9588 resultaten.
Lichaam
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.278 De kou trekt door haar lichaam
Een nieuw slachtoffer gevonden
Zij staart wat door het raam
Haar lichaam vol met wonden
De warmte is verdwenen
En leeg is nu de stilte
Haar witte, lange benen
Zijn nu gehuld in kilte
De kou trekt door haar lichaam
Verdrijft nu elke kracht
En starend door dat raam
Had zij dat al verwacht
Daar eenzaam en…
Wintertrek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.300 Schaduwen
rekken de maan over
het verborgen land; schetsen vrijheid
met lange halen
terwijl een wegebbende stilte
door de straten stroomt mijn adem
benemend.…
Als ik wakker word
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.378 Elke nacht ben je bij me
voel ik je warmte en aanwezigheid
een streling over arm en been
heel even niet meer zo alleen
alleen in het donker
alleen in de stilte
jij verandert de kilte
in duizend zachte kleuren
veilig en geborgen
gevoelens en magie
zonder wachten op morgen
als ik opsta zo koud en verloren
wetend van de leegte
verdwenen…
muziek
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.678 Muziek tovert stilte over een melodie
die de diepste snaren van
mijn voelen raakt.
Dansend op mijn golven
zwevend over mijn gemoedsrust.
Muziek zet mijn hart en ziel
wagenwijd open.
Soms als een klaterende regenbui
of als een eindeloze horizon.
Muziek......
Carry…
In mij...
hartenkreet
4.7 met 50 stemmen
2.335 Wanneer mijn stilte
wordt doorbroken,
door het warme ritme
van jouw hart,
wanneer het licht in mijn
duisternis wordt onstoken,
en mij in mijn zekerheid
verward...…
totempaalpoëzie
netgedicht
3.6 met 30 stemmen
935 je glimlacht naar me
en het landschap
opent zich
ergens
tussen traagheid en bronnen
van geluk
het begint met een gedicht
met venstervogels
ik laat ze binnen
ook de bomen
die ik nergens vond
voordien
ik word zomer
lichter en geloof
eeuwig als de zon
je glimlacht naar me
en ik woon nu
voortaan
in jouw stilte…
Het bezette land
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
3.672 Geboeide stilte. Gedachten verlaten het zwijgen.
Het ledikant luistert. Het bed geeft zich over.
Helft en wederhelft. Eén teder territorium.
Hoofd bakent imaginaire grenzen.
Vingers worden woorden. Ze strelen je lichaam.
Van papier. Ik schrijf tederheid op je witte vlakte.
Ik ben je immigrant. Gastarbeider van de liefde.…
uitschrijven? ja graag!
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.412 naar waarheid leven
vaak uitgeschreven
't verraadt vervuilt
om 'm heen
ziet liever
de korf aan gemuild
dagen slijten ook
zonder sprekend spook
laat hem
zijn onvergank'lijk zijn
in stilte
van den verlaten
buitenwijk
waar men met
auto's plat rijdt
naar de pleinen
van de supermarkt
waar de mensen bulderen
met honden zonder zakje…
KETTINKJE VAN GEVOELENS
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
718 In de stilte van het licht
en de herrie van de morgen
bouwen woorden die ik dicht
wegen weg uit kleine zorgen.
Zachte kleuren van het Zuiden
vormt een zon die brandt als vuur.
Vogels spelen met geluiden
op dit bijna elfde uur.
