13845 resultaten.
Geschonden vertrouwen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.399 Ik heb de mensen vaak, teveel
en blindelings vertrouwd
mijn gevoelens verteld en
wat me zoal bezig houdt
Dat vertrouwen dat ik gaf
hebben mensen vaak geschonden
doorverteld wat een geheim was
vertelden ze alles onomwonden.
Ben terughoudend geworden
geef niet alles meer prijs
eerlijkheid duurt altijd het langst
geef mij opnieuw je vertrouwen…
We missen jou zo
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.246 Jouw schaterende lach
als je met papa stoeit
jouw onschuldige ogen
als je per ongeluk knoeit
Jouw leuke opmerkingen
zo spontaan uit het niets
jouw vrolijke gezicht
rijdend op je crossfiets
Jouw lieve stemmetje
met je lichte accent
we missen alles van jou
nu je niet bij ons bent…
Chaos
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.497 Het is een chaos in mijn hoofd van
woorden buitelend over elkaar heen
op zoek naar volgorde
een begin een eind
wat is zijn
slechts elementen van taal
los zand verstoven in
de eindeloze wereld van gedachten…
Fantomen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.076 ik ben gevangen in benauwde dromen
Adembenemend door de mist omvat
beland ik op een onheilspellend pad
dat naar een kerkhof leidt. Verwaaide bomen
omringen mij als schimmige fantomen
Hier tast ik naar mijn jeugd en alles wat
ik in het leven zo heb liefgehad
maar dat me door de tijd wreed werd ontnomen
Mij stotend aan met mos begroeide stenen…
Stille waters
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.128 daar waar het water verstilt
in de bodem van mijn gedachten,
waar mijn tranen nooit
de oevers bereiken
daar vind ik jou
in de stroming van de tijd...
daar waar jouw traan mijn land bespoelt
over de akkers van mijn karakter,
waar de stilte nooit
uit ogen verdwijnt
daar vind ik jou
in de onderstroom van mijn verleden…
in brede rivieren…
ik laat je gaan
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.056 mijn hand rust
op je schouder
ik kijk je aan
schenk warmte
van een mens,
deze mens
het raakt je niet
het ontwijkt
die bevroren wens
je ogen staan flets ,
zien glazig langs me heen
een bespiegeling van
verleden in het heden
gebet in pijnlijke mist,
gebarsten krachten,
als versplinterd geboortelicht
uit een redeloze reden…
Dochter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.021 Geluk dat te groot was
om te omarmen
met slechts twee armen
die julimorgen
toen jij voluit voor het leven ging
met een glasheldere kreet.
Mijn zelfgemaakt cadeau,
zo mooi, zo helemaal af
dat ik (en waarschijnlijk ook je vader)
niet eens meer om de gietende regen gaf.…
hijgende vlucht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
781 als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht naar
schaduw naar nacht
aan elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zo beschrijft zich
de uitgeholde lach
nog slechts verkrampt
waar te nemen
naast diepe kassen
een…
Zomermiddag
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
689 Zij rent op blote voeten
de vele rondjes
in het pas gemaaide gras
de wind waait door
haar lange haren
zon schijnt op nog bleke huid
haar lach
tovert glans in de dag
van deze zomermiddag
vele madeliefjes
vlecht zij behendig in 't rond
en legt ze rond haar kinderhoofd
zij voelt zich blij
zo vrij
te bewegen in gedachten…
Niemand
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
978 Niemand die hem zag.
Niemand die hem zag staan.
Waar gaat het heen?
Niemand die hem zag.
Niemand die hem zag staan.
Niemand maar ook niemand
deed er wat aan.
De jongen zo alleen.
De jongen zo eenzaam.
Geen familie geen vrienden.
Onzichtbaar en alleen.
Niemand die hem zag.
Niemand die hem zag staan.
Niemand maar ook niemand
deed…
Heel weinig blijft er nog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 Heel weinig blijft er nog
van wat in lange zomerdagen
ons hart verheugde
door zijn klank en kleur.
