9250 resultaten.
De schijn van rose.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.052 De schijn van rose
in een roes
van slapen
Zo volkomen
volkomen stil
Wind en wind
blazen rose
van zacht naar kunstig wit
Hand en hand
strengelen samen
geboetseerd in rust
Oog en oog
herbergen samen
de loutering van licht
Muur en muur
werpen schaduw
op de laatste blik
De schijn van rose
in een kist
van crêpe
Zo ongrijpbaar…
CONTRAMINE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
880 heb vandaag boodschappen
gedaan is het met mijn rust
zacht lieve je moet niet happen
vooral niet zappen als hij je kust
en te keur is niet voor te stellen
dat je wacht tot je een ons weegt
ons zegt zoveel pinda’s pellen
is letter voor letter gezegd heeft
het ware karakter van een sonnet
is de kracht van de Post……volte
die onherroepelijk…
Zo graag wil ik....
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
3.417 Zo graag wil ik je warmte geven,
een schouder rust, wat vrolijkheid,
maar 't blijft nog duister in je leven
en dit misschien een hele tijd...
En dit verlamt me in mijn pogen
om naast je in die kou te staan -
geen lichtend spoor meer in je ogen,
en alle vriendschap lijkt vergaan.…
DOMBURG
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
862 Kijk eens - zucht zij - zalig
eindeloze ruimte zover ogen zien
een late boer rijt z'n akker open
elke portie wacht op bevruchting
een enkele boom belooft rust en
's zomers boterhammen in de schaduw
een sloot - de zekerheid van water -
wie kan hier anders dan dankbaar zijn
zelfs de toerist vergeet even zijn pijn…
De bloem
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
2.204 Ik juich, ik dans
Ik voel de vreugde
Ik buig voor deze kans
En stil is de rust van binnen,
nu bij 't horen van de beek.
's Ochtends als de vogels beginnen
bij 't krekelen van de kreek
zie ik de zon, die maakt
dat met haar stralen, net als toen,
langzaam in mij ontwaakt
de levensvreugdebloem…
Even mezelf zijn.
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
4.088 Hier heerst een soort rust
Hier wordt mijn verdriet gesust.
Alleen jij weet wat ik bedoel.
Toch best een rot gevoel.
Het doet veel pijn
Als je gewoon jezelf wilt zijn.
Weet je wat ik wenste
Dat ik het niet was, zo’n gevoelig mens.…
Lekker weer
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
747 Zo'n warme zomer
Alles droog, de planten dood
Te moe om je nog te bewegen
De benen loom, gevuld met lood
Het bed te heet voor alle lusten
De dag te lang, de nacht te kort
Te warm om echt goed uit te rusten
Het lijkt of het nooit anders wordt
Zo is er altijd wat te zeuren
Het maakt niet uit welk weer het doet
Als het straks iets langer regent…
Delen
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
3.194 laat me rusten
in je bron van nachtelijke stilte
laat me drijven
in je bron van stille liefde
laat me zuchten
in je bron van lief geluk
laat ons leven zachtjes stromen
en meeschommelen met de wind
laat ons een hemel verzinnen
zoals alleen maar kan, een lentekind
maar laten we vooral
onze tranen delen
onze pijn zal
niet meer ontwaken…
De schommel
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.461 Dichter bij
Die hele hoge tak
Ik groet hem
Maar val
Terug
Passeer ik
De grond, stenen
Wat kleine sprietjes gras
Bruine klinkers ontvluchten voeten
Ik kom hoog, veel hoger dan daarnet
Alleen nog blauw, mijn neus en wolken
Ik val, maar sneller en naar voren
Mijn maag kietelt van geluk
Oude schoenen remmen
De klinkers komen
Weer
Tot rust…
't Spel?
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
2.232 'k Zeg je maar één ding, je moet
het met rúst laten.
Een héél gezin gaat naar de
knoppen, omdat jij en hij
verliefd zijn!
