35387 resultaten.
Niet ingekleurd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
585 ik heb je
geen gezicht gegeven
niet ingekleurd wat blanco was
jij kwam naar mij
met open vizier en
een lach op je lippen
die gaf ons
de sleutel tot
nader en dieper contact
wij hebben de tijd
nieuwe structuren gegeven
door samen verder te leven
in het plukken
van de dag sprankelt jouw lach
gouden minuten tot uren…
Keerpunt in bestaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
545 mijn uitgestoken hand
heb jij gepakt
ik zag je levenslijnen
je voelde warm aan
een kleine palm waarin
lange vingers overheersten
zij vertelden
in beweeglijkheid over je leven
de drang om steeds te geven
voor nemen
maakte jij nooit tijd
daar was je niet op voorbereid
ik heb je vastgepakt
op het keerpunt in bestaan
toen jij jezelf…
Verzen
poëzie
2.6 met 15 stemmen
2.924 Verzen zijn de beweging van 't leven,
klaarluidende, al naar het menshart gaat,
of droeviglijk schreiende zacht, of kwaad
als een donderslag door des levens kalm beven.…
Wapens van geluk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 heb de ijzers
in het vuur
dat blauwwit loeit
een aambeeld
om het gloeiend rood
in vonken te gaan pletten
ze te schroeien
aan je hoeven die het
vuur uit keien zullen ketsen
ooit gaan ze stuk en
worden veelgevraagde
wapens van geluk…
Het laatste station
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 ik speel mee
in het spel van
volwassen mensen
maar niet frank en vrij
er is altijd wel
een hij of zij die stoort
die als drempel
of obstakel in het
ludieke patroon niet spoort
in omzichtig vermijden
probeer ik toch zonder
schade verder te rijden
maar het spel is voorbij
op het laatste station wuift
alleen eenzaamheid nog naar…
De zee bloeide golven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
712 heb met
wolken en wind
water gezaaid
de zee bloeide golven
zong in
lange dagen en zon
de warme droom
van een zomer
heb met herfst
de vruchten gelakt
nog gaaf aan de boom
verscholen in blad
ga rusten in kou
onder dekens van sneeuw
na het winterse slapen
zal ik als lente ontwaken…
Verboden vruchten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 zocht ik naar
iets markants om
het extravagante te beleven
veelvuldig viel
mijn blik op de
verboden vruchten
het ontdekken daarvan
zette mijn wereld op de kop
dreef onrust verder op
pas na het diep
doorvorsen van geheimen
werd jij in alle rust de mijne
de verbazing voor het
ongewone is gebleven
daarover droom ik verder in dit leven…
Ons mozaïek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
589 wij kozen glas
omdat transparantie
licht en openheid gaf
jij de kleur
en grote lijnen
ik details om te verfijnen
brak en schuurde
plakte de motieven
uit het werkelijk bestaan
samen hebben wij
het ingegoten
de verrassing kwam na drogen
we hadden niet
het echte leven beet ons mozaïek
bleek slechts een spiegelbeeld…
Ruïne
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
490 ik schrijf mijn tekst hier op de muur
in de hoop dat op den duur
u het lezen zal
de woorden staan er kil en kaal
de achtergrond verbrokkeld vaal
teken van verval
doch eens, keek ik vanaf de toren
lachend immer recht naar voren
zeker van mijn tijd
maar nu de brug is neergelaten
straten stoffig en verlaten
ga ik in vergetelheid…
REQUIEM AETERNAM
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
688 Een mooie volle DODENMIS
zet de dooi in van 't verdriet
van alle angsten in 't verschiet
daarop te rouwen, te vertrouwen
leer je weer vol te houwen
van dat, wat het LEVEN IS
REQUIEM ERTEGENAAN!…
Je zachte geur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 jij bloeide
naast me in het gras
het gele hart
omkranst met witte blaadjes
een wilde bloem
