start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3224)
adel (48)
afscheid (1718)
algemeen (1891)
bedankt (140)
biologie (66)
dieren (689)
discriminatie (111)
drank (219)
economie (72)
eenzaamheid (1426)
emoties (5155)
erotiek (632)
ex-liefde (574)
familie (271)
feest (219)
film (63)
filosofie (2475)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (219)
haiku (2709)
heelal (246)
hobby (81)
humor (1291)
huwelijk (231)
idool (90)
individu (1088)
internet (85)
jaargetijden (1484)
kerstmis (464)
kinderen (777)
koningshuis (75)
kunst (582)
landschap (449)
lichaam (348)
liefde (9156)
lightverse (1094)
limerick (325)
literatuur (881)
maatschappij (870)
mannen (138)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (431)
muziek (554)
mystiek (777)
natuur (3020)
ollekebolleke (208)
oorlog (689)
ouders (334)
overig (1310)
overlijden (1210)
partner (219)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (334)
psychologie (4075)
rampen (150)
reizen (547)
religie (1228)
schilderkunst (285)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (147)
spiritueel (237)
sport (323)
sterkte (68)
taal (835)
tijd (1470)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (272)
valentijn (94)
verdriet (1107)
verhuizen (52)
verjaardag (184)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (541)
vrijheid (855)
vrouwen (400)
welzijn (437)
wereld (537)
werk (154)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (342)
ziekte (797)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 66665):

Slaapdronken bij die bergen

Dit is wat ik gisteren dacht en opnieuw denk
ik kan mijn voeten neerzetten
lopen of op het bankje in het park plaatsnemen

de dag zo starten en genieten
van de vrieskou en het ijle
een winkel bezoeken
en mij uitleven bij de groente

omgeven door bergen gedachten
voelt leven anders op dit houten frame
ik kan wachten tot ook hier een hond
met zijn baas langs wandelt

in dit park bij het water een gesprek aanknopen
over het missen van die van ons
vragen hoe oud zijn viervoeter is.

Ik kan mij ook domweg laten inspireren
door de wolken, de opkomende zon
de kraaien op het grasveld
in mijn gedachten of door
wellicht de merel en andere gevederde vrienden.

Kijk er ligt ook hier zwerfvuil
waarop ik mijn blik laat rusten
want ja ik rust, denk en mijmer en verzet
nog even geen stap
alleen mijn hoofd maakt dit uitstapje
te vol van leven.

Schrijver: annemieke steenbergen, 13-02-2018


Geplaatst in de categorie: emoties

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 65 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)