Nu is er vaag de geur
van sterven en van dwalen,
van weemoed en van scheiden
en alles wordt zo traag, zo traag...
zo vaag en toch zo helder,
want wat de echte dingen zijn
wordt helder door de glans van pijn
en van veel moeten laten...…
laat me
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.054 mijn hart, het heeft te vaak gebloed
ontroostbaar in verleden tijd en te
opstandig in het heden wil ik nieuw
en anders om de lijn te trekken die
weer een nieuw begin markeren zou
zoals het daglicht dat ik niet verdraag
omdat ik in donker beter lieg dan zo
zelfs als ik de waarheid in ere herstel
ben ik naakter dan in het eerste begin
voel…
Enige wat je had
hartenkreet
4.5 met 20 stemmen
1.300 Twee tassen vol met spullen
het enige wat je nog had
een ander zou het rommel noemen
voor jou was het je grootste schat
Wat kleren en een foto-album
brieven, en een zelfgemaakte kaart
kapotte ketting in een doosje
en ook een ring had je bewaard.
Daartussen lag een plastic zakje
met daarin een oude krant
het enige wat daarin opviel was…
Morgen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
849 over bergen en zorgen
zoek ik de poort
naar morgen
ongelovig kijken
lachende woorden
verborgen tranen
gekooid verlangen
herkenning van
mezelf in jou
gedachtenloos
zonder haten
uit liefde
loslaten
los
laten…
Jij bent de rots.
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.440 Je bent mijn rots,
ik ben de branding
jij bent het anker
ik de grond
jij bent het diner
ik het toetje
jij bent het huis
en ik de deur.
Wanneer er niemand
meer voor me is,
zul jij er altijd zijn
want jij bent mijn
tweede ik!…
The realm of mists
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
701 Langzaam
vertoeft haar geest
door dat verre land
vol nevelen
eenzaam drijft heimwee
haar langs beken met helder water
en geuren
van frisse ochtenddauw
de melancholische klanken
weerklinken nog altijd
over de heuvels
en de groene velden
daar waar eens
haar thuis was
in dat verre
verre verleden…
Groen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
942 Zijn ogen dof van eenzaamheid
volgden een vallend eikenblad
dat neerstreek op z’n wandelpad
waar het zich vlijde in ’t tapijt
van al gestorven loofgenoten
die hem -in eeuwigheid gesust -
voorgingen in de diepste rust
met ’n cocon van dood omsloten
de oude man sprak toen bedeesd:
dat ik dit nu nog moet ervaren
nooit eerder ben ik in mijn…
oud in heden
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
794 mijn trillende telelens
zoemt jou dichterbij
wil wel eens zien
hoe vergrijsd jij oogt
zag zo al, gaandeweg,
de kleur verbleken
hoe jouw hoofd
het doorleefd vel
nog kennelijk gedoogt
ik denk zowaar terug
aan mijn ouden van dagen
waar de zoete babbelaar
uit het vierkante blik
dat de schoorsteen sierde,
mijn kinderhart deed…
Nero
gedicht
3.0 met 47 stemmen
16.548 Ik ga haar slaan, dacht ik, mijn blote handen
tot bloedens toe aan de scherpe steen kapot;
ik zal haar vermoorden, overwoog ik,
het mes tot diep in haar bevroren schoot.
Ik moet haar wurgen, wist ik,
het touw teder als een bewijs
om haar dunne hals geknoopt.
Ik rook het oude beven.
Maar ik deed niets.
Doof en dronken strompelde ik naar…
Mizerie-mensen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
3.961 I
Ik heb u lief, mizerie mensen,
Die geen genoden werdt
Van 's levens blij festijn,
Die te onverschillig zijt, om iemand kwaad te wensen
Te bitter, om nog goed te zijn.
Ge zijt een godslamp van de kerke,
In wier karmijnen hert
Wat olie wordt gedaan,
Te luttel, om in vlammen op te vlerken,
Te veel, om er van dood te gaan.
