11342 resultaten.
Wonder
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.954 Toen ik nog maar pas op de wereld was
wist ik niet wat liefde was
Ik wist niet wat of hoe
Er kwam enkel liefde naar me toe
Ik hoefde niets te vragen
Ik werd op handen gedragen
Hoe groter de weeld open gaat
Hoe kleiner je in de wereld staat
Waar de mensen en dingen veranderd zijn
Waar de gouden beloofde bergen zijn
Donker en in diepte…
Storm op tien uur
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.103 gooi het roer om
storm op tien uur
keer terug naar de haven
teveel avontuur
leg het touw vast
dok snel aan
laat ons opschieten
voordat we vergaan
schepen sturen
mensen in nood
storm op tien uur
brengt de dood
meer vol misere
de zon wil niet onder
begint te huilen
verstopt in het vooronder…
De dood lacht zacht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
794 ook buiten
hangt jouw stilte
om me heen
ik zie de mensen
praten lachen maar
ben er heel alleen
kan je niet ontdekken in
een stem probeer je ogen bij
een ander even bloot te leggen
je hart en ziel zijn
van de wereld afgesloten
voor even heb je iedereen verstoten
jouw rust maakt alles stil
de dood lacht zacht en fluistert
of…
In het wit gewaad
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
946 bloed aan de
steen die ik raapte
ze rotste aan
verkeerde kant
heb haar herinnering
nog altijd in mijn hand
ze liep langs wegen
die gevrijwaard leken
daar bleven mensen
komen die geloofden
in het wit gewaad en macht
van kabbala’s dromen
zag de aanslag
op het steen
jouw bloed in herwaarderen
ook zij beleefden hun bestaan
waarom…
Valencia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 wat is een stad
vraag ik me hier af
een aantal pleinen
verbonden door oude wegen en droge paden
mensen, rivieren, kaden
gebouwen, fonteinen
wat maakt een stad
zoals deze en zijn neven
tot wat het raakt om te wonen
en opnieuw te blijven leven
vraag deze stad
om een antwoord dat telt
en hij geeft als onontkoombaar feit
zijn verhouding…
Heldendom
netgedicht
3.6 met 40 stemmen
2.497 We drukken ons uit in heldinnen
het is nog onontgonnen gebied
Hoe een held zijn kloten verliest
in de strijd tegen het kwaad
Hij heft zijn zwaard en hakt
het leven uit de dood, materiaal
waarvan men mensen maakt en onkruid
het is weg en opnieuw ontstaat
Zo komt aan niets een eind
terwijl men daarnaar smacht
Zij wacht en slijpt haar zwaard…
over-haast
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
856 de tijd is haast geworden
alle zorgen voor later
vinden nu de ingang
naar het piekerhart
dat bloedt uit elke wonde
van een warm gemist moment
dag en tot ziens het meest
gehoord in de korte conversatie
tussen twee mensen, de boodschap
opzij gedrukt in het gedrang
dat er nog zoveel vandaag
het enige dat nog sterft
is het ogenblik
niet…
Zonder gedachten
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.200 Waar hij wachtte werd de stilte een metgezel en
keek hij naar de mensen die hun stemmen volgden
Ze zagen hem maar gunden hem alleen een oude schaduw op een bank waar wachten geen belofte was.
Waar ze niet wilden zijn omdat ze niet wilden delen wat ze wisten en met hun gedachten steeds probeerden te verjagen.…
Leven met angst
hartenkreet
4.1 met 31 stemmen
3.599 Seksueel misbruik met geweld
doorrijden na een ongeluk
invalide mensen mishandelen
en beroven van hun geld.
