Alle inzendingen over liefde

jij hebt mijn blaadjes beschut de knoppen gekoesterd toen storm de kruinen neersloeg gebroken takken verwijderd wonden gedicht voordat zij door rot waren gezwicht jij wist in verzorgen de mogelijke gang naar de zerken tot een minimum te beperken mag ik je in bloei laten merken dat ik weer groei in standvastigheid ook al ben ik wat…

Vaders beweren dat zonen moeilijk doen,... niet moeilijk - wel makkelijk Zonder er iets aan te doen. Zonen beweren dat vaders vervelend doen niet moeilijk - wel makkelijk Om er "Beiden" wat aan te doen.…

Verliefdheid is als een felle lentestorm. Is vuur en vlam. Liefde is als een warme zomerbries. Is voor eeuwig nagloeien.…

om jou te lieven een leven lang de hoogste toppen mee te beklimmen drijven op de zee die roerloos lijkt te glimmen de wereld opnieuw geboren mee zien te worden te dansen op het ritme van regendruppels om op te gaan in dichterlijke zinnen waarin men schrijft over nachtelijk beminnen zo wil ik zijn met jou mijn lief…

Grenzende gedachten bij de tijdloze schemering, geroepen door prachtig donker, mooi als het licht Zonder spreken dichtbij de oudste waarneming, het niets een omhelzing van eeuwig vooruitzicht Terug zonder traan naar de zwarte filmrol, verzadiging van elk hunkerend begin In een duidelijker aards rock & roll, op een toneel zonder podium gewin…

M'n excuses als ik iets gezegd heb wat ik niet had moeten zeggen. Ik denk zo eens wat, dat is alles. 'Cees, is allemaal jouw fout', zoals zij soms en nog eens kan zeggen. En dan hou ik van haar als zij dat zegt met haar stem en zij van mij.…

Soms dwarrelt er lichte sneeuw over de rand mijn loopgraaf in Ergens voorbij de middag moet het zijn al is dat aan de grijsheid niet te zien Ik lig hier nu al jaren Voor mijn gevoel zelfs wel een eeuw Wachtend op jouw volgende beweging, een sluipende omsingeling, een onverhoedse aanval, een uitbarsting Ik weet eigenlijk niet zeker of…

Een strand zonder haar schelpen Een kaars zonder vlam Een leeuwin zonder haar welpen Een Oosterschelde zonder dam Een fiets zonder haar bandjes Een schilderij zonder lijst Een peuter zonder haar tandjes Een rijstveld zonder rijst Een land zonder haar vlag Een klok zonder uren Een vleugel zonder haar Bach Een kasteel zonder muren Een…

een grijze vogel vliegt verschrikt op een jonge man schrijft zijn geliefde liggend in het gras hij is ver van haar geluk huilt in zijn dromen toekomst ligt in het verschiet nog even geduld het wolkendek trekt dicht donker, dreigend… de jonge man deert het niet hij denkt aan haar voordat de regenbui hem zal doorweken…

jij hebt mij de muziek gebracht die ik in je ogen zag melodieën van de steile bergwand afgrond en een verre overkant de donkere kou die schemerig herhaalt wat jij uit vroeger hebt vertaald het ritme en de kracht om eonenlang te overleven omdat het land slechts schoonheid bracht de mystiek waar generaties voor gevallen zijn diep…

Ik zie je daar nog zitten, je keek naar het opgaan van de zon. Ik zag alleen maar jou… dat ik zo van jou houden kon! Je hemd was blauw, je ogen blauw. Je voeten bloot, je haren warrelend in de wind. We waren met ons bootje… Gevaren naar het meer. Het was zo heerlijk rustig, ik voel die rust nog weer. Je zat heel stil te kijken, zodat…

met haar hand in de jouwe wandelen ze blootsvoets door het iet wat hoge gras de zomer omarmt ons doet haren wapperen in de kleurrijke wind voelend dat de tijd daar is om voorzichtig los te laten volgt zij met gepaste tred…

Ik zag dat je wegging wegging over paden vol ritselende bladeren want het was herfst toen de laatste bloemen stierven en de wind voelde waterkoud... Maar ik wou niet dat je verdween oploste in het nevellicht van het bleke najaar andere oorden zocht zeer lieflijk voor velen wellicht en ook voor jou misschien... Het werd winter in…

