727 resultaten.
Waarom wachten?
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
599 donkergrijze wolken verduisteren zijn gedachten
nochtans begon
de dag met de zon
hij is te oud om nog lang op de zomer te wachten…
Handencyclus
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
460 Kind van de sterren
toon me je gladde handen
die nog moeten jongleren
met leven, liefde en verdriet
nog zonder littekens van de tijd
Vrouw van de maan
geef me je warme handen
waarmee je nu zo volop leeft
liefde grijpt waar nodig is
loslaat wat je kunt
Vrouw van de zon
toon me je oude handen
waarmee je hebt geleefd
laat me de sporen…
De kleine rimpeltjes
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
959 heb je vingers gezien
het leven in je handen
lijnen rond je pols
schreven hoe het leven
je heeft veranderd
streelde je gezicht
vond verhaal in
iedere groef en kuste
de kleine rimpeltjes
waarmee jij om liefde vroeg
maar je lach geeft jeugd
draagt warmte naar je ogen
ja jij kunt als geen ander
de tegenvallers aan en met
wat speelse…
'Op visite'.....
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 Klaar
zat hij
met thee
en glazen
Snoeperij
zelfs
en
een vriendelijk woord
Op een bergtop
had hij zich
genesteld
ons zien klimmen
gelijk....
een berggeit
opgaand
in 'n leeg landschap
Knap,'t heeft
mij -toerist hier-
doen....
verbazen
Gastvrijheid
als
vanzelfsprekend.…
Omslagpunt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
503 Ergens is dat omslagpunt
waarop je kiest voor
beige oma-onderbroeken,
en je benen niet meer scheert
omdat er niemand is
die er nog over streelt.
Er komt een moment dat je plots
langzamer loopt dan de rest,
net een pas trager,
omdat je tussen de stappen
tijd over hebt om
vogels te zien vliegen.
Ergens halverwege word
je ingehaald…
Haar laatste morgen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
916 het lichte craquelé
verhaalde al het fijne
de scherpe groeven
donkerden de lijnen
vertelden van haar pijnen
nog strak
was haar profiel
de sterke neus
verzachtte in een
soepeler verschijnen
zij oversteeg
de tijd van moeten
en beslissen haar
woorden wissen voor
het eerst onenigheid
zij begrijpt
ogen vol met mededogen
de relativiteit…
Wie ik was en wie ik ben
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Als kind wist ik precies,
wie ik niet was.
Niet mijn vaders evenbeeld.
Niet ijverig en oplettend.
Niet sportief.
Niet zo lief.
Abnormaal.
Als oude man wil ik,
wie ik wel ben niet meer weten.…
Strijkt wat wilde haren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
762 een enkele keer ga jij
nog weer naar boven
de poppenkamers lijken
nu steeds verder weg
de trap was
nauwelijks te belopen
maar hun ogen hielden
jou niet van ze weg
je hebt ze aangekleed
met alle zorg en
liefde in die jaren
zij gaven jou een evenbeeld
vertellen hoe jouw
leven is gevaren
met wie je bed en
dagen hebt gedeeld
je…
Oude man met plastic tas
gedicht
3.0 met 4 stemmen
4.994 Met 1 plastic tas
van het warenhuis
met de rode zon
met gebogen schouders
traag te voet
langs de bleekgroene heesters
langs het dode kanaal
over het grote lege plein.
Duidelijk het javelwater,
de melk en het brood
in het zakje.
Keert hij tevreden terug?
----------------------------
uit: 'Dubbelzanger', 2002.…
Ouderdomskwaaltje
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
600 De vage lijntjes
worden heldere letters
met de leesbril op…
Onze levensreis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
582 De tijd droeg ons naar de ouderdom
Die gepaard ging met vallen en opstaan
Met vreugde, verdriet en soms een traan
De reis gaat door en keert nooit weerom.
