Alle inzendingen over eenzaamheid

8622 resultaten.

Sorteren op:

Het stille huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
Je kunt er een speld horen vallen ieder kraakje van een vloerplank kan een voetstap zijn van een verloren ziel of een dolende geest die niet meer weet wie of wat hij ooit is geweest In het stille huis klinkt een ademtocht als een schrille kreet zijn de schaduwen tastbaar en is het verleden onverwerkt leed Daar woon ik daar verblijf ik…
Jaap Kooistra28 december 2019Lees meer >

[ Er lekt eenzaamheid ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 403
Er lekt eenzaamheid weg uit mij, dun verlangen -- naar het laagste punt.…
Zywa19 oktober 2019Lees meer >

Corona

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 716
Geruisloos vult de eenzaamheid de stilte om mij heen, te midden van die eenzaamheid leef ik, oud mens, al maandenlang alleen. Eenzaamheid die mij beschermt, mijn oude lijf en dus zo kwetsbaar, ver van het giftig virus daarbuiten, het Covid 19 gevaar.…
Ruud1 december 2020Lees meer >

Als je geen bed hebt?

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
Stel, je hebt geen bed om in te slapen waar leg je jezelf dan neer het komt me in gedachten vaak voor niet zomaar een enkele keer. Stel je hebt geen bord om van te eten geen vork of lepel eveneens ‘t komt me zomaar voor de ogen net als douchen, een groot goed algemeen. Stel je hebt geen huis om in te leven geen stoel om te zitten gaan…

Afscheid

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 811
Wij hebben elkaar voorbij gezwegen transformeerden na al die jaren tot wie we zijn verloren veel van wie of wat we in het verleden waren hadden elk ons universum balancerend tussen gelukkige en verdrietige dagen ons pad liep niet synchroon misschien dat we elkaar nog wel raken ergens in de luwte van een droom.…
mia bemong5 augustus 2021Lees meer >

die grijs-blauw stilte eist

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.491
je blonde blik die grijs-blauw stilte eist je schouders iets gebogen omdat je houding heeft gelogen in liefde die verijst je groeide in ontluiken sloot de wereld buiten pelde laag voor laag je schaamte af en gaf je voor het eerst we reikten naar een hoogte die geen einde kende hemels was de weg erheen jij ging, ik volgde alleen…

ik ben naar de zee gerend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 797
ik ben naar zee gerend alles achter me gelaten de sporen in het zand zijn niet voor mij bestemd we waren bang om op het strand te lopen als de vloed zich teruggetrokken had en iedere voetstap zichtbaar was in de kaalheid van nieuw land geen hand om ze te wissen de hemel duikt de verte al voorbij, een pier met meeuwen op een rij…
wil melker16 december 2003Lees meer >

jaagt nu het kwaad de zinnen aan

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.249
ik heb het boek opengedaan het zwart van bladzijden gelezen waar wit eens had gestaan jaagt nu het kwaad de zinnen aan in het ruisen van mijn bloed fluisteren de echo's hun relaas haat klopt in de slapen van mijn hoofd een gevaarlijk rode waas letters dansen voor mijn ogen hun macaber lied de waarheid wordt gelogen de werkelijkheid…
wil melker3 december 2003Lees meer >

los de greep

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.369
ogen zien wat handen ooit tekort hebben gedaan voel met vingers waar het bloed in warmte is gestold los de greep voordat er ooit geboeid werd vastgehouden pijn verdeelt het feest is al geweest, te weinig voor het leven nu glimlach voor je later hemelt harder slaat het hart, roder en apart…
wil melker2 december 2003Lees meer >

jij durfde te snijden

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.177
je hebt het goed gedaan ook ik was opgesloten jij hebt mij gebroken uit de sleet van het bestaan samen verder gaan de wortels weer gescheiden zonder snoeien konden we niet bloeien, verdorden we binnen het jaar jij durfde te snijden liefde pijn te laten lijden om zo te overleven met elkaar Ik dank je voor dit liefdevol…
wil melker22 november 2003Lees meer >

