1747 resultaten.
Meditatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 (opgedragen aan Eckhart Tolle)
Ga zitten en wees stil nu. Voel je wezen –
je ademen, het stromen uit je hart.
Je bent niet wat je denkt – en niet apart
van al wat is. De breuklijn is genezen
en al wat ongekend is, niet te leren - :
de wijsheid die je vinden wilt - zit in je.
Ervaar de stilte in jezelf, bezin je
en luister naar de Harmonie…
Echt waar
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.321 Het is al gebeurd dat ik 's nachts in bed
even licht heb gemaakt om mij even te zien.
(Ik durf zelfs pas ontvangen brieven ongeopend
posten, om nogmaals de bestemmeling te zijn.)
Ik denk dat ik mezelf uit het zicht heb verloren
en halvelings zoek ben geraakt in het ergens.
Want elke dag vind ik het steeds maar vreemder
mij te betrappen op…
Ensemble
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
627 Als ik al wat ik verwachtte
van het vers vergleden jaar
vergelijk met het gebrachte
dat ik dag op dag ervaar,
vormt ook het meest wèlbedachte
maar een kleurloos commentaar.
In het grijze niet bij machte
te schilderen hoe wonderbaar,
als volmaakt het meest vertrouwde,
ons ensemble zich ontvouwde.
De volkomen symbiose
is de eeuwigheidsprognose…
Wijsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
624 Laten we niet te veeleisend zijn.
Het grote geluk is niet iedereen beschoren.
Misschien zijn we niet bot genoeg
of moeten we behoren
tot de klasse met veel geld
om met alle geweld dat soort geluk te willen najagen.
Laten we niet het onmogelijke vragen.
We zouden tevreden moeten zijn.
Het is al heel fijn
dat we tegen elkaar aan liggen
en…
Stof
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 Het blijft maar neerdalen
zonder oponthoud
langzaam, als parachutisten
en vestigen zich op onze spullen, overal
ze zijn ontelbaar
Wij kunnen er weinig aan doen,
bijna elke dag
proberen wij het,
stof afnemen, stofzuigen
We doen het al jaren
Wij zijn gemaakt van stof
en aan het einde van ons leven
gaan we terug naar stof
Stof is alles…
De emigranten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Als we Nederland verlaten
is er de pijn van het afscheid,
misschien nooit meer terug te zien.
Benieuwd naar het nieuwe land,
een nieuw begin, aanpassen.
Een nieuwe taal leren.
Heel vaag in de verte
is toch nog Nederland,
het blijft smeulen van binnen.
Maar als we ouder worden
laait het vuur weer op.
We spreken weer de Nederlandse taal
en…
De Film
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.723 Ik heb gehoord dat aan het einde van ons leven
een film van ons leven flitst voor onze ogen.
Zo, hier zit ik nu, in mijn ouderdom,
in mijn gemakkelijke stoel te
wachten voor de film zal beginnen.
Waar begint het?
met mijn conceptie, mijn geboorte, mijn jeugd?
Maar waarom kunnen wij een film niet zien
aan het begin van ons leven
met aanbevelingen…
De laatste reis 1943
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
838 De vier jonge mannen
in Nieuw Zeeland
ontgonnen nieuw land.
Maar de wereld was in nood.
Zij antwoordden de oproep
en verlieten hun geliefden
Boven Vlaardingen,
in dat oude onderdrukte land,
gekrampt in het vliegtuig,
de ontploffing reet het apart
en spiraalde in een daverende vaart
tot hun einde.
Ze gaven hun leven
voor onze vrijheid…
de duivels slapen
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.999 De duivels slapen en de heksen slapen
aan hun staarten. De oude nacht
is helder als door engelen gedronken water.
Het is een zegepraal. Het is volbracht.
Alle vogels vliegen zachter en steeds jonger.
Het woord is vleesgeworden en het klinkt
levend in den lijve van een heilig wonder:
mijn zonen zijn geboren en de koning drinkt.
Nu is het…
Ballade van de generaal
gedicht
3.7 met 3 stemmen
8.149 Rood van roem en ver van nederlagen
staat de zich met dampend water
wassende generaal voor het raam
van zijn enige kamer.
