2435 resultaten.
Pure schoonheid
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.117 Het uitzicht dat ik jou wil tonen
Is een landschap in mijn hoofd
’k Wil jou er deelgenoot van maken
Anders word ik niet geloofd
Het fraaie grasland, heuvels, bomen
Een grillig stromende rivier
Mensen vrolijk aan de stranden
En uitgelaten op de pier
Zo is het plaatje hier van binnen
Vol zonne- en ook maneschijn
Gecompleteerd met pure schoonheid…
Vaderland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
692 Eindeloos verstilde voren
Markeren het Hollandse zand
Meeuwen dansend in de lucht
Oh mijn prachtig vaderland
RR…
II
gedicht
3.0 met 22 stemmen
7.752 Tussen brandende rozen stond rechtop een zwaard
een vogelreservaat en een dorp aan weerszijden uitstervend
van brandenburg tot oude schild.
angstvallig daalde de zee
tot paradijselijk eb waar wolken het water verlieten
en blustanks vervoerden met verdrinkingsdood
door de lucht,
rode paarden voorop,
strijdkreten uitgooiend op het dorp
dat zich…
Blauwe waas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
569 Blauwe waas
Lichtjes over het water
Zuchten van de dag
Die zijn adem uitblaast
Nevelig verlangen
Naar sluiers van de nacht
Die stilletjes maar snel
Het land behangen…
In de stralend gouden avondgloed
gedicht
2.1 met 26 stemmen
11.039 Waar na dit landschap nog naar toe te gaan?
en rode boom ontbrandt tegen weidskobalt.
Oranje sterren regenen door de spasmes van
zijn takken. Er is geen rust in het heelal.
slechts in tere deining van blauw en grijs en roze,
verzoent Piet Mondriaan de geest met de natuur.
--------------------------
uit: 'Parmentier', 2003.…
Zij wil los
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.266 Zij sluit de deur achter zich
sluipt de trap af naar beneden
waar de buitendeur wacht
wil op het nachtslot gezet
De sleutel in de brievenbus
tinkelt een afscheidslied
in haar klinkt een lentegedicht
Het is mooi geweest, het is mooi geweest
maar nu trekt het groen haar weer aan
zij moet ver van hem vandaan
Het was niet goed, het was niet slecht…
geketend vruchtbaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 van mistige geschiedenis
her en der
een pallisade
van vergulde ruggen
het hoge woord
dwarrelt
van een schutblad
en ergens erboven
de zielen
van ongeboren dichters
met een weerklinkend welven
ruggelings zonder spreken
noch een voetwaarts horen
het heden vermenigvuldigt zich hier
in de baarmoeder van het verleden
het landschap…
Platteland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
900 Waar men mais en graan en bieten plant,
zag ik kabels lui, lang en buikig hangen.
Altijd naar de horizon verlangen
boven het eindeloze groene land.
Zo ver ik kon zien gebeurde er niets.
Noch bij het benzinestation dat ik bezocht
waar men koek met slappe koffie verkocht
vanachter boeketten en veel antivries.
Die aarzelende rust lijkt veel…
Veldweg anno 2009
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
600 Tussen eindeloze muren van maïs
zwerft een zwarte kater.
Gans alleen.
Hij weet niet waar hij is
en verdwijnt in een houterige stoet
onder kolven met lange pruiken
en wiegende maïskruisjes.
De maïsklonen klagen in de wind
en balen van hun monotoon bestaan
als lid van de “Colonne der stijve harken”.…
Maaisel
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
561 Het landschap golft
deint als een lome zee
neemt meidoornhaag
en geel van maaisel mee;
de tegen fietser groet
met een bezonken blik
bezig met zijn eigen ik.
Op het grasland gaat het paard
er speciaal voor staan,
heft dan onaangeroerd de staart
en laat voor camera en veulen
haar tot drol gedraaide
maaisel gaan.…
De zak van Zuid- Beveland
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
689 de stilte wordt er nog gevangen
in de kronkels van de bloemdijk,
vanuit het eenvoudig zwart wit
deurtje kijken paardenogen
nieuwsgierig naar de
stadse fietser op het land.
op de kleine lapjes grond
liggen de uien in rechte lijnen,
langs fietsend,is de geur voor even
een scherp doordringen voor de
stadse fietser op het land.
onder de…
Correctio
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
523 Een blad valt met een plofje,
nee, licht knisperend,
net niet ritselend,
een verlegen landing
op de buik van de brink,
die blinkt van bladeren,
nee, die ingetogen glanst
in plooien en stroken
rond een donkere navel.…
Die Studam
gedicht
4.2 met 4 stemmen
6.576 Daar staan 'n man in die son
langs die blou water van 'n dam.
So eenvoudig het dit begin,
net so skryf ek dit hier neer.
Dit is in 'n suidelike land
en voor die seisoen begin.
Die man hou in die wind
sy hoed vas met één hand.
Die ander hand is gelig, miskien
'n gebaar om my te groet.
Wie anders kan hy bedoel?
