8622 resultaten.
Het stille huis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 Je kunt er een speld horen vallen
ieder kraakje van een vloerplank
kan een voetstap zijn van een
verloren ziel of een dolende geest
die niet meer weet wie of wat
hij ooit is geweest
In het stille huis
klinkt een ademtocht
als een schrille kreet
zijn de schaduwen tastbaar en
is het verleden onverwerkt leed
Daar woon ik
daar verblijf ik…
[ Er lekt eenzaamheid ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Er lekt eenzaamheid
weg uit mij, dun verlangen --
naar het laagste punt.…
Corona
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 Geruisloos vult de eenzaamheid
de stilte om mij heen,
te midden van die eenzaamheid leef ik,
oud mens, al maandenlang alleen.
Eenzaamheid die mij beschermt,
mijn oude lijf en dus zo kwetsbaar,
ver van het giftig virus daarbuiten,
het Covid 19 gevaar.…
Als je geen bed hebt?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
595 Stel, je hebt geen bed om in te slapen
waar leg je jezelf dan neer
het komt me in gedachten vaak voor
niet zomaar een enkele keer.
Stel je hebt geen bord om van te eten
geen vork of lepel eveneens
‘t komt me zomaar voor de ogen
net als douchen, een groot goed algemeen.
Stel je hebt geen huis om in te leven
geen stoel om te zitten gaan…
Afscheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
811 Wij hebben elkaar
voorbij gezwegen
transformeerden
na al die jaren
tot wie we zijn
verloren veel
van wie of wat
we in het verleden waren
hadden elk ons universum
balancerend
tussen gelukkige en verdrietige dagen
ons pad liep niet synchroon
misschien dat we elkaar nog wel raken
ergens
in de luwte van een droom.…
die grijs-blauw stilte eist
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.491 je blonde blik
die grijs-blauw stilte eist
je schouders iets gebogen
omdat je houding heeft
gelogen in liefde die verijst
je groeide in ontluiken
sloot de wereld buiten
pelde laag voor laag
je schaamte af en
gaf je voor het eerst
we reikten naar een
hoogte die geen einde kende
hemels was de weg erheen
jij ging, ik volgde alleen…
ik ben naar de zee gerend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
797 ik ben naar zee gerend
alles achter me gelaten
de sporen in het zand
zijn niet voor mij bestemd
we waren bang
om op het strand
te lopen als de vloed
zich teruggetrokken had
en iedere voetstap
zichtbaar was in de
kaalheid van nieuw land
geen hand om ze te wissen
de hemel duikt de verte
al voorbij, een pier met
meeuwen op een rij…
jaagt nu het kwaad de zinnen aan
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.249 ik heb het boek opengedaan
het zwart van bladzijden gelezen
waar wit eens had gestaan jaagt
nu het kwaad de zinnen aan
in het ruisen van mijn bloed
fluisteren de echo's hun relaas
haat klopt in de slapen van mijn
hoofd een gevaarlijk rode waas
letters dansen voor
mijn ogen hun macaber lied
de waarheid wordt gelogen
de werkelijkheid…
los de greep
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.369 ogen zien
wat handen
ooit tekort
hebben gedaan
voel met
vingers waar
het bloed in
warmte is gestold
los de greep
voordat er ooit
geboeid werd
vastgehouden
pijn verdeelt
het feest is al
geweest, te weinig
voor het leven nu
glimlach voor
je later hemelt
harder slaat het
hart, roder en apart…
jij durfde te snijden
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.177 je hebt het
goed gedaan
ook ik was
opgesloten
jij hebt
mij gebroken
uit de sleet
van het bestaan
samen
verder gaan
de wortels
weer gescheiden
zonder snoeien
konden we niet
bloeien, verdorden
we binnen het jaar
jij durfde te snijden
liefde pijn te laten
lijden om zo te
overleven met elkaar
Ik dank je voor
dit liefdevol…
plooiden zich tegen kou
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.432 ik hoorde stilte
in het schreeuwen
van de vogels
ze schrokken op
geluid vloog
boven vleugels uit
ze zwermden op
het vlagen van de wind
streken neer en plooiden
zich tegen de kou
wit stroomlijnde rust
lucht verstrakte blauw
ik wil mee
wiegen tussen wolken
gedragen worden
door de lucht, spiralen
in de warmtekolken
rusten op een…
mijn lijk zal tussen hout betalen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
843 het bos is hol
de bomenrij komt
maar niet naderbij
het pad is al verleden
ik wil de stammen voelen
de sappen horen gaan
maar ze ontwijken
kijken me niet aan
ik zoek wortels
om de boom te raken
maar in de bodem
vind ik enkel gaten
het blauw dat
hemel biedt is er
nu niet, bladerkronen
dichten zich volkomen
angst laat me verdwalen…
iemand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
566 ze waren niet
ter plaatse de
beschermgeesten
toen jouw stem in
de savanne uiteen
spatte tegen het
bladerdak van een
Baobab één vogel
vloog verschrikt op
toen hij je schrille
schreeuw hoorde
onder de roerloze
boom begeleidde
iemand je dode ziel
naar het hiernamaals…
Ze kennen haar niet...