Jij kijkt of jij er ook niets aan kan doen jouw handen gekruist boven je mondige borsten vingers in elkaar gestrengeld smalle zilveren band om de ringvinger van de linkerhand De lol straalt uit jouw ogen je haren blond en zwart Op de achtergrond verzameld porselein voor een spiegelbuffet en rechts contouren van een antiek bed…

het is breukenoorlog op het scherven pad jonge planologen hebben het helemaal gehad ieder zit met lijm en kwast zijn perspectief te herwaarderen het licht vliegt alle kanten op is niet meer te repareren de wereld van hiernaast is aan diggelen gegaan transparantie was de kracht die hemel dichter bij de aarde bracht de poort blijft dus…

liefde is zacht teder en teer maar overal vind je de coaches weer zij helpen steunen en separeren repareren moet je zelf proberen het zijn de fijnste kneepjes in jargon tot liefdeskunst verheven het is gewoon manipuleren gebleven al schik je de bloemen nog zo subtiel tot mooi zonder een goede vaas blijft het van twijfelachtig allooi…

Als mijn hart gaat, als mijn hart slaat, blauwe golven, oceanen Slaap ik uit in koningszalen, laat ik hemelbedden staan Verzin ik sterren bij de vleet die wij in dromenlanden zagen En vertelde ik van sprookjes en van vollemaanse dagen Trok de hemel voor je open om je vleugels uit te slaan Om jou in honderd liefdesbrieven naakt te zien in zonnestralen…

Alles van mij houdt van jou jij wist mijn masker af te zetten een blos op de wangen een firmament het kwade gedrapeerd als hemels element jouw mond spreekt mijn gedachten een traan van liefde is niet slecht gevuld met vocht het geeft te kennen - dat je hart het gewonnen heeft van het kwade -…

jij ensceneert bindt waar raken kwetsend kan zijn ziet de hint in lichaamstaal de schaamte al voorbij in het decor van alledag verschuif jij heel subtiel de macht past in choreografisch denken de posities aan zachte gebaren wenken om door te gaan zonder te confronteren weer dans ik lichtvoetig weg om het nogmaals te proberen…

heb de muren met sprookjes bekleed de vloer danst muziek onze passen geven in nemen het zweven ogen drinken pure emoties proosten met liefde op het ademloos moment dat ons vuurwerk kent als de wereld applaudisseert zijn wij de maan voorbij op weg naar de sterren sterven woorden in een stilte die ons nooit is geleerd…

helder ochtendlicht wekt ontluikende liefde met een warme lach zeven hemelen kussen de ontpopte dageraad…

Leven met alles wat er is in alle openheid aanvaarden in liefde hart geraakt bewogen en aangeraakt leven in liefhebben…

Waarom blijf je zo bij mij, Geen minuut uit mijn gedachten. Probeer je (weer)te vergeten..... Anders blijf ik eeuwig op je wachten.…

Liefde is zoals de zon opkomt stralen van warmte liefde is als storm de wind met zachte woorden liefde onuitsprekelijk hartverwarmend als de tijd daar is loslaten om weer te-ontmoeten.…

schat ik zie je te weinig maar wat ben ik blij als ik je zie er zat een vlinder op mijn gordijnen gisteren een mooie vlinder en ik dacht aan jou die vlinder zat er echt terwijl het toch bijna winter is en er geen vlinders kunnen zijn…

ik zie je te weinig maar wat ben ik blij als ik je zie er zat een vlinder op mijn gordijnen gisteren een mooie vlinder en ik dacht aan jou die vlinder zat er echt terwijl het toch bijna winter is en er geen vlinders kunnen zijn…

ook donkere stromen raken ons in het leven geven weerstand in een luchtig bestaan we laten ze gaan in ontkennen kijken de andere kant op willen niet aan ze wennen maar er is geen bloem zonder bladeren en wortels geen zoen zonder liefde en trouw laat donker en licht elkaar in vrijheid ontmoeten zonder dat het je leven ontwricht probeer…

ik voeg steeds nieuwe bloemen toe aan mijn droogboeket recht in het hart zodat het stof de kleur niet kan vergrijzen pas later in het valer worden zullen zij naar ouderdom verwijzen ik selecteer en plaats de bloemen bij elkaar in contrasteren door hun bloeien heb ik alles van het leven op het scherpst van de snede meegekregen…

Ik kan strooien met woorden. Ik kan strooien met mijn passie. Woorden omringd door zuurstof. De kamer die alleen jij verdient. Eeuwigheid bestaat niet op aarde. Alleen in de kamer van mijn hart overstijgt jouw persoonlijkheid. Wat toont de eeuwige gelegenheid? Een kamer vol verlichte romantiek. De uitgerolde rode tapijt ligt klaar.…

Donkere nacht drapeert Alle hoeken van ons huis Er zit 'n piep klein spinnetje boven ons Zullen we de nacht bij ons In ons liefdesbed laten komen Niets komt tussen ons Behalve een oogwenk Van onze engel…