Alle inzendingen over mijn vader

5600 resultaten.

Sorteren op:

LAIS CCXXIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
Er was gebrek, onleefbaarheid. Het werd woest weer verliefd. “Jij geeft geen zier om mij!”. Haar schater klonk in schichtigheid van hert (een godheid glijdt er af, teloor, voorbij). Het ziet haar lijf, de ziel kan er niet bij. Heur haar streelt thans haar naakte schouders daar waar handen ijlen naar zijn handen maar het komt niet aan. Een hese…

LAIS CCXXV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
De klok tikt en meet de oneindigheid die de dag verhardt en het uur verstilt. Vier jaar maar, fluistert de verbetenheid. Millennia waren zij jager en wild en ’t nadert nu, gekleed als zij in vilt. Ze speelt graag zee en weigert de rivier. Zij schenkt het niets met tranen van plezier. Haar zucht verlucht de geur van een ander, doch in dit zilte…

LAIS CCXXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
In de pit van het zwart voltrekt het niets dat het wordt zich volkomen, uitgeklaard, ontdaan van de obsessie met elk iets dat het niet is, en stilte openbaart zich in het eindeloze, onvervaard. In ’t git van het wit verhardt het gebrek zich tot een kauwen op de lege bek: niets wordt zo materie, materiaal. Het maalt zich stuk voor haar, offreert…

LAIS CCXXVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Van een verzengend mystiek gegeven wordt het ontvangstantenne als zij lacht. Stroeve droefenis, het buitenleven verstoort te bruut die zwarte hemelpracht: ’t Maakt zwijgen aan, dat elk spreken versmacht. Het was bij haar en vroeg, zij gaf wat loog, maar ’t was eerst hij die zich met haar bedroog. Gevangen nog in flarden van een hels betoog,…

LAIS CCXXVIII

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
Guirlande is de kronkel in heur haar, spiraal van zwart in goud, en haar gelaat vertaalt de wouden in haar zwijgen daar, het ogenblik waarin zij leesbaar staat, maar zij getrouw hem haar niet lezen laat. Het ziet hen wel, maar wacht daar het haar kent. Het is geen ik, zo’n vent die langzaam went, maar wel bekend met wat er is, bestaat. En zij…

LAIS CCXXX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
Dit is dus waarop het heeft zo lang gewacht. Dat het hier was, is, en zich leven laat voor wat het voelt, dat zij het hiertoe bracht, dat het druipt waar zij ledig lacht en praat, dat zij humaan werd en dus vol van haat. Het laat zichzelf als niets verdwijnen en ontbindt de zang tot aardig lied voor hen. Het wordt wat lucht, of water waar zij…

LAIS CCXX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 414
’t Verlangen loopt verloren in een land dat nergens is, niets dat niets betovert. ’t Beminde reine snelt van hand naar hand en de stilte die het nu herovert is geschrift dat enkel schrift verovert. Het ijle vliedt het lege in, verdriet lost op in pijn en leed verdwijnt in ’t lied dat niemand lezen wil, dat niemand schrijft. Zij is haar niemandsland…

LAIS CCXXXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Het schrijft haar neer: zij daalt in binnenrijm, haar huid is volle glijvlucht vederklank die in stralen spreekt. Zij is hun geheim. Het bergt haar naam in bladen zilverrank, haar letters druipen, nat van minnedrank. Men mag haar lezen hier, maar de woorden worden sluiers, knopen letterkoorden tot alle tekst in haar gevangen is. Later kan het…

LAIS CCXXXIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
Het raakte haar: de woorden schoten los van elke zin en letters verdwenen in de flits van genot: ring in het bos waar niets nog ademde. Zacht het wenen van de nacht fluistert heel allene dat het ene is verdwenen. Heilsfeit: de eeuwigheid spleet open in de tijd. Verlangen had het uit zichzelf gebracht, verleden tijd die niemand hem benijdt.…

LAIS CCXXXIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 396
Het raam. Rondom raast hongerig de storm. Het zag haar dolen in het huis dat huilt. Het vrat zich door de tijd heen als een worm. Lust is wanhoop waarin angst zich verschuilt. Het schone heeft zich met zichzelf vervuild. Alle wegen lopen dood in Rome. De mensen zijn doden die nog dromen. Een wolk scheurt weg, de straal verbindt het oog met…

LAIS CCLXXXVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Gans de wereld liep in het verloren, alles dwaalde, wemelde en het zocht vergeefs zijn plaats, lichamelijke sporen, maar de tijd had het slechts dood verkocht. Elke zang zonk weg in het grauwe krocht. Alles van waarde is gratis. Ik geef voortaan dus maar mijzelf weer prijs en streef als iedereen het zachte sterven na. Voel je mijn klank? Zie…

LAIS CCLXXXIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
De ochtend breekt, aanhoor mijn schittering: scherven met lijfelijke resten, klaar licht, ijzig brandende herinnering. Zotte maan, haar zweten, het rosse haar, het droge ja (je hebt toch geen bezwaar?). 't Niets niest. Niets helpt goed. Ik kan 't ermee doen, een vet verhaal dat eindigt in een zoen, vrouwentongen om te likkebaarden, passie tussen…

