inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 70161):

Kasplantjes

Je ziet in het verpleeghuis vaak verdriet
Toch is er ook een glimlach om de mond
Wanneer ik even langskom met m’n hond
Het zijn vaak dieren waar men van geniet

Men aait en knuffelt hem of geeft een brokje
En is voor even zonder pijnlijk weten
Van alles wat ze liever niet vergeten
De warme thee wordt lauw, men drinkt geen slokje

Ik zeg, er wacht nóg iemand hier op mij
Dag dames, heren, ik kom heel gauw weer
Mijn moeder, staan haar planten in een meer?
Ze wenkt wanhopig op de galerij

Geef mij je gieter maar, me lieve gunst
Die planten mam, zijn nep, ’t is plastic kunst!

Schrijver: Hanny van Alphen, 18 sep. 2019


Geplaatst in de categorie: ziekte

3,0 met 4 stemmen 117



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Hilly Nicolay
Datum:21 sep. 2019
Bericht:Wat heb je dit mooi verwoord Hanny.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)