12647 resultaten.
Zij kierde opening
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 haar ogen
schaduwden
nog licht
waar donker het
alleenrecht had
zelfs het zwart
van duister bezat
zij kierde
opening en
stroomde vol
lef binnen in wat
nooit zichtbaar
was al vanaf
de allereerste dag
hier had de
schepping zich
ontbloot zonder
pottenkijkers
uit de donkere
schoot van
het universum…
Buigzaam
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
391 vaak heb jij
de aarde gekust
maar ik heb je
nooit zien breken
buigzaam onder
storm en lieve lust
want iedereen
mocht alles weten
je groeide naar
een knipogende zon
maar hebt je afkomst
nooit verloochend
jij was meer dan
mijn rots in de branding
ik strandde dan ook
in hemelse verwachting…
Mist
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
487 langzaam
pakte de dikke
grijze mist mij in
ik kon nog net
mijn hand voor
ogen zien
in duizenden
lichtspikkels werd
het inkomend
licht gebogen tot
een feeërieke
schijn voor de ogen
er waren geen
geluiden meer
van buiten door
demping was de
wereld afgesloten
van het leven
de vochtigheid
benauwde mij
maakt het ademen
zwaarder…
Alleen pluizen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
424 zon groende
het bos van
kruin tot
het mos in
een samen
ontwaken
jij zette
voorzichtig de
bezem opzij
knapte wat
takjes om meer
snelheid te maken
jouw blote
voetengaan
liet geen
sporen na in
het zachtste
tapijt ooit
alleen pluizen die
wilden verhuizen
haakten aan
omdat heksen
alleen voor
vruchtbaar gaan
jij hebt mij…
Sproetig gekleurd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 ik zag je handen
bruin van de zomer
armen sproetig gekleurd
in je gulle lach blonk
de eindeloos lange dag
we liepen en
ontdekten de grote
wereld in volle groei
net na de lente in een
snelle spurt naar bloei
alles leek nieuw
groter dan voorheen
immens imponerend
alleen al door de formaties
van het eeuwenoude steen
wij voelden…
Voorbijgaande benen
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
506 ik heb een
nieuw fotoboek
gepakt waarin ik jou
op het gladde papier
visualiseer in een paar
spraakmakende scenes
zoals de boom die jij
vasthad aan de bast
met die lange treurende
takken en jij hoopvol
kijkend naar het nest
waar de kleinen wachtten
het bankje dromend
aan de vijverkant met
waggelende eenden en
voorbijgaande benen…
Dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Als goud het groen zacht raakt,
zich plooit en vlijt,
haar teder streelt
en liefjes kust,
daar aan de einder,
de verste verte,
waar je je ogen
lichtjes knijpen moet,
daar waar het blauw troebelt
in roze avondrood,
wordt de dag
in slaap gesust…
Parel moerde
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
480 ze dauwde
iedere dag
haar huisje
met een lach
parel moerde
flitsend zonlicht
uit de morgenstond
zodra zij wakker was
gunde bestaan
de eigen stijl van
rustig ontwaken en
het leven smaken
een eerste buiten
werd ontvangen
door een vrolijk fluiten
van vogels als buur
het kleine concert
wekte het hert en
de grotere dieren op…
Ontdooiende wintermuziek
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
520 overal waar jij
verscheen gaf natuur
acte de présence
zag in de verte al
de knoppen van
bloemen zich openen
om in volle
nieuwsgierigheid hun
hart aan de kijker te tonen
struiken ritselden
bomen ruisten hun
groene welkom melodie
de vergeet-me-nietjes
in het gras wisten
al meteen dat jij er was
adembenemend
hoe zij groeiden…
Het uitvliegen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
443 ik opende
je hart met warme
lichte zonneblaadjes vers
uit de eerste zonsopgang
begeleid door vogels
wakkere muziek
in prille lente melodie
het is geen ochtend
zoals velen dat zou
snel gaan vervelen
maar juist de kleine
variaties in licht en geur
geven de begeleidende
muziek haar unieke kleur
het is dat gevoel
van op weg zijn…
Vliegden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 onder deze hemel van groen en verbaas je
Kijk rond naar zoveel schoonheid
na oorlogsgeweld geboren uit een nietig zaadje
Zichzelf geplant met vooruitziende blik
Uitgegroeid tot een gigant, zó dik
Van twijg naar tak naar troostrijk naaldendak
De harde bast, bestand tegen de langste en de kortste dag
De vliegden dankt zijn naam aan de natuur…
Tussen bomenlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
498 jij hebt weer
bloemen gestrooid
waar een herfstige
dood de zomer
begraven had
het winters
zwarte pad
dat sneeuw
als deken zag
vergat de tijd
waar lente
al lieflijk danste
het groen druk
met voorjaar sjanste
bloeide zon zijn bloem
nog nevelden
de mooiste kleuren
tussen bomenlicht
de door jou gestrooide
bloemen extra belicht…
levensverhaal (autobio...)