Dat hij ook van een ánder houdt,
moét toch een obstakel zijn!?…
Schoning
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.001 Waarheid
Je voelt ze met de kracht van
duizend paarden, dravend door
gedachtegangen – hoofd op hol –
Echtheid
De scherven van eenzaamheid weer bij
elkaar tot een pijnlijke realiteit maar ook
een vaas die de aandacht op zich vestigt;
Vertrouw op de hand die beweging rust.
Stilleven.…
Avondrood
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
1.540 Men wist uit ervaring, na een blik op het land
dat het tijd was om te ruste te gaan
tijd om te dromen, tijd voor de maan
dat de zon voor die dag was opgebrand.…
Verslagen
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
1.229 Ik maak even pas op de plaats
even neem ik mijn rust
Mijn gevoel is nu bovenmaats
alsof ik door de duivel ben gekust
Levend op de laatste bonen
gezoet door de honger van het gemis
Lijkt een ieder mij uit te wonen
als ik me telkens weer vergis
Zonder doel voor ogen
beleid is van de baan
Vuile was hangt te drogen
en ik begin er niet meer…
Ik mis iets.....
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
917 De kronkelige boerenwegen
Tussen weilanden met koeien
Je kwam de rust daar tegen
Genietend van wat kon bloeien
Ik mis iets onbestemds...
't Is moeilijk te omschrijven
Waarom verandert toch de tijd
kan *toen* geen heden blijven
Ik raak m'n houvast kwijt…
Al fine
netgedicht
2.6 met 101 stemmen
60.360 Met trage slagen dirigeerde
hij zijn eigen einde nader
het fermate vóór de rust
van een tel eeuwigheid.
En zagen zijn ogen
de solist in de kamer
die al tamelijk lang
stond te kijken naar
het wit om zijn mond
en de kleur van zijn voeten,
die bij het da capo
langzaam het hoofd bewoog
alsof het een vraag gold.…
Geluiden
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.188 Een zwoele avondschemering
geurend als gewassen kersen
verkwikkend als een bad
De rust van de avondschemering
tranen lopen over mijn lippen
als ik denk aan mijn dromen
Eenzaam in de avondschemering
rustend op de bank
vissen die in de vijver zwemmen
Leven in de avondschemering
stemmen komen me tegemoet
een kind roepend om zijn moeder…
Het lied van de nacht
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
921 Laat mij het lied zijn van de nacht
De duistere klanken van de aarde
De kille pijn, de stille kracht
Weinig zicht maar zoveel waarde
De dood is zachter dan het leven
Puur volmaakte rust en pijn
Laat mij de stille klanken geven
Van wie ik ben, wie ik wil zijn
Het licht verblindt mijn tere ogen
Het land des duivels voelt volmaakt…
Laat me...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.332 me…
wanneer kwijnende
zonnestralen zich
drenken in het bloed van
de vergane dag
de zee het wellen van
haar golven langzaam
laat vervagen
in een verstarde lach
als de wind haar wisp’ren
niet meer door de blad’ren
zingen kan
omdat de nacht
z’n deken heeft gespreid
waardoor de wereld
in ’t duister glijdt…
leg ik mijn hoofd ter ruste…
Schubert's Rosamunde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
790 ach Rosamunde
teder vraag ik je ten dans
je laat je glimlach
op mijn ogen rusten
ik wil je kussen
je neigt het hoofd
je hebt het mij allang
heel speels beloofd
ach Rosamunde
kom met mij dansen
ik wil je kussen
een glimlach
rankt om je hoofd
ik heb het je allang
heel speels beloofd
ach Rosamunde
laat ons dansen
wij hebben het…
fladderen vlinders nog een laatste dans
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
972 in de zoele wind
van zomers laatste kans
rijpen de vruchten
fladderen vlinders
nog een laatste dans
groen reikt langzaamaan
naar geel, de bellefleuren
kleuren naar oranje-rood
deze herfst kent geen dood
zij is een verder gaan
in het cyclische bestaan
dat de rust van winter eist
de dagen korten en de ochtend
grijst in lange spinnendraden…
Geboorte
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
6.267 Vibraties van het leven,
het vindt geen rust.
lijkende een aardbeven,
't doorgaan is een must.