vlak naast het pad
waar toeval jou
ontkiemend wortels gaf
ik streelde je
pas later heeft
je zachte geur me
naar je naam verwezen
voor mij
ben jij uniek gebleven
nog kom ik graag jouw bloem
is nu een weelderige haag…
Als een vlinder
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
619 jij bent anders
groter in ogen
liever in je lach
de wereld gaat
aan jou voorbij
maar jij blijft blij
aan kleine dingen
vind jij kanten
die ons vaak ontgaan
in steeds herhalen
probeer jij uren
in leven te vertalen
geluk zit
als een vlinder
op je handen
je koestert
vleugels die
je nooit zal vangen…
dagdieven onder de brug
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
844 het is fantastisch dromen
in de pijp van een brug
intrigerende takken
bevroede bomen op grasgroene bermen
ze leunen als een beschutting
op de schaduwwand
een schuilplaats, hol maar warm
waar ik stille dromen koester
in de schutting van beton
omsloten en onbeduidend
knieën onder mijn kin
gesteund in de rug
ik zou hier kunnen zingen
de…
Van de oorsprong tot de einder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 De vroegte van de dag kwam
Langzaam op gang
De zon kroop omhoog
Als een difuus licht
Dat vocht
Voor een vaste vorm
De zon won
Werd rond en krachtig
Wolken wijden uit
Gaven ruimte
Door juist daarin op te gaan
In de middag brak het groen door
Nerven waaieren uit
In de wind
Een omvangrijke tak
Van de familie
Bloeit
Richting de verte…
Misschien is liefde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
566 in je ogen
las ik het verlangen
naar de reis
heb je
een hand gegeven
en wij zijn gegaan
samen op
ontdekkingstocht
of liefde wel bestaat
na de bekende
pleisterplaatsen kwamen
snel de echte vragen
of je samen nog
jezelf bent en dat een
ander eigenlijk nooit went
wat heb je
opgegeven om
met elkaar op weg te gaan
wij…
In terughoudend spel
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
555 je hand is muzikaal
vingers spelen klarinet
met gesloten ogen
denk je aan een warm bed
speelt passie in vlagen
laat tonen de diepste
emoties vertragen
in terughoudend spel
je lacht in een
kort intermezzo
improviseert wat ontspanning
want de lust gaat te snel
in ieder voor zich
komt het laatste akkoord
de ontlading is
in wijde…
V e r m i s t
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
525 de klok tikt de minuten weg
toch nimmer zo gestaag
als sinds die dag
dat jij in opging in de mist
het 'tot zo' veranderde
van uren in dagen
van weken in maanden
de stilte oorverdovend
onbegrip verzandde in verdriet
een onmenselijk diep gemis
blijven vragen onbeantwoord
het waar om een open eind…
Niet oog om oog
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
587 ik zag je lach
legde meteen
mijn wapens af
jij trad mij
tegemoet als vriend
liet vrede en ontspanning zien
niet oog om oog
maar in een warm begrijpen
werden wij elkaars gelijken
je hand bezegelde respect
een arm gaf de band
van samen naar de toekomst kijken…
Het grijs van de dagen
netgedicht
0.0 met 3 stemmen
586 de lijnen zijn helder
jij hebt ze getekend
met scherpe punt
soms rond
het rechte van afkomst
wordt niet verhuld
een blauwdruk
voor leven
zo leek het heel even
wij zijn de
vlakken gaan kleuren
met alle gebeuren
al snel vervagen
de lijnen in het
grijs van de dagen
jij tekent niet meer
maar neemt het levenspalet
kleurt…
Brandde als gif
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
603 de woorden kwamen
zacht uit je mond
maar de echo’s vlogen
messcherp in het rond
zinnen nog vatbaar
voor rede en gevoel
weerkaatsten als dolken
troffen dodelijk doel
het was geen stortvloed
waarin ik verdronk
maar iedere druppel
brandde als gif in mijn wond
in jouw ijskoude stilte
ben ik weggegaan
