Alle inzendingen over liefde

Waarover zal ik zingen over regenjassen over het lover van geboomte of zal ik van de liefde zingen Waarover zal ik zingen over vliegmachines blinkend aluminium in de zon en blauwe lucht of zal ik zingen over de liefde Over auto's over steden en historie of zal ik zingen over de liefde Over vele vreemde dingen over de gewone of zal ik zingen…

laat je geest eens dwalen door vlammende verhalen uit de open haard het beuken blok net achteloos gedropt vertelt zijn laatste uur reeds danst de rook in smeulende herinneringen opent vuur de eerste jaarringen sist en knettert namen in een knisperende vonk strooit spetterend wat anekdotes rond in het verzameld werk van meer dan…

Gij was aan mij gelijk de winde die wentelt om een koren-aar; dra zal ik aan mijn wang bevinden de zoete streling van uw haar. Dra zult gij ‘t glanzend voorhoofd beuren tot waar mijn slapen komm’rend staan: zo ziet men, wild, een winde geuren naast ‘t wegen rijpen van het graan. o, ‘k Ben geen sterke; moe-gedragen, verzwaart vaak de angst…

...in jouw geborgenheid mag ik?.. kan ik?.. eigenlijk thuiskomen in rust vrede veiligheid en menselijke warmte ik aanvaard de pijn die je voor de hele wereld verborgen houdt…

hij heeft met eindeloos geduld zijn bestaan gevuld in buigzaamheid de seizoenenrij in overleven doorlopen pas later heeft volwassen kracht de eerste weerstand opgebracht tussen buigen en barsten kreeg hij vaak rake klappen een herfststorm deed hem uiteindelijk knappen zijn geduld heeft onze haard gevuld…

Ze bloeide open. De liefde ging door merg en been. Toen sloot ze heel haar hart af, als een steen.…

altijd als ik aan je denk denk ik aan jou zo laat in de nacht tot aan het ochtendgrauw mijn liefste denk ik aan jou…

Onbereikbaar maar zo dichtbij. Geduld is dan het sleutelwoord. Maar wat als je ongeduldig bent geboren? Elke seconde is me te waardevol om op te geven. Ik zal leren geduld te krijgen. Want je bent me alles waard.…

Hier slaat genade een bres in de muur Hier staat het leven weer op Toon mij jouw wereld van dansende golven in het schijnsel van een witte Maan We drinken en proosten en proesten het uit Jouw lach zingt deze nacht uitbundiger Vurig kleedt jouw liefde ons samenzijn vrolijk en natuurlijk schuilt mijn hart zorgeloos: Zo zacht fonkelt…

jij had de rust zo voor het rapen maar je sporen in het zand lijnden vaste koers geen twijfel of moment van overweging tekenden hun speelsheid op het strand in het spel van wind en wolken ging je volledig mee toch bleef je tred steeds parallel aan zee de verte focuste in eindeloos herhalen maar op een eiland vertellen einde…

ik wil jou overspoelen met tedere woorden maar durf ik niet alsof een engel mij tegenhoudt - - - - - - - - mijn glimlach raakt duizenden klaprozen ik laat woorden stromen als een rivier pruimboom is al aan het bloeien…

ergens diep van binnen draag ik genegenheid zoiets zeg ik niet in zinnen, raak dan in het aardse verleid en zal je niet puur kunnen beminnen, woorden botsen klinken als klanken het is slaken uit diverse flanken ook van uit ergens diep van binnen en als de stilte mij zegt het voelt zoals is bedoeld vloeit warmte als een teder…

Mag het zachter Heel klein Nietig zijn Als een muisje Kleine tripels door het veld Terwijl de vos zijn streken telt Mag het zachter Heel klein Nietig zijn Als een reus Groot dik stappend ploegend, zuigend Kuilen trappend vuisten bol gekneld Mag 't zachter Heel klein Nietig zijn Als in liefde Stroompjes beekjes Kleurtjes…

Denkbeeldige herinneringen. Ogen schitterden fotografisch. Het wegzwijmelen duurde kort. Maar je ogen blijven magnetisch. De rand om jouw pupil weerkaatst. Zoals de zon mij kan verblinden. Tegen mijn euforisch droombeeld. Kon het magneet ons maar binden!…

Maar toch, ik weet niet of het veel verschilt met vroeger - of alleen verschoven wordt: die liefdesbrieven, liefdesverzen gingen meestal over het lief, dat nog geen minnares geworden was. Maar hoeveel vrouwen bleven ooit beminden èn de kameraad en medeplichtige in goed en kwaad. Hoevelen? Het zal wel niet veel schelen. --------------------…

op een avond keek ik uit het keukenraam een veertje zweefde voor de verlichte maan en dwarrelde naar een fleurig kasteel toen botste ze tegen een lieve minstreel en verdronk bijna in een spraakwaterval ze fladderde naar buiten als een skippybal tijd voor een winterslaap, tijd voor rust tot in de lente de Prins haar wakker kust ze danste rond…

denk aan mij wanneer jouw warme nest fantasie en dromen zal verbergen als de takken tegen de ruiten tikken wanneer de zomer herfstig sust in augustus de tijd vliegt sneller en sneller huilende tulpen spreken Nederlands denk aan mij terwijl ik aan god en hemel denk nog aan citroenbomen in Spanje en aan regen denk…

heb de muren met hoop bestreken weet uit verleden dat er negatieve gedachten aan kleven met lichte kleuren verlangen naar morgen behangen om het schoorvoetend entree een warm welkom te heten nooit kijk ik meer om heb het sterven gemist gegidst door het leven om in vooruitzien alles te geven…

zij fluisterde verlangend tegen de zuidwesten wind om alles mee te voeren naar een verre liefdesvrind kom bij me vannacht langs onzichtbare koorden je weet waar ik wacht mijn lief uit het noorden en kom je toch niet ik zit er niet over in liefde vindt altijd wel een zin al was het maar in woorden…

De druk van het universele lot brengt ons samen als magneten. Extatisch, tegelijk ontwrichtend en allesomvattend voelt dit meer dan waar! Kan je me horen zonder woorden? De klanken achter tonen en akkoorden. Wil je me voelen in het diepste van mijn zijn? Via het hart kan je het weten een antwoord o zo rein. Jij en ik raken elkaar niet kwijt.…

Stenen bewegen de liefde niet die is omheind door dikke muren. Maar een lichte ademhaling overwint de geluiden die blokkeerden het verhaal van genade, overwinning en van kracht. En een diep verlangen roept vanuit de stilte volkomen nieuw: Woon in de liefde zoals de liefde wil wonen in jou. Dan zullen de dikke muren breken en…

zij hebben geleerd in liefde en vertrouwen een huis te bouwen nog spelen ze hun bloementuin als hemels paradijs maak ik ze wijs dat de wereld niet is wat zij lijkt zou ze graag behoeden voor knauwen in vertrouwen de barsten in het goede toch laat ik ze gaan zij zijn in staat om eindelijk op eigen benen te staan…

het kan elk moment en echt elke dag of uur en dat wat je niet wilt zeggen of nooit zegt of misschien zeg het alsjeblieft of ik ga huilen terwijl de regen altijd weer valt oer oud water de vuilniswagen passeert en ik word wakker, althans hier vergeef mij, vergeef mij…

ik wil dansen en zingen en reizen met jou tot de dag weer nacht wordt en de sterren vallen en een haan kraait om de ochtend aan te kondigen er is geen reden om te blijven maar ik blijf ik wil koken en praten en vrijen met jou tot de ochtend weer omslaat in de middag en we uitgeput in elkaars armen liggen er is geen reden om te blijven maar…

het zoete karakter dat ik bespeel, ligt per voorstelling die ik aan je geef, hoe charmant ik kan zijn ligt aan de wind, 't is jij die onveranderbaar bent, waardoor de natuur in mijn hart zomers kent.…

…Er was eens… een kindje veel te vroeg bij het lot van witje, en de knikker rolde en rolde het kuiltje voorbij Anders dan ’t sprookje haren witter dan ’t gezichtje, spoelde de sneeuw en de regen alle kansen opzij Want papa en mama bespiegelden een ander huisje, een kasteeltje met fonteintje duizend maal mooier Dus drie werden vele in een…

in spelen met licht probeerde ik de stralen een beetje te buigen ik kon al wat kleuren in voorzichtig verschuiven wilde jou omhullen met rood enkel in schaduw gaf jij je bloot heb licht niet gebogen het straalde van binnen warm en intens uit je ogen…

warmte de vering geborgenheid kortom louter pluspunten voor ons lijfelijk geluk…

bindt 'n ballonnetje aan mijn voeten bindt 'n ballonnetje aan mijn jas zodat ik nooit meer zal vergeten hoe verliefd ik op jou was zodat ik voor altijd zou blijven zweven zweven op de tonen van ons minnevuur zo zou ik voor altijd blijven leven genietend hoe jij door mij stroomt welk 'n avontuur…

je raakte voorzichtig mijn arm aan een stil gebaar in zoeken naar contact er was geen vonk die oversloeg wel een warme gloed uit onbekende bron die licht pulserend door mijn aderen joeg het hart bereikte toen onze ogen loken in wederzijdse groet…