De vrouwen van zijn loopbaan
sneden aan twee zijden
want zijn buik is behaard
met kussen van zwaarden.
Neerslachtig laat de generaal
zijn mannelijke borsten, tijdens
een veldtocht in het oosten opgedaan,…
Kunstmatig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
607 We denken om ons heen te zien
wat werkelijk is – maar heel misschien
is wat we daarvan steeds ervaren
niet echt wat om ons heen bestaat
maar stilaan in onszelf omgaat
om zich door kunst te openbaren.…
zij denkt het ook
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.142 lief scheert haar benen voor een ander,
koopt sexy strings die ik niet mag zien
geeft een glimlach die ik niet verdien
en ik doe of ik gek ben en verban de
dagmerrie dat ze me straks verlaat,
met hem in mijn gedichttaal praat
en ik haar haarloos zie voor die ander
ik leer mijn huiswerk van verlaten
en praat rondom de hete brei
vermijd in…
Tijgerlelie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 Jij met je zacht teruggetrokken manieren
Op de treurige lentedag
Je bloed, in waarheid en deugd
En wanneer het menselijk hart bloedt
Het mooiste van allemaal
Overwoekerd met leugens
Als een donkerrode perfectie
Bloed jij in de schaduw van de dood
En vertelt me de woorden
Die je vandaag of morgen
Niet zeggen zou…
en maar hopen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.061 toen jij er niet was
ben ik gaan verzinnen
van jij, zon en gras
maar ondiep van binnen
wist ik dat jij er niet was
dacht jou op mijn bed
hoe samen we vreëen
en heel af en toe leek ‘t
of wij het echt deëen
maar dat leek vooral net
nu jij hier niet loopt
lig ik ’s nachts te woelen
als de gek die zich sloopt
met hoe hij je kan voelen…
aulavrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.136 En dan, als elke zakdoek nat,
het laatste woord gesproken is,
de blikken rusten op de kist,
dan kiest zij voor het middenpad.
Ze heeft geen plan, het hoofd omhoog,
zo zonder angst alleen verdriet
Ze kent haar plek, die had ze niet.
Weet niet meer wie met wie bedroog
Ze heeft een afspraak met zijn dood
nu er geen weg meer is naar terug…
Puls
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 De tijd verwijlt zich onder onze ogen
en schijnbaar lopen wij van wieg tot graf
door pulsen van het nu steeds voortbewogen
een tussenruimte die het lot ons gaf.
Momenten worden naar ons toegebogen,
verkleed als flits — of in een sukkeldraf,
wij worden terug- of weer voorbijgevlogen
tezelfdertijd dichtbij en verderaf.
Het leven lijkt een…
Gedicht 856
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.301 een jong dichter is een tramper
zonder moederhaven
hij west in het oosten
hij noord in het zuiden
een jong dichter zoekt
zichzelf in de spiegel
hij noemt de poolster
het noordelijke zuiderkruis
een jong dichter is een lege
schildersezel die slechts
de pijnletters vond
van het tweede alfabet
------------------------------------
uit…
Duivelsvers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Wie ondanks alles toch nog was gebleven
Na kruistocht, heksverbranding en zo voort
Zelfs misbruik - weliswaar met angst en beven
Maar terend op geloof had aangehoord
Wie homohaat met kuisheid had verweven
Zich niet aan nepotisme had gestoord
En zo door wat in Kerkesnaam misdreven
Wel zwaar maar niet fataal nog was verstoord
Ook hem zal het…
Bij de dood van een klein kind
gedicht
4.4 met 5 stemmen
8.603 Ach kind, ben je al nu gegaan,
nog van het leven niets ervaren,
terwijl in onze broze jaren
wij ouden nog gevangen staan.
Een ademtocht, je blik opslaan,
om lichter lucht bij ons te snoepen,
had je genoeg, te veel doorstaan;
je keerde in, niet meer te roepen.
Met deze blik en zucht misschien,
je trok je terug met schrik en beven,
heeft…
Kind op TV
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
708 Na een slopende schooldag
lig ik languit op bed.