LAIS CCXC

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
In Onterecht woon ik, en Nergens ga ik ’s zondags heen: die ene dag van licht telt de weken duisternis en week na week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht dat ik ontbonden word en zonder zicht op toekomst, bij ontstentenis van hoop vernauwt aldus mijn nare levensloop. Mocht morgen mij alsnog jouw beeltenis d’ ogen schroeien, dan wordt mijn…
Dirk Vekemans10 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
'k Zie de stemmen en de melodieën strak verstrengelen tot bazuin en klank. Eén toon verbrijzelt alle elegieën, 't geluk, 't gegeven leven zonder dank. Negeer vertwijfeling, blaas weg mijn stank, kots mijn denken uit in 't hopeloze, breek de oude ketting van het boze, verzet mijn hart tot slag in het gelid. Mijn lijf is offerande, verkozen word…
Dirk Vekemans11 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
In eindig licht zie ik de ondergang bewegen van verlangen naar de dood en stilte sneeuwt haar wonderlijke zang: “o dwarreling, gebrek aan deel of nood, het ruisen van uw wit vergeet ik nooit”. En handen plooien rust in de handen. En aarde onttrekt zich aan de landen. En zeeën ruisen als een zijden kleed. En stormen vuur verglazen de stranden…
Dirk Vekemans12 februari 2021Lees meer >

Ricardo Cuadros

snelsonnet
4.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 894
Staat deze dichter stevig op de grond? Ricardo Cuadros komt uit Concepcion Was alles duidelijk toen hij begon? [“Gedichten van de honger en zijn hond”] Sinds ’79 in ons land Een “Nederdichter” met Latijnse band…

Beginnersfout

snelsonnet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 655
Eerst was het fun, dat nieuwnormale groeten, we praktiseerden het als soort van sport, ik heb me er uitbundig in gestort. Nu moet ik voor mijn enthousiasme boeten. Omdat ik hem te fanatiek bewoog zit ik met een corona-elleboog.…

Het Heden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
Gister fluisteren Naar morgen verduisteren Kunnen luisteren…
Nkutagono27 augustus 2021Lees meer >

Teentjes

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
De teentjes van Midas tikken perfecte triolen in de tweekwartsmaat van mijn passen…

LAIS CXLVI

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Schrikbarend sluit het lot de schemering gans dof en lusteloos het nachtvel in en aan het grauw van die ontluistering voegt zij nog wreed naar waarheid toe de zin, dat alles weerloos sterven moet daarin. Er rest ternauwernood herinnering: haar beeld verwrongen door een woekering. Zij wringt zich daarin om en om en vrij en scheukt…
Dirk Vekemans14 februari 2023Lees meer >

EEN VERLOREN HART

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
aan een ieder die z’n hart heeft verloren ga niet treuren nee niet doen want elk verloren hart zal ooit bekoren ze wordt met liefde gedragen door menig bloem…

Soms Denk Ik Dat Gij Ook Zo Zijt

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.262
========== =============== oude mannen zonder tanden ze kijken plaatjes ze doen geen kwaad, ze doen geen daadjes, maar murmelen zachtjes in hun huis vol boekenkastjes, hun eigen gedachtjes in parmantige praatjes, publiceren het op plaatsjes. zie mij, houd van mij, begrijp me toch. =============== ==========…
Simon K.14 oktober 2025Lees meer >

Je hoeft het niet alleen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 154
Je hoeft niet sterk te zijn vandaag. Kom zitten, met je jas nog aan. Je mag de woorden laten rusten, ik zal niet zomaar gaan. Een kind hoeft niet de wereld op zijn schouders mee te dragen. Het mag een toren bouwen, huilen, spelen, vragen. Soms begint ‘veerkracht’ klein: een stoel, een warme boterham, iemand die naar je luistert en blijft…

Eurovision Songcontest; de grote verliezer is?

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
Er is genoeg over gezegd, gepraat, gezwijmeld, reportages gemaakt, gerepeteerd, interviews afgenomen en ‘gebookmakerd’ ga nu maar zingen Duncan Laurence en doe je stinkende best hopelijk ben jij “het oog in het land der blinden “(nivo erbarmelijk) zing maar lekker en win maar fijn, van harte gegund “The Netherlands” maar de grootste verliezer…

De dokter in mij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
"Ik mag niet meer drinken van de dokter" (stelling) reactie "Mag je niet meer drinken van de dokter" (verbaasd) "ja ik mag niet meer drinken van de dokter" (bevestigend) reactie "En wie is dan jouw dokter?" (vraag) "dat is de dokter in mij" (2e maal bevestigend) reactie "Dokter Inmij" (zeer verbaasd) "ja de dokter diep in mij" (3e…

Stemadvies (3)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Weg met de inlogplicht! Lezers vertikken het Dus zijn het cijfers Van inside-publiek Ik maak geen punt van een Score-ontregelneef Stemrecht voor allen Geeft meer dynamiek…

Homo Homini Lupus

snelsonnet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 743
Hij is gezien bij Sleen en bij De Lutte De wolf lijkt nu de grens echt gepasseerd De ecoloog is zeer geïnteresseerd De boer is het hartgrondig eens met Rutte: Maak hem aan gene zijde maar van kant Dan doet hij hier geen kwaad in eigen land…

de mooiste (1)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
hij pakt het kleinste boek de mooiste van Emily hé Emilia! de naam van zijn moeder hij weet niet wat de mooiste van Emily zijn het zijn gedichten korter dan een verhaal mooi! hij weet nog niet dat zij zich opsloot om vrij te zijn hij weet alleen dat hij mooi drie dagen eerder vrijkomt als hij de mooiste van Emily Dickinson heeft…
J.Bakx12 april 2017Lees meer >

Voor Adriaan

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 788
Toverheksen in het bos rond paddenstoelenkringen  Hoorden bij de eik een zware, droeve tijding zingen  Van bladeren die fluisterden met 't ritme van de wind  Dat Adriaan de Tovenaar zich hier niet meer bevindt  De vogels in de bomen staakten voor die dag hun lied De egel droeg sonnetten voor die hij ons achterliet En in een pot gemaakt van…