Alle inzendingen

Ook ik vlinder maar wat rond in tuin, in hof Rond water aan vijver boven ven en waterloop Ik weet... ik bof ben meer van lucht dan van aarde soms raak ik van de wijs: Laatst eindigde m'n reis in laat middaglicht -ik kon m'n ogen niet geloven- achter het glas va...

Winden laten gaan, is laag uitademen en diep ontspannen. Bij stormachtige winden een longarts raadplegen.

Omdat eens de dag zal komen, dat wij niet meer samenzijn, draag ik je vandaag op handen. Gisteren, zoals elke oude dag, is nietszeggend overleden. Vandaag, zoals elke nieuwe dag, zal niet vanzelfsprekend zijn. Omdat eens de dag zal komen, dat wij niet langer samenzijn, draag ik je elke ...

gaan wij de messen slijpen voor de kaarsrechte lijn of kartelen we de lemmeten voor meer rafels opzij wie voelt de pijn van het warme vlees dat al de geest heeft gegeven plengt het bloed dat snel stollend ooit leven heeft geschreven wie denkt in het landschap van smaken de en...

Ik moet van het RIVM veel drinken, Gemotiveerd volg ik hun hitteplan, Want reken maar dat ik dat prima kan, De glazen zullen hier veelvuldig klinken. Maar ook de ANDO houdt mij in de gaten, En daarom drink ik deze week met maten.

ik kwam op een plaats waar veel kruisjes staan de zon die scheen zwak aan de hemel enkele dauwdruppels bespeelden dat licht wat zorgde voor hemelse kleuren één graf dat viel op door vele chrysanten waarschijnlijk nog gisteren geplaatst ik zag er een meisje vol van verdriet en ...

soms denken we wit-zwart de letters raken slaags opgejaagd door pompend hart ontvangen mensen de volle laag want die letters vormen woorden draaien een tijdje in ons mond om dan als getergde demonen gal te spuwen in het rond het is misschien niet slecht oprecht uit het hart geb...

Wat kan er nog erger zijn dan een moord uit de geschiedenis waar men nu nog zo zelden iets van hoort. Zo was er die op brigadier-rechercheur Arie Kranenburg, die op 22 september 1977 aan de Croeselaan te Utrecht werd vermoord. Een niet verwachte, maar toch een door onvoorzichtig- heid aangekon...

Even danste de vlinder Verliefd een duet Met zichzelf voor De spiegel in de tuin, Voor hij verder vloog Met lichte vlinderslag.

Het is een tikkeltje morbide Dat elke kaaskop die die Ross bezoekt Na korte tijd kan worden afgeboekt, Dat heeft verdacht veel weg van genocide. Victor Hugo, een beetje vrij vertaald: “Geschiedenis wordt altijd weer herhaald.”

De beste dichter van Den Haag ging heen Helaas, ook jij kon niet de dood trotseren Je streed niet, schreef je, kon het accepteren We weten het, ons leven is te leen Jouw laatste bundel prijkt hier in mijn kast Als ik je lees, hou ik je teder vast – © Inge Boulonois

Hoe lang kan mijn hart dit nog verdragen Het getouwtrek wordt me soms teveel Dat ik je met zoveel mensen deel Kun je dat eigenlijk wel van iemand vragen Misschien kan ik je beter laten gaan Maar als ik dat kon dat had ik het al gedaan

Altijd op het randje zweven Tussen goed en niet zo kwaad Nooit eens rust, ook niet voor even Leven zonder maat Onrust in je hart en hoofd In strijd met iedereen Boos, gekwetst of juist verdoofd Dat voelt toch heel alleen? Het gevoel dat je verdrinken zal In je eigen web verstrikt Het l...

De boeken, die ik heb verzameld, zijn onsterfelijke schrijvers, die, hoewel ze zijn gestorven, nog in mijn kasten staan. De boeken, die ik innig liefheb, zijn vrije geesten, die, hoewel ze zijn vervlogen, mijn ziel blijven verrijken. Veel boeken, die me omringen, zijn heilig, als een he...