Het einddoel van onze reis is naar God
Hij blijft onze Gids op ons levenspad
Ook wanneer het soms eens tegenzat
Was Hij steeds betrokkenbij ons lot.…
Oud
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 Oud....
was de stad
de witte muren
de ramen
als ogen op vandaag
De straatjes
in het nauw
hoeken met
geschiedenis
bocht met verleden
Aldoor rijst
bij mij
de vraag:
wat kan de stad
mij..... vertellen?
Ik kan die vraag
stellen
weet het antwoord
nog niet
pas, als ik rondkijk
gaan m'n ogen me geloven.…
de meiden veel te fel
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
614 ik ben niet meer
van deze wereld
de zon schijnt me te hel
de meiden veel te fel
kan best wat licht
in water laten schijnen en
hoge golven laat ik niet verdwijnen
maar het gaat me allemaal te snel
ik ben meer een dromer
gewoon geen vlugge komer
genieter met de toekomst in verschiet
al wil ik altijd nog veel slomer
nu zit ik in…
de schommel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
810 de schommel
hij strompelde er heen
rafels aan het touw
hangend plankje scheef
twee verzakte palen
hij was nog een kind
veel ruimte om te spelen
zwevend in de lucht
vader deed hem duwen
benen ver boven de lat
luid gillend in de wind
elke dag opnieuw
vol fantasie en kracht
op het hoogtepunt
prachtig vergezicht
hoge sprong eraf
lachend…
geluidloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 Er zijn geen redenen meer
de dingen mogen voorbij gaan
ook het vaste geloof in de traagte
ik heb het huis scheef geduwd
meer en meer rondom mezelf
de afstand tot het raam uitgerokken
het licht vlerkend over de tegels
cirkels trekkend van zwijgzaamheid
is het al voorbij
zal het even blijven liggen
of leg ik het verleden af
tegen het grenzeloze…
Verpleeghuis
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
814 Ik lees dat ergens een verpleeghuis is
Waar men het manvolk manueel bevredigt.
De ballen worden wekelijks geledigd,
Om daar te zijn is een belevenis.
En plots wordt dan "Meer handen aan het bed"
In een heel ander perspectief gezet.…
doodsqueeste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 Met de loop der jaren
had ze een muur van ongeneigdheid gedrongen
een cursieve villa met doodlopende gangen gebrouwd
en ik liep hopeloos verloren in haar heikel decor
rologend van tafel naar kast blievend naar houvast
haar hondse blik plensde als zuilen van regen
de klankkast zo klinkt het zo botst het
falsetto als een kalebas met rotbui
viel…
Ziek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
620 Mijn vrouw heeft donderdag haar heup gebroken,
Zij lijdt al jarenlang aan Parkinson.
De vogel die die ‘valboete’ verzon
Had ik graag eventjes alleen gesproken…
Gelukkig is haar toestand niet kritiek,
Maar wie is hier het meeste hersenziek?…
ogen in gebarentaal
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
797 het kransje is kapot
de thee
werd heet gedronken
orenloze glazen
brandden handen
lippenpijn als straf
voor gretig zijn
in knusheid
warmen oude lijven
oogjes in gebarentaal
handen pakken
bibberend een doekje
vingers graaien
naar een sjaal
een ketting rinkelt
langs een dunne pols
roddels maken dagen vol
de thee was heet
de…
Collecte
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
508 De Hersenstichting houdt weer haar collecte,
Men wil graag geld voor hersenonderzoek.
Voor menigeen valt veel te vroeg het doek
Door waanzin, tumor, dementie of gekte.
