17693 resultaten.
Erkenning
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
707 Het piepen van de wind
doet de stem verstarren
in het vriendelijk gebaar
van de ochtend
als ik ja knik tegen het leven
roep en rijk me de hand
vergeef me vriend
stuur me bloemen of steentjes
om bij te dragen
aan het gewicht dat drukt
de laatste bloedspat
van uitgewist leven
kus me dan ten afscheid…
zoals i
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
893 in chaos
vol geluid
zie ik jou
zeg ik geluidloos
niets
en voel ik
tranen
in vergeten ogen
als ik
in verloren tijd
diep
in duizend ogen
kijk
en doe
alsof ik vergeet
wat van mij blijft
je ogen
je handen
je ziel
op mijn huid
onze woorden
zonder geluid…
Kapsones
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
744 De AEX zakt alweer dieper in het slop,
de fabrikant zit met de handen in het haar:
er is een coupe gepleegd met kam en schaar
tegen het beeldmerk van de Justin Bieper-pop..
Moraal: al knipt de knappe knaap de kapper knap
geknipt zijn voor de rol blijkt vaak een dure grap.…
Ronddobberen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
688 Der komt geen einde aan
Althans niet in mijn zicht
Geen grond waar je kunt staan
Geen balans, geen evenwicht
Geen reddingslijn, geen baken
Zelfs geen teken aan de wand
Ik verslap niet, ik moet waken
Al heb het zelf niet in de hand
Het valt altijd zo tegen
Nooit eens een keertje mee
Mijn lot is rond te dobberen
Alleen op volle zee…
Met kleuren speelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 je schikte
bijna kozend
mijn bloemen in de vaas
keek me aan
terwijl je handen
met de kleuren speelden
zag mijn ogen gaan
je lachte nog wat groen
op de langste lijn
waar ik een bosje gaf
creëerde jij een feeëriek boeket
jouw dank is zonder woorden al gezegd…
Alfavrouw
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.365 Haar vasthouden tot zij
naar adem snakt en bovenkomt
de toestand in handen neemt
Bevrijd het beest berijdt
stuurt en richting geeft
met teugels en bit
vloekt met Griekse stamtijden
hersenloos in het hoofd gestampt
schakelt over naar Latijn
eindigt afgespeeld in Sanskriet
tot ademtocht en zucht…
In onafscheidelijk wit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
574 je huilde niet
maar de tragiek
keek mee uit ogen
die hoopten op wat mededogen
warme handen zochten
en een schouder
om steun te vinden
voor onbegrijpelijke dingen
de muziek zong paars
terwijl wij langs zijn leven gingen
lag hij in onafscheidelijk wit
dood opgebaard…
Nieuws
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Ik heb de indruk dat alles fout loopt
Niks meer in de hand
Het is niet meer hetzelfde
Wat is nou nog een krant
Alles is internet van alle kanten
Er is van alles mis
Wie het weet mag het zeggen
Van de kras naar de kris
Ik ben zo lang bedolven
Elk nieuws lijkt een feit
Ik weet niet van alle kanten
Ik weet niet meer van gelijk…
Afscheid in de avondzon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 zag je hand die zwaaide
zoals een vogel draaide
voordat hij dook
snel opklom
naar de hemel en
in een verre horizon vervloog
maar je vingers wenkten
kon je nog eenmaal
liefde schenken
oplichtend afscheid in de avondzon
geen vlucht maar rust
zij keren morgen veilig terug…
Die mij wenkt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
552 ben al blij
jouw schaduw te dragen
dan ben je tenminste bij mij
heb geprobeerd met een gedicht
je gezicht te belichten
maar jij liep me stralend voorbij
kan je houding en loopje dromen
wacht op de vinger van je hand
die mij wenkt te komen
uit de schaduw
stap ik dan naar voren
in jouw ogen wordt een man geboren…
De wonderlijke wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Het trekt mijn aandacht, laat me liggen in de put
dobberen in het vieze water
De wonderlijke wereld
schopt me in mijn slaap
De allesoverstreffende hartenklap
hakt mijn leven in stukken alsof het niets is
Handen willen me grijpen maar ik ben liever alleen
De wonderlijke wereld
houdt van mij
om mee te spelen…
Eeuwigheid voor tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
497 jij geeft
met gulle hand
eeuwigheid voor tijd
staat aan
de poorten van liefde
water schenkend uit de oceaan
laat mij binnen
in de paradijzen
van intens en diep geluk
mijn engel met grote ogen
een zo warm kloppend hart
jij nam mij voor even apart…
Smelt van nostalgie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
464 ik speel al weer
met sneeuw
stapel de kristallen
laat zonlicht
uitgekiend
op de facetjes vallen
zo open ik
een winterdag
met witte pracht
maar smelt
van nostalgie als
ik het landschap zie
door koestering
van handen
wordt alles prooi voor dooi
mij resten slechts
de warme tranen
het was te vroeg zo mooi…
Voordat zij duiken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 ik zie de vogels gaan
zacht ruisen hun vleugels
rust en vertrouwen
een enkeling lijkt
even stil te blijven staan
om daarna te duiken
in volle snelheid
kwaadaardig te fluiten
het is met jou gedaan
nog sta ik
met lege handen
wieken zij in vlucht voorbij…
Beeldhouwen met taal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 Beeldhouwen doe ik
Met beitel, klopper en
Raspen klein en groot
Verheugd ben ik
Als er iets moois
Uit mijn handen komt
Dat werkelijk voeling
Geeft met de materie,
Resultaat van aandacht
En liefde - dichten
Doet met mij hetzelfde
En verschaft oprechte
Vreugde als beeldhouwwerk
Vorm gegeven met taal…
Volmaakt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
654 de wereld
reikt naar sterren
in muziek en spel
vergroot indringend uit
wat op de hemel lijkt
verzwijgt meestal de hel
miljoenen zijn op zoek
naar schoonheid en geluk
blind voor bloemen op de hoek
ik ben wat tegendraads
proef liefde in het kleine
volmaakt past jouw hand in de mijne…
toekomstperspectief.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 de stok staat wat schuin
haar hand leeft er op.
