1267 resultaten.
Mystiek verwijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
450 die ik altijd voel
ook bij anderen
een gemis als
ingehouden lijden
om wat er niet meer is
het verlangen om
steeds op weg te gaan
naar liefde en geluk
een levenslang
zoeken naar het
ontbrekende stuk
mystiek verwijs
vond jou in het
kieren van de hemel
jij opende handen
vol herkenning in
onze bestemming
terug naar het paradijs…
Zwaarwichtig torst het zijn vele jaarringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Onder zijn dichte bladerdak huist een
ecologisch paradijs van torren en spinnetjes
en korstmossen schimmel grijs. Die harmonieus
in afhankelijkheid samenleven op de tonen van
een vogelwijs.
zwaarwichtig torst het zijn vele jaarringen.
En beschouwd het als een van zijn zegeningen
leven te verbinden onder zijn bladerdak.…
Wondere zolder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 Nog één week in sferen
van glans uit de dozen
met spiegelreflecties in plexiglasfiber
In sprookjesland
toverrijst schoteltjesogen
donkere stuiters in
zielsdiepe vijvers
Magische kerstster verlichtingsmomenten
van engelhaarslingers
en bambikijkers
Kindervermaak in
een klein paradijs
de wondere zolder
als speelgoedpaleis…
De Gastarbeider
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 Als jonge man pakte je je spullen
En kwam naar Nederland
Het beloofde land
Je vertelde je familie in Turkije er is niets aan de hand
Handen zweet en blaren
De haren werden grijzer met de jaren
Niets is het wat het voor een Gastarbeider lijkt
Hij kwam met hoge verwachtingen
Dit was niet het paradijs
Ooit ga ik een ticket boeken
En ga naar…
Maart, April, Mei
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
574 Vogelboventonen vertellen
dat iets prils zich
onstuitbaar manifesteert,
zingend zaad de mensen zonnig betovert:
tot paradijselijke bewoners.
Vieren wij
waar het allemaal om begonnen is,
en teruggekeerd
aan de arm van Marsman:
'op meeslepende wijs!'…
Verlangende gedachten
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
4.519 Liggend in elkaar verstrengeld
hebben we alle tijd van de wereld
elkaars warmte hebben we gevonden
twee lichamen die passie delen
Niets is mooier dan elkaar vertederen
vertederen met woorden
vertederen met daden
minuten genieten van elkaar
zonder enige haast
Even is de wereld een paradijs
Even is alles rooskleurig
verlangende gedachten…
ik neem je mee
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.793 ik neem je mee
in al mijn dromen
naar de sterren
en de zon
ik neem je mee
op al mijn reizen
naar een plek
aan de horizon
ik neem je mee
door wind en regen
in stormen, mist
door sneeuw en ijs
ik neem je mee
in mijn verhalen
naar ons eigen
paradijs
ik neem je mee
in mijn gedachten
ik laat je nu
nooit meer alleen
want er bestaat…
stapel koppen voor de weg omhoog
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
2.899 stapel koppen
voor de weg omhoog
zet voeten in
oogkassen zonder zicht
kaken grijnzen
onder het gewicht
schreeuw en vloek
hoek genadeloos
graai botten bij elkaar
beklim het paradijs
versterf de dood
met oud en grijs
schop en trap
om uit de rotzooi in
de hemel aan te komen
dromend daar alleen
te zijn, de beste op het
hoogste stapeltje…
Eiland
hartenkreet
2.8 met 15 stemmen
6.698 Levend onder palmen op een verlaten eiland
Zoute zeewind prikt de smaakpapillen op de tong
De voeten in het aanspoelende oceaanwater
Languit liggend in het zonnewarme, gele zand
Jagend en vissend om de voedselvoorraad aan te sterken
Af en toe een Amazone voor de vleselijke lusten
Het leven hier is primitief, maar toch een paradijs
Waarom zit…
ad inferos (tweede versie)
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
3.209 de gids loodst mij
langs dorre doodsbeenderen
en frescobloemen
hij laat
uit een nis duif
en olijftak vliegen