Als je ze op hun daden wijst
met een verkeerde blik
sta je al op de dodenlijst
want moorden geeft ze 'n kik.…
vierkante waarheden
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
1.366 vierkante waarheden geloof ik niet meer
zachtjes trek ik nu maar aan het leven
want aan scheuren hebben we niets
aanschouw ze en trek uw conclusies
in sluipregens duelleren mensen
in ragfijne intriges achter schermen
wroetend om plaatsjes te veroveren in historie
het zijn echt geen indianenverhalen
het charisma van deze…
Penceel
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
1.097 na gezoek van toen
gevonden wat ik zoek
kleur in mijn leven
creëren op doek
bomen groener
gras de waterplas
mensen zwart en wit
alles wat daar tussen zit
mooi perfectie streven
menig doek niet af
penceel - 000- zo klein
nodig voor dat éne stipje
karakterlijn
maar nu ik schrijf....…
Kyoto in Borgerhout
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.555 op
de bomen in de herfst
onder dezelfde waterzon
geen stampvoetende wandelaars
of verkleumde kinderen op
de zwierige schommels
waarachter de dampende opa
gewoon een roker blijkt
het groene perk vult zich
met kussende koppeltjes
onder begeleiding van gekwetter
van een stel dolgedraaide zwaluwen
een wereld in de ban
van losgeslagen mensen…
het oude verhaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.629 raast door de wereld
medemensen zijn spoken
voorbijgillend in de nacht
godvergeten gezichten
gemaskeerde lege tronies
effen emoties glijden glad
en ongrijpbaar
te mooi om waar te zijn
de draaimolen
verslingert en verkrampt
de krijsende massa
dronken en blind
het eeuwenoude verhaal
komt soms heel even
en ook zo
wonderlijk bij de mensen…
vriendschap
hartenkreet
3.9 met 30 stemmen
5.646 het jouwe trekt mensen
het mijne stoot ze af…
Misschien...
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.363 Maar eigenlijk weet ik,
Dat er meerdere mensen zijn.
Kan niemand mij het gevoel geven,
Dat ik iemand ben.
Iets kan.
Want iedereen geeft me het gevoel,
Dat ik niks ben,
Niks kan.
Maar...
Ik kan iets,
Ik ga in me zelf geloven.
En misschien zie je me dan staan.
Maar als het zo moet hoeft het niet,
Want in mijn ogen is iedereen gelijk.…
Mijn dierbaar plekje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.299 Weet jij hoeveel mensen daar ooit zijn geweest?
Was dat voor hen ook steeds een feest?
Wil je weten hoe stil het daar kan zijn?
Doe dan zoals ik,
Nu.
Heel alleen!
Ga erheen!
Dan voel je ook al die dingen om je heen.
De stilte, de wind, de eenzaamheid,
maar vooral het verlangen
naar liefde en geborgenheid...…
BEN JIJ SOMS...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.166 breek geen mensen met je mond,
maar geef ook eens een pluim...
zie jezelf eens goed van binnen,
dat is wat jij wel verzuimt...
zie de mens achter 't gedicht,
leef je daar eens een keer in...
kun jij 't beter, toon het maar!
heb je nu je zin...?…
de zee
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.287 De zee
De schorre zeilen, de sneeuwende zee met
De vinkenslag der baren : haar bladeren
En het doornaveld verlangen : haar golven
Rijden tegen het land waar de vlag der bronst uithangt,
Monsteren de muren aan,
Lokken het mos en de mensen, de merries en het zand,
Laten de stenen als sterrenbeelden achter
En bevrijden - zij, de zee en haar…
wegen die verlaten kijken
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
699 is morgen
nog te vatten
door de vingers
van vandaag
honger blijft
dorst is niet te lessen
met een antwoord
op die vraag
straten vol
met lege mensen
huizen dromen weg
na goedemorgen wensen
zon verveelt
de dag met schijnen
laat uren in de
schaduwen verdwijnen
als de avond valt
in wegen die verlaten kijken
zal dan de wereld…
Schone schijn
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.502 er zijn zo van die mensen
die mij niet mogen
het aantal neemt
door de jaren heen
alleen maar toe
heb ze mogelijk in hun
verwachtingen bedrogen
worden van mijn aanwezigheid
