12648 resultaten.
Mousse van groene teelballen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
973 Toen Mexico eraan zat te komen
paste ik even niet zo op de kleintjes
en kocht bij AH natuurlijke guacamole
Zeg maar in 'un momento dado'
Na rust met 1 - 0 achter
kwam ik aangeslagen in een dip
maar wat ik ook proefde en rook
niks geen avocado
Standaard toch hoofd ingrediënt
maar AH gaat voor 't recht met 0,7 procent
groene teelbal…
Verjaardag
gedicht
4.4 met 11 stemmen
15.339 Bloemen krijg je natuurlijk, we schikken ze
voor je in vazen terwijl we over je
praten: toen, nu zou hij, hij zou - maar
ten slotte staan we daar met
lege handen en armen
--------------------------------------------------
uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…
carglas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 kijkend door de achterruit
zie ik niet wat ik verwacht
op panoramisch glazen huid
is een sprookje aangebracht
door kunstenaar natuur
met scherppuntig koud penseel
een onvoorstelbare structuur
een ingewikkeld ritueel
ijzig blauw gemengd met wit
schept elfjes-achtige ijsfiguren
ik die gewrongen op de autozetel zit
probeer er dwars doorheen…
Eenmalig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
598 Natuurlijk is dit niet eenmalig!
Ik blijf schreeuwen van de daken
om jouw fluwelen huid op te roepen
onder een gekleurd satijnen laken.…
Faalangstig bang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
445 de dagen zijn
voorbijgegaan in
vele lagen van bestaan
natuurlijk was er groei
de grond geploegd
geschoond van stronk en steen
langs elkaar heen
in een verdeling die
seizoen en rol gebonden was
tot eigenheid
wat ruimte kreeg
en verder woekeren bleef
het samen schouwen
leek op houden van
liefde bleef faalangstig bang
tijd rijgt…
Verzwinden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 VERZWINDEN
Aan lange teugels
sleept moeder natuur mij mee
door weersomstandigheden
haar nachten omwoelend
lakens welke ik afsla
zodat mijn opgesloten huid
weer vrij zuchtig
kan in en uitademen
doch het keren en draaien
remt ook af
totdat mijn alter ego knarst
dat het tijd is om weg te zinken
in Boeddha’s wijsheid
zuchten bewuster…
avontuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
799 ik op de bank
te kijken naar iemand
die vertelt
zij steekt de Noordpool over
en het is best wel koud
maar dat heb je nu eenmaal
dat het koud is in die gebieden
belt er iemand mij
of ik meega naar de Zuidpool
je weet wel met die pinguins
die zo bij elkaar schuilen met hun eieren
dat we daar dan heen gaan
liefst op de fiets natuurlijk…
Naar een verre hemel gaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 Het is er volop herfst maar, mijn God,
wat heeft de natuur zijn best gedaan.
De klimop is nog steeds aan het klimmen.
Tjonge, wat ben ik trots op onze braam.
De avond valt, ook al is het late middag.
Alles wat ik hier hoef te doen is bijna niets.
Ik kijk wat rond en ik luister. En ook,
ik steek genoeglijk een Davidoffje aan.…
Met de billen bloot
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
830 Natuurlijk, in sommige gevallen
blijven er sporen achter,
valt er nog wat weg te poetsen,
maar fier op wat je hebt doorstaan,
om tot hier te komen, van ballast
ontlast, de wind gedraaid naar hoopvol.…
Overwinning van de liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
498 De beheersing van de natuur.
De idee van maakbaarheid.
De onderdrukking van elkaar.
Wat overblijft is een onredelijk geloof.
Wat groeit is een veelbelovende taal.
Over verwondering en over dankbaarheid.
Over liefde die mensen ooit zal overwinnen.…
Kerst van mijn dromen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
822 in de
kerst van mijn dromen
wist mij een herder
met kudde en schapen
spraken samen in blaten
hadden de ster snel in de gaten
was jozef met ezel
vol liefde en trouw
zijn hoogzwangere vrouw
verzorgend bij winterse kou
in maria heb ik mij
moeilijk kunnen verplaatsen
haar onbevlekte ontvangen
bracht voor mij grote raadsels
natuurlijk…
Uit voorzorg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 En ook voordat ik mij geheel op klankpoëzie
ga richten, waarmee ik
tata TATA tataTA tatataTA ga ophemelen,
terwijl dit babyisme natuurlijk kolder is.…
Piano.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
855 Je aanbeden, vaak geleden zo puur, moeder natuur
k Zie je graag en heb je broodnodig venteke yep spetterend vuur.
Pak me en ontvoer me naar eilanden zonovergoten
Verdriet gehad en nog steeds me toch onverdroten
de piano van Beethoven.…
Geadresseerde bombrief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
683 Als vrijwel dagelijks het nieuws
altijd wordt bepaald door vormen van terreur
de tijd uur-na-uur weg tikt
met geadresseerde bombrief bij de deur
Hoe kan tijd nu werk'lijk niet janken
terwijl onze wereld onmens'lijk
zichzelf immer en altijd zal blijven
herhalen
Oorlog, geen structurele vrede
Grote vraagtekens van de natuur
Onvoldoende…
In vol ornaat
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
905 waar aan verjaren
nog een stoffig
image kleeft is het
bij jou altijd feest
natuurlijk is er
de terugblik op
wat is geweest in een
nostalgische caleidoscoop
maar door je lach
die nog straalt
met jeugdige vitaliteit
vergeet ieder die tijd
kijkt in bewondering
naar de souplesse
waarmee jij je door
het leven beweegt
verbazing over…
Het dartelende zwarte paard.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
480 Terwijl zijn zwarte manen fier
wapperen in de wind; weet de
volbloed dat de natuur door zijn
dynamische rankheid wordt verblind.
