750 resultaten.
Tijd staat stil
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.798 glinstering in het water
weerkaatst in de ogen
verzonken in gedachten
vonkt gevoel bij een blik
tijd en besef staan stil
tot alles weer gaat draaien
en je denkt
was dit echt?
verlangen naar dromeloze toestand
zodat je niet hoeft na te denken
geen pijn voelt
en verder kan
maar nu nog niet
stilte schreeuwt oren doof
lege blikken maken…
straalde ondeugd in je lijf
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.661 ik adem zacht
de bloemen van het raam
je smelt nu voor de tweede keer
ik voel de kou en leer want
met je liefde heb ik afgedaan
je koos voor nieuw
wilde eindelijk bloeien
maar de knoppen bleven groen
niemand om je terug te snoeien
meerjarigheid gaf geen respijt
mijn lente bracht je zon
je liet verdorde bladeren vallen
de bloemen kleurden…
zomerden in vollemaanse nachten
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
2.122 ik heb je
tot vrouw gestreeld
je wonden zijn geheeld
je was eens het
verlaten kind dat in de
liefde nooit zichzelf meer vindt
we kwamen samen
in een dubbelleventijd
lente bloeide zomaar eeuwigheid
we zomerden in
vollemaanse nachten, kregen
van elkaar wat we verwachten
maar je wilde pijn
in drempelloze vlagen om dat
van vroeger…
waarin verliezen huist
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
807 waai mijn blosjes weg
bevries de glimlach
breek mijn lippen
is er meer
ijzig is je adem
je kille stem
verschraalt mijn lijf
waarin verliezen huist
muren zonder kamers
handen afgekapt
ogen die verbouwden
alles wat ik was
je ruimte stond me aan
ze liet me gaan
ik droom niet meer
om koud te wonen…
heuvels glooiden nog
netgedicht
2.5 met 19 stemmen
6.705 ik zag de bergen
langzaam aan verdwijnen
heuvels glooiden nog maar
kaalheid was aan het verschijnen
we klommen vroeger
hand in hand en steen voor steen
geen pas was ons te smal
we gingen samen er doorheen
tot jij je eigen paden koos
mij wenkte om te komen
eerst was ik boos want we
hadden samen onze dromen
ook ik dacht aan omhoog…
rook de geur van toen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.279 je gaf een bloem
waarvan de kleur
weer warmte had
ik rook de geur van toen
en keek je aan
maar zag geen liefde
in je ogen staan
je woorden klonken
heel neutraal in het
verhaal dat je vertelde
met nieuwe vrienden
was niets aan de hand
alleen onze relatie was
een oude band die knelde
je bent nu vrij
waarom geef je
die bloem aan…
het zonlicht vervaalde
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.872 het blad viel te vroeg
ik heb niets genomen
de zon scheen volzomer
er was liefde genoeg
we zochten de schaduw
warmte maakt loom
jij had ervaring en kende
het plekje onder de boom
ik lachte toen je me kuste
mijn zinnen met jouw
passie blusten, het blad viel
toen we uitgeput rustten
we zagen de herfst
in zijn donkerste kleuren
we…
WENNEN AAN DEZE KOU.
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.702 mijzelf ontzien,
oh al die jaren,
mijzelf niet gezien,
alleen de problemen die er waren,
alles afgenomen,
nooit meer rust,
zelfs vechten in mijn dromen,
en dat alleen om lust,
eens was ik een man,
ik was er, ja voor jou,
maar alles wat ik nu nog kan,
is wennen aan deze kou,
is wennen aan deze kou,
mijzelf ontzien,
ik deed wat jij…
je liefde verliezen doet pijn
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.207 je liefde verliezen doet pijn
soms gaat het van zelf
soms kan je er niks aan doen
maar soms ben je zelf ook een ontiegelijke oen
je hebt het dan misschien zelf niet in de gaten
maar met blikken kun je ook praten.