ondraaglijk moe
of zal het zo zijn
dat ik nu pas,
door de jaren gelouterd,
de schone schijn doorbreek
van zelfgenoegzaamheid
waar de ziel
schellen verdrijft…
Weg
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.030 stad,
ik lig alleen in mijn bed,
de stilte overheerst,
maar toch blijf ik luisteren,
was ik maar ergens anders,
ergens ver weg;
ik lig te denken,
de stemmen in mijn hoofd,
ze zijn soms moeilijk te begrijpen,
luister maar, ze zijn er echt,
zonder te overdrijven;
neem een kijkje in mijn droom,
zie je die lange eenzame weg,
zie je die mensen…
Sneeuw
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
871 Het sneeuwt
Het sneeuwt in mijn hoofd
Een dikke, dichte sneeuw
Grijs aan alle kanten
Geen mensen
Geen geluiden
Alleen de sneeuw, de sneeuw en ik
Af en toe zie ik de sporen
Van iemand anders
Plotseling houden ze ergens op
Of ze gaan door maar ik verlies
ze uit het oog
ik weet niet waarheen maar ik loop
door
ik sluit mijn ogen
genoeg…
Generatiekloof
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
919 Het water onder de brug
schildert een tafereel
het tafereel van twee mensen
van een opa en een kind
Het kind ziet de eendjes
kwakend rond het brood
wijst zijn opa op het hert, de vos,
op de wonderen der natuur
Maar Opa ziet slechts het tafereel
het schilderij van wijsheid en dromen
een traan spat op het water uiteen
"Kijk eens Opa!…
De dichters
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
755 Een pen van het diepste blauw
Ontmaagd het gelige blad
Tekent sierlijk de bouw
Van haar fantasiestad
Waarin mensen slapen in wiegen
kindjes die hen in slaap sissen
De vissen kunnen vliegen
En vliegen vredig vissen
Tot een plotse pennentrek
Het geluk in de kiem smoort
Zo bouwt de dichteres een plek
Waar alles is zoals het hoort…
borsten bruinen tepels donker
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
680 springen over golven
hete voeten van het strand
spetters koelen de verbranding
schonen ook het plakkend zand
borsten bruinen tepels donker
lokkend naar de zon gericht
warmte zindert langs de duinen
zeewind koestert het verhit gezicht
mensen staan te juichen
de branding is het zomerfeest
zij zijn winnaars in het schuim
voor even weer…
Bij de plotse dood van Frans (mijn neef)
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.054 De aarde draait door
en mensen houden vakantie
of treuren ook elders en ver van hier...
Gos toch, God toch, sta ons bij!…
Een vogel zwevend op de luchten
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
983 Zo leven mogen tussen
de miljarden mensen
die voor en na ons zullen komen,
en even hier zijn, even maar
en toch geroepen zijn tot méér
dan enkel krijgen, zweven, dromen...…
wat is een gedicht (of net niet)
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.076 dat ligt helemaal aan de ontvanger
ontvankelijk of geen weet hebbend
van des schrijvers problemen
gemakzucht plaatst mensen in een vakje
niemand neemt nog tijd voor zichzelf
laat staan, voor een ander
kostbare tijd vraagt niet om een pauze
en toch, sta even stil bij stille tochten
voor vervangend eigen verdriet
misschien dat u dan uw eigen…
moeder
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
2.337 ik kan niet zonder haar
want zij gelooft in mij
wij horen bij elkaar
want als ze al naar mij kijkt
ze staat altijd naast me
tot het uiterste einde
want ik ben haar jongen
ik zie de toekomst van ons allebei
ik hoop dat je trots bent op je eigen vent
ik ben wel op jou trots
dat je later op straat loopt en mensen zeggen jij bent bekend
wij…
De wereld in onzijn
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
871 Zie op tv de wereld aan
mensen die daarginds creperen
aarde-schokkend tenten-kampend
hoe zij naast hun huis kamperen
regen-schuilend leed-verkrampend
wachtend op een nieuwe zon
zich aan sprankjes hoop vastklampend
waar een reddingsploeg begon
kon hun leven toch weer verder gaan
op zoek naar iets dat laat hanteren
of hun geliefden veilig…