Sluit hij vriendschap met alle aanlandige
winden. Rust er een passie op een vriendschap
die het zwarte paard aan zijn omgeving kunnen
verbinden.…
Anima
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.861 Is zij ontstaan
uit de verdorven wreedheid
van de natuur?
Is zij wat overblijft
als de bezieling der beschaafdheden
ons in duisternis achterlaat
om te vergaan in ons verloren zijn?…
Samantha, barbie stuk van het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Maar Samantha laat mij met rust
natuurlijk laat ik jou nu met rust!…
Winter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 De natuur heeft zijn geheimen,
om als een kunstenaar,
bomen en struiken om te toveren,
in het helderste kristal.
Zo zuiver, zo mooi, zo fijn.
Claire Vanfleteren ©…
Het strand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Natuurlijk zal ik
je nooit vergeten
Mijn lieve
lief.
Foto Hans Vink
www hansvink punt .nl…
Babilon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 omgaan met het onmogelijke
is in het leven een hels karwei
het is vibreren binnen het ongelijke
en beperkingen van nature aan je zij
uit alle windrichtingen wordt aan je getrokken
waarbij het gevoel het verstand overstijgt
dan resteren enkel vergruisde brokken
waarbij de adem ook nog het stof opzuigt
men is verslagen, ontbeert de juiste…
Dromen zijn van klei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
564 Natuur opent zich,
stroomgebied van werelds zegen,
naakt en verlegen.
Deelbare dromen,
strohalmen naar de morgen,
echoput van geluk?
Uiterste balans,
onbetaalbaar wat je kiest,
illusie teer als evenwicht.
Werelden doorbloed
aderen uit beddingen getreden
door kloppende harten gevoed.…
virus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
523 ik neem waar en ook niet
zover van mijn eigen ziel
het weinig scheppende gebaar
van de natuur bij de achilleshiel
kleuren zouden moeten fonkelen,
de lucht kan ruiken naar ontluiken
en lammetjes stelen toch genoegen?…
Tussen geuren en kleuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 Als ik weer omringd
door vijftig tinten groen
wandel in de geur
van wit en geel
denk ik: dit moet ik
echt vaker doen
lekker vrijuit springen
tussen meidoorn en seringen
fluiten met het fluitenkruid
eten bij de boterbloemen
en ander zogenaamd onkruid
het liefst natuurlijk languit
het voorjaar duurt maar kort
’t is zo zomer binnenkort…
De som van klinkers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
400 geluidsdragers van lopend vuur,
trommels verkondigen wat bewaard
werd in een zandloper van de natuur,
door haar onbestaande pennen worden
nieuwe klinkers gevormd, klank van
onbestaande woorden, in de mix
van letters is alles al geschreven,
kunnen we maar geduldig zwijgen tot
de bloem van de taal zich openbaart.…
Anoniem?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Op een bankje
begroeid met mos
ze zat roerloos
gefixeerd op
de stilheid van
haar natuur, haar
verloren
blik verzonken
in spiegeldelen
tussen geest
en haar frêle gestalte
in een wit geklede
wattendeken
verpakt in de kwaal
van het geleefde leven
de mond gesloten
geen zinnen zonder
eenzaamheid, toen
ik de ontmoeting
verbrak…
De aarde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
399 Natuurlijk mag je
verdrietig zijn
als ik er straks niet
meer ben.
Een ding moet je
onthouden:
we komen elkaar vast
en zeker weer tegen.
Alleen in een heel ander leven.
Liefs,
van mij?…
Melpomene
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 ik houw een standbeeld
uit vruchtbare gedachten
ingegeven door mijn hart
vorm het met slanke lijnen
woorden die het stenen
leven kunnen verzachten
ik geef het kleur met grootse tinten
zoals de natuur ons aldoor schenkt
het is mooier dan alleen het naakte
omdat echtheid uitsluitend
weet heeft van schoonheid en niet
aan enige duisternis is…
Veranderingsgezindheid
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
574 Over de natuur en met elkaar.
De tijd zal ons wel leren.
Nou ja, dat hoop ik maar.
Hoop doet leven en biedt saamhorigheid,
waar machthebbers jammerlijk faalden.
Alleen een virus kreeg dat voor elkaar.…
Ontbrekend doel?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
462 Verworpen in eeuwige strijd
van zelfbeschikking
geen enkel doel dat heiligt,
ook heb ikzelf mijzelf gestenigd,
oneindig lang de tijd gepijnigd
rollen vuurstenen aan om in
het mooiste uur tegen elkaar
te slaan, vonken bloed gaan
een relatie aan, maar zwijgen
in de loop van een fossiele natuur
herschikt het DNA zich labyrint…