3338 resultaten.
Rode hartjes
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
467 ik heb
rode hartjes
gestrooid
op de vloer in
een idee jou
tegen te komen
liet ze vloeiend
door mijn vingers
stromen maar
kwam mezelf
later weer tegen
om alles weg te vegen
heb er een
laten liggen op
het wit van de plint
misschien dat mijn
geluk daar nog
garen bij spint…
IGNA
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.027 haar vinger maant
voor de gesloten mond
op de achtergrond
haar opgemaakt gezicht
met ogen dicht
hoor toch hoe haar stem
weerklinkt van alle dierbaren
in hemel, hel, op aarde
in het niets waaruit
de toekomst geboren wordt
als kraaiend kind
haar ogen openen licht…
Kleinigheid
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.572 dat de tijd stolt, mineraliseert
wegrolt van ons als een sjoelsteen
omvalt en verder schuift
over een glimmende baan
bestrooid met talk
het eind is niet in zicht
houden wij tussen onze vingers
daarmee masseren wij elkaar
de handen soepel…
Nachtwake
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.021 Pas toen het licht zich
door mijn gordijnen herinnerde
werd ik me bewust
van de tijd die door mijn vingers gleed.
En ik kwam nader tot mijzelf, sloot
mijn ogen en droomde.…
Goddelijke handen
hartenkreet
2.2 met 16 stemmen
2.502 Je vingers ik leg ze
als lakens opzij.
Ik rek me rijkelijk uit,
zo veilig en warm
omvatten ze mij.…
breukwoorden
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.023 bedankt voor je woorden
snak ernaar moet je weten
maak me ongerust als ik
niets van je hoor
droom ervan je nog
één keer te ontmoeten
dat we dan kunnen vergeten
wie we zijn, wie we waren
geen vingers, geen hoofden
verstrengeld in elkaar
sterkte met je benen
de kinderen en mij vergeven…
kleine marieke
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
979 een kleine meis
met krullen
dacht met
woorden over
mij heen
zij dichtte
een lied
in grijze haren
om weer
vorm te geven
aan mijn
uitgewaaierde
eigenwaarde
haar vingers
schreven letters
bouwde lagen
met een schaar
het teveel werd
verdreven
het couplet
was klaar…
meer dan angst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
516 angst voor
bevende
letters op wit
onwillekeurige
ritmische
bevingen
barse dans
van trillende
vingers op
hellend vlak
die lijken te
zeggen:
er staat niet
wat er staat
er bestaat meer
dan angst
ver voorbij
de tremors
mijn taal
beeft niet
lees me…
er groeien rozen op je graf
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.228 en het tuinhek kraakt
het kraakt tevreden
alsof hij wist
dat ik jou onder kersenbloesems
of over pasgewassen kleren
niet meer liefhad
ik schrijf hennacirkels
op je perkamenten huid
blaas de zandkorrels
van jouw wimpers
toen zuchtte je diep
en schoof de gele vlinderring
om mijn vinger…
geleende tijd
netgedicht
4.0 met 52 stemmen
4.343 onze dochter groeit
niet alleen in de lengte
ook in eigenwijze zekerheid
alsof zij er altijd is geweest
dat iets van jou en mij
er opeens is, glimlacht
huilt en zich bevuilt
gedragen wil en boert
straks is ze sterk
trekt zich aan vingers op
beentjes plooien in een “O”
zo vormt zij begin en eind…
ademritme
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
658 nee, ik ken je niet
zoals je nu spreekt
die taal is mij vreemd
laat ons voor even
zwijgen over woorden
van een goudschaaltje genomen
weten dat het lichter zal worden
mijn handen tasten liever niet in het duister
altijd weer wil ik
mijn vingers op jouw huid
met je adem zien meegaan…
Jammerend hout
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
1.369 mijn ingesnoerde leest
kon je niet verleiden
mijn snaren vaker
te beroeren
gespannen wachtte ik
op jouw vaardige vingers
maar jij bespeelde liever
háár g-sleutel
in een zinderende apotheose
fiedel ik haar mijn compositie uit
ik laat me niet kisten
als tweede viool…
Gestoord
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
905 Hij wiegt zonder te rusten
terwijl zijn vingers draaien
om wat mij niets lijkt
ik ga naast hem zitten
observerend
stil
tot ik de drang om
mee te gaan in zijn beweging
niet meer kan weerstaan
maar wanneer hij zegt
hou op
zo raak ik de draad kwijt
gek
stop ik verward…
Duizend vlinders
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
989 Deze twaalfde nacht
droom ik van champagne
niet in glazen
maar over een bruin lijf
fluwelen vingers
in teder samenzijn
strelen zachte huid
en donkere haren
mooie ogen
benemen mij de woorden
die ik fluisteren wil
en laten duizend vlinders los…
Esperanto
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Jouw vingers
spreken teder
een wereldtaal
vertolken een beeld
van verbonden handen
waar duistere landen
thuisgrenzen sluiten
en men vlucht
op zoek naar morgen
adem ik jouw adem
vlecht verlangen
voor vrede
en kom thuis…
als vleugels
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
708 woorden zinderen na
als ware ik niet hier
gaat zij weer op
in het wassen
van het rauwe maal
achter haar
toren ik boven 'r uit
bladeren glinsteren
tussen tengere vingers
m'n handen gebogen
rond gouden haren
kus ik haar hoofd…
Met de hand over mijn hart
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
637 Met de hand over mijn hart,
strijk ik wederom, met mijn
hersens die tegensputteren
zeg ik nou ja kom
dan maar met gekruiste
vingers zeg ik weer ja,
omdat nee zeggen zo moeilijk is.
