35387 resultaten.
Bull
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
821 ik ben een dame
fijnbesnaard
ruim denkend
ik ken mijn Vondel
en
van ‘t Reve
alsmede Debussy
en
Davis
het gedachtengoed
van ene Marx
is mij ook niet vreemd
voorts heb ik een hond
geheten Bull
waarmee ik met behulp
van stok en speciale schoenen
beschermd
miskend
mijn lieve leven leef…
Wondertjes van samenzijn
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
581 huis aan kant
energieën opgebrand
uitgeblust valt zonlicht
naast me op de bank
we zitten in zijn licht
zijn ogenwit daagt
buien uit te regenen zonder
dat mijn storm fluit
pupillen dragen mij
kleuren vragen tederheid
scheppen wondertje van samenzijn
gesloten voor publiek
zijn mond gegoten rond
de zachte lippen iets verstrakkend…
Rustig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.008 Breng mij niet weg straks onder tromgeroffel
maar ga samen rustig pratend en kalm lopend
achter me aan naar de plek die daar geopend
wacht bij de tuinman leunend op zijn schoffel.
Praat met elkaar over de dingen van vandaag
zoals het weer of wat de krant te melden had
wat we gewoonlijk deden op het eigen tuinpad
gaat ook wel…
Kleuren in hun bladmagie
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 de ochtend fluistert
dauwend herfst
trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
weemoedig tonen
gedachten dromen
in nostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik zie de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van…
On uit put te lijk
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
665 Ik doorzoek
als kind op het strand
korrels zand
met mijn zeef en beef.
Emmer en schep
in mijn bed
sleep gejut uitgeput
blootsvoets en gedwee
heel veel water naar de zee.…
Verhonger je dorst
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
479 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…
Verhonger je dorst
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
572 ik speel met wolken
vlecht stralen zon
door nevels van de morgen
laag bij de grond
dol met mijn schaduw
wiek voor haar weg
probeer haar te pakken
in de rust op de heg
ik lok je met kleur
tover rood voor je ogen
mijn onschuld is wit
het roze brengt je tot blozen
kom lach om het werk
verhonger je dorst
vrij met mij alle dagen
rust…
In zwart zonder grijs
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
613 je fluistert
je angst om
me nooit meer te zien
kom in mijn armen
je doorschijnt
al mijn woorden
ik ben bang
voor je handen
om beelden van glas
te breken uit liefde
onze dood
te sterven in rood
bang niets meer
over te houden
angst voor de scherven
stilte te erven
je vervalt
tot punten en strepen
historie gewist
je ziel…
Voelde me een slet
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
642 breek maar jongen
alles wat ik heb
je hebt me aangeraakt
goedkoop besmet
versierd met bier
een stomme sigaret
je kotste hier
ik voelde me
een slet
ik heb geen nee gezegd
maar jij kunt gaan
het vuilnis heb ik weggezet
met jou er achteraan…
Geen dolen door de morgenmist
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
526 Heb jij ‘t ooit geweten,’t wonderlijke werkelijk verstaan
hoe woordloos liefdevol leven zo belicht voort kan gaan.
Is geruis van vleug’len gelijk ‘t ruizen van een bladerdek
de herfst niet vrezen daar er steeds ‘n voorjaar zal wezen
de herfst niet vrezen daar er steeds ‘n voorjaar zal wezen.…
Ouder alweer
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
600 Verzonken
onder gedachten
over weer een jaar
grijzer bij de dood
als met een vingerhoed
een lekkend dak verhelpen
als je ik
in de weg staat
kom je jezelf
steeds tegen
het einde van het spel
is toch ondoorgrondelijk
belangrijker het alledaagse
de opwinding over niets
nog wind genoeg
om uit te waaien
tegen de storm in
liefde…
In onschuldig wit
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
561 de zwarte
knoppen leven
in rood lijnt nog
hun felle pijn
het prille groen
gestorven omdat
de jeugd er
niet mocht zijn
toch groeien ze
naar licht en openen
hun waarheid in
onschuldig wit
dat in de warme zomers
bloeit tot in het hart
het zwart vergeet en in
oranjegeel weer toekomst weet…
Nu
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
935 'Morgen' wordt veel te gauw 'gisteren'
'jong' verandert zo vlug in 'oud'
'toekomst' glijdt razendsnel naar 'verleden',
daarom wil ik 'nu' niet missen..., voor geen goud!…
De pijn is fijn
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
585 je in
mijn handen
warm en koester je
je bent zo broos
een streling
door je haar
ogen half gesloten
kam gedachten
naar mijn kant
mijn hand gaat
kozend langs je wang
lippen zijn geloken
ik zie je in het
donker blozen
ik ben zo bang
voor dat geluk
je pijn te geven
die je niet verdient
misschien was ik
je liefde in
een ander leven…
Schaduw van een ander
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
656 je geeft me goud
geen filigraan met lucht
de schijn van werkelijkheid
we gingen samen door geen deur
als spiegels kaatsten we verbeelding
bekennen nu volledig kleur
je gaat voor mij
meer stappen verder dan je denkt
je treedt uit en geeft vertrouwen
dat verplicht tot in de
allerdiepste vezel van mijn lijf
in overgaaf van je te houden…
Kus ze tot parels vannacht
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
764 teder zullen
mijn handen je strelen
in een droom die ons
brengt tot een grens
onbereikbaar voor velen
we zullen de tijd
gaan ontsnappen
door in elkaar
over te stappen
te groeien tot bloei
we willen de wolken
bevolken in het
diepste van blauw
jij wordt de vrouw
van mijn dromen
ik zal je zo zacht
laten komen dat tranen…
Ik zag zo vaak wat is en was
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
639 En immer als het gloren kwam
openden zich die handen klam,
palmen vol liefde leven en lust
‘t leven dat mij teder wakker kust.
