18194 resultaten.
Heerser op de planken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
598 stilte is geen kunst
als zij het podium eist
voor enkel monologen
de schaduw mist
van in het volle licht
gespeelde dialogen
applaus ontbreekt
de heerser op de planken
in zijn megalomane janken
stilte wordt tot kunst verheven
als de mens vertrouwen
aan zijn medemens kan geven…
In je armen
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.165 Neem me in je armen
alleen jij kan me warmen
mijn hart ontdooien dat
een beetje was bevroren
til me over de hoge rand
naar de goede kant
laat het eenzame diep in
me voorgoed verdwijnen
zodat er weer licht in
mijn hart zal gaan schijnen.…
akkoorden van vlees
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
731 voelend tokkelend
tegen huid van haar
dij die soepel deint
beseffend genietend
tegen en met elkaar
zij beroert ook mij
spelend luisterend
in nakend licht naar
akkoorden van vlees…
Geheimen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ze ving het licht
zo ik niet eerder zag
we liepen verder
en het leven sprak uit onze ogen.…
Vergeten is de loslaatpijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
617 soms licht
de zee nog op in het
blauwgroen van je ogen
verdrijft een zonnestraal
de donkere schaduwen
die onrust spoken
zingt je stem
een liedje uit
vervlogen tijden
vatten je handen
in herkenning
warm de mijne
dan lach je naar me
in gelukkig zijn
vergeten is de loslaatpijn…
Ruimte emigranten
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
675 Met vleugels van licht
zeilend op sterrenwind
navigeren op hemellicht
laverend scheren langs
sterren en planeten, bij
Centauri Alfa overstag
laatste blik op thuis het
stervende zonnestelsel
aarde verzinkt in de zon
die z’n kinderen opvreet…
Een vroege uitlaat
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
551 in het vroege licht
zie ik enkel juuts lange arm
geeft dat mij nu
een tevreden gevoel
of ervaar ik de koelte
het is immers al dagen
voor mij te warm
de lijn van mijn kruising
laat ik vieren
zo vroeg wil ik niet
een bon versieren
bij de voordeur
zet ik een stoel…
Het leven
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.021 Zo is het leven ook
met diepe dalen
zonder licht...
Maar plots breekt
de zon weer door!
Met stralende luchten.
Dan weer een beetje geluk
plots breekt het weer stuk.
Zo is het leven.....…
zomermoe
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
728 Herfst in aantocht
regen klettert neer
Bomen verwaaien
hun bladeren nu teer
Lucht van de grond
geurt door het bos
Konijnen die glijden
over het natte mos
De zon is zomermoe
de felheid verdwenen
Als een gedimd licht
de herfst is ingetreden…
Een hart van appel.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
812 Ik heb een hart van appel
met rode randjes licht beschadigd
met kleine stukjes zacht gedeukt.
Ik heb een ziel van appel
gegroeid door warmte
gebeten door indringers.
Ik heb een huid van appel
schrammen van het vallen
schimmel van het verouderen.
Ik ben appel af-
gehandeld.…
Als kristal te resoneren
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
483 het glas
heeft in kristal
van haar scherven verteld
hoe sierlijk
lijnen bogen
licht braken in de zon
toen evenwicht
nog transparant de
kleuren schitterde van kunst
de val
in het ongrijpbaar zijn
gebroken tot de laatste lijn
in tonen die
op marmer nog probeerden
als kristal te resoneren…
EEN LIEFDE WAARD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
982 Met stralen warmte geven
in bundels helder zijn
schijnen volop duurzaam
voor een gegeven leven
je bent niet alleen
begin nu met licht te geven
verrijk je met het schijnen
al is het maar met kaarslicht
probeer de zon te evenaren
terugblik van een mens
een liefde waard…
Tegenlicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
524 opgeblazen
kikkers
verscholen achter het riet
en de roze
waterlelies
dobberen blauw tussen zwanen
weerspiegeld in het zilver licht
met jouw
gezicht zo rimpelloos vrij
met mij
onder milde zon
nu de jasmijn zijn wit zo geurig
uitbraakt in de wind…
kelders van mijn pijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
582 het liep
over mijn huid
stak met speldenprikken
trippelde door
nachtelijk geluid
met snelle tikken
het was ontsnapt
uit opgeborgen zijn
in de kelders van mijn pijn
een vage tocht
gaf opening
door onoplettendheid
ik heb het gat gedicht
de deuren transparant gesloten
met eerlijkheid van licht…
Als
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 Zal de zon gaan schijnen
ook je weer verwarmen
licht zal je liefdevol omarmen.…
Omringde
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
528 Eenzaamheid was het die mij
omringde het werd donker,zag
niet meer het licht van de maan
toen ik alleen verder moest gaan.