Hij heeft je nu alleen gelaten
En hij wilt er niet meer over praten
Het is over en voorbij
Je kan er met je pet niet bij…
Suan Ai Luen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
904 wat we met liefde bedoelen
de juiste afstand is
tot de dingen en personen
aanvallen en verdedigen
samenvalt en dat zowel
links en rechts de beweging wordt geoefend
alsof het een danspaar betreft
op het gladde, harde ijs
de lichtste het verste wordt gegooid
vaak ook de kleinste is
een moment een zwaluw
met een gevorkte staart
wegdraaiend…
zijn de messen klaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
702 neem ik echt
mijn eigen lot in handen
na een eeuwenlange tijd
met lange tanden het leven
gegeten te hebben daar
zijn de messen klaar
om zonder veel misbaar
de normen door te snijden
de echte waarden te bevrijden
of faalt doortastendheid
het is een strijd
die op verloochenen lijkt
er is geen samen delen
van herinnering, het is…
kringelt traag herinnering
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
739 druppels aan het glas
een sigaret ligt nog te smeulen
ik peins en merk nu pas
hoe stil het was, de rook
ze kringelt traag herinnering
vervliegt dan blauw in
vluchtigheid naar morgen
de stank is grijs vandaag
in stugge stilte
schreeuwt de tegenstand
ruzies worden ongehoorde
monologen er is geen open hand
we dwalen in de tijd…
Jij weg
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.691 Het huis
zit vol gaten
Ze zitten in de
kledingkast en plankjes
in de badkamer
De stilte maakt
zoveel herrie
in mijn hoofd
--------------------------
verlorenwoorden.web-log.nl…
Dode Lakens
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
3.738 Wakker worden,
in dode lakens,
Rozen zonder doornen,
kreukelvorm vrouwmens
Je bent als pijn,
vervlogen over zee,
Zonder me te wekken,
ging ik met je mee…
zuigend slib
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
1.713 een geblakerd plafond,
wanden met verscheurd behang,
een totaal leeggeroofd huis
dat negatief doordrenkt mijn gedachten
gepaard aan een duistere dodenzang
jij raakte in toenemende mate,
beklonken met een stalen gezicht,
de loodzware deuren van een sluis
waar wij eerst nog kolkten van genot
en naar elkaar werden toe gezogen,
zakkend…
My favourite worst nightmare
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.775 In mijn gedachten zie ik je.
Lachend, lief kijkend.
Als een felle zomerzon aan een helderblauwe hemel.
Je straalt.
Zoals je altijd deed.
Met je mooie vingers glijd je langs je prachtige lange, blonde haar.
Ik kijk naar elke beweging.
Ik volg elke handeling.
En jij blijft glimlachen.
…………………………………………………….
Jezelf wakker maken uit een…
Heldendom
netgedicht
3.6 met 40 stemmen
2.497 We drukken ons uit in heldinnen
het is nog onontgonnen gebied
Hoe een held zijn kloten verliest
in de strijd tegen het kwaad
Hij heft zijn zwaard en hakt
het leven uit de dood, materiaal
waarvan men mensen maakt en onkruid
het is weg en opnieuw ontstaat
Zo komt aan niets een eind
terwijl men daarnaar smacht
Zij wacht en slijpt haar zwaard…
voor Christine
hartenkreet
2.1 met 12 stemmen
2.008 net thuis en al jouw spullen in de gang
het doet me pijn verdriet en ik ben bang
echt..een leven zonder jou
is het laatste wat ik wou
m'n hart huilt ..m'n hoofd is leeg
ik ga je missen dat is wat ik weet
hoe verder..ik weet het niet
voel alleen nog maar verdriet
wat was ik stom om niet te zien
dat je te jong bent voor een man als ik
ik…
Deelgenoot
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.325 De nacht heeft ons vergeefs
bijeengebracht en vervreemd
van wie we waren voor elkaar
We wachten op het morgenlicht
het klepperen van een ekster
wie straks het eerst opstaat
de gordijnen openschuift
het raam wat verder openmaakt…
Amazone in de Bosjes van Poot
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.172 Zij slaapt in het gras op open veld
Haar huid glinstert van morgendauw
Zij heeft geen last meer van de kou
Een speer trof haar met vol geweld
De haren bewegen als gras in de wind
nagels groeien uren natuurlijk door
Vogels beginnen weer hun ochtendkoor
dat geen gehoor in haar oren vindt
De geliefde moet vergeefs wachten
de stem…
Spiegelbeeld
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.247 de tijd kruipt heel langzaam
aan mij voorbij
iedere dag spiegel ik mezelf
in jouw buitenkant
het duurt soms even
voordat ik weer besef
dat wachten nu echt
geen enkele zin meer heeft
de diepe wallen
onder mijn vermoeide ogen
weerspiegelen de pijn
die jij hier ooit achterliet
zonder veel woorden
trok jij de deur achter je dicht
om…
Stoeptegel
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.028 ik vond je in de achtertuin
had je bijna niet gezien
liggend tussen stukken puin
gebroken bovendien
ik dacht meteen wat doe jij hier
wat heeft het nog voor zin
ontdekte lege flessen bier
het schuim zat op je kin
je ogen straalden geilheid uit
geen enkel spoor van schroom
er droop wat sperma van je huid
als bij een natte droom
de roze…
Blues voor harmonica
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.169 Waar wallen stonden
bij lichtgasketels
knarsen lusteloos trams
als ongenode gasten.