Ik zag zo vaak wat is en was
de bij, de bloem, ’t hout, ’t glas.
© 2004…
Het vacuüm
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
927 Als de wind, waait de tijd voorbij
Niet af te remmen, niet te versnellen
We gaan
We gaan
Als we dat nog niet wisten
Met de tijd als de wind in onze rug
We hebben lief, we haten, we schreeuwen
We huilen, we juichen, we gaan
Hand in hand
Met de tijd.
Onomkeerbeer, tegendraads en onbegrijpelijk
We sjouwen, duwen en slepen ons voort…
Groen is geel van sterven
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
720 ik breek bloemen
die uit muren groeien
waar jij ooit gelopen hebt
zie het pad
weer warm bloeden
het helle rood wordt zwart
waar eens de gouden zon
mijn wanhoop overscheen
is nu de tijd met mij alleen
nog draagt een roos
het donkerrood haar
groen is geel van sterven
ze droogt tot dood
omdat geen hand haar krijgt
zij zal nooit…
Wierook als intiem gebaar
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
628 lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur en wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg me
leer het leven…
Een aangeschoten lijf
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 ik wil mijn lichaam gaan verlaten
het is kapot gebroken vies
ik voel het niet als een verlies
begin het langzaam aan te haten
mijn spiegel ziet geen ogen meer
mijn hart heeft geen verblijf
ik huur een aangeschoten lijf
alleen de dood doet minder zeer
ik zal je branden met mijn handen
je witheid kelen met mijn mes
je geest doen stikken…
Doodsoorzaak
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
771 Wat is het stil
zo om mij heen
en waarom
lig ik in een kist?
Ben ik soms gestorven
en hoor ik daar verdriet
wie mist mij toch
ik ben nu net zo blij.
Even later lijkt het
dat ik zweef
maar wordt gedragen
tot aan mijn plaats.
Langzaam zak ik af
en hoor de aarde dalen
alles wordt donker en stil
en ik? Ik geniet optimaal.…
Koos verkeerde luchten
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
672 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was mijn vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het jonge had ik eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…
Zonder kleuren en glazuur
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
686 stug was de klei
waarin ik jou boetseerde
ze gaf maar langzaam
jouw frêle vormen vrij
de fijnste details
heb ik met liefde uitgestoken
de scherpe trekken
met zachtheid doen verlopen
naturel ben je gebakken
zonder kleuren en glazuur
heb ik jouw ziel met
mijn handen kunnen vatten…
Vastzitten
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.123 Gebaren
Gewassen
Gekleed
Gelegd
Gevoed
Gewekt
Geleerd…
Bloot en onbedekt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
670 er schilfert verf van
het uitzicht op gisteren
vloeren kraken je
de toekomst tegemoet
nog nooit heb je
de sloten horen vallen
de klik is nieuw
de deur sluit alles uit
je woonde zomaar ergens
je trok de muren aan
een jas die altijd paste
waarheen je ook kon gaan
die jas is nu kapot
de kou dringt door de gaten
je voelt je bloot en…
Je ogen ontsnapten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
662 je bleef staan
stopte met bewegen
je ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar
schuld en de schande
tranen die kwamen
want…
Zijn langzaam verdwijnen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.319 kind
voel ik nog zijn knuisten
pas later gebruikte hij
soms ook zijn vuisten
maar in de strijd
om bestaan heeft hij zich
nooit laten gaan relativeerde
en blies dan wat pluizen
het laatste gevecht
heeft hij niet kunnen winnen
het onzichtbaar venijn
zat te diep bij hem binnen
de hand is al koud
zijn lichaam vroeg oud
maar in het leven…
Heilig water
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
530 Helder en koel,
dorstlessend,
helend
als een kleed
om je lichaam,
doorschijnend als glas,
dankbaarheid
voor het leven,
het heilige water.…
Vechter.
hartenkreet
2.3 met 15 stemmen
1.917 de hartmonitor
piept piept piept
om je in leven
te houden vandaag-
je ogen staan bang
de hartmonitor
piept piept piept.
tot het stopt
midden in de nacht
gestopt-
met leven.…