in liefdeloosheid kan
geen warme…
Je uitgestoken hand
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
655 je draalde
draaide op één voet
en klopte op de deur
die als in uitnodiging
half open stond
verwondering in je ogen
een bijna niet geloven
de bravoure van een impuls
die drempels overschreed
toen je naar me keek
weg waren gedachten
over grendels en sloten
in een ongewenst entree
ik nam je uitgestoken hand
jij ging stralend mee…
Je perkamenten huid
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
592 pas als de woestijn
zijn vlammen uitstoot
oases in de zinderende
hitte trillend breken
kom ik spelen met je geest
wordt zand
het vloeibaar goud
waarop herinneringen
weer tot het leven komen
dat zij hadden in je dromen
ik goochel met je zinnen
als woorden watervlug
toch sterven van de dorst
en het verhaal van droogte op je
perkamenten…
Kinderlijk en onbeholpen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
609 het was mijn lied
nog kinderlijk en onbeholpen
spelenderwijs mijn jeugdmuziek
pas toen de woorden kwamen
klonken de echo’s anders
maar in de melodie bleven wij samen
velen hebben meegezongen
in euforie of spijt
anderen raakten snel hun tekst al kwijt
ik neurie weer alleen
de coupletten willen niet meer komen
maar het refrein kan…
Eenzaamheid.
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.057 En genieten van het leven.
Dat zal me weer vreugde geven.
Ik hoop dat me dat is gegund,
En dat je zo weer verder kunt.…
Luchtgaten
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
528 Hij neemt afscheid van z’n eigen zomer
die te nat was, veel te koud
een seizoen moet zijn zoals het zijn moet
teveel compromissen maken het leven slap
een aftreksel van de eigenwaarde
Het regent gekleurde bladeren
steeds meer hemel verschijnt
tussen kaler wordende bomen
zodat hij het bos weer kan zien
Alles bestaat uit fasen
vandaag bedrukt…
Het harde aangezicht des levens
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
585 (Wat de Heerser van het universum vermag II)
Men strekt de povere handen
naar de libellen
in het gras
en laat de vleugels dansen
boven rietkraag
en moeras
Men zinkt er haastig in
als het leven hevig spartelt
als het prooidier voedsel zoekt
en het roofdier het “ speels martelt “
Het tekort aan liefde
in de schalen
van de…
Warmrijpe vruchten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
673 ik viel niet
voor de zon in je ogen
op die lenteachtige dag
voor de zomer
die bloeide
in je aanstekelijke lach
wist de
warmrijpe vruchten
uit je oogstrijke herfst
voelde
je schoonheid
in midwinters rust
het was jouw magie
die mijn liefde deed stralen
jij wist het mooiste uit mij te halen…
Lieve kus en schouderklop
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
881 ben ik jarig of vergeten
in lieve kus en schouderklop
laten vrienden zich weer weten
de stilte
is massaal verbroken
ieder heeft zijn handen uitgestoken
maar in het jarige bestaan
zijn vaak vele maanden zonder feeling
naar de achtergrond gegaan
is het hernieuwd contact
alleen omdat ik jarig was
en dan weer terug in de vergetelheid…
De tijd vloog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Het leven kon Loe niet bekoren.
Dat tijd snel verliep, vond-ie storen.
Te gauw sloeg bij Loe
al de ouderdom toe,
schoon hij zéér laagbejaard was geboren.…
Reïnherbatie
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
762 valt me een beetje tegen
en buiten is er mist en regen
Ook niemand lijkt echt van de kaart
Terwijl ‘k nog naar beneden zak
gaan d’ eerste gasten al weer heen
De meesten nog zeer goed ter been
Snel naar de koffie en ’t gebak
Ik voel me echter als herboren
Want welig bloeiend op mijn graf
ben ik nu twintig paardebloemen
Zo ging mijn leven…