Daar is…
geboortelandschap
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
2.566 Laag op laag
van sporen in de verte
evenwijdig aan een romp
loodrecht op een hoofd
dat scheef hangt van verbeelding
afgetekende bergen
op de vlakte van herkenning
als een gewei-van fractalen
vogels in V-formatie
bomen strekkend in lange latten
het Noorderlicht
de boodschapper van de zon
ergens het zuchten
van een mens op papier
schepsels…
grondverzet
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
595 de mol graaft zijn gang
maar als de boer zijn hoop slecht
moet hij zich bergen…
frisse neus
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
528 rietkragen wuiven
muggen dansen vrolijk mee
zonnig fiets ik langs…
zonsondergang
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
511 de avond valt zacht
een koekoek in de verte
dooft langzaam het licht…
Plat (poëtica 10)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
544 Echte gedichten zijn soms zo - erg
Veel beelden zo beeldend
Kreten zo krachtig
Rijmen zo rijk
Decors zo prachtig
Een trekker tuft voorbij
Een fietser groet
Hoi
Goedemorgen
De aprilzon
Het platte weiland
De A2 ruist mee als zee
De grutto valt stil
Baambrugge houdt zich van den domme…
Augustus oogst.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Gulzig omarmt het rond roterend staal de gele halmen,
bonkig golven de geluiden over 't land.
De wind waait warme zoete geur.
Tussen grauw stof lichten stukjes halm op in de zon,
achter de combine vormen de uitgebraakte resten rijen.
De wind waait warme zoete geur.
Wat verder ligt het land al loom te wachten op de binder
die rechthoekige…
in de waterspiegel
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
606 geknotte wilgen
staan uitgekamd te wachten
op hun nieuwe pruik…
om
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
593 tracktoren ploegen
diepsporend door zware grond
het land op z’n kop…
Oostzee
gedicht
3.2 met 16 stemmen
6.485 Op de rug van het landschap
ligt het golfterrein zich naar
de einder uit te rekken.
Het strandtafereel is krap,
vergeeld en zonder kleren.
De Oostzee heeft geen veren.
--------------------
uit: 'Golf', 2003.…
groene ruimte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
490 Hier kan ik
ademhalen
met diepe teugen
ademhalen
Hier kan ik
beelden drinken
uit het blauw
uit het groen
Hier spreken
aarde en lucht
water en vuur
wel duizend talen
Hier staan
struik en boom
boom en struik
in boezelaar en boezeroen
Hier kan ik
ademhalen.…
levensader...
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
659 Schepen bevaren me
varen de stroom
op en neer
beladen en onbeladen
Schepen bevaren me
kennen mijn nukken
onvoorspelbaar toch
mijn daden
Schepen bevaren me
wind en ontij
mijn handlangers
mijn trawanten
Schepen bevaren me
ik doe ze schutten
en sluizen van
ondiep naar dieper
en omgekeerd
kennen mijn ruwe oevers
botte kanten…
Dijkzicht tussen Het Sas en Kattendijke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 mijn voeten beklimmen de trap
door de dijkenbouwer ontworpen om te schouwen
mijn neus vangt zilte geuren
boven ontrolt zich het landschap 360 graden wijd.
vóór mij laat de teruggetrokken Oosterschelde
zijn zilveren plasjes oplichten in de zon
met glibberig groen wier bekleed beton
ligt er eeuwenoud te worden.…
Kil
gedicht
2.9 met 39 stemmen
13.511 De herfst wordt nu kil.
De meeste bomen houden hun groen vol,
maar de berken, van vorm en tint toch al ijl, slinken tot geesten.
Hun schemerende skeletten zijn behangen
met dunne gouden munten waar de zon doorheen schijnt,
versleten dukaten die zullen
vallen op vochtige Hollandse zandgrond.
-------------------------
uit: 'Groen land…
Nu zoals
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
636 Al het loof schoof onder de aren
zes vadem diep
in het Drentse landschap begraven
waar aken
het verleden als lading varen
as, riet, turf, schuld en boete
het zware geweten van het alziend oog
toch, die stijf bevroren was
aan de lijn te zien hangen
verliet mijn oog om het te vangen
is het zo schoon geworden
en worden oud onder je…
fabriekje
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
752 grazend vult roodbont
haar magen langs het struweel
morgen verse melk
[haiku]…
Boven alles uit
gedicht
3.2 met 10 stemmen
4.500 Het licht dat die ochtend de wierde besluipt,
uiteindelijk zichzelf verblindt, opnieuw
opstaat en uit wandelen gaat. Begin van
geur als iemand onverwacht voorbijkomt,
een afdruk in het voorjaarsgras, vleugje
tijd dat aan de aarde ontspringt. Totdat
's avonds alles achter een zwarte wolk
verdwijnt, wegdommelt met de doden mee.
Dat boven…
Op Schouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 Pasgewassen stevenen de wolken door het kraakheldere blauw.
Wind morrelt zachtjes aan de hemelrand, waar kerktorentjes
hun piek boven de bomen uitsteken, gezien zullen ze worden.
Men zou zijn God vergeten als er niet voortdurend aan werd
herinnerd. In Zeeland is het overduidelijk dat alleen het water
bepaalt wat waar overeind blijft, eeuwenlang…