Binnen is de rook te snijden,
het snijvlak vers en scherp.
Hij laat je ogen tranen
Net als gemis.
De kaart zegt steak maar
ik hunker naar hijgen;
spijt klapwiekt om en om
beduimelde bladen.
Pasta dus. En complimenten.
Lang opgespaard. Ik bloos.
“Mijn…
de barsten houden
netgedicht
3.8 met 49 stemmen
3.404 men spreekt de verschillen uit
de kloof wordt diep en breed
de ene kijkt de ander aan
een vaas die valt en breekt
opnieuw gelijmd aan elkaar
bewust van noodzakelijkheid
de een te veel een deel van
de ander is en omgekeerd
in leven en de dood…
Pieces Froides
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
1.275 Het licht hangt
als een stofdoek
over de piano.
Ik hield ervan
je te horen spelen
- Satie! –
en het zwart van je haar
met het zwart van de vleugel
te vergelijken.…
Wanneer alleen nog leegte leeft
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.522 Wanneer stilte en ik elkaar ontmoeten
is alles donker. Zwart bijna.
Alleen leegte leeft.
Leegte die ik ten tijde van licht
zo graag overschreeuw
wanneer ik verstoppertje speel
achter maskers.
Leegte die ik imponeer
met tweedehands liefdesverzen
en tevredenstel
met overgebleven restjes troost.
Leegte die ik vul
met willekeurige B-films…
Leeg Hart
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
3.042 Ik was net zo sterk..
Ik kon het allemaal alleen..
Tot jij mijn ziel raakte met je woorden..
Mijn lichaam met je handen..
En je dwars door me heen keek..
Mijn masker viel..
M'n muur was te zwak..
Opeens klein..
En als een kind
Was ik gretig..
Ik wilde te veel.. te snel..
Hoewel angstig en onzeker..
Liet ik je toe..
Bijna tot in…
De drempel voorbij
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.466 Je schuwt de drempel
ogen betwisten wat mond prevelen moet
schouders hangen, dàt doe je goed
in mijn handen druk je fleurig je stempel
Ik sluit de deur met goed fatsoen
en druk mijn neus dan in je schuld
waar het mijn woede met leegte vult, immers
de bloemen konden er ook niets aan doen
Ik ben je niet direct vergeten
het is zoals het bloemen…
Vrienden blijven?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.434 Onze liefde was zo echt en puur
zo helder en zuiver als kristal
onaantastbaar en mooi als de natuur
en zo oneindig als het heelal
Onze gevoelens dieper dan de oceaan
kwamen plots verlamd bovendrijven
vervolgens ieder onze eigen weg te gaan
maar wel altijd goede vrienden blijven?
Zullen we dat doolhof met rust laten
wat dat gaat toch nooit…
in kerend tij
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
934 je gaf me ogen
om je blik te lezen
ik mocht je zien
in ongebruikte kleur
en zonder tegenlicht
in stil bewegen
liet je me handen
gaan over je huid
we stemden af op
ongehoord geluid
we dronken water
dat ons samenvloeide
werden één in smaak
hoopten dat nieuw leven
ons deed openbloeien
het was te laat
in kerend tij
verdronken wij…