19027 resultaten.
Als kleur vervaagd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 De dood kent geen vrienden
ook geen vijanden
enkel de ademloosheid
gevolgd geheel stapvoets
door rust zacht.
Het zwaard van de nacht viel
ik heb het vannacht zien schitteren.
Het zwijgende ontdooide en bevroor
spraakzaam vanuit een donkere diepte
als ziel even verlicht weer opstaande
nu definitief aan het lijf ontvlucht.
Woord en daad…
Het heroïsche karakter belibbe
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
486 Elke polsslag snakt
naar ogenblikkelijk zon en ja
hopen dat de wereld
kan horen dat het ijs kraakt
foto's ziet van Sleat
een mahoniehouten staartklok
Snits 't scoreblok en oranjekoek
dromen waarmaakt.
Als dan het moment daar is
weet je dat de harten
trots al sprinten
leven stil is en ogen vochtig worden.…
Welterusten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
434 De maan was moe
sloot de ogen toe
gelukkig waren er
nog verre sterren
om de nacht
te verlichten
onze dromen
bij te lichten…
Lied
gedicht
4.5 met 2 stemmen
1.720 Hef ik het hoofd, zingt scherp gewet,
zingt wars van dood en wars van vrees
het drieste lied van bloed en vlees
en parelt over dood en wet
en zingt van deze dode boom
met blinde keel de kleine vreugd
van droombeest aan de oeverzoom,
van duiker in de waterdeugd
en zingt verblind van drift en jeugd
en droom.…
Naast jou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 Wat ligt er wel niet allemaal opgeslagen
door mensen en tussen mensen
ongevraagd uit de innerlijke beleving
rust in je slakkenhuis zonder stemgeluid
van jezelf of de ander in het hier-en-nu
nu je daar treinen in hoort denderen.
Wat valt op in uitstraling wie je bent
blijkt in het contact met anderen
en geeft breedte en diepte aan
in jouw…
Slaapdronken bij die bergen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 Dit is wat ik gisteren dacht en opnieuw denk
ik kan mijn voeten neerzetten
lopen of op het bankje in het park plaatsnemen
de dag zo starten en genieten
van de vrieskou en het ijle
een winkel bezoeken
en mij uitleven bij de groente
omgeven door bergen gedachten
voelt leven anders op dit houten frame
ik kan wachten tot ook hier een hond…
De wekker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 Ik zet het het alarm in mijn hoofd
elke ochtend bij het gloren uit
dan ontspruiten mijn gedachten
vanuit de vele nachtelijke prachten
schrijf ik met plezier al mijn dromen
op papier en deel ze geïllustreerd hier.…
Spontaan taal, zonder modelcontracten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
440 Probeer het je maar eens voor te stellen
dat we "daar" dan even proosten met al
die zielen, hun een fatsoenlijke vergoeding
een gemeende zoen, zonder luid te smakken
geven, als dank voor die verworvenheid.
Hun protesten waarderen, nu zeer serieus
te durven vertrouwen op er is veel meer.
Probeer het je maar eens voor te stellen.
Anders moeten…
Wat valt je soms toe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Nu ook nu februari het weer om gaat slaan
de natuur even bewust voor bevriezen kiest,
alles , ook de onbegrijpelijkheid zo bewaard
danst ook ergens een vlinder wonderschoon.
Zegt in dierentaal, vertel haar gerust mededichter,
bij het licht van een nog steeds niet gedoofde dag
over dat hemelse, nog steeds niet mijn laatste dag,
aan alles met…
De blik die ik zag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Er waren ideeën,
er waren dromen.
Steeds weer denken,
zouden ze uitkomen.
Je hebt me hart gestolen,
en meegenomen hier vandaan.
In me allerlaatste dromen,
kom ik erachter aan.
Om een lang verhaal kort te maken,
zeg ik je wat ik voel.
Je bent van mij een deel geworden,
als je snapt wat ik bedoel.…
In vertegenwoordiging van heldere geest.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 En hoe meer tij werkte, jij ontdekte tekent
jou met zeeën vol schelpen op je wangen.
Zo sprakeloos, hoe jij alles echt verborg
tussen de hooglanden en laaglanden
van je ziel , geïnteresseerd in al het pure.
Vertel gerust hoe dagen achtereen
wereld na de wereld zich in je ziel
ontvouwt, vogel zijn of zangnoot,
jij een goed oog gefotografeerd…
Geef ik tijd de vijf?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 De dromen komen tot wasdom
ik hervind ontroerd de mooie dingen,
herdrukken van mijn gedachten.
Wat heeft hun natuur, hun erfenis,
eigen zangzaad te weeg gebracht.
Wat mij in welhaast langdradige
burgerlijke zinnen uit dromen
onbevangen beelden laten vertolken.…
rimpels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 mijn geest
verstuiven voor het oog
vluchtige veranderingen
vervagen verse sporen
wie ben ik en waar
ik was zo even daar
in de rust ontstane rand
groeit gekartelde oneindigheid
wind vereffent het reliëf
door golven weg gezeefd
het strakke stoere strand
print onzekerheden in de ziel
het verre water tekent twijfel
in mijn weggedreven droom…
In de nachten klinkt gezang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
577 Mijn gedachten zijn als muzieknoten
toonladders die een lied componeren,
is het om een hele groep te laten zingen,
dat scandeer je in de nacht steeds weer.