II
Ik heb…
Jou verlaten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
763 Jou verlaten was niet meer dan
een handomdraai en tijdelijk
de schemer je hardvochtige terugkeer
was zoveel meer onverstaanbaar
maar niemand verliest zich in
in tijdloosheid lang of in stilte
even wandelen wij in de schaduw
over zomerresten van het veld
het vacht van kale bomen
wachtend op de sneeuwballade
van gesmolten pijn
buigen doe…
Een spinnenweb vol parels licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
645 Een spinnenweb vol parels licht
en nevels rond de struiken -
de dag moet laat ontluiken
de avond doet hem vroeg weer dicht.
Er is gezaaid, geoogst met spoed,
de laatste vruchten vielen
de winter op de hielen,
wie weet hoe het nu verder moet?
Want veel is nog niet afgerond:
de plannen zijn getekend,
de kosten ook berekend
maar harten zijn…
zwarte droom
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
814 de armen zijn te kort
als ik de bloesem
wil plukken
lang rek ik me uit
om te grijpen, te rukken
een slechte droom
gaat aan mij voorbij
een kerker moeten
ontvluchten
maar niet wil lukken
mijn voeten
in grijs beton
gegoten
verstard beeld
van stuurloos voelen
langs muren van
beslagen glas
waar doornen
spiegelen aan
het…
Adem tussen ons
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.000 Laat haar één keer bewegen
in de adem tussen ons
want zij is haar naam vergeten
in de blootgewoelde uren
spreekt het woord zich tegen
wat kan zij doen, het nadrukkelijke
licht leunt tegen de tafels met
bloemen uit haar tuin
wisselend van zaad en naam
in de doorgewroete aarde
geborgen in haar dromen
laat haar één keer verspillend
zijn…
Achterdocht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
789 Gefluister van achter in het hoofd
Scherper dan gebroken glas
Je had het toch beloofd
De brand achter m'n oogkas
Tussen de regels wilde ik dat ik anders las
Nooit was ik zo onaangenaam verdoofd
De gedachte die niet looft
Ben ik pas tevreden wanneer het echt was?
De angst van het verliezen
De vrees maakt me onaangenaam
Valt de vrijheid…
Sneeuw
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
728 In een heel anders klinkende stilte
met miljarden dwarrelend, in ’t gelid
elk vlokje onbetekenend
met elkaar vernietigend, wit
Een bibberhondje met een dekje bibbert
een oudje schrikt, en denkt owee
één verkeerde stap en mijn heup in tweeen
en een kind schreeuw om een slee
Die hele andere witte wereld
waarin je opeens alles zo anders vindt…
witte droom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
948 ik word op een
wit gespreid vlies
voortbewogen door
zes maagdelijke engelen
langs azuur blauwe luchten
zij spannen een doorzichtig veld
van geluk met een uitgestrekte
gracieuze geste
genade schenkend
met verleidelijke ogen
die mij onderwijl bedwelmende
bloemengeuren toe zuchten
waarop geen enkel
aards genot kan bogen…
de deur van de angst
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.210 Als de angst
langs de voordeur
bij mij
komt schuilen
om mijn schaduw
te beschermen
dan vecht ik
of vlucht ik
naar het onbestaande
als weggevoerde
uit mijn nachtmerrie
langs de achterdeur
naar buiten
aan de angst ontsnapt…
Eenzame kinderjaren
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.405 Ademloos luister ik naar jouw verhaal
hoe je met zachte stem vertelt
de woorden komen weloverwogen
maar dan raken ze opeens versneld.
Je ogen staren in de verte, en
ik hoor in je stem een snik
wanneer je over een jongetje verteld
en zegt:dat ventje, dat was ik.
Dan vlei ik me aan je voeten neer
en leg mijn hoofd tegen je been
ik beleef…
Schemerzone
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 eenzame lantarenpaal
verlicht schaars
het toneel van
onvervulde wensen
alles buiten het nu
schemerig verbergend
in donkere onzekerheid
groen sluipen ogen
rondom hun prooi
slaken krolse kreten
klaar om hun slachtoffer
te ontdoen van
laatste hoop
er is immers om gevraagd
want geen weerstand geboden
aan de roep van het duister
wat…