hij leeft
tussen alpha en omega
gelooft wat hij ziet
tersluiks raak ik
de vaderen aan en schrik
als ze uiteenvallen
en de seminarist
rustig zegt: zij zullen de ogen
opslaan in het paradijs
jaja mompel ik…
Na hun godvergeten zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
853 het is de regen
die me parten speelt
ze drupt in regelmaat
al mijn gedachten stuk
haar monotone vallen
schept toch een paradijs
voel woestijnen weer bevallen
na hun godvergeten zijn
juich de bloemen toe
in een voortvarend bloeien
droom de rijke oogst voordat
de droogte hen zal snoeien
hier miezert het
in somberheid en nostalgie
ja…
je haren plukten hemel
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
951 ik heb je
profiel weer gezien
je haren plukten hemel
de kleur kon ik door
tegenlicht niet goed bekijken
je stem klonk zacht
ik zag het paradijs
opbloeien en je ogen
groeiden bloemen die ik
nog niet plukken mocht
nog winteren we door
feesten trage dagen
maar je blikken dragen
al een kleur die lente opent
in een nieuwe pas…
De zesde dag
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.408 Het was zo na de zesde dag
en na het scheppen van de vrouw
dat Hij met vergulde lach
nagenoot van wat hij zag
en nog staande in de kou
een heel klein luchtje scheppen wou
Het paradijs leek nu echt af
en niemand die Hem iets verweet
tot de duivel -echt heel laf-
aangesneld kwam in een draf
en nog steels in God zijn zweet
twee muggen bij…
Wie is mijn engel?
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.273 Dan wil ik geloven,
Als dit de hemel is,
Het paradijs,
Dat ze mij beloven.…
BEKENTENIS
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.234 ‘Zo immer met ons tweeën,
Vrouwlief, in paradijse rust,
Der wereld vreemd, en onbewust
Van hare kampen, hare weeën…
Dat ware een leven vol van lust,
Met ons tweeën!’
Zij sprong mij op de knieën,
En zag mij aan, zo zoet, zo teer!…
een woord
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.170 Haar handen laten een laatste teken
in schaduwen die zich speels
vlechten in klinkers muren,
het enige licht streelt
als tussen voegen
werpt een zin
zich binnen
loop door de dromen deur
nader tot je muzen
in het woordloos paradijs
maar schrik niet,
voel blijf
hoezeer je ook verlangt
te zijn
spreek slechts een woord
een woord van…
nathalie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
642 sterrenogen
schitteren me toe
omkranst door
het weelderig groen
dat haar heet
bronsgroen,goudbruin haar
weerkaatst het licht
van duizenden zonnen
intense blijheid
die als uit kinderogen straalt
verbindt de doffe willekeur
van ons,volwassenen
die teveel weten
om nog onbevangen te zijn
jouw naam is een lied
als een paradijs
dat ik mee-neurie…
Clematis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Stil is de luister
mooi als engelenstem
vanuit het paradijs
en verre vlakten.…
In een nevelige horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 ik heb kou en regen
aan de zee meegegeven
in een nevelige horizon
kwamen zij elkaar tegen
waar het grijs
langzaam klaarde
golven weer hun
eigen kleur vergaarden
en lichte plekken
op het harde zand
het strand een bijna
zomers aanzien gaven
alles bloeide open
als in een metamorfose
toen zon de wolken brak
en ons het paradijs terug…
Opkroppen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
539 Waarom slaat mijn hart sneller
als ik aan het dichten denk
zo zag ik de rode zee opengaan
heb van menig appel genoten in het Paradijs
gedichten nemen je mee op reis
verre velden heb ik bezocht
in menig wilde rivier heb ik mogen zwemmen tijdens mijn tocht
als de voorstelling is gestopt
schrijf ik achter de coulissen
ik heb zoveel opgekropt…
Hemelse zaken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
532 ik kan het niet laten
nog droom ik alles dicht in
mijn chaotisch leven vol gaten
