Alle inzendingen over actualiteit

Jij bent mijn zuster, ‘k zie intens in jou dezelfde hartstocht branden die ook mij verteert. Je was heel lang een erg misprezen vrouw maar hebt van Hem wat echte liefde is geleerd. Het amalgaam van heel je levenskracht werd door Zijn tederheid tot licht geweven tot er een einde kwam aan boze macht – je werd jezelf ten diepste weer gegeven.…

De krokussen zijn uitgebloeid, maar geel en blij staan Paasbloemen te pronken. Beseffen zij dan beter dan wij, mensen, hoe nieuw het leven wordt in deze dagen? Hoe alles weer verrijst en dank vertolkt? Er is zoveel te doen om alles klaar te maken voor een etensfeest, met eieren en hazen die voor velen het echte Pasen bedekken met sluiers van…

kleuren van stilte in zoveel wijde woorden botsen op gesloten deuren intieme daden verhullen het gemis radeloze honger als antwoord op alle vragen de goudsbloem geurt in dikke mist kleuren van stilte…

Het water staat de kranten tot de lippen, Ze zitten in de neerwaartse spiraal - Verlies van abonnees op grote schaal. Betweterig wil ik ‘de kranten’ tippen: Doe nooit concessies aan de kwaliteit, Want wie dat doet raakt nóg meer leden kwijt.…

Priester zijn is zoals Jezus knielen voor de armste mens, voeten wassen, nooit vergeten wat Hij als zijn laatste wens meegaf aan wie Hem wil volgen: dat ze liefdevol en één dienen zouden, niet als heersers leven, zoals Hij verscheen in die laatste levensuren, brood en wijn als teken bood. Priester zijn is zo getuigen van het Licht dwars…

het watert en snatert het knispert het wispert ontspruit en ontsluit het struikt en het botert het tettert en kwettert het zingt en het swingt het dobbert en deint het kreunt en het steunt het schaduwt en schijnt het streeft en het leeft het groeit en het bloeit het kleurt en het fleurt en het zomert…

Ben je Italiaan en half dement Dan kan je, zoals in je engste dromen Soms zomaar Berlusconi tegenkomen, Die je van krantenfoto ’s dan herkent. Met grijns en washand komt hij op je af, Wie van die twee krijgt hier de meeste straf?…

Mijn suikerbeestje heeft me weer zo lief De tijd dat wij voortdurend heibel zochten Elkaar de hele dag de tent uit vochten Is nu voorbij, ik ben haar hartendief Zij hakt mij niet meer en publique in mootjes Ik bak met haar alleen nog zoete broodjes.…

toen de hoge stem van de castraat inviel werd het doodstil... de angst was merkbaar in het publiek men besefte maar al te zeer dat het laatste uur had geslagen…

ik heb stappen ondernomen die in het vervolg de kleur en stijl gaan bepalen van mijn bestaan en dromen waar verlangen de hemel altijd heeft gesierd en in hoop muziek was te horen zal nu uitbundig feest worden gevierd niet op de laag bij de grondse manier waar het aardse zichzelf verliest in boertige grollen en grappen maar waar het hoofse…

Omdat mijn vrouw ontzettend veel verdient Ben ik in staat om lekker thuis te blijven En kan ik rustig aan mijn versjes schrijven Het feminisme, alles overziend Bezorgt haar dus een slopende carrière En mij een doorgezeten derrière.…

Mijn eerste uren van onveilig dichten Heb ik met mijn computer overleefd - Daar deze een XP programma heeft. Wij willen niet voor maffiosi zwichten. