18194 resultaten.
Vandaag speel ik
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
549 vandaag speel ik mijn mooiste lied
ik tast de juiste toetsen
als zachte haartjes op je huid
jij hebt mij in 't licht gezet
vandaag zing ik geen afscheid
ik hield je dicht bij mij
al was het in een droom
we speelden ons weer vrij…
De dag aarzelt te komen...
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
529 Lichte kooien wenken,
de dag aarzelt te komen,
de nacht te gaan, als ik.
Dagen van mystiek
de zon heeft zich
verslapen, de hemel niet.…
stop op Zuid/WCC
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.411 een vrouw
sprekend de mijne
in het Wereld Contact Centrum
zij ziet het lichten
lippen komen in beweging
de mond opent
ik zie
wat niemand ziet
Harry Mulisch
klopt acht maal aan
een roze reuze poort
met een reiskredietbrief…
Kathedraal
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
2.001 zachtjes, zei je
vergeef me, zei ik
dat ik het jubelen niet
in je haren heb gevlochten
of mijn meest zachte gedachte
van onzegbare dingen
vergeef me, zei ik
dat mijn schaduw op
het gebrandschilderd raam
de schoonheid niet raakte
van het genezend licht
rust maar,
zei je
in mij
eindeloos droef…
Regenboog
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
725 Hoe kan het licht breken
eer de dag begon?
Regendruppels
kleuren de dag,
de roos en de zon,
het einde en het begin;
tekens van hoop,
groene olijftak
na de gloeiende hitte.…
Omgekeerd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
692 Hoe kan het licht breken
eer de dag begon?
Hoe kan de roos geuren
zonder de zon?
Hoe kan iets eindigen
eer het begint?
Hoe kan iets er zijn
eer het er is?…
Kil
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
795 In fijne druppeltjes
hangt het licht over de ochtend
gedempt ruisen de velden
herten aarzelen
alvorens het donker
van het bos te verlaten.
Met een schok komen
braamstruiken tot leven:
een fazant vliegt op,
de herten
draaien hun spiegels
naar de waterige zon.…
blikkend terug
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
667 blikkend terug in verleden
kijkend van hoog naar laag
zoekend naar de plek
waar ik afscheid nam
zachtjes voeten losliet, met
haren waaiend langs rietpluimen
vanuit het licht ooit geboren
de wegvormend naar gene zijde…
Niets meer
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
3.594 Als ik je zeggen kon,
nog één keer,
doe de deur
achter je dicht,
als ik
je vertellen kon,
waar ’t knopje
zit van het licht,
als ik je
nog één keer
zien mocht,
zoals je graag
gezien werd,
maar ik kan
je niets
meer zeggen,
vertellen,
ik kan je niet
meer zien
om uit te
leggen dat
je alles
voor me was…
Nooit meer.…
Schreef zwarte woorden
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
634 je schreef
zwarte woorden
ik poetste ze tot grijs
wit wilden ze niet worden
ik lees ze
tot een zin
het begrijpen
wil er maar niet in
je strooft
in verder gaan
de cohesie is mij
grotendeels ontgaan
plaats je kleuren
laat het licht
je leven zien ik proef
je toch wel in je geuren…
beeldarmoe
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
595 hield maar niet op
rond de jaarwende
stemmen
die hoog opgaven
van sterren
aan firmamenten
goede bekenden
maar wat ik ook kon zien
een sterretje her en der
voor de rest nop
te dichtbij misschien
ze stralen
immers pas van verre
je verliest zicht
als je mee licht…
Een dichter begint opnieuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
643 De dichter
begint opnieuw,
scheurt de blaadjes
uit zijn schrift
van muizenissen
en het zoeken
naar het woord,
schudt zijn kussen op
in het bed van
licht en leven
en vindt haar
ogen en haar
haar in de pen
in zijn hand.
Een duif roekoet
van boven het flanel
dat geurt als
het gedicht
dat hier gebeurt.…
eenzaam
hartenkreet
2.3 met 28 stemmen
2.155 ver weg en toch niet
ik doe mijn ogen dicht
en huiver licht
is het kou of verdriet
je pakt mijn hand
je streelt mijn haar
een lief gebaar
ik voel een band
dan gaan mijn ogen open
zie je weer voor me staan
ik kijk je aan
en zet het op een lopen…
Doorheen het duister
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
478 struikelend in duistertijd
ziet mijn ziel mij zoeken
donker is de kronkelweg
als ik angstig ronddwaal
demonen dreigen overal
innerlijk vuur lijkt dan
verstikt te zijn door wanhoop
hoe vind ik mijzelf terug
mijn schaduwen omhels ik
opdat het licht bevrijd wordt…
Onder de bomen
gedicht
3.3 met 35 stemmen
12.048 Vrienden zijn het, bomen
die gesprekken met je voeren
je gedachten laten gaan
als hun bladeren
het licht laten schommelen.
Het zijn je vrienden, bomen.
Hun schaduw leggen ze
als een arm om je heen
als je alleen wilt zijn
en niet alleen wilt zijn.