Koesterend de rustige momenten,
als stilte voor de storm.
Als het begin van de lente,
met inspanningen zo enorm.
Momenten van doodse stilte,
bevingen van onmetelijke kracht.
Het voelen van de kilte,
met gevoelens van onmacht.…
KETTINKJE VAN GEVOELENS
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
718 Laat met rust wat we verlieten,
heb geen zorgen om de tijd
die in vredig zijn verglijdt.…
Met masker op
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
707 in ogenschijnlijke rust
lijkt alles goed te gaan
met masker op weet je de
kleine wervelingen te weerstaan
ik voel de storm
die in je woedt en
groeven ploegt in je bestaan
dit kan echt niet verder gaan
je kruipt niet zomaar
door het oog van een orkaan
want je verstand zit samen
met gevoel op een vulkaan
barst maar uit en
laat de winden…
In vergeten hoeken
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
887 wolken met
regenbogen die
geen ander vindt
dwarrel letters
in vergeten hoeken
vertel de wereld
het verhaal
hoe het gaat
met allemaal
kon je woorden
lezen in destructie
zag taal in een
volledige obstructie
want de natuur
ging aan de haal
mijn windekind
ik wacht de nacht
waarin je fluisterend
vertelt over uithalen
in samen rusten…
De bondgenoot
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
726 peyote kauwende droge tong bitterslikkend
slaat hij zwetend achterover in een eeuwige drum
geverfde vederdans een knetterend vuurwerk
hij slaat zijn vleugels uit en stijgt op
laat zich meevoeren op warmdragende luchtlagen
genietend zoekt hij naar een prooi
dan landt hij op een nest en rust
de volgende morgen wordt hij wakker
klautert met…
Herkenning
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 diep raakt
in 't klein verhaal dat zomaar even
onaangekondigd je genaakt
en dat je ziel splijt als een bliksem
die 't al doorstraalt en vlammen doet
wat tot dat ogenblik verborgen
en haast begraven zwijgen moet
maar dan straalt heel je wezen helder,
je ogen zien weer als een kind
dat pas geboren maar nu wijzer
zijn onschuld en zijn rust…
Goed beginnen
gedicht
2.2 met 20 stemmen
12.991 Neem hoe haar woorden glanzen
neem hoe haar mondhoeken
krullen, hoe zacht het achter
haar tanden moet zijn, neem
elke lieve lach in acht
sla geen oogopslag over
en vergeet geen moment
waarop ze spreekt of zwijgt
neem de tijd die nodig is
haar te bekijken, te buigen
in alle rust, neem ook die
in een zak, één beweging
en wat stenen nog…
Adem en stilte
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
873 Geest die alles doorgloeit en vernieuwt,
die mensen en dingen herschept en hertekent;
dauw van een nieuwe morgen,
een nieuwe dag;
Gloed en hartstocht,
verlangen en vervulling,
woestijnwind en tedere bries,
rust in de avond.
Adem en stilte,
geheimenis.…
kust gek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
756 met open dak rijden wij op de kust af
met open geest nemen wij de tijd op
in ons bewustzijn
ons bestaan is op een hoogtepunt
iedereen is nog onwetend
sommigen weten al wat de kleuren betekenen
kunnen berekenen de cijfers van leven
daar de kust
jij kust me
gekko
de zee
ons origineel stekkie
een plek van rust en bewust bestaan
de drang op…
Godin van Licht
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
1.484 Kruimelzacht waren haar ogen
zachter dan de lange kusten
waarlangs zij mij steeds liet rusten
met haar vogels in het zand
Als ik moegestreden zocht
naar vertes die ik had vermeden
rolde zij de zee in schreden
voor mij uit tot lonkend land
Toch heeft zij nooit echt geweten
in die aangestaarde jaren
hoe verzacht haar ogen waren
die ik steeds…