Ga je weer met me genieten
van de dingen op een dag
met een frisse schaterlach?…
Kleurt in zacht pastel
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
829 we laten stilte spreken
woorden blijven in gebreke
om te zeggen wat
we voelen voor elkaar
zinnen openen
pas diep van binnen
omdat het buiten
geen contact toelaat
jij kleurt in
zacht pastel mijn uren
ik blijf turen naar
jouw blauwe horizon
in ongebroken wit
penseel ik steeds je zit
handen kunnen je dromen maar
ik kan je niet…
kalenderschaduw
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
731 wel vaker
kom ik jou tegen
in terugkerende nachten
en in volgevreten vaders
de doders van hun dochters
niemand hoeft me te vertellen
hoe zwaar
mijn mond was
vol zwarte letters
die het gehuil naar stilte
droegen
en naar mijn gezicht
dat uit jouw ogen viel, samen
met het tellen van de stappen
die je woordelijk vertrappelde…
Welterusten mam
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.716 De stilte van de nacht
Trekt een spoor over mijn rug
Naar onder en weer terug
Een traan teweeggebracht
Als wees niet thuis te rade
Te vroeg van mij ontnomen
Aan het stigma nooit ontkomen
Van een joch vol geestesschade
Ik wou dat je kon zien
Mijn trots verdiend behaald
Op het pad weer neergedaald
Een man nu van aanzien
Welterusten…
De dans van scherpe messen
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.100 Scherpe messen
Trekken lange groeven
In het net herstelde ijs
Zij dansen om elkander
Tot een besluit
Van weggeworpen Lutz
Harmonisch zwevend zorgt zij voor
Wervelingen in de lucht
De landing zo ver weg
Opnieuw wordt gezocht naar
Innige omhelzing
In de dodenspiraal
Stilte en stilstand
Terwijl haar gezicht
Teder tegen zijn borst…
elke dag wat klein geluk
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.904 sterrenvuur valt op het water
windscheef als regen
in stilte van de nacht
plots het zingen van een accordeon
haar adem onder jouw huid
met schoenen in je hand
geen vragen meer
en ook geen einde
stroomopwaarts dansen
kersenbloesems
’t wordt lente in de twijgen
tussen het donker van nacht
en het blauw van de morgen
vindt zich geluk…
Maniëristisch
gedicht
3.3 met 12 stemmen
6.065 Het ontbrekend licht barst los als stoom,
in stilte.
Het licht is als de dood, er komt geen einde aan,
het kent geen falen.
Het licht heeft een begin van vuur en kalk
dat niet valt te bepalen.
Het licht is slank. Het oog is sloom,
in kilte.…
lichtvlucht
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
706 de spiegel rondom de boom
verandert maagden en minnaressen
wanneer winter geen woorden
meer kent
op schouders van de dichter
die als teken van rouw de aarde
zwart schrijft en
aan elke tak, krom gebogen,
de dag hangt met
droeve
doodgezwegen wind
vreemd en zwaar van stilte
hij kan niet anders
en buigt zich over zijn glazen droom…
Angst voor Woorden
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.511 Ik heb gehoord dat er een man bestaat
die woorden zo prachtig kan uitspreken
zwevend als herfstblaadjes door ochtendmist
vanaf het einde van zijn lippen
tot de eerste aanraking
Zo prachtig dat elke jonge vrouw
bij het uitspreken van haar naam
zichzelf direct aan hem wil geven
Als ik ooit verlamd naast je lig
onze lippen door stilte overschaduwd…
zo in de war
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
928 ik kijk naar de schemering
ik kijk naar de vogels
ik kijk in de verte vanaf het strand
Het wordt maar drukker
Geen moment van stilte, noch bezinning.
Ik ga verder zonder erbij stil te staan.
Plotseling kijk ik om en alles wordt zwart. En dan valt alles op zijn plek. Mijn wereld stort in. Ik weet het weer.…
Je sporen huilen dauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
788 je kwijnt in helderheid
ogen fletser als in spijt
de zon kan zelfs zijn licht
niet aan je kwijt
het gras buigt zacht
je sporen huilen dauw
omdat de kleur licht
groenig aan je voeten kleeft
bladeren dwarrelen rust
ritselen de stilte
in vergeten drukte
speelde hier plezier
je adem slaat de wereld aan
met kille somberheid
het dreigend…
fantoompijn
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
732 op de einder
van verwachten
langs wolken grauw
en regenstormen
krommen
schaduwen in mijn hand
zuivere klanken
in tweeheid gedeeld
waaien dovend
als was ik terug
het stille kind, gestraft
ergens buiten de wereld
want waar begint of
eindigt pijn als
lijfstraf van leven
van liefde
wanneer stilte
niet meer zingt
of neuriet…
Nu jij er niet bent
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.313 Als alles pijn doet
en jij er niet bent
om de pijn weg te kussen
dan huil ik mezelf in slaap
Als ik geen tranen meer heb
en jij er niet bent
om mij nieuwe te geven
dan slaap ik niet
Als ik niet meer slapen kan
en jij er niet bent
om mij warm te houden
dan blijf ik op je wachten
Als de stilte pijn doet
en jij er niet bent
om lieve…
Stilstand
gedicht
2.7 met 23 stemmen
12.939 Dieper dan stilte
vallen kan tussen
stoelen achter een
tafel waarop twee
flessen stil staan,
neemt ze plaats
in de ruimte
vol van haar
stervende beweging.
