Alle inzendingen over de zon.

36198 resultaten.

Sorteren op:

klokslag vier

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 531
zilverglans dons vleugelslag dromerige oogopslag was ik vrij als die vogel hoog in de wolken zwevend moeder aarde aan mijn voeten lag zou ik beminnen ….jou elk begin van een nieuwe zomerdag vlinderzacht als een fluistering van de wind als een kus van de zon met een warme glimlach de kerkklok slaat vier en ik lees (de) wijzer…

Wat wrevel op de achtergrond

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 624
Wat wrevel op de achtergrond om onbegrip en veel te weinig woorden; Waar blijft de aandacht voor de zon, de dankbaarheid, de slotakkoorden? Wat wrevel op de achtergrond maar ook een trage glimlach om het leven dat altijd anders is en niet gepland en gratis wordt gegeven.…
Adeleyd13 augustus 2010Lees meer >

Pleintje

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
Hij lachte naar ons vanaf zijn rechthoek in de boekenkast, zijn provençaals terras, waar alles rose was met grijs en blauw, hij ook, in de zon. Plein, platanen, fontein, alles was zoals het hoort, volmaakt van barsten, kloven, mossen. Het was gezellig met zijn weduwe op die avond van het oude jaar waar hij niet was. Hij kon niet.…

Dieper in de duisternis

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
ben de trappen afgelopen moest de bodem zien zocht vaste grond onder mijn voeten zonder een misschien ik spiraalde tussen muren steeds dieper in de duisternis had de hoop al opgegeven omdat er daar geen einde is ben terug gegaan totdat ik weer in zon en licht kon staan heb daar het leven opgepakt nooit daal ik die trap meer…
wil melker23 september 2010Lees meer >

Hemeltranen

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 712
de storm rukt het vale herfstblad rolt over hobbelige keien tussen de hongerige honden hun valse tanden in gescheurde lompen likken ze etter en bloed uit wonden van de bedelaar zittend aan de hemelpoort de zon houdt zich schuil achter sinistere grijze wolken terwijl hemeltranen het land teisteren…

Ik schrijf

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 598
Schrijf over de zon die de aarde kust de bloemen, die weer open bloeien Van vogels, die hun vleugels uit slaan over het lachen door tranen heen. Als mijn gedicht zal worden gelezen ik een glimlach bij de lezers zie verschijnen dan weet ik dat mijn woorden en dromen worden gehoord en ik ze goed heb verwoord.…

Die mijn bodem was

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
waar ik armetierig was had jij de kracht de rots te breken die mijn bodem was jouw groene vingers brachten warmte liefs en tederheid je lach en ogen schenen zon waarin het leven goed gedijde jij hebt me laten groeien en tot bloei gebracht de vruchten kwamen eerder dan verwacht…
wil melker22 januari 2011Lees meer >

Geént

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Rotsvaste muurbloem bloeiend hout aan de zon verbrand breed omstrengeld verwarmd het goed bloemkelk in kleur geschoond aan de schaduwkant vals herinnerd mijn gebrekkig loopvermogen stampvoetend verschijnt een blos op verbleekte wangen nieuwe geur verspreid zich als stuifmeel door de lucht loopvermogen kentert in een laatste vlucht.…

Met strepen grijs

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
de deur al op een kier schoorvoetend komt ze binnen het ochtendlicht in eerst kwartier ze vaagt met strepen grijs waarin het rood al naar de hemel wijst stoeit met resten zwart die uit de lange nacht maar langzaam willen wijken dan kimt de zon schijnt met warme stralen de laatste kou uit nevelige dalen…

Begraafplaats Wierum

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.701
Onwennig liggen zij op dit eiland zonder branding, zonder zon. De gloedgele bol is een roestrood hek, tralies om het leven. Mijn liefste! Mijn medepelgrim van de Weg. Bewonder mijn vleugels. Zwever. ------------------------------------------------ uit: 'Sloop de stad met tedere woorden', 2008.…

spiegeling

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 603
de zon baant zich voor dag en dauw een weg naar een wolkeloze hemel eenden liggen nog diep in hun veren verscholen tussen het riet een meerkoet duikt onafgebroken in het rimpelend water hoe ik deze gewone, aardse beelden in houdbare woorden verzamelen wil hoe zij onzegbaar verborgen blijven mijn schuchter pogen ver te boven…

Eenzaamheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
Onder een grijze massa zinspeelt een roerloosheid van welbehagen vluchtend naar de velden huilend van angst verwilderd van verwachting snakkend naar verlichting verreweg hangt een droom dansend op de asem van de zon lost op in het niets hij huilt de regen kwam in veelheid van overvloed en voedt het glooiend land verkoelt zijn aangezicht…
Hein Pierik6 september 2011Lees meer >

de zonnebloem

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 745
In de verte zie ik jou schijnen Alleen in de nacht zal jij verdwijnen Jouw licht geeft me energie en kracht Als een zon die me toe lacht Het zijn de gele stralen Die je uit een dipje halen Ook zijn er velden vol van deze bloemen De bijen kun je er horen zoemen Zo eenvoudig maar krachtig De zonnebloemen ik vind ze prachtig…

Pokerden met lichtsnelheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
ik doodde de tijd speelde met zon maan en sterren dag en nacht om de eeuwigheid wij pokerden met lichtsnelheid het heelal werd de inzet god onze scheids wij hebben de bank laten springen zwarte gaten gaven oerknal en schepping weer prijs wij wonnen het aards paradijs…
wil melker29 oktober 2011Lees meer >

Achter donkere frons

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
de bloementuin in lentegeur de eerste oogopslag was zon je lach een warme rode kleur met voorjaar in verschiet maar ik zag horizonnen dwalen achter donkere frons scherpe kammen diepe dalen onbegaanbaar voor elk van ons jij hebt je pad te gaan ik kan enkel zwaaien wil je nog even blijven staan…
wil melker24 november 2011Lees meer >

De terugkeer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 548
In volheid van vergane tijd, wens ik te verpulveren maan en zon, te grijpen en uit nijd te doven, ster. Alles eraan.…

Herfstbladeren.

