Alle inzendingen

twee koeien lagen koei te wezen en aan de stilte te genezen ze zagen dat het leven goed was waar nergens hier een moet of spoed was ze dachten niets, dat was volkomen overbodig een koei heeft geen gedachten nodig 't gesprek ging enkel maar per staart zo'n staart is expressief veel waa...

Ze staan -onverstoorbaar- aan de waterkant de wilgen ze houden van land en water Buigen zich zover voorover dat ze zich niet meer strekken kunnen Hun tengere voeten klauwen in modder, aarde herkennen de waarde van het taai houvast hun twijgen verwijzen naar: later.

Ik zoek me de blaren, maar ben gestopt met zoeken want ineens verschijnen er blaren zonder reden op mijn voeten. Hoe het er komt 'k heb geen idee maar voorlopig ben 'k er lekker mee de ene na de and're blaar verschijnt op mijn voeten, toch raar! Als iemand weet hoe of 't komt hou 'k me ...

Gewassen verdienen onze bescherming. Planten moeten we volop water geven. En zonder gewasbeschermingsmiddelen, kunnen gewassen echt niet leven. Wie durft beschadigd fruit te eten, dat wormstekig in de winkel ligt? Ook mensen willen beschermd worden. Tegen eng en smerig ongedierte. Zonder...

'Driepootje' is heel bijzonder; een wonder van een helpende hond. Die slepend door het leven op drie pootjes na een zwervend bestaan een nieuw baasje vond. Zo'n gehandicapt bastaardhondje, zijn eerste baas zag hem niet meer staan, ontmoette tijdens zijn omzwervingen een oud eenzaam vrouwt...

teruggebracht naar een verdwenen wereld zie ik de schommel in het desolate landschap achter het struikgewas vind ik het kind dat zwijgend scharrelt op droge dode grond takjes plant in weerbarstige aarde mijn verstarde ogen kleven vast vast aan wat verloren ging de rad...

de zon is daar mijn schip ligt klaar ja, dus varen maar de mannen aan boord hijsen de zeilen lichten het anker met wind in de loef zetten we koers in de richting van de zon we varen nu heel snel vijf knopen wel trotseren hoge baren we zeilen nu al uren en het blijft...

We zouden op een bankje zitten ‘s-morgens in den vroegte omgeven door het groen op de achtergrond toenemend geruis van het vracht- en autoverkeer Tijd hebben om vogels te tellen te kijken naar het vallend blad niet veel meer doen dan glimlachen Wij hoorden Lorelei zingen verroerden on...

Bloemen hebben iets zonnigs, ze geven een feestgevoel, kijk eens hoe ze stralen, het lijkt hun levensdoel om mensen te verbinden, te winnen voor elkaar, geurend van levensvreugde, een Koninklijk gebaar.

mijn kinderjaren ik ken ze nog zo goed jaren van speurend staren er was alleen de tijd die leek bevroren, of gewoon stil te staan door het opgroeien in moeilijke jaren leerde ik te aanvaarden dat de klok van het leven vele dingen zal bepalen zelfs oud worden is een waarheid, ...

(bij 'De keuze' van Suus Suiker) In een oude, sierlijke kloostergang of kerk staat zij in gedachten verzonken naar een stenen bak met water te loeren. Ze huivert, in de verte klinkt monnikengezang, door kabouters wordt er champagne gedronken en buiten beginnen tortelduiven te koeren. ...

met jou wil ik stralen met jou wil ik slapen voor jou wil ik waken zonder jou zal het falen door jou heb ik tranen om jou zal ik wanen in jou kan ik praten naar jou wil ik staren mijn hart voor jou heeft slagen jouw hand vraagt naar mijn haren een kus en we zijn samen die lust is er a...

Verloren tijd, hoe schoon vind ik u weer, waar elk herinnren wordt een nieuw verlangen. o Steden-laan, wat zijn uw meisjes schoon. Eens was ik jong, en 'k ben niet jong gebleven... Ik wandel bij de bomen die mijn jeugd beveiligd hebben en haar jonge liefde. Water is de adem van ee...

Zo bleek zo moe zo smalletjes zo opgegeven niet meer willen leven ligt ze in haar sterfbed moeder van mijn kinderen pijn strijdt zijn gevecht tegen haar laatste ademtocht even lichten haar ogen fel op in verzet tegen het leven dat ik eenmaal op straat daarentegen omhels zelfs de fietser d...

ik heb met bloemen gesproken weet de tonen van kleur hun intense relatie met licht door de melodie van bloeihoogte zij kennen ook het gezicht van de wind en horen in fluister en vlagen het weer van de komende dagen zij had mij wiegend gewenkt opende haar hart straalde bedeesd toen ik ...

