…
Tweede akte/ de zon was dood
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
688 De zon was dood
en de aarde kleurde bloedrood
verdriet voorbij
want materie kent dat niet
het is fysieker dan dat
de oude God was
onder zijn eigen lichtgewicht bezweken
gedoofd in een wit geboortekanaal
Duister
het andere kon nu schijnen
grijs licht
ruis van fotonen
een beetje als
uit de ether verdwenen
teevee kanalen
het dode meisje…
Veilig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
573 Veilig is leven
wanneer binden
je niet heilig is.
Armen om je heen
liefde voelen
kus.
Pijn die niet komt
als samen zijn
niet je ding is.
Verdriet uit eenzaamheid
veiliger
dan uit liefdesverdriet.…
Die muur zo onyxlang
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
665 weet je
ik ben bang
bang voor het
plotselinge einde
ja ik zie
heb ze allemaal gezien
mij overkomt dit niet
dat einde ik ben bang
kies mijn woorden
nu secuur
als ik geplaatst word
op die muur zo onyxlang
ik wil niet
eindigen achter behang
ja ik ben bang
dat weet je
nog leef ik hier
jij daar en weet je
kleine schat ik heb…
Koos voor stilte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
660 je hoorde wel
maar wilde
niet verstaan
de eigen cirkels
bleven draaien je kon
de werkelijkheid niet aan
je koos voor stilte
maar de razende
gedachten zij niet weggegaan
je hebt je afgesloten van
de wereld om je heen kom terug
samen zijn we niet alleen…
oogschaduwen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Zwijgtalen spreek ik
geen stemtoon gehoord
toch een lang gesprek
in voering gesteld
Oogkijkend naar dat
wat men geeft getuigd
hersenenslag aan het werk
om correctie aan te brengen.…
ik rust in vrede
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 Het mysterie van het leven,
een cliche gedrenkt in woorden,
uitgekauwd tot in oneindig,
toch steeds weer pakkend.
Ik snak naar begrip en wetenschap,
gevoelsmatig neem ik afscheid,
neem 'sapiens' met korrels zout,
nietig,
niet verdrietig.
Ik rust in vrede.…
Dat opzien baart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
600 er al in
dromen maar hoe het uit gaat
komen is voor mij de grote vraag
of heb ik dat moment gemist
toen ik als enige
jouw ziel mocht lezen
wij voor even in ons
nieuwe universum konden leven
ik wou dat ik het wist…
Vierde akte/ parallelle aarde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
863 De wereld is dood
in fractie van een seconde
ze heeft de keuze
van onvermijdelijkheid gemaakt
de keuken laat
een levenloos wezen achter
in een polsslag
reist ze een miljard lichtjaar
en flitst weer tot leven
Groen is blauw, geel is rood
zwart is wit met grijze strepen
bomen hangen ondersteboven
huizen zijn glazen kubussen
straten zijn…
Levensloop
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
883 Jij net als ik, wij komen van het licht
gaan via gesteenten-, planten- en dierenrijk
naar een staat van denken over wie we zijn
Anders gezegd naar denken over denken
waarin we ook maar tijdelijk blijven
want het schijnsel van engelen wacht
Daarin raken jij en ik opnieuw verloren
om elkaar weer te vinden en te luisteren
hoe mooi de snelle…
Lichter word ik niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 zo op de rand
geen lucht geen aarde
zelfs gestolen tijd kan ons
de liefde niet meer baren
er is er niets te stelen
in de wereld van geloven
in het hopen op een toekomst
die vandaag geen handen geeft.
mijn eigen naaktheid is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat…
Teveel te
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
579 Gesteld je was teleur
te vol van veel verwachting
na al die dagen zonder nacht
leek immers alles eindeloos
Nu dool je tijdloos rond
met een te leeg gevoel
in nachten zonder dagen
teveel te maakt roekeloos…
Vluchten is voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
765 ik ben geweest
jij hebt gebeden
we hebben zij
aan zij gestreden
voor leven als ons recht
het vluchten is voorbij
de laatste ochtend
gaat mij raken
brandend zal de zon
mijn vleugels schaken
ik ben gestrand
eeuwig zal de wind
mijn kleuren dragen
ribbels over liefde
schrijven in het zand…
Een kunst op zich
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
715 je rolt het leven
op slechts een touw
geknoopt aan stokjes
maakt vaart en
gaat de hoogte in
nog bibberend en losjes
je landing is een
kunst op zich waarbij
de draad vaak wordt gemist
dan rol je stuurloos weg
door kant en wal gestopt
het spel is uit jij bent gedropt
maar zij die aan de touwtjes
trekken oefenen het lussen
en…
Die inhalige aasgieren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
643 er was
geen buiten meer
het land gekocht
verpacht geclaimd
tot eigendom gejat
door wie de meeste
macht en centen had
het prikkeldraad
de stoep en straat
snelweg en rivieren
je moet betalen
aan de staat
of aan tal van die
inhalige aasgieren
waar is
het land gebleven
wat hebben wij
de kinderen te geven
geen buiten meer
want ieder…
Kleedde schaduw aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 in het echte leven op te gaan…
Spaarzaamheid en het kieren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
725 Het liefst
zou men doodgaan
aan een paar
opgelopen verwondingen
maar dat doet de deur dicht
voor een paar lichtjaar
en een mens wil altijd wel