plooiden zich tegen kou

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.432
ik hoorde stilte in het schreeuwen van de vogels ze schrokken op geluid vloog boven vleugels uit ze zwermden op het vlagen van de wind streken neer en plooiden zich tegen de kou wit stroomlijnde rust lucht verstrakte blauw ik wil mee wiegen tussen wolken gedragen worden door de lucht, spiralen in de warmtekolken rusten op een…
wil melker19 november 2003Lees meer >

mijn lijk zal tussen hout betalen

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 843
het bos is hol de bomenrij komt maar niet naderbij het pad is al verleden ik wil de stammen voelen de sappen horen gaan maar ze ontwijken kijken me niet aan ik zoek wortels om de boom te raken maar in de bodem vind ik enkel gaten het blauw dat hemel biedt is er nu niet, bladerkronen dichten zich volkomen angst laat me verdwalen…
wil melker30 oktober 2003Lees meer >

iemand

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
ze waren niet ter plaatse de beschermgeesten toen jouw stem in de savanne uiteen spatte tegen het bladerdak van een Baobab één vogel vloog verschrikt op toen hij je schrille schreeuw hoorde onder de roerloze boom begeleidde iemand je dode ziel naar het hiernamaals…

Ze kennen haar niet...

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
Ze zit voor het raam kijkt naar de boom die aan de overkant staat er rijden wat auto's er lopen wat mensen op straat Ze zien haar zitten maar ze kennen haar niet Soms krijgt ze bezoek van haar dochter, haar zoon hun kinderen, een neef ze praten met haar en vooral met elkaar Ze horen wat ze zegt maar ze luisteren niet Ook gaat…

je las liefde tussen regels

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 789
je woorden kwamen harder aan dan ik liet zien in het luchtig converseren liet ik me niet deren maar voel nu wat je hebt gedaan ik kon me niet verweren het had er nooit gestaan je las liefde tussen regels in het antwoord op een ander die nooit zal bestaan ik heb gegroet en ben gegaan je hebt mijn nacht gebroken de uren zonder hoop verlengd…
wil melker25 september 2003Lees meer >

je ogen kijken dood

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.122
ik kijk je aan kan je niet verstaan je mond spuwt kleuren die je tanden scheuren als je lacht je lippen lijken dijken gebroken door de vloed van ijskoud blauw, bevriezend in het vochtig rood van jou ik kan je niet bereiken want je ogen kijken dood ontdooiend in het koele wit waarin pigment verborgen zit maar je handen hoeden lava…
wil melker16 september 2003Lees meer >

scherpte krast in het refrein

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.954
bassen dragen je geluid voorbij de huizenblokken geven ruimte aan je stem die raakt met nostalgie van zware kerkklokken met vingers knijp je in mijn maag en draait de twijfels om in weten haalt uit met vaag verdriet dat ik niet kan vergeten de toon vervloeit tot woorden maar de beelden komen niet, dissonanten breken dan de melodie…
wil melker30 augustus 2003Lees meer >

het zwart van late avonden

netgedicht
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.203
ik heb mijn vlag geplant op de ruïnes van vandaag overleven is nog vaag het eerste stuk werd geplaveid met rituelen uit de morgen chaos kwam met haat en nijd om twaalf uur boog alles en ging barsten, ik zag brokken ongebruikte tijd was gevangen in de niet doorbroken cirkel van verwachten kon niets tot mijn ultieme spijt ik duisterde…
wil melker21 augustus 2003Lees meer >

een hemel vol verlaten

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 977
ik weet je zon niet meer te schijnen voel je zo verdwijnen waar jij straalde is het stil alsof de tijd me niet meer wil de weg is leeg, waar jij ooit bent geweest spant een hemel vol verlaten die laatste kus was stout, de bank werd koud waar wij op zaten je nam mijn liefde maar vergat de stem die zei van je te houden je zag…
wil melker1 augustus 2003Lees meer >

volmaakt had zelfs gebreken

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 739
stilte tikt seconden de rust is schone schijn stofjes dansen in het licht dat kiert door het gordijn je ogen neergeslagen de mond een witte streep te gekwetst om iets te zeggen woede houdt je in haar greep woorden zweven in de lucht sterven zonder je te raken je bent in het verleden terug niemand kan nu met je praten niets was goed…
wil melker2 oktober 2003Lees meer >