Dus strijk ik met de hand
over mijn hart en doe
wat ik eigenlijk niet moet doen,
maar ‘k ga weer overstag.…
Die poort past ons allemaal
snelsonnet
2.5 met 11 stemmen
1.102 Maar kom je in contact met stadsprimaten;
De vinger geven kun je beter laten…
Minnedicht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
547 met elke penseelstreek kleurt hij
zijn woorden op het witte doek
zijn vingers volgen letters en krullen
het puntje van zijn tong
steekt wat ondeugend uit
zijn mond
de warmte van zijn hart
legt hij vast
hij dicht
de wind fluistert
zijn muze
haar wangen blozen…
donkerspreuk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
497 Er gaan deuren open
die normaal gesproken
dicht blijven
voor altijd op slot
todat haar vingers
zo gaaf geschapen
de sleutel zachtjes
omdraait
ga of sta
stil in de storm
ga en ga alleen
niemand herkent je
het is donker…
stramme verzen
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
876 het is eind oktober
en ik heb weer
koude vingers
die mijn verzen
stroef laten lopen
als veteranen
in blessuretijd
maar niets belet mij
mijn handen te warmen
aan jouw warme lichaam
ook al lijkt 't op het oog
niets om het lijf te hebben
tóch mag dit wel eens
worden vermeld...…
IKEA
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
544 Net twee dagen een ring om mijn vinger
En ik loop al in het blauw-gele pand
Grote pijlenhal uit het Zweedse land
Bij de kassa een enorme slinger
Ik dacht dat dit mij nooit zou gebeuren
Verlies van principes te betreuren
...met een grote knipoog naar mijn lief...…
Mijn Beul
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.078 Toen ik alles overzag
Zag ik dat niemand meer schuldig was
Ik zei dit
En de beul sneed mijn tong eruit
Ik lachte en schreef het op
De beul hakte mijn vingers af
Ik lachte en wenkte naar het schrift
De beul stak mijn ogen uit
Verblind
Slachtte ik de beul af…
Ogen spreken verstaan
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
610 in zwaaien
harmoniëren handen en vingers
maar armen stokken in reiken
ogen ontmoeten blijdschap
spreken verstaan
van het immense verdriet
zonder woorden
is zijn ontbreken voelbaar
gemis wordt verzwegen
het grote geheim
dat zich geluidloos openbaart
in samen weten…
Zorgeloos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
573 zachtjes streel ik
jouw gezicht net zolang
tot dat 't zorgeloos is
ik hou je dicht en hoor hoe je
adem zwaarder wordt, er verschijnt
zelfs een glimlach
met mijn vinger omcirkel ik
de contouren van jouw schoonheid
zo geef jij je gewillig over aan de nacht…
Haar lentebruid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
496 jij speelde
met lieflijke dromen
een lach rond de mond
ogen gesloten
vingers op zoek
zonder te raken
wilde
uit vluchtig
een mooie romance
maar ontwaken
regende druppels
in wekkergeluid
nog even danste
jouw sprookje
haar lentebruid…
Twee handen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Boek ligt open
Links bevat de tekst
Rechts is blanco
Drie vingers beroeren het wit onder de woorden
Rechterhand kruist de linker
Hier gaat het om
Ze verdwijnt even in de letters
En komt er nog steeds gehavend uit
Maar nu kamt ze haar haren…
Beeld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 Wij zwieren in de winter langs de grachten
Met op ons hoofd een hele Goudse kaas
En bossen tulpen in een Delftse vaas
Voor melkmeisjes die op ons staan te wachten
En als het stormt dan steken we gelijk
Uit alle macht tien vingers in een dijk.…
terwijl de zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Terwijl de zon
Met gouden vingers
Bij haar opgang
De aarde streelde
En de lucht
Van zwart naar grijs naar blauw
Het gras naar groen
En het water glinster
Kleurde
Dacht de man
Terwijl dit dagelijks wonder
Zich voltrok
'Waar heb ik toch mijn lief verlaten?'…
In duizenden kristallen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
727 je wolkte wit
in gure lucht
vertolkte mijn gevoel
de warmte van gedachten
sloeg aan tegen het
donkere vrieskoude raam
je legde uit
in bloementaal en kleurde
op in duizenden kristallen
je vingers schikten
het boeket toen jij je hart
ontdooiend om de bloemen had gelegd…