nog eens kunnen checken
of de lichten wel gedoofd zijn
en zo gaat men verder
op een kieren in dit leven
deuren en sleutels passen
de hond of de kat
nog even buiten laten
en het vervloeken
dat…
Pijn polijsten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
588 gedijt
ik hoef de trekken niet te schuren
die getekend zijn in mijn gezicht
pijn polijsten zal nog jaren duren
ik hak mijn leven in vooruitgang
zodat de angst er beter uit kan…
De einden zingen rond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
643 we balanceren
in gedachten zonder net
het koord trilt lichte ritmes
de einden zingen rond
we zetten gedichten
als gezichten op het net
zonder stem en zonder ogen
virtueel net echt
we kussen woorden
warmen zinnen als in bed
we belijden liefde die
zijn werkelijkheid heeft afgelegd
ik ontmoet je in je geest
het ijle spinrag van contacten…
Vervliegt uit blote lijven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 de leegte van een jaar
legt stilte af in zwijgen
warmte die genoten is
vervliegt uit blote lijven
ik schrijf omdat ik blijven wil
woorden maken het verschil
in draden met de werkelijkheid
ze schrijven mijn realiteit
mijn leven lost zich op
in een reëel afwezig zijn
een existeren op de rand
balanceren boven het ravijn
de tekst…
Woorden op een dun papier
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
672 ik gooi gedachten weg
die niet meer willen rijpen
zich niet meer laten grijpen
en wil daarvoor mijn rust
ze hebben lang genoeg
mijn hart en hand beheerd
ze deden dat verkeerd
waardoor ik niet bewegen kon
ze maken vleugellam
dragen angst voor morgen aan
ik kan er niet mee verder gaan
verlies de dagen en mezelf
ik zoek stilte in geluid…
De stenen bleven koud
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
609 stukken verdriet
dacht ik in steen
een beeld te geven
mijn werk brokkelt af
de dagen zijn gekrompen
handen in gepeins verzonken
ik hakte op herinneringen in
maakte een sterk begin
het is bij pogingen gebleven
ik liet mijn harten bloeien
maar de stenen bleven koud
er konden weer geen tranen vloeien
ik sleep mijn puin
naar de ravijnen…
Grijs artistiek
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
641 hij schuifelde
zonder houvast
geruisloos want
de stoep was nat
zijn armen
onbeweeglijk in
een lange regenjas
handen in de zak
zijn haar
grijs artistiek
en op de schouders
zo kruiste ik zijn pad
een trotse kop met
felle blauwe ogen
een scherpe neus
mediteraan gebogen
hij lachtte zon
en jeugdigheid
de regen maakte in zijn…
Kansloos
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
668 zwarte aarde onder mijn nagels
van het wroeten in de grond
tuinieren zou gelukkig maken
dus steek ik het onkruid uit
en tracht er vrolijk bij te fluiten
maar nog danst mijn deuntje niet
wortels wieden in de rijke klei
bevestigt wat mij steeds verdriet
dat het spruitje aan de onderkant
opgroeit met een schoffelangst…
Beelden in reliëf gegeven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
593 de hemel bleek weer paradijs
met eva en de zonde
verleidelijkheid had zo zijn prijs
toen eerlijkheid de waarheid rondde
ik heb je tuinen laten zien
beelden in reliëf gegeven
ik gaf je meer dan ik verdien
weer toekomst in je streven
het balanceren op een touw
is toch te zwaar gebleken
het hechtpunt bleek ontrouw
aan wat we samen weten…
Kortsluitingskans
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 Aaneen geschakelde momenten
van glimlach tot glundering
tedere stukjes leven
om elkaar te geven.
Ringen symboliseren
een soort oneindigheid
maar niets is minder waar
dan verlies van verliefdheid.
Woorden die raken
uit passie of haat
ze gaan over in elkaar
niemand erbij gebaat.…
Mammografie
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.073 Eerst hoop je nog
een vuiltje op de lens
een vette vlek
maar na de tweede foto
blijkt onomstotelijk
dat er iets zich ontwikkelt
merkbaar groter wordt
Achteraf blijkt het snijden
een daad van gezond verstand
Men leert met littekens te leven
en dat het lichamelijke vergroeit
uiteindelijk met muziek vergaat…
In jeugdig renoveren
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
827 mijn bouwwerk wordt
langzaamaan geslecht
erodeert door
tijd en zorgen
de specie was
nog oorlogs best
verdroogt en kruimelt
op de weg naar morgen
de stenen zijn
hun draagkracht kwijt
hechten niet meer als geheel
het wordt hen allemaal te veel
maar het interieur
blijft bij de tijd
in jeugdig renoveren
de trends steeds uitproberen…
Tennos
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
986 Een glimlach blijft mij nog altijd gegeven
daar de wandeling nog wel even duurt
en dat is waarschijnlijk het mooie aan leven
dat men soms wat munitie op je afvuurt.
Maar het spelen met woorden en gevoel
vanuit mijn hart gericht op jou
dat was, en is nog immer mijn enige doel
simpel omdat ik van jou, en het leven hou.…
Toen ik afscheid nam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
782 ze waren
om en om gelegd
de tegels
van ons pad
ik telde ze
in gaan en komen
kan het aantal
na jaren dromen
maar toen ik
afscheid nam
de tegels telde
ontbrak er één
ik draaide om
keek terug
het pad was gaaf
ik had geen haast
achter het juiste
aantal ben ik nooit
gekomen het bestond alleen
in mijn toen verloren dromen…