-------------------------------------
uit: Plint poëzie en beeldende kunst.…
waar eens papavers stonden
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
788 ik zag je
papavers veroveren aan het grote
raam
je liet het maanzaad zien
om mij
- blauw -
uit schaduwpoëzie te
bevrijden
ik herkende je handen
en het trage web dat in grote donkerte
sliep
alsof uit het zandig licht
waarover je sprak, geen erfenis
daalde…
Pinksterbloem
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
592 Zonder water zal het niet gaan
mijn wortels moeten in aarde staan
met licht als zekering voor mijn leven
dan pas kan ik bloemen geven
Die kleur die ik ooit mocht ontvangen
als antwoord op mijn diepst verlangen
groeien door de adem van Zijn Geest
mijn hele leven pinksterfeest…
blijheid
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
706 de nacht knikkebolt nog wat na
haar heupen schetsend in het laatste licht
wiegend naar raaklijnen van morgen
lauwwarm serveert de zon haar eerste stralen
met verf op haar tong
signeert ze wolken aan de kim
ze maakt oogcontact met landschap
en slaat haar armen om de wereld…
U mag de bruid kussen
snelsonnet
2.9 met 10 stemmen
1.044 Men zegt: een kat in 't nauw maakt rare sprongen
Ook kikkers zie je in dit licht steeds vaker
Zo is er onlangs met een groene kwaker
Een onvervalste wolkbreuk afgedwongen
De Mexicaanse griep schijnt ook te luwen
Als een taco en een enchilada huwen…
Verloren
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.219 Verhard door de hardheid van de wereld
Ontzield en ijzig koud
Bedwelmd door een giftige atmosfeer
Verstikt door het gebrek aan emotionele zuurstof
Gevangen door een zelfgebouwde muur
Vertwijfeld over wat is en wat was
Verdwaald in een doolhof van gevoelens
Verbannen van het liefdes licht
Verloren, maar niet onbegrensd.…
Vertrouwd is het donker
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
785 Van uit het niets
zo maar hopend op iets
mij een weg banend in het donker
zoek ik naar warmte en het licht
geheel vrijwillig
soms verplicht
maar toch...
rusteloos en moe
ga ik dan stilletjes
weer even naar het donker toe
Intens genietend
doet het geen pijn
niets of niemand
te hoeven zijn…
je donkere ogen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
862 Maar onverklaarbaar staren ze me aan
in het donker dat geen donker blijkt
ook al is al het licht nu uit.…
Benefiet
snelsonnet
3.6 met 18 stemmen
1.071 De man die altijd goud in handen had
De man met twaalf Edisons op zak
De man die vele zangrecords verbrak
De man die twintig TMF-awards bezat
Hij ging voor hem volledig onverwacht failliet
Zijn licht is nu gedoofd: rest slechts zijn benefiet…
Gaan we weer...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.516 Mij kwelt deze dagen de eerste lichte vorst.
De zomerkleren weg, weer het wild gepruts
met knopen, oorwarmers sjawls en wintermaand
en elke dag weer stamppot met Unoxworst.
De vreselijke regelmaat der dingen;
Ik kan een golf van walging niet bedwingen.…
bij de les
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
964 je kijkt me aan
de ogen licht geknepen
bedenkelijk, meewarig
over zo veel woestigheid
maar morgen overzie je
lachend zeven sloten
op de zes
en achterover leunend
stel je mij de vraag
waarheen ze leiden
al die dwarse dromen
je kijkt mij aan
je foto houdt me bij de les…
bij de les
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
784 je kijkt me aan
de ogen licht geknepen
bedenkelijk, meewarig
over zo veel woestigheid
maar morgen overzie je
lachend zeven sloten
op de zes
en achterover leunend
stel je mij de vraag
waarheen ze leiden
al die dwarse dromen
je kijkt me aan
je foto houdt mij bij de les…
Molen van Piet
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.399 jouw hand in de mijne
zo gewoon en toch ook niet
een lichte trilling
wanneer we wandelen
over de glanzende keien
van herinnering
het was hier, aan het water
waar wij samen spanden
met eenden tussen het riet
in liefde nog onbedreven
onder de schaduwvlerken
van de molen van Piet…
eerbetoon kwadraat
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
747 Paul Vinken zag die mooie dag het licht:
Een nieuwe versvorm kwam in zijn gedachten.
Hem wereldkundig maken kon niet wachten,
Hij vond het een ontdekking van gewicht.
Al mag je Vinken eigenlijk niet missen,
De grote doorbraak kwam met Driek van Wissen.…
Geen commentaar...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.142 Flikker toch op
Het leven zonder schijn
Baar dan de vrolijkheid in gein
Ik heb geen zin in leuke taal
Ik flap het eruit, nu verbaal
En stort het over je uit
Ik verhaal
Ik heb schoon genoeg van je neerslachtigheid
Aan, uit
Licht, flikkerend zomaar
Allicht
Ik wil geen commentaar
Ik trek de stekker eruit…
Nunc dimittis (voor 2 februari)
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
628 Het licht geschouwd,
de vrede hier gevoeld,
nu mag ik gaan.
Intens verwacht,
een leven lang gehoopt,
nu mag ik gaan.
Een Kind gezien,
de toekomst geboren,
nu mag ik gaan.
Het heil ontmoet,
voor alle volkeren,
nu mag ik gaan.…