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
507 Ze zit voor het raam
kijkt naar de boom
die aan de overkant staat
er rijden wat auto's
er lopen wat mensen
op straat
Ze zien haar zitten
maar ze kennen haar niet
Soms krijgt ze bezoek
van haar dochter, haar zoon
hun kinderen, een neef
ze praten met haar
en vooral met elkaar
Ze horen wat ze zegt
maar ze luisteren niet
Ook gaat…
je las liefde tussen regels
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
789 je woorden kwamen
harder aan dan ik liet zien
in het luchtig converseren
liet ik me niet deren maar
voel nu wat je hebt gedaan
ik kon me niet verweren
het had er nooit gestaan
je las liefde tussen regels
in het antwoord op een
ander die nooit zal bestaan
ik heb gegroet en ben gegaan
je hebt mijn nacht gebroken
de uren zonder hoop verlengd…
je ogen kijken dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.122 ik kijk je aan
kan je niet verstaan
je mond spuwt kleuren die
je tanden scheuren als je lacht
je lippen lijken dijken
gebroken door de vloed
van ijskoud blauw, bevriezend
in het vochtig rood van jou
ik kan je niet bereiken
want je ogen kijken dood
ontdooiend in het koele wit
waarin pigment verborgen zit
maar je handen hoeden lava…
scherpte krast in het refrein
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.954 bassen dragen je geluid
voorbij de huizenblokken
geven ruimte aan je stem
die raakt met nostalgie
van zware kerkklokken
met vingers knijp je
in mijn maag en draait
de twijfels om in weten
haalt uit met vaag verdriet
dat ik niet kan vergeten
de toon vervloeit tot
woorden maar de beelden
komen niet, dissonanten
breken dan de melodie…
het zwart van late avonden
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.203 ik heb mijn vlag geplant
op de ruïnes van vandaag
overleven is nog vaag
het eerste stuk werd geplaveid
met rituelen uit de morgen
chaos kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten, ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde…
een hemel vol verlaten
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
977 ik weet je zon
niet meer te schijnen
voel je zo verdwijnen
waar jij straalde
is het stil alsof de
tijd me niet meer wil
de weg is leeg, waar jij
ooit bent geweest spant
een hemel vol verlaten
die laatste kus was
stout, de bank werd
koud waar wij op zaten
je nam mijn liefde
maar vergat de stem
die zei van je te houden
je zag…
volmaakt had zelfs gebreken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
739 stilte tikt seconden
de rust is schone schijn
stofjes dansen in het licht
dat kiert door het gordijn
je ogen neergeslagen
de mond een witte streep
te gekwetst om iets te zeggen
woede houdt je in haar greep
woorden zweven in de lucht
sterven zonder je te raken
je bent in het verleden terug
niemand kan nu met je praten
niets was goed…
je schaduw wil me kelen
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
950 gooi je bloemen, dwing
me maar opzij te gaan
je schaduw wil me kelen
kijkt me donker aan
manshoog knak en
vierendeel je alle stelen
de schijn van kleur bloeit rood
maar dat kan niemand schelen
we droomden in muziek
hoogpolig sloot de hemel zijn
akkoorden, een dissonant in
woorden, die we nog niet hoorden
we zongen tot de vleugels…
kijkers met interesseschijn
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.280 we delen deur, dezelfde kleur
in vreemde ogen, ik ken ze niet
