Alle inzendingen over brak

1295 resultaten.

Sorteren op:

De bas en de alt

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 861
alt en een bas in een koor Zij mochten graag urenlang jammen Hun sound was een lust voor het oor Zij hadden geweldige stemmen Een koor met een alt en een bas Plots bleek de geliefdheid te stremmen De roem was zo breekbaar als glas En moest wel tot treurigheid stemmen De bas in het koor werd toen alt Falset in een groepje te Emmen Zo brak…

De kleine geesten

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 604
het rook nog naar gezelligheid en rust van lang geleden muren en het bord hadden zorgeloos de tijd opgeschort zag de kleine geesten in een groter lijf hun blikken toch wat wijzer herkende de details toen uitvergroot nu in balans zo op het oog slechts bij een enkeling brak nog de speelse twinkeling van vroeger tijden door…

De overgaaf

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 583
juichende handen streelden eindelijk de spanning van jaren weg kinderen speelden in het puin dat ongeruimd een eldorado was na euforie kwam inkeer en besef dat het land een wederopbouw nodig had in strakke lijnen liep de maatschappij weer stevig in de pas groeide en bloeide tot flower power de te strak geworden teugels eindelijk brak…

Een open hart

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 896
Dit hart werd zwak, week 't brak en bezweek kwetsbaar als het was voelde het iedere steek. Verlangend naar al wat onmogelijk bleek. Omringd door onbegrip hierom heen. Voelde het steeds meer verlaten en alleen. Van jou heeft dit hart eens gehouden als nooit tevoren... werkelijk... als van geen een.…
Levi22 mei 2012Lees meer >

Een stem

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 801
Een stem riep mijn naam zag niemand staan toch wist ik welke weg te nemen terug in het verleden waar schemer nog altijd strijdt het opnieuw doorleven de schaduw weerstaan dan alles achter laten ballast weg om door te gaan die stem bracht me ook terug plots braken wolken open waardoor het zonlicht scheen toen besefte ik dat schaduw voorgoed…

handjes samen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 671
het middenschip brak uit in luid applaus binnenin een glimlach bloeide lof om vrouwenstemmen die hun tongen zachter maakten want we raakten niet alleen onszelf ik zag ontroering in een oog uit een mond zong de beleving van een warmgezongen lied een wit-met-roze groet vertelde liefde zij vergat de zomer niet en alle mensen zweefden…

Door het duister gegaan

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Toen daar die dag, dat moment toen daar de bodem viel Toen het zwijgen de adem benam kilte het hart bevroor de ogen zich sloten Toen, ja toen zag ik het pas de spiegel die brak de illusies die vergingen Al mijn tranen al mijn woorden ze werden uitgewist door de laarzen van het gelijk In de tunnel van angst zocht ik het licht…

crisis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
nog vóór zijn gevoel had het moment hem ingehaald, neergedaald in vage vormen brak het zijn gemoed een autoloze zondagmiddag was nog niets in vergelijking tot zijn fiets die trapperloos de schutting nam stram van lijf, met moede leden klom hij stil de koffer in “dit is het begin” dacht hij en vormeloos verborg hij snel de fietsbel in de…
switi lobi22 september 2014Lees meer >

Woorden

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 709
Zoveel woorden in mijn hoofd Verlangen naar papier Zoveel wil in mijn hart Verlangt naar nieuwe dromen Een berg gevoel in mijn buik Ontlaadt als een vulkaan Magma kruipend door mijn lijf Een uitweg zoekend Om zich uit te braken Lava stroomt langs mijn benen Stort zich in de zee Zoekt naar verkoeling En vindt rust op de bodem Tussen krabben…

INDACHTIG KOPLAND

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Vannacht in mijn droom met Kopland gewandeld langs beken en weilanden We spraken niet want de woorden waren oud en leeg aan het worden oud als het brood dat we braken en leeg als de glazen waaruit we dronken We dachten aan die wonderlijke wereld van het vergeten hoe je altijd vergeet wat je je herinnert en hoe je je herinnert wat…
leo stilma7 november 2014Lees meer >

ik niet

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
hoe een kind in hunkering naar meer dan moeder, zocht in windsels stil verdriet ik had dat niet mijn moeder uitte zich slechts stroef met scherpe sneden brood het mes op tafel liet ze schrapen maar toch werd vaak het heft haar wapen en het ging soms hard, bij ieder woord ook zij probeerde goed te zijn haar opvoeding nooit cru, er brak…
switi lobi15 januari 2015Lees meer >