Klop ik straks aan uw deur als collectant,
Dan hoop ik dat u geeft met gulle hand.…
bier is langs nachten gegaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
621 rotsen kleuren tijd
water overvalt de traagheid
van ravijnen winden dichten
kloven met het stof uit boven
gevleugeld zijn verhalen
die als holen grijnzen
in de torenhoge bergwand
hun holten zijn bemand
ze verwoorden God en leren
over dwazen die azen op
macht vertellen over vrouwen
die met kinderen zijn omgebracht…
De Duiker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 ik zag je gisteren
bij de bibliotheek van Zottegem
eerst je hoofd, blik naar beneden
op een uitgestoken nek
dan, sterk gekromd en stram, je rug
die je enkel nog laat kijken naar
waar je volgende stap landt.
je ellebogen allebei naar achter
in een artritisch evenwicht
je leek wel klaar om te duiken
recht het leven binnen
Maar het duiken…
Melancholica
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 De muren hebben gaten
die beelden binnen laten
een voor een verschijnen ze
als dia's voor de geest
vanuit de verre jeugd
die eens wel eeuwig leek
maar langzaam toch verzuurde
Dagen langer dan de nachten
gevuld met liefde en plezier
doden die nog jong waren
onbekend met hun verschiet
Kleine kwalen worden groter
vreugde duurt dan vaak…
de stlte in je hoofd
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.081 je voeten schuifelen
een goede steun
handen zijn onrustig
wat angstig kijk je om je heen
je stem klinkt nu strijdlustig
je vertelt me hoe je leven is
te midden van die mensen
de hemel die je was beloofd
de stilte in je hoofd
voldoet niet aan je wensen
je grijpt mijn hand
om weer jezelf te voelen
het doet je pijn omdat
je geest…
Verse oude tranen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Als je dan langs komt
zit ze meestal te staren
door het raam in de verte
of naar de televisie
die bijna de hele dag
oorverdovend aanstaat
ik ken haar nog van vroeger
als een levendige vrouw
spreek haar wel eens aan
zonder reactie te krijgen
soms staan er tranen
in haar verweerde ogen
waar zou ze aan denken
wat houdt haar nu bezig…
drift in vage passen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.111 ik zag ze lopen
naast elkaar
geen hand in hand
die band
was al verlopen
zij licht en grijs
hij krom maar
lang niet dom
ik zag zijn drift
in vage passen
altijd op
een tweede rij
hij veerde op als
hij een ander zag
de ogen iets geloken
maar zij
beheerste het toneel
dirigeerde veel te veel
haar lieve lach sloot
snel de luxaflexen…
Kasplantjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
619 Je ziet in het verpleeghuis vaak verdriet
Toch is er ook een glimlach om de mond
Wanneer ik even langskom met m’n hond
Het zijn vaak dieren waar men van geniet
Men aait en knuffelt hem of geeft een brokje
En is voor even zonder pijnlijk weten
Van alles wat ze liever niet vergeten
De warme thee wordt lauw, men drinkt geen slokje
Ik zeg,…
WIL
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
712 Mijn moeder bracht het vroeger als een feit:
‘Je willetje, dat staat achter de deur’
Bij opvoeding was strengheid de teneur
Toch geldt wat zíj zei nog in deze tijd:
Een warrig oudje (is dat niet infaam?)
Noemt men nu ook al gauw wilsonbekwaam!…
Gestorven lelie van een oude dame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Hoorbaar voor het luisterend oor
Die dagelijks van haar zachte levenslied genoot
Viel haar wit bekroonde bloemenhoofd
Zachtjes op het spiegelende tafelblad
Zichtbaar voor het oude oog
Die uur na uur haar pracht doorzag
Was de dood gestaag in haar bladeren omhoog gekropen
Om haar sprankelende schoonheid langzaam te doen uitvagen
Voelbaar…
wortelt meer in trouw
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
741 je draagt de jaren
als een koningin
maar een troonsafstand
zit er al spoedig in
naden zijn wat sleets
herstelt op een paar plaatsen
een ophaal is er steeds, maar
niemand heeft iets in de gaten
je kleedpalet
is langzaamaan veranderd
het lichte groen en blauw
wordt voller zonder kou
je groeit in aardekleuren
wortelt meer in trouw…