je schaduw wil me kelen

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 950
gooi je bloemen, dwing me maar opzij te gaan je schaduw wil me kelen kijkt me donker aan manshoog knak en vierendeel je alle stelen de schijn van kleur bloeit rood maar dat kan niemand schelen we droomden in muziek hoogpolig sloot de hemel zijn akkoorden, een dissonant in woorden, die we nog niet hoorden we zongen tot de vleugels…
wil melker4 oktober 2003Lees meer >

kijkers met interesseschijn

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.280
we delen deur, dezelfde kleur in vreemde ogen, ik ken ze niet maar zal je zeker mogen zo koester ik je privacy ik kan je ook gaan weten om je dan als klankbord te vergeten ik geef je geen gezicht en poets de deurmat met mijn voeten doe vooral aan anderen de groeten zo gaan we uit elkaar en dwalen tussen mensen, ogen op de grond die…

koffieautomaat

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 545
de man boetseerde holle gesprekken en vervormde belegen grappen dorheid en droogte bevolkten zijn mentale landschap ‘s nachts dacht hij aan oude wijn in nieuwe zakken het was hem nog niet opgevallen dat er steeds minder mensen bij de koffieautomaat stonden…
J.Bakx7 december 2022Lees meer >

je huist in pluizen wol

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.002
je huist in pluizen wol het uitzicht stoffig en je hoofd is overvol de zachte draden haken niet van binnen laten zich niet spinnen en tot garen klaren je wilt weven het leven in patroon vorm en kleuren naar het dagelijks gebeuren het pluizen maakt je dol de rode draad is al versleten dagen zijn aan het vertragen omdat de uren…

ook de spiegel sluit me uit

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 904
ik kijk ze aan maar voel hun blikken langs me gaan ik geef ze handen en daarna ziet niemand me meer staan ben ik soms gek een zwarte vlek die je zo weg kan vegen een vage lach een schaduw die niet mag in ieders leven wie ben ik schreeuw ik luid want ook de spiegel sluit me uit…

het ademhalen van de dood

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.317
huizen ruiken roestig leven deuren knarsen ongeluk niet geopend stinken kamers naar te weinig buitenlucht ramen zijn grauw afgeplakt dagen nog niet afgelakt maar grof in hun contouren zonder kleuren opgezet het zijn geen kunstenaars die het bestaan versieren met een gloedvol perspectief vandaag is vaak hun dief tussen licht en donkergrijs…

piekt als hij thermiekt

netgedicht
3.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.013
de lucht draagt als ik vlieg de verte vraagt bestemming van mijn vlucht de wind vertraagt in koude vlagen het glijden piekt als hij thermiekt mijn schaduw streelt de aarde speelt licht en donker uit als ik mijn vleugels sluit ik wil ontsnappen verder gaan voordat de sporen van mijn stappen zijn vergaan…

je schaduw maakt me bleek

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.059
je hebt mijn groen mijn bloem zal bloeien in jouw blik waarom die schrik als andere ogen de kleuren ook graag mogen je schaduw maakt mij bleek, je warmte laat mij in de steek alleen het licht op mijn gezicht zal me doen spreken ik ben je ent je wortels hebben mij herkend kom laat me in je kroon de wereld zien ik lees je…

als iedereen zijn cirkel sluit

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.027
ik pak een hand de jouwe ook we dansen, springen ons plezier nog hoger dan je denkt we landen in het zachte van muziek kijken woorden uit elkaar verlegen onze handen vegend in een misplaatst gebaar de kring gaat open met een stil gezicht vertrouwen wordt gemist we stappen achteruit als iedereen zijn cirkel sluit…
wil melker28 februari 2003Lees meer >

straten vol met lege mensen

netgedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.414
is morgen nog te vatten door de vingers van vandaag honger blijft dorst is niet te lessen met een antwoord op die vraag straten vol met lege mensen huizen dromen weg na goedemorgen wensen zon verveelt de dag met schijnen laat uren in de schaduwen verdwijnen als de avond valt in wegen die verlaten kijken zal dan de wereld…
wil melker24 januari 2003Lees meer >