Een vleugje flirt

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
een kleine scene op het terras waar jij en ook de zon aanwezig was stralende ogen een vleugje flirt heerlijke woorden die niet door anderen waren te horen de ober serveerde een lach met ijs in het glas brak de verlegenheid open door ludiek weg te lopen wind parasolde bewegende schaduw speelde met highlights in de krul van je haar…
wil melker4 augustus 2015Lees meer >

Een aangereikte hand

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
een jaar vol transparantie maar de laatste scherven glas braken zonder kleur de ooit geroemde schoonheid af wij zijn gewond kelen gesneden uit naam van religieuze beden barbarisme vierde hoogtij en terreur kwam plotseling nabij maar open ogen vragen mededogen een plaats om weer te leven zonder angst jezelf met hart en ziel te…
wil melker31 december 2015Lees meer >

knalgeel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
we plukten paardenbloemen, braken er de knoppen af en legden ze langszij de stelen trokken we in smalle repen en weekten ze tot kromgetrokken kleine krullen, ongelijk maar wondermooi een handvol kralen spiegelde geluk aaneen gehaakt door kleine vingers vormden ze voor moeders dag het mooiste wenscadeau zo ging het toen als dank een…

De dichter

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
hij wil grenzen overschrijden Dat ziet hij als een schone levenstaak Er zijn altijd wel verzen in de maak Of hij nu pretentieus is of bescheiden Naar zelfinzicht wil hij de lezer leiden Hij stelt verzwegen zaken aan de kaak De dichter, hij wil grenzen overschrijden Hij kan niet anders dan maren verspreiden Wat dat aangaat ligt er een wereld braak…

Kwamen overeen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
ik zag jouw schaduw mij kleden joyeus in kleuren van het verleden toch ben ik opgestaan heb eigentijds aangedaan wij kwamen overeen zonder woorden zoals het eigenlijk hoorde geen geluid brak het pad dat stilte voor ons in petto had zo ben ik langzaam in jouw licht gegleden waar wij vroeger elkaar meden lost nu donker…
wil melker14 oktober 2017Lees meer >

Stukje extravagant

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 426
ik las gezichten in de aftelmodus als voorbijgaand verkeer verschrikte ogen lijven uitdagend naar voren gebogen haren dwarrelend in de trekwind van passerende treinen heb niets met zielloos plasma dat vloeit op het moment heb er zelden eentje gekend waarvan het talent alle harten brak die met een lach en blik de wereld…
wil melker23 december 2017Lees meer >

Betekenis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
gehoord Wat de zee had te vertellen Het woud met vele geluiden Vertelde ‘t verhaal van de wind De waterval sprak van de stilte In storm liet donder zich horen En overstemde het water De zee en het woud Toen sprak stilte in vele vogelkoren Over het schoon van de aarde In het ruisende koren Zodat zelfs de storm bedaarde En de zon brak…

Het huis en ik

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
we trokken een grijs kleed aan en lieten jaren liggen in de tijd we vergaten hoe te wonen in onszelf misschien stonden we lijdzaam toe dat stormwind alle deuren sloot waardoor zelfs stof verstilde maar toen het ijzervenster brak hebben we snel een boom geplant die ons straks zal ondersteunen gelaten rusten we een ogenblik vertrouwend…

Hij hield van haar

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
haar Ze hielden van elkaar Zonrode haren, klein van stuk Zo voelde dus geluk Hij nam haar mee naar Londen, Parijs Hij nam haar mee op reis Zij liet zich leiden aan zijn hand Ze voelden zich verwant Toen sloeg bij haar de onrust toe Iets klopte niet van binnen Ze viel op vrouwen gaf ze toe Toen sloeg bij hem het noodlot toe Iets brak…