Om alles te vergeten
heb ik de TV aangezet.
Ik zap er heftig op los,
maar het zit niet erg mee,
want wat ik meestal echt leuk vind
vind ik nu heel cliché.
Dan verschijnt op mijn beeldscherm
een vrolijk klein kind.
Het doet een spel met zijn vriendjes
en het straalt als het wint.
Dit…
Zwijnengepeins
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Hij zou geen jachtopziener moeten zijn
hoewel het moeilijk is om te verzinnen
wat er met zo’n figuur valt te beginnen
misschien is hij geschikt als proefkonijn.
Maar nee, dat valt hem toch niet toe te wensen
al hoort hij bij de minstgelukte mensen.…
Maannacht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.111 Het was alsof de hemel
de aarde kuste, stil,
zodat in bloesemnevel
zij hem nu dromen wil.
De wind streek langs de gronden,
de aren wuifden zacht,
beruiste bossen stonden
verlicht in sterrennacht.
En zie, mijn ziel, zij spande
haar vleugels machtig uit,
vloog door de stille landen,
als ijlde zij naar huis.
J.Paul Jordaans (1963 - ..…
Bij mijn graf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.066 Laat bij mijn graf geen tranen vrij,
Ik slaap daar niet, maar ben nabij.
Ik ben de streling van de wind,
De open ogen van een kind.
Ik ben de sprankel in je vreugd,
Ik ben de overmoed van jeugd.
Ik ben het krieken van de dag,
Ik ben de parel in je lach.
Ik ben zonlicht op het graan,
Regendruppels op het raam.
Ik ben de lippen die je…
Hoogedelachtbare
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Wat Pownews heeft gedaan, dat moest niet kunnen:
de camera stond aan, dat wist ik niet;
en ook al doe ik niet zo erudiet,
ze moeten me mijn privacy wel gunnen.
Het is met mijn beschaving zo gesteld:
ik zet hem aan als u zich even meldt.…
Onzekerheden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.014 12
Al wie opgewekt is, mag naar zaal Paardenbloem.
Dat geldt ook voor iedereen die sterk en spontaan is.
Ook sociale of stoere personen gaan met Geoffrey mee.
De anderen blijven hier om de grondverf
om te roeren en daarna een dunne laag aan te brengen.
Daar heeft iemand een vraag, graag in de loopmicrofoon.
Wat met de zelfverzekerde mensen…
zo vertrouwd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
670 jaloers, want
zo vertrouwd,
zoals jij rouwt
om een ander
moet ik soms
ook doodgaan,
niet bestaan
voor tranen
die je huilt
niet om wat was
boven mijn as
als voor die ander?…
mei
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
551 mei is het fijnst
ik vind jou ook gerust wel lief
zoals je lacht en denkt en praat
maar van mei
hou ik toch het meest
zo zonnig, blij en licht
en nog zo beloftevol…
de wereld
gedicht
3.3 met 6 stemmen
9.895 de wereld
was onze adem
een vlammende vogel
onze vogel
een eenzame ster
de ster
een kleine planeet
een gouden schommel
voor twee
----------------------------------------
uit: 'Orensnijder, tulpensnijder', 1975.…
De Spin *)
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
7.845 In mezelf op zoek naar zin
trek ik uit mijn duister traag
wiegend tussen hoog en laag
mijn verwarring als de spin
die verloren in een vraag
zonder einde of begin
zichzelf voelt gevangen in
zijn vergeefse hinderlaag
tot de stille vleugelslag
van een vlinder binnendringt
in het raadsel van het rag
en het sidderende dier
tussen zijn…
Liefdeslied
gedicht
5.0 met 2 stemmen
9.384 Wat laat zich liever vinden
dan het verlangen van
de minnaar en de man
die wacht tot zijn beminde
zich door zijn zachte ban
langzamerhand laat binden
en plots hem haar ontzinde
lip niet ontzeggen kan?
Eenzelfde wachten mag
met dringender geduld
jou, lieveling, verleiden
die ik niets heb onthuld
hoewel ik jou verbeide
zoals de nacht…