Wel potverdorie hoe kon het gebeuren Op Prinsjesdag geen nieuws meer te vermelden Alles ligt al op straat maar in geen velden of wegen is de dader te bespeuren Ik denk dat ik wel weet waaraan het ligt Die oude koffer gaat niet meer goed dicht

lentelied als het gras mij groet voel ik dat het moet liggen met mijn lief die mij minnen doet als de wind met bloemen wuift mij verandert in een bij die altijd zoekt en zoemt en zo ’t leven kruis bestuift als de zon mijn geest verruimt en mijn blik verdwaast raakt mijn ziel zee...

In de ban van Abe van den Ban; een voetbalplaatje uit een ver verleden. Een cult-voetballer uit een oud voetbalplakboek toen de grote verdiensten in de voetbal- competitie er nog niet zoveel toe deden. Als voetbalplaatje werd hij nog niet zolang geleden om zijn markante snor gerehabiliteerd;...

Stap één zeg jij, “kom praat met mij” Hij gaat, jij zegt “blijf hier totdat je praat” Hij lacht beleefd maar ongemeend Jij kijkt als altijd door hem heen Een soort van wellles-nietes spel Hij zegt van niet, jij zegt van wel Tussen de lijn van angst en blaam Vraag jij af wat je heb...

Er komen hoge muren Te staan richting Kanaal Ontheemd en illegaal Krijg je het te verduren Je vlucht zal je bezuren Je vindt het een schandaal Er komen hoge muren Te staan richting Kanaal Men tracht nu bij te sturen Wat misging allemaal Men spreekt zelfs klare taal Weg met versperringsvur...

In gedachten - en dat niet alleen - heb ik al zoveel gezworven: door natte, verlaten straten en donkere stegen, door steden, dorpen, gehuchten en dreven. Tevens heb ik talloze kamers in mijn hoofd geopend om reeds gestold leven opnieuw te doorproeven, en hebben mensen, dieren en dingen van to...

Hoe woorden langs haar lijf sluipen, geen binnen-geluid, en in ieder Panorama verliest ze weer zichzelf, stervend in haar eigen beeltenis gevangen, nederig, ongrijpbaar geconfronteerd met elk onuitgesproken verlangen. Getuige van haar diep gevoelde heimwee, die onaantastbaar woelt, resone...

Op weg naar huis, oei wat een schrik een vogel breed gevleugeld vloog naar de struiken en weer terug: bijna echt op 't nippertje, langs de voorruit van 't autootje. Reactie van manlief was supersnel trapte op de rem, sapperloot zag je wat dat was, een valk, die reed ik bijna dood! Maar ...

jouw positieve stralingen bereiken gezwind mijn verlangend hart wees gerust, liefste geen haast komt hier aan te pas ik geniet nu volop van bloemachtige sferen met hun rustgevende kracht mijn dromen tolereren ik denk aan jou vannacht zo vredig,zo zalig slaap zacht…...

vanaf nu schrijf ik vanuit een andere wereld eentje waarin mijn glimlach niet meer weg te poetsen valt waarin ogen weer mogen twinkelen waarin het leven mij uitnodigt voor een dans die onweerstaanbaar is zodat ik mij mee laat voeren op het ritme van de wind zelfs als de zon nie...

Fantasie je wulpse vormen bewegen sierlijk op het ritme van jazz muziek je straalt van passie emotie en mystieke kracht je ogen grijpen vast verlamt blijf ik staren maar heupwiegend verdwijn je mijn gezichtsveld nabij ik blijf alleen … er rest mij enk...

Mag ik je aandacht, zilvervisje ? Wat ik zo graag wil weten is je Ware reden voor die haast Je ziet opeens het licht aanknippen En wat mij steeds opnieuw verbaast Is hoe je snel weet weg te glippen En dan verblijft onder de plint Is daar waar jij de rust weer vindt ? Ik weet, er zijn ook...

Dik neergehaald vernederd, helaas Mezelf vergeten opgeboeid verteerd Maf Geen aanverwanten tevens werkend met personeel Zware koopverslaving Dik nep Ridder op gouden paard Mijn ondergang Kinderlijke tevens schone mensen Dankbare prooien Heb je dan ook dik misbruik van gemaakt Smerig Oogj...

Had ik een kasteel aan de Middellandse Zee, ik gaf het aan jou. Won ik enkele miljoenen bij de Staatsloterij, geef me je banknummer. Bezat ik de mooiste jurk op deze aardkloot, trek hem maar aan. Zat de duurste diamant in de palm van mijn hand, trek open, pak aan. Had ik het 06-numme...

Mensen komen Mensen gaan Relaties vervagen Gezichten vergaan Ooit in een vriendenkring Nu slechts een vage herinnering Tijd heelt alle wonden Maar contacten worden verslonden Gelukkig ook mensen die je raken Die niet bij het minste of geringste afhaken Die zich onderdeel van j...