Moesson

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Onaflatend braken inlaatduikers Onder de opgehoogde weg Overtollig plensbuiwater In het drasland uit En daar rond de plonzende monding Staat een menigte zich te vergapen Aan wat kikvorsmannen die al twee dagen lang Forensisch naar een man in de maalstroom zoeken Vertelt een autowasser schouderophalend Mij bij navraag doen laconiek in…
Henk Jonker21 januari 2020Lees meer >

Sonderkommando

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
De vrouw was bijna uitgerekend Ze ging bevallen binnenkort Maar ze moest mee met het transport Een schrijver heeft het opgetekend De trein stond stil, de deur ging open Ze struikelde naar het perron Daar was het dat de drang begon Haar vliezen braken bij het lopen En toen zij eenmaal zonder kleren Op douchen wachtend niet meer kon Toen…

Wond

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
Ben ik jouw oefening om te luisteren, alleen een vraag te stellen als ik niet verder durf om fragmenten van feiten en verwarring uit te braken in een horten en stoten van stiltes die jij ondergaat zonder comfort, zonder dichterbij te komen zo dichtbij ben je al vol vertrouwen dat ik diep durf te ademen, te huilen en verder te gaan…
Zywa12 december 2020Lees meer >

Stil windekind

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 449
jij met weerlichtende bliksem in talloze kleuren geschreven had ondanks je angst voor het onverwachte opende jij je hart voor deze manifestatie van geweldige natuurkrachten dolde het aardse in vuur en vlam met een rollende donder weerstond regen en wind met een lief en stil windekind in schitterende glinsters brak…
wil melker7 november 2021Lees meer >

Deze dodelijke dorst

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 410
warm golfde het lange al geel gepunte hoge gras onder de vlagen wind die ver aan de horizon beelden deden trillen wij bewogen nog stiller dan de woordloze omgeving waar slechts een vogel schreeuwde om schaduw en wat druppels fris nog zoog hitte aan de grond die na de laatste transfusie water begonnen was aan brakke lagen…

Muziek van de ziel

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 680
stille dat om mij hing verborg armenvol emoties zoveel dat het mijn keel soms snoerde opende ik gedachteloos het raam kreeg weer lucht en het ontspande die me naar het onbekende stille voerde me overviel en rust hervond want daar woont de schoonste muziek van mijn oude ziel een tureluur floot hoog op een tak voor een moment de stilte brak…

Als ik drink

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.250
Als ik drink dan ben ik beestig feest ik door de ganse nacht alles vind ik dan erg geestig ben de laatste die nog lacht Lig ik 's morgens in de kreukels kraak ik als een oude schuur braak de stoep vol frit-met-pickles toch nog vind ik de prijs niet duur Nuchter ben ik erg verlegen ben ik stuurs een stroeve vent en ik kan ook nergens tegen weet…
Lucaz1 juli 2003Lees meer >

LUCHTKASTELEN

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 790
, of wist ik veel, bestond en niet alleen maar in mijn schriften in mijn beleving waren al mijn giften de variaties op één groot geheel waaruit het ideale tafereel waar ik het oog op had, zou zijn te ziften een tekening van Jezus aan het kruis of sjouwende verhuizers voor een huis herhaaldelijk bleef ik me daarop richten de punten braken…

sterf in rood de herfstdood

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.272
ik ben een blad en dwarrel wat viel zomaar van de tak omdat mijn steeltje brak ik spruitte uit toen lente mij het groen liet zien ik voelde me zo pril zoals een maagd die wil de zomer kleurde mij in lange dagen zon het tere groen verdween ik draaide langzaam om bezag het avondrood en ruiselde gebeden in een afscheid van het heden…
wil melker3 november 2003Lees meer >

hemel in verpulverde staat

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.491
de lucht brak in talloze scherven we ademden hemel in verpulverde staat straten trilden wegen schokten overbodig gewicht doelloos uit zicht aarde verstilde in het doolhof van tijd de nacht was de dag in de schemering kwijt handen vatten de dood als geluk stervenden schreeuwden hun werkelijkheid stuk met de zon in de hand, ogen…
wil melker24 februari 2003Lees meer >