Hoe zou het zijn om te heten
zoals jij heet, drager te zijn
van jouw voor en achternaam
je mooie naam , die ik maar niet
kan vergeten laat staan doorstrepen
en al helemaal niet kan uitgummen…
Laat maar stromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
498 Als het eenmaal stroomt
valt het door niets nog te keren
wat men ook zal beweren
welke oplossing men ook droomt
Als het eenmaal stroomt
laat het dan maar komen
het kan immers niemand deren
het zijn jouw aller diepste dromen
die je iets proberen te leren
laat alle remmen los
stel dan je droom op schrift
bevrijd je schip van z’n tros
en…
Durend zwanger
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
513 Durend zwanger
Bevallen in brokjes
Het dragen van een droom
Tot een goede vrijdag
Dan is het zondag
De vervlakkende zandloper
Van versterven
Naar vereeuwigen
Zeker van zijn stuk
Schaakmat…
Liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 We liepen in het bos soms te dromen,
maar de liefde werd waarheid,
waar wij samen zo op gehoopt
hadden.…
De steiger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 Onze dromen neigden
naar de eeuwigheid
maar kwamen maar
tot het einde
van de pier.
Op elke reis blijft
een stukje achter.
Dat belooft als we
ooit onszelf opnieuw
zouden verzamelen ...…
De pluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 zo hangt die daar
de rijpe vrucht
ik ben gaan liggen
de eerste druppels
geen deren
nog lig ik daar
natgezeken
kom niet overeind
de eerste aarzeling
hou je bek
zo speelt het als
gedachtevrucht
ik ben gevangen
geen ontkomen
rotte vrucht
nog lig ik er als
opgedroogd
verlangend zand
de vrucht verstrooit
in gedroomd fruit.…
Vrienden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 Soms is de maan rond
soms is ze een bootje
waarop ik mee kan varen
wanneer ik ga slapen, en dan
vaar jij met me mee
naar de zon
van de volgende dag
We zwaaien naar de sterren
naar de grote en de kleine
Beer en Sirius de Hond
en we strooien kusjes
naar de mensen
met vonken in alle kleuren
van heel fijne dromen
over plezier met vrienden…
Riek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 En als ik 's avond laat nog zit te dromen
wil ze steenvast fluisterend komen bomen.
Leest ze mij voor uit de lijnen van leven
kan mij ook vandaar nog intens kracht en
moed geven alles op aard hier te weerstaan
mijn compleet eigen weg als moeder te gaan.…
Omkijkend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 wij vleugelen niet
verplaatsen ons al
ongehinderd in de geest
zeggen dat we dromen
praten vaak met anderen
die naar ons komen
omkijkend zien we
de lach die het nu ontspannen
lichaam vult met kracht
wij lijken zorgeloos
de werelden te omspannen die in
ons deel van het universum hangen
nog is er niet het gevoel
van er helemaal bij…
Geen enkele dag hoeft mokkend te zijn.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Geduld is als een bloem die niet
in ieders tuin spontaan groeit,
vier en gedenk gerust die tuinmannen
die dat wel in hun tuin hebben uitgezaaid
om het dagelijks als bloembed te koesteren.
Het wellicht zien als een goede papaver
wellicht een prachtig gedresseerd paard
wiens manen je niet eens hoeft te kammen.
Geen enkele dag hoeft mokkend…
onschuldige fantasie
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
632 enkel in mijn dromen
zie ik de illusie,
worden die gedachtes nieuw geboren,
in een vrij onschuldige... fantasie!…
Voor dag en dauw opstaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
377 Vandaag zou ik zeer zeker willen zingen
over de maand mei en zijn vrijgevigheid
van leven als intens waarachtig gegeven.
Over de tafel van leven en zo veel
te beleven ook over de lucht en maan,
zeer zeker voor zon die stralend overwon.
Ik zou willen schrijven , niet voor een
ere of podiumplaats wel over mijn laarzen of
natte klei, ik bezing…
Min of meer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Geratel van wekkers zal altijd ergens
weerklinken, hernieuwd komen aanhinken
weerloos met handen en ogen vol mededogen
nadat rouw zich over "en toen" heeft gebogen.
Er resten geen aarzelingen of liëren
noch oud zeer of stelligheid in de zinnen
voor mij althans om ook nu leven te vieren
en mezelf in alle toonaarden te beminnen.
Niet…
Vertrouwen en rouwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Kom gerust even uitrusten in de regels,
de lucht is bedompt, rust op het talud,
nu zelfs ook op de rietkragen bij dit water,
het licht is er de zon heeft even pauze.
Misschien kwam ik iets te dichtbij, sluit
tijd voorlopig dozen met oudere foto's
wist momenten, gesprekken vol heimwee.
Van enkel een kleine vogel die zong
daar had je nog…
Benenwagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Ik neem even een aanloopje
om de dag te laten aanvangen.
Mijn benen hebben even gebrek
aan initiatief.Afwezigheid van zin
zit vermoed ik mentaal gegoten.
Ik daag ze wel weer uit
dat komt wel weer goed.
Een voet, voet voor voet
tegelijk en dan zit er wel
weer schot met hak en hiel
voorzichtig talend beweging in.
Soms willen ook…
Een brug vol zekerheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 Nu ben je water, druppel in een rivier
geen moment rust je gaat blind door.
Dan weer ben je die persoon met enkele
gelukkige worpen achtereen die wel sportief
de regen, mist en nevelsluiers tekent.
Leven het geeft speelkwartieren
lunchpauzes en ook die gaan snel om.
Ook als men nu blind de straten bevolkt
keert men ooit ook gewoon terug…
Steeds opnieuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Mensen borrelen op
uit duistere dromen,
elke morgen weer,
en monden gelaten uit
in de slurpende stad,
steeds opnieuw.…