Alle inzendingen over steden

12372 resultaten.

Sorteren op:

De besneeuwde berg

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
Ik zou me willen vasthouden Aan jouw lichaam als een rots Maar spartelend tegen het ademloze donker glij ik steeds verder af De besneeuwde berg beklimmend Op een dag zal ik niet meer Wankelen, niet langer aarzelen Tussen licht en duisternis maar eenvoudig niet meer zijn aangekomen op de besneeuwde berg.…
B. DiVincenzo15 december 2014Lees meer >

NASTORMSE BAREN

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
De zee toont bij vergane wind nog hoge gelaten golven met bolle gladde ruggen vol stille schuimslierten waarin luchtbellen steeds verstoppertje spelen de traag slinkende welvingen tillen en duwen het schip voort geven de reizigers bemoediging en verlichting het loerende gevaar verdwijnt voert kwijnend een griezelspel op grappen zegevieren…
Han Messie18 januari 2015Lees meer >

Een naamloos existeren

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
dat van de tijd heb ik nooit geweten hij heeft mij altijd op de hielen gezeten dat ervaarde ik later pas zag de wereld als een uitdaging waarvoor ik steeds vol ben gegaan in een toch heel druk bestaan jarenlang ging alles voor de wind het goede pad gehad toen merkte ik dat ik mezelf vergeten was alles bereikt en niet geleefd…
wil melker24 januari 2015Lees meer >

Drijvende wolken

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 529
nog steeds in de nacht ook al is het dag gaan dreunende tonen door de zware lucht of maakt een snijdende flits telkens weer in het heden gewag van de dode tucht ook zijn er zielen, vele miljoenen in getal, die lijden in de gedachten van hen die overleven de oude vijand is verdreven doch in een andere gedaante hebben we nooit echt…

Waggelen

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 961
Waggelend door verlaten straten Wiebelend door holle duisternis Stom dronken onderweg naar nergens Dansend uit mijn evenwicht De muren die de leegte vertellen Zwak lantarenlicht op mijn gelaat Schoonheid en stilte met eenzaamheid Geen levende ziel te bekennen Steeds verder waggelend wandelend Verdwijnt gevoel voor ruimte en tijd Met hoofdpijn…
Tim Albus19 februari 2015Lees meer >

Landschap van mijn dromen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
heb je hand gepakt maar jij wilde niet meekomen samen zijn wij blijven staan in het landschap van mijn dromen ik goochelde met sterren en een vage maan jouw glimlach liet mij gaan koos later bloemen en wat groen voor jou om steviger te aarden maar jij verwijlde verder in de ijlte steeds meer van mij vandaan heb je losgelaten…

God schept niet zomaar

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 445
door mijn ervaren schrijf ik hen vandaag nog steeds bloeiend neer een beetje verwilderd weliswaar door herfstige verandering die overal zelfs in mijn gedachten heerst maar toch vertrouw ik mijn hart die me vertelt dat ze ooit weer zullen vlammen als ze door een nieuwe zon worden gewekt God schept niet zomaar er is een wel gegronde reden…
verhavert30 september 2015Lees meer >

Licht bewolkt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
ik heb alle zonnen aan jouw hemel zien schijnen waar ze ook plotseling verdwijnen in een opkomende bui nog lach je maar de eerste schaduw is verschenen licht bewolkt is je blik in een nog onvoorspelbaar gezicht dat nu langzaam donkert in een stemming van afwezig zijn versluierd voelen wij de levenspijn steeds nader komen…
wil melker23 januari 2016Lees meer >

Lastpost

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 835
Steek je kop toch niet steeds op! Wees een keer niet zo losbandig, ook al doe je me vaak deugd en geef je blijk van levensvreugd. Ja, ik zeg het eerlijk, vaak vind ik je status heerlijk, maar vandaag heb ik geen tijd voor je vroege hitsigheid.…

Vertraagt bestaan

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 513
fel breekt herfst door het bladerdak kaalt takken tot een helder perspectief weer zichtbaar is wij hebben de seizoenen geoogst wachten tot ook de laatste warmte van zomer is gedoofd nog trekken de insecten hun eigen plan gepareld hangen webben als een welkom voor gevang steeds meer vertraagt bestaan in korte dag lomer wordt…
wil melker20 oktober 2016Lees meer >

Bijna kaal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 624
Of de wind 't doet of niet 't wordt steeds minder zoals je ziet. Bijna geen blaadje meer te bekennen ja, op de grond, daar: zie je ze rondrennen. Alsof ze een boodschap brengen willen, je hoort ze nog net niet gillen.…
Johanna5 november 2016Lees meer >

Daar hangen de emoties

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
Aan het vervallen huis hangen nog de verveloze luiken en haveloze voordeur in verschoten donkergroen aan het gebint wapperen spinnenwebben in de wind de tuin ligt er chaotisch bij emoties hangen als druppels aan de struiken hoe vredig was het leven toen de notenboom draagt nog steeds haar vrucht door de takken kijk ik naar de blauwe…
Anneke Bakker11 december 2016Lees meer >

Een kinderhand is snel gevuld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 706
Een mogelijkheid die nog steeds weinig emotie oproept; bij het dove oor nog niet rijp is voor een menselijke rede. Het is die vredesduif die te Aleppo al die kinderhanden ziet. Die met Kerstmis nog geen plaats vindt zijn vrede aan de wereld te verpanden. Omdat de wereld het verdriet nog niet voldoende ziet.…

Scrupules zijn vergeten

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
nog heb ik de magische boeken mystieke gezangen religies die meerdere levens omspannen als rugdekking voor mijn games die ik speel vandaag het spel wordt steeds echter de mensen slechter zij schieten zonder normen en moraal vinden doden normaal zonder enig geweten scrupules zijn vergeten als ik stap over de velden met mijn dode…
wil melker18 december 2016Lees meer >

Achterom kijken

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 669
Mijn zintuigen gaan op avontuur zwervend door mijn contacten nu tilt iets mij boven mijn kunnen zelfverzekerd kijk ik achterom wil van geen wijken meer weten de wervelwind van het bestaan trekt aan mij voorbij en fluistert mijzelf leren kennen in al mijn vezels mijn nadenken geeft mij achterdocht het leven duwt mij nog steeds voort…
HANS UDING2 februari 2017Lees meer >

Het hebben is ons nooit genoeg

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
Herken de momenten dat u steeds weer iets meer van het leven vroeg. Wij zijn nimmer lang tevreden met wat we verworven hebben door de tijd. Het is het hebben waardoor het verlangen weer direct slijt. Zo zit iedere ontevreden mens in elkaar. Die nimmer lang blij met een zitting kan zijn.…

Een optimist

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Een optimist staat steeds weer op. Ook al staat zijn wereld op zijn kop. Ook al is het leed van de wereld om hem heen als een mokerslag op een muur van steen. Voortlevend zoekt die inspiratie. Put die moed zonder de schijn van sensatie. Buigzaam is vaak de weg van de lange termijn.…

Vloeiden liefde

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
ik ken de druppel heb hem mijn hele leven gebruikt steeds kleine beetjes huilde nooit voluit hij groeide niet mee prikte vaak achter mijn ogen meer stond ik dan niet toe boog voorover kuchte wat wendde mij af snoot mijn neus toen was het over ik had geen keus pas met jou werd het anders hij wilde erbij druppels groeiden vloeiden…
wil melker28 november 2017Lees meer >

Eenzaam

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
Dat mankement herhaalt zich steeds. Omdat het kleinood zo meesterlijk is en ik het einde alsmaar wil uitstellen, koester ik het als een oude fles cognac, waarbij ik ook niet tot de bodem wil gaan.…

Mijn bestaan

gedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.676
Alles buiten is nog steeds zoals het ooit gestapeld is. Maar de wereld die mij koesterde, tot ik ze geworden ben, is verdwenen. ------------------------------------------- uit: 'De maat van eenzaamheid', 2013.…

verward.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 786
als ik aan je denk, gaat mijn hart sneller kloppen, ben verward, ik kan het gevoel maar niet stoppen, word warm van binnen, zou je graag beminnen, kan het niet geloven, dit gevoel gaat mij te boven, ik weet niet wat ik met mijn gevoelens moet, erover praten doet me goed, denk nog steeds aan die dag, dat ik jou voor het eerst zag, mijn eerste…
j.m.hofman6 februari 2018Lees meer >

boom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 452
de boom staat op een plaats waar ik voorheen nooit ben verbleven de lucht om hem heen is nog steeds lucht, al duizenden malen ingeademd is het omdat ik er nog niet was en is de tijd meegegroeid in zijn vest van hout zal de boom mij herkennen, ook al is hij bladerloos en de enige in het bos gelijk de majesteit zonder hof is het maaiveld…
Iniduo2 februari 2019Lees meer >

Noem het geheimen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 462
De wereld is verdeeld maar ik leerde de stukjes samen te binden tot patronen, en toch zag ik steeds meer verschillen dus zocht ik naar verbinding in godsdienst en de Ene ziel van de mensen waarin je geloven moet omdat ze niet te zien is in de verdeelde wereld waarin ik overlevend leef en de ander een vreemde…
Zywa17 februari 2019Lees meer >

Flits van geluk

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
zij zwaait vurige strepen in ontbindende energie fragmenteert waar eens harmonie heeft geregeerd samenspel is voorbij chaos wordt het nieuwe vrij nog steeds vitaliseert jouw spanning de sfeer is liefde een knetterend raken in ontladen waar leiding ontbreekt zet charisma de streep is volgen vertrouwd omdat er altijd iemand…

Alleen stilte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
altijd is er de massaliteit die broeit waar anonimiteit de kiem is voor kwaadaardig verzet alleen stilte en het persoonlijk gebed laat onze weerstand komen tegen de dwazen die op wereldmacht azen zwarte schapen worden als eerste geliquideerd omdat zij de kudde met onrust omgeven in hun niet gemanipuleerd leven nog steeds restten…

Vandaag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 618
Gestuurd door een bestemd gevoel, dat steeds opnieuw, in mensen wordt herboren, na een onbestemde nacht. Nee, niemand is verloren, wanneer we leren leven, in de vertraagde tijd. Wanneer we met nieuwe ogen, leren zien. Wanneer we met nieuwe oren, leren horen. Vandaag, en elke nieuwe dag.…

Hun verlokkend lied

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
kleine woordjes dansen in de ruimte hun verlokkend lied kom zing met mij met deze melodie hoor je er echt bij ja hier waar iedereen ook steeds zijn eigen pleziertjes heeft in warm lachen en huilen en de wereld buiten voor even wordt vergeten want niemand heeft een echte naam zij komen overal vandaan hebben de wereld rondgezworven…
wil melker4 oktober 2019Lees meer >

Bekroont je lach

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 554
gezien wat de jaren daar hebben aangericht kleine en grote scenes vertellen hun verhaal spreken mij aan omdat ik de tranen niet heb kunnen drogen die er in onmacht en pijn teveel gelaten zijn heb de bekende woorden gehoord waardoor het niet spoort maar daar waar liefde nog verzachten kan spant je huid weer jeugd en steeds…
wil melker26 januari 2020Lees meer >

27 januari 1945

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
nooit tot een overwonnen innerlijke oorlog geleid "dit nooit meer" is de leuze maar op wereldniveau en soms dicht in de buurt maakt men nog steeds en op menig terrein een discriminerende keuze Auschwitz-Birkenau, 27-1-2020.…

Transparante harten

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 422
handen twee kanten in constant bezig zijn zij spraken het scala van ontmoeten en uitgebreid bedanken in de openheid van transparante harten toch dirigeerden zij gaven richting aan in de common sense van emoties om met elkaar het pad te gaan haar warmte en lach reikten aan de horizon waar hun schermpjes de kleuren van nirwana steeds…
wil melker27 augustus 2020Lees meer >