maar zal je zeker mogen
zo koester ik je privacy
ik kan je ook gaan weten om
je dan als klankbord te vergeten
ik geef je geen gezicht en
poets de deurmat met mijn voeten
doe vooral aan anderen de groeten
zo gaan we uit elkaar en dwalen
tussen mensen, ogen op de grond
die…
koffieautomaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
545 de man boetseerde
holle gesprekken
en vervormde
belegen grappen
dorheid en droogte
bevolkten zijn
mentale landschap
‘s nachts dacht hij aan
oude wijn in nieuwe zakken
het was hem nog niet
opgevallen dat er steeds
minder mensen
bij de koffieautomaat
stonden…
je huist in pluizen wol
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.002 je huist
in pluizen wol
het uitzicht stoffig
en je hoofd is overvol
de zachte draden
haken niet van binnen
laten zich niet spinnen
en tot garen klaren
je wilt weven
het leven in patroon
vorm en kleuren naar
het dagelijks gebeuren
het pluizen maakt je dol
de rode draad is al versleten
dagen zijn aan het vertragen
omdat de uren…
ook de spiegel sluit me uit
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
904 ik kijk ze aan
maar voel hun
blikken langs me gaan
ik geef ze handen
en daarna ziet
niemand me meer staan
ben ik soms gek
een zwarte vlek die
je zo weg kan vegen
een vage lach
een schaduw die
niet mag in ieders leven
wie ben ik
schreeuw ik luid want
ook de spiegel sluit me uit…
het ademhalen van de dood
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.317 huizen ruiken roestig leven
deuren knarsen ongeluk
niet geopend stinken kamers
naar te weinig buitenlucht
ramen zijn grauw afgeplakt
dagen nog niet afgelakt
maar grof in hun contouren
zonder kleuren opgezet
het zijn geen kunstenaars
die het bestaan versieren
met een gloedvol perspectief
vandaag is vaak hun dief
tussen licht en donkergrijs…
piekt als hij thermiekt
netgedicht
3.2 met 33 stemmen
2.013 de lucht draagt
als ik vlieg
de verte vraagt
bestemming
van mijn vlucht
de wind vertraagt
in koude vlagen
het glijden
piekt als
hij thermiekt
mijn schaduw
streelt de aarde
speelt licht en
donker uit als ik
mijn vleugels sluit
ik wil ontsnappen
verder gaan
voordat de sporen
van mijn stappen
zijn vergaan…
je schaduw maakt me bleek
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.059 je hebt mijn groen
mijn bloem zal bloeien
in jouw blik
waarom die schrik
als andere ogen de
kleuren ook graag mogen
je schaduw maakt
mij bleek, je warmte
laat mij in de steek
alleen het licht
op mijn gezicht
zal me doen spreken
ik ben je ent
je wortels
hebben mij herkend
kom laat me in
je kroon de wereld zien
ik lees je…
als iedereen zijn cirkel sluit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.027 ik pak een hand
de jouwe ook
we dansen, springen
ons plezier nog
hoger dan je denkt
we landen in het
zachte van muziek
kijken woorden uit elkaar
verlegen onze handen vegend
in een misplaatst gebaar
de kring gaat open
met een stil gezicht
vertrouwen wordt gemist
we stappen achteruit als
iedereen zijn cirkel sluit…
straten vol met lege mensen
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
1.414 is morgen
nog te vatten
door de vingers
van vandaag
honger blijft
dorst is niet te lessen
met een antwoord
op die vraag
straten vol
met lege mensen
huizen dromen weg
na goedemorgen wensen
zon verveelt
de dag met schijnen
laat uren in de
schaduwen verdwijnen
als de avond valt
in wegen die verlaten kijken
zal dan de wereld…