met gestrekte arm
kijkt ze vooruit.
de geruite sjaal
maakt haar groot
en klein terzelfder tijd.
ze heeft nog een gezicht.
haar voeten volgen traag
het gezicht en haar leven.
ze staat met rechte rug;
het hoofd stevig omhoog.…
Magische woorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 Terwijl magische woorden
van mijn hart via mijn hand
het papier oprollen speelt
mijn lach voor zon
het zoekt een uitweg
uit mijn getorste hersenpan
het blijft een bevrijding van
wat leeft in de dichter
het blijft een wereld
van mensen ontdekken
maar als je leert
te accepteren
dan is de helft
van het leed al geleden…
Vlak boven het havenkantoor
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.192 Een maand geleden werd hier
een schipper verdronken,
de hand op het hart in het water
De boot is verkocht,
de ligplaats vergeven,
maar de hond is aan boord.
Aan boord is de hond nog.
----------------------------
uit: 'Leegte lacht', 2012.…
Vroege vogel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Wind die met zachte hand
plaats maakt voor vroege vogels.…
laven
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
708 in een duinnest
ligt het bedichte blad
een meeuw kukt
kleine wolken
naar het middaguur
het wordt stil en ongevlekt blauw
verrassend is de wind
wanneer hij met een gevederde blik letters
verschuift
jouw handen houden
het weerzien vast
sindsdien zwerft de zee in mijn navel…
Beginselen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
537 De beginselen begreep ik
uit wat voor handen was
uit hemelse bron
er was een schaduw
zonder verlangen
er kwam zonneschijn
zonder schaduw
en in de stilte
hoorde ik jouw naam
onuitspreekbaar
alsof er niemand
jou kende
was je alleen
soeverein
teder aangetast
door sentimenten
riep je mij
naamloos
terug in het verleden.…
opwelling
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
482 als een vlam terugtrekt in zijn blauw
voel ik me klein en warm mijn hand
voorzichtig aan de randen
tot het vloeit en tongen likken laat
hoog opgelaaid, naar boven
waar een luchtzak –heet zijn uiting volgt:
een sfeerballon drijft over
in mijn wel- gevormde blik
de tranen
die me overmanden…
Glimlach
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
530 Je zit in mijn hoofd, in mijn handen, in mijn haar
je stuurt mijn geest
naar plaatsen waar ik lang niet meer ben geweest
ik ben dan weer in Berlijn dan weer in het Louvre in Parijs
jij brengt me overal op je reis
en sinds jij mij beheerst
verschijnt er iedere dag een geheimzinnige glimlach
op dat gezicht in de spiegel
dat ik niet meer…
storm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.650 Soms zijn er zware stormen
En dan vaart je levensboot
Door de ruige zee
En is de mens in nood
Je zet de zeilen bij
Het roer stevig in de hand
Trotseer je de orkaan
De bemanning aan je zij
En tussen het wassende water
Heb je nauwelijks nog zicht
Maar plots verdwijnt die donderwolk
En zie je weer het licht…
Knoestige kop
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
433 Het leven is
Door je heen
Getrokken, je
Aangezicht verweerd -
Doorleefde ogen
Staren in een
Verte die misschien
Nooit komen zal
Handen kromme knuisten
Die de tijd proberen
Vast te houden
Knoestige kop
Die Van Gogh
Ten diepste zou
Hebben beroerd -
Mijn vader ben je,
Blijf je tot ik
Niet meer leven zal…
bloot gegeven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 ze gaf een koele hand
-het deerde niet-
ik had het land aan onvolwaardigheid
met wat ze doorgaf in haar lach
raakte ze zichzelf al kwijt
wetend
dat ik meer zag
dan wat vals geïllustreerd verdriet
‘nu dan’
dacht ik en vertrok geen spier
haar vaste grond verdween
omdat haar voet slechts zonder zwier
naakt en waardeloos
aan mij verscheen…
Die jij voor mij spelen gaat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Buig met zachte
Beweging het
Dunne ijzerdraad
In de richting
Die ik bedoel
En zie dat
Met lichte weerstand
Het draad zich
Onverwacht ontpopt
Tot een metalen
Sleutel voor de
Muziek die jij
Voor mij spelen gaat,
De sonate die ik bedoel,
Het oor dat weer luistert
De handen kennen weer gevoel…
Schip in hellewind
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Daar wast de duivelse wezel
zijn handen in maagdelijk witte onschuld.
Terwijl de dronken wijven
de eenzaamheid wegwuiven
als ware het
een vissersboot
in winterse hellewind.…
Te Emmen
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.052 Evenzeer als wij het nauwgezette
zwemmen en metallic blauwe
van een kleine Afrikaanse vis
te Emmen vanmiddag, waterlelieblad
dat zich met rode kop optrekt
tot waterschildpadschild,
een dagpauwoog in de vlindertuin
die mijn hand voor wilde orchis
aanziet en heel Drenthe buiten
evenzeer.
----------------------------------
uit: 'De…