dwaal in de realiteit
zoek naar hemelse zaken op
een aarde waar onkruid gedijt
kan de vleugels van
engelen raken maar het
klapperen is geen paradijs
als zij ontvouwen kijk ik
vol vertrouwen naar hun
gracieuze vlucht zonder lucht
ja ik wil mee maar…
Een voelbare kus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
524 jouw lach naar
een zaal vol
verbijsterde mensen
gaf handen applaus
terug met intens
gelukkige wensen
in een voelbare kus
danste voorbij
met magische
aantrekkingskracht in
onweerstaanbare ogen
zij hebben
jouw mystieke
aanwezigheid met
hun ziel kunnen ervaren
in samen voor even
de wereld vergeten
het bestaan als een
echt paradijs…
In vloeibaar bewegen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
523 je straalde
zachte muziek
in vloeibaar bewegen
beloofde al hemel
zonder dat jij
je ziel had gegeven
streelde mij
lieflijk met je
wat donkere stem
vol zinnen die
ik nog uit het
ooit paradijselijke ken
ogen namen mij mee
weerloos verliefd liepen
wij langzaam naar zee
waar we in zand
onze eerste liefde
hebben beschreven…
Het zwermen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
486 zij schudden lucht
van verre streken
uit vermoeide vleugels
weten zich weer
thuis na een lange
gevaarvolle vlucht
zeeën en bergen
waren al bekend wegen
en steden nog ongekend
toch drijft hun
instinct de trek naar
paradijselijke plaatsen
met paren en overleven
kunnen zij in de soort hun
sterke genen doorgeven
nu is het zwermen…
Tot ik jou zag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 heb altijd gedacht
dat lijmen leven was
tot ik jou zag
jij die nergens meer
zelfs geen klein beetje
wordt tussen gepast
niet in de format
die ik moet hanteren om
iets van anderen te leren
hij is volstrekt onvoldoende
om recht te doen aan
jouw talent en kwaliteit
met jou ben ik een wereld
rijker die in paradijselijke
staat ons…
Het ware woord
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
446 De woordenaar heeft ons weer getrakteerd
op een idyllisch, paradijselijk
ja, alleraardigst stukje niemandsland
van Scientias...of heb ik dat verkeerd?
Voorwaar, daar is op zich wel
niets mis mee
ware 't niet dat 't hoegenaamd geen zier
te maken heeft met d'actualiteit
op onze ronde blauwe planeet Aarde...…
Heldere beken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
476 Zo zuiver en helder als glas
zo vredig tussen hun oevers
zoals het in het paradijs ook was
reinheid uit de bron zo vers.
Daar is verkoeling voor mens en dier
daar heersen vriendschap vree en rust
daar is geen afgunst maar plezier
wordt ieder misverstand in de kiem gesust.…
De zevende dagen die nooit voorbijgaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
189 De kinderen vermaken zich
Ze rennen om het hardst rondom het
ven, proberen ondertussen slim
de tijd te vangen in de rust-
dag, als eeuwige helden
en in de bomen bouwen ze hutten
die heerlijke geuren dragen
Nooit vergaat dit aardse paradijs
voor jong en oud, van samen
bij de weken stilstaan om op weg te
gaan met ogen vol verwondering…
land van geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
297 op aarde
denk jij
altijd aan
de mensen
in nood
onder andere
giften voor
kleding verzorging
voedzaam brood
Jezus kijkt
vanuit het
paradijs met
liefdevolle ogen
dit alles
aan
alles wat
jij voor
je hulpbehoevende
medemens op
aarde overgehad
hebt zei
Hij heb
jij voor
Mij gedaan
achter de
Hemelse Poort
wacht het
land van…
Scheibeek in stromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.160 Water kabbelt zich uit beeld
door haast en herrie overstemd
om dan weer zingend te verschijnen
alsof het nooit zijn loop verloor
aorta van het paradijs
dat als Breesaap moest verdwijnen
het tempo geeft het afschot aan
maar ook de plens die valt bij regen
de wereld komt zichzelf daar tegen
in stromen die de tijd verstaan
de eerste…