De tijd heeft wonden geheeld
ik ging weer warmte voelen
zag de sterren, zon en maan
ging opnieuw van het leven houden.…
Zinloos ~ Voor Alphen a/d Rijn ~
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
758 koud en kil
de gang des doods
gedachten van
het waarom vermoord
ontnam je hen
die het leven liefhadden
het licht in de ogen
zij die daar waren
niet wetend
dat dat hun laatste
minuut zou zijn
sijpelde het leven
zinloos uit hen
even stond de tijd stil…
lucht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
605 het mooiste van
de dag
de avond
de nacht
is voor jou
je adem
die ik voel
met mijn ogen
open
in het donker
met mijn ogen
dicht
in het licht
van een zwarte
maan
luister ik
voel de lucht
je adem
botsen
op mijn kussen
en veilig landen
in mijn dromen
als ik slaap…
Van binnenuit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 je schijnt wel
maar je warmte
voel ik niet
wolken verdelen
je licht in het wit
van hun vormen
ik mis in
de kleuren hun ziel
altijd jouw sprekend bewijs
kom breek
maar door in
een lach en wat ogen
straal jouw zon
niet op mijn huid
maar diep van binnenuit…
Verblindend vals
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
478 soms schittert zon
op het lemmet
van een mes
snijdt licht
verblindend vals
langs de hals van een prooi
kaatst terug
op de loop van een geweer
dat rokend vogels doodt
de bosrand geeft zo
zijn signalen af
de stropers zijn op pad…
Zinnebeelden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
714 Bevrijd het gevangen licht,
met het raam verduisterd
daagt geen enkel zicht.…
Een stralend gezicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
514 jij geeft mij
handenvol licht
met een stralend gezicht
ogen vol zomer
in je lach bloeien
fluweelzachte rozen
je sprankelt de
zonnige kant van
jeugd in het leven
wisselt van kleur
om aan ons bestaan
de echte fine fleur te geven…
Somniarium
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Het licht zoomt langs de bosrand.
Bekend terrein, ik twijfel niet.
Toch weet ik niet waar ik ben aanbeland.
Is het pas werkelijk als het voor het oog geschiedt?…
Tijdloos wisselkind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
631 in roodwarme stralen
overpeinst de zon
de lange zomerdag
zakt in het
eigen licht als nacht
haar donker baart
met schemering
als tijdloos
wisselkind
waar eendaags leven
overgaat in dood
het geboortebrood
voor hen
die in het duister
hun bestaan vergeten…
Schaduwde feilloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 het licht
raakte je huid
schaduwde feilloos
een kleine oneffenheid
maar de zon
polijstte met
het warme bruin
je ronde vormen
volmaakt
tegen de blauwe lucht
een zucht van schoonheid
op het gele zand
zo ben jij
mij bijgebleven
nog altijd koester ik
dat beeld op strand…
Vlinder
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
918 Bij het licht van de maan
kwam het besef de vlinder
in mijn hart ontpopt zich.
Ik had hem gekoesterd
met liefde gedragen
en hem ook verwarmd.
Was het een naïef gedrag
werkelijkheid vermijden
dat het niet voor altijd was.
In de morgen ontvouwde
hij zijn vleugels vloog weg
uit mijn leven, wat achter
blijft is tijd voor bezinning.…
De stilte kruipt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 jouw ziekte vereenzaamt mij
het houdt deuren gesloten
waar ooit licht onderdoor
glipte blijft stof langer liggen
de leegte verruimt zich
zienderogen doch kruipt
de stilte dichterbij bijna
verstikkend kleurt ze grijs…
Op weg naar de hemel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
459 ik zag je meteen
tussen duizend kleuren
rustte jij even
sprong op
danste leven
op het licht van de zon
jij was de stem
die de koren ontsteeg
op weg naar de hemel
kan je niet vangen
kom op mijn hand
kleur het mooiste van vlinders…
Voor gods aanschijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 wij dansten
licht als veertjes
in de lentewind
schreven
met rozenblaadjes
liefde op de grond
speelden met
verdwaalde wolken
ons mirakelspel
zonden voor
gods aanschijn
in het aardse paradijs
warme honing om te eten
mensen zijn de engelenstatus
al eonenlang vergeten…
De flessen zijn leeg
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
688 heb kleuren gemengd
met muziek
uit de hemel
door zwart wit
in schokkend effect
schaduw en licht gecreëerd
vormen gestolen
in magisch realisme
uit het diepst van mijn ziel
maar de flessen zijn leeg
zij hebben hun geest al gegeven
ik droom wel de rest van mijn leven…