Lager dan een engel
vallen kan, zinkt
ze in zichzelf.…
ik zag een winterroos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
769 mijn ziel slaapt niet, maar drinkt
bij het stijgen van vogelveren
de ingevlochten zon wanneer
ik door ontroering gloei
bomen brengen me tot zwijgen
of rozen, licht van winter
ik weet ook niet waarheen
of zonder, de lome stilte
waarnaar ik liever luister
mijn handen rusten nog in
de wind, minder zichtbaar
en ik denk een dag weer…
volmaakt
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
853 voormiddag
het goede leven neuriet
langs stoelen op terrassen
en toost op voetstappen
en vrolijk gelach
van oprechte poëten
die in honger van geest
in kronkels prevelen
en hoe potloden uit
de vingers glijden
en over de vloer rolden
woorden wegvlogen
in de diepe duisternis
en rondslingerend
mensenharten raakten
in hun eigen stilte…
De Nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
761 De wind rukt de bomen aan flarden
En met hen de stilte
Van in olie gedrenkte dromen
Op hol geslagen vliegtuigen
Scheren langs kerken en moskeeën.
Ik sta aan de zijkant
Mijn armen gekruist
Ik ben alleen, ook deze nacht.…
Engel
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.245 Ik stotter nog voor ik spreek, geen fluister rekt
mijn gedachten en val machteloos in stilte neer.
Toch is er iets dat raakt, de mysterie in haar ogen,
de kleur van emotie, lange haren die als een waterval
rond haar gezicht draperen. Ik zwijg.
Woorden zijn overbodig.…
obsessie op afstand
hartenkreet
2.9 met 32 stemmen
4.371 Ik zie dichtbij je op de plaatjes
de foto's genomen van jou
Je vult de lege stilte's
met je leuke praatjes
Ik zou je willen zeggen
dat ik echt van je hou
Maar niet op een manier
die ze in de liefde bedoelen
Ik zou het uren volhouden
alleen maar praten met jou
En dat jij mij uit zou leggen
hoe je het zo mooi maakt op papier…
'k Mis je
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.376 Wanneer de witte maan
mij haast strelend omarmt
met een vleugje stilte
in een verzonnen droom,
dan zoek ik jouw naam.
Wanneer de diepe geur van
de nacht mijn heimwee omhelst
met een warme dans
in kleine druppels,
dan roep ik jouw naam.…
Ach, laat ook maar...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.941 Ze duwt getergd haar koffer dicht
hij zit verslagen op de rand van hun bed
zijn nerveuze blik op de grond gericht
vernederd en aan de kant gezet
De stilte is ondraaglijk hard
ze kijkt op de klok en dan,
vertrekt ze, gekleed in het zwart
daar hield hij namelijk niet van
Vlak voordat ze de deur dicht doet
rent hij de trap af en roept haar…
de muur leunt tegen het behang
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 in geluiden
hoor ik stilte
een kamer vol
met beelden die
het niet meer doen
de stoelen staan
gaan aan tafel
om te eten en ik kijk
nergens zie ik
mijn gelijk
de spiegel
hangt zijn beeld
op aan een spijker
de muur leunt
tegen het behang
een gang belegd
met bloemetjes
de deur laat
open binnen als ik
weer naar buiten wil…