Mijn absolute of eeuwige leeftijd schat ik op rond de drie jaar, al zal het duidelijk minder zijn, maar ik houd mezelf graag groter dan dat ik ben. God noemt zichzelf ook 'Ik ben'. Ik ben wat dat betreft niet anders dan de stripfiguur Calimero, die zo aandoenlijk herhaalde 'Want zij ...

verdwaald in je tunnel van liefde gevangen in je web van hartstocht probeer ik geruisloos te ademen jouw blinkende ogen betoveren mijn hart zo innig,zo vurig ik voel me verlamd

ik wist je slapend in aanwezig zijn zag in de mimiek van je gezicht een lichte pijn je ogen dwaalden achter gesloten leden lippen formuleerden een geluidloos vergeten pas later toen je draaide naar de rug kwam langzaam weer de ontspanning terug uit het diepe van zorgen verzachtte...

Ik zag hem ooit live spelen, lang geleden. Toen was hij al geliefd als muzikant en trad frequent op in het buitenland. Wat hield hij het lang vol om op te treden! De sound van Toots weet mij nog steeds te raken: ik voel daarbij dat weemoed blij kan maken –

in een wereld waarin men gek geworden is telt het leven van allang niet meer mee zij die de wapens dragen hebben de macht ongeacht van welke kant ze komen in de operatiekamer vechten ze voor haar leven dubbelleven, dat van haar en het nog ongeboren kind met dood als dagelijkse kost...

Daar staan ze Verpakt in neopreen Gelabeld met boei Smachten, wachten Dan klinkt geloei De zwarte wand breekt Ze stormen naar voor Wringen en dringen Laat me erdoor Stampen en malen Opspattend schuim Kom kom, niet stresseren De finish is ver en Het water is ruim

Een droom ligt in het dichterschap boven het zomerse land van zwijgende wolven in dit eenzame lijf heb ik ooit het hart van een kind gehad zwerven moet ik nu in wildernis over het veld van verlangen terwijl communicatie alsmaar stiller wordt komen dromen terug in mijn lichaam huilt...

massief basalt breekt stukslaand het woeste water rotsvast de branding

Wie zich thuis voelt, wordt snel beter. Wie langdurig ziek is, verlangt naar beterschap. Daarom zouden ziekenhuizen, ziekenthuizen moeten zijn. Wie lang gestraft word, belooft graag beterschap. Daarom is een gevangenis, een thuis van bewaring.

Wat speelt er, wat is er loos waarom ben je : dan vrolijk, dan weer boos? Waarom huil je, terwijl je niets weet waarom sta je daar...alleen. Waarom heeft niemand door dat het best eens zou kunnen komen door: een postnatale depressie?

Gisteravond liep ik even over straat begin van de avond, dus nee, niet laat gewoon een ommetje om de benen te strekken er liepen er wel meer, net als ik ' van die gekken" 't Was nog net niet droog maar scheelde niet veel en ach een druppel meer of minder, ik ben toch nog heel? Maar NIET als ...

Een vrijmetselaar en van de VVD; Utrecht had er in de jaren zeventig zijn markantste burgemeester mee. Een zwaar- gewicht die op de stad zijn stempel kon drukken. En met zijn postuur zou dat niet slechts met de afdruk in het rode pluche van zijn zetel gelukken. Vóór nieuwe infrastruct...

"Acht" in het Engels Lijkt, zo U weet, In fonetische zin Op ons woordje "Eet" "Wait" als je 't opzoekt Vertaal je met "Wacht" Maar "Lait" heeft totaal Niets te maken met "Lacht" Voor wie zelden lacht Is het eenzaamheid troef Schijnt zelden de zon Lijkt het leven vaak stroef Dus tr...

De lucht willen we in als vogels op vleugels Losser onze teugels waarmee wij gebonden zijn aan 'deez aard' waar wetten van de zwaartekracht beide voeten aan de grond houden alleen bij wijn en andere alcoholisch vocht Maken we -schijnbaar-een tocht die veel weg heeft van z...

duizenden sterren aan de hemel schitteren als kleine diamanten, wijzen mij de weg in mijn donkere dagen licht wordt gebundeld, straalt zoveel kracht, effent de wegen op mijn nog onbekend levenspad!

Zo moe zijn elke dag zo moe dan geen lach Zo moe zijn steeds weer, jarenlang zo moe zo wrang Zo moe zijn geen energie meer zo moe alles gaat tekeer Zo moe zijn ondanks pillen zo moe je zou anders willen Zo moe zijn maar sla je er doorheen zo moe maar positief is wat ik me...