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 785
De zon schijnt door de kale takken van de bomen. Ze voelen, dat de winter gaat komen. Ik laat het bos alleen en ga ontroerd weer heen...…
Maria Voerman29 november 2011Lees meer >

Ik wens

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.229
Ik wens Geen jaar zonder zorgen Zonder angst, zonder traan Want zo zal het niet gaan Ik wens Geen jaar zonder vragen Zonder zucht of verdriet Geen jaar zonder twijfels Want zo is het leven niet Ik wens Een bron om uit te putten Als de zon of de wind Een woord of een lied Of de lach van een kind Wat moed en vertrouwen Voor het…
marijke4 januari 2012Lees meer >

Het was heel even hemel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
ik zag je lopen in de stad laarsjes hooggehakt korte rok en broek een snoet die ondeugd spiegelde in ruiten speels bepakt met tal van tasjes flaneerde je met korte pasjes met de zon warm schijnend in je haar negeerde jij bewonderaars toch lachte je naar mij het was heel even hemel toen ging het paradijs voorbij…
wil melker22 januari 2012Lees meer >

Marja naar de pabo

snelsonnet
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Nau sreef die Beisterfelt tog brief met fauten Dat ken tog nie foor onderweisminister Ik dag dat sij tog eg nie was fan gister Ik fin dat zoon mevrau maar obmoet sauten Zent haar naar onze Pabeau om te spellen plus lezen donnald duk en in liebelle…
Aar Noordam12 februari 2012Lees meer >

met een knipoog naar Hilly

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 564
zonnelicht sterk en standvastig lopen brede passen langs bermen vol geluk het leven plukt en ziet de glans in struikelstenen op de weg keien rollen, vallen stuk op zachte hartsmomenten tussen grassen en wat struikgewassen zwemt de zon haar eigen spiegelbeeld verklaart wat niemand nog verklaren kon…

ZEEËN VAN TIJD!

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
Ik hoor vogels fluiten voetstappen op straat voel de opkomende zon voer voor vroege vogels vervoering, beroering vandaag? Het is nog ver voor zevenen vanmorgen Vanmiddag vanavond vannacht verschijnen vanzelf, zodoende voel, ervaar ik zeeën van tijd!…

vertrouwen

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.584
En al lijkt dat gevoel soms een mentale gevangenis je weet dat zelfs in het donker de zon ergens is.…

afscheid

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.180
stel je de dood voor als een lugubere man met een zeis dat was de landbouwtijd nu is het iets in de trant van nanodeeltjes die wegwaaien met de wind en de zon maar als ik wakker word in de nacht staat er opeens weer die schim van een man misschien in een clip op youtube hij zegt: ga snel op reis weg van mij en wees niet bang, want…

Vriendschap

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.636
Laten we vrienden zijn die ook als ze verre van elkaar verblijven verbonden zijn door zielestroom Laten we elkaar gedenken en gedachten zenden die licht brengen Licht als de stralen van de rijzende zon Buiten is de nacht sombere regen de kamer is gevuld met serene klanken en de vlam van de kaars en ik denk aan jou…

Zij kust

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 715
zij kust de zon met geloken ogen voelt stralen van nabij geluk het is alsof liefde voor even, teder, over haar frêle ontvankelijkheid is gebogen kom mij halen zie mijn ontsloten gebaren of tast met zwoele stralen langs mijn lente pril haar met jou wil ik vrijen in lyrische talen maar laat mij nog even hier en dan…

In dwars gebogen koppen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
beet onbegrip in zongekleurde sluiers rafelde verwachting tot angst gebed ontwarde geen knopen met het vouwen van de handen gezang weerkaatste demonisch de vervalste melodie van naastenliefde en toegewijd zijn toch daalde voortvarendheid in dwars gebogen koppen hun tongen spraken de talen van elkaar in het opgaan van de eerste zon…

tot dan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
zij draagt haar naam naar de bekentenis dat ooit haar bloem weer open bloeit, in paars en witte tonen nu nog wonen er twee luiken in een zwaar gebroken hart -ze blijven dicht totdat zon opnieuw haar doorzicht geeft aan zwak beschenen kieren eerst dan -kunnen we vieren dat er ooit ook leven was…

Scherpe sikkel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
De scherpe sikkel van de maan verwondt een ieder die het waagt zijn donkere zijde te doorgronden wie zijn gespleten tong bekritiseert is een prooi voor de puntige ster die hij krachtig uitspuugt naar de kinderen van de zon een koude nieuwe maan dreigt hen te verkillen maar zij verlangen naar warmte en zullen blijven bewegen als eb…

Vergankelijkheid-2

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Koeien met halve poten beroeren traag de nieuwe dag bij het grazen in onzichtbaar gras verdwijnen ook hun koppen in een dunne grijze deken die net boven de velden hangt de dag lijkt nog even uitgesteld maar reeds onder het kijken verliest het beeld langzaam steeds meer van haar mysterie terwijl de zon alles oplost…
geeraardt24 september 2013Lees meer >