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
686 de letterzetter
drukte zijn stempel
op de stam
nieuwsgierig
vroeg ik me af
wat de tekst
zou kunnen zijn
en ging op zoek
naar een vertaler
maar helaas
ik vond er geen
doch blijft het gissen
voor elkeen…
Gedicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
858 Toen zoet water met de spiegelingen
van cipressen, bomen in het omringend heuvelland
ook mij omsloot, de zon met kracht
mijn huid en bloed begroette
jij mij aankeek met een liefdes lach
beloofde ik in diepste van mijn hart
voor jou in water een gedicht te schrijven.
En vond de woorden die zo treffend waren
dat ook het water nimmermeer zijn…
Sferische kleuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
524 jij vlamde op
in de muziek
verlichtte met
sferische kleuren
de meest ijle
vertes waar stilte
zijn hoogste
tonen had
dreunde mee
in de donkerste
bas dromen als het
vuur nog smeulde
en opgerakeld
moest worden naar
een laaiende finale
in jouw
donkere smidse
balgt de lucht
zijn decibellen
wakkert vuur
in blauw en rood
de volheid…
Water van hogerop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 water van hogerop
jij hebt mij
meegenomen op
een van jouw dromen
waar we altijd
riviertjes zomen
met hellingen die
glooien op zuid
overweldigend
is het veelvoud
aan kleur in een
natuurlijk palet
dat zonder ingreep
van de mens op
aarde is gelegd
bevriezend koud
heldert kabbelend
water van hogerop
dat door zonnewarmte
beroerd…
In ronde vegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
537 je danst
op aarde die
speciaal voor jou
vruchtbaar
is gemaakt
je hand in de
losse zwaai
van de zaaier
die dit een leven
lang heeft gedaan
met zwierige streken
werp jij in
ronde vegen
het zaaigoed door
de lentewarme zon
pas als het
laatste strooisel
is geland jij je rust
geniet kiest schepping
weer gods hand…
Wedergeboorte
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
484 (V)luchtig gefladder
op golven van lentewind
Tere flits in kleur.…
Kleine boeketjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 ik heb te vaak met
lucht geschreven
in de kleuren
van het leven
woorden wilden
wel botten en al
snel kwamen de
mooiste knoppen
zij ruizelden
in zachte wind
bloemen die je
nooit ergens vindt
ik mocht ze aan je
geven om te weten
hoe kleine boeketjes
schoonheid beleefden
jij verfriste het groen
vernevelde intimiteit
om zo…
Steelse vogels
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
443 ze schaduwden mij
als donkere vlek
een paar steelse
vogels nog maar
net vrij van hun nest
geen driftig
en schichtig op
en neer gevlieg
maar eindelijk een
weer volwassen wiek
ik zag heerlijk
alerte koppies
oogjes gefocust
op een tweede huis
de bruidsluier als thuis
nog is er vaag een
empty nest syndroom
activiteiten zijn vaak…
In strak staccato
netgedicht
5.0 met 217 stemmen
411 het was of ik
het zwart bruine
rotsblok hoorde
spreken in het
aanwakkeren van
een ijskoude wind
er werd ons
geen uitzicht op
warmte gegeven
in het donker
ogende gat dat
als opening sprak
in strak
staccato geselde
wind het gesteente
waar de vegetatie
het liet afweten zonder
enige vorm van houvast
nog sluipen
restanten over…
Inclusief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Je wilde weten wat alles inclusief was in 't menu,
of groenten en welke, of ijs, hoeveel, diverse malen vroeg je 't personeel.
Aan mij vroeg j' ook hoe 's nachts we en wat we
Nu vertel ik je hoe inclusief het wel was.
Hoe wellustig ieder at
op 't terras alsof voor 't eerst
De libellen verschillend van kleur, hoe pijlsnel en laag ze gleden en…
Uitgestorven
netgedicht
5.0 met 95 stemmen
364 waar de wereld
uitgestorven leek
bewoog nog af
en toe het laatste
stukje sleet dat
speelde met de wind
een ongelijke strijd
met tijd als
ongeboren kind
wanneer de vlaag
ten einde raad
zich nog een enkele
keer te buiten gaat
in loos geklepper
en irritant geklop
is zijn geduld nu
uitgeput en zoekt hij
rust en luwte op
waar stilte…
Klonen van het gewone
netgedicht
5.0 met 166 stemmen
432 ik heb de wereld
af zien glijden in
zijn race tegen de klok
met als blok aan
het been de agonale
genen die het beste in
ons boven zouden halen
als wij ons leven door
hen lieten bepalen
in de maatschappij
woekert de entropie
van steeds het beste
willen zijn de snelste
ook rijker en succesvol
in de toevoeg vaan het
eigen genenmateriaal…
Schrille tonen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
406 nog waaien
de kleuren van
stelen vlaagt
wind in schrille
tonen de dodenmars
bloemen
knappen niet af
maar leggen
zich plat uit
deemoed ter aarde
in een kris kras
pandemonium
vullen bomen
de kerkhoven van
het gigantische bos
schoon geregende
wortels bekijken
de immense
ondergrondse
hoeveelheid lijken
ook zij zijn geveld…
Magma
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 samen zijn
we afgedaald
langs graniet en
basalt tot wij in
de hitte van magma
hebben gebaad
daar waar
moleculen
en atomen de
bouwstenen worden
van onze dromen
vervloeien wij
komt alle
materie vrij in het
opnieuw spelen
van de schepping
door het lezen
van zijn hand
met eeuwigheid
en oneindig zijn
door onbeperkte
vrijheid…
Zomerse prieëlen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
419 ik heb
de bloem
niet geplukt
kon haar niet
zien lijden om
jou te verblijden
een leven
in volle bloei
dat reikt
naar hemel
breekt abrupt
in de groei
ik heb jou
haar uitzicht
laten zien
waar zij leeft
vorm en kleur
aan ieder geeft
zij wiegt
met ons
op de wind
het mooiste kind
uit velen in
zomerse prieëlen
voor haar…
Zonder feest
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
520 de droom
in je stem heeft
mij meegetroond
naar vergezichten
waarvan ik het
bestaan nog niet wist
waar ik bij
iedere streek
in een andere
spiegel keek die toch
nog deel uitmaakte
van het landschap
in een vitaal
eigen vibreren
laat de melodie
van leven zich
horen in zacht
warme geborgenheid
die druppelt uit
een bron die al…
Extremen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
408 het buiten
was kapotter
dan je dacht
had meer
beschadigingen
dan je zo op het
eerste gezicht zag
we weken van
van het nog niet
goed gebaande pad
dat door slechts
een handvol mensen
redelijk en gebruiksklaar
was platgetrapt
de sfeer was
niet zo warm als
weleer toen wij de
bomen raakten en
grappen met hen
maakten over de
gewone…
Scharreltijd
netgedicht
5.0 met 163 stemmen
438 ik heb ze
geteld de
duiven aan
de overkant
rustig naast
elkaar zittend
op de dakrand
wachtend op
de gulle hand
die voer strooit
op straat kijkend
en koerend loeren
naar het zo
bekende gebaar
in glijvlucht
naar beneden
waar heden
hen toelacht
ieder op zijn beurt
zonder schreeuw
en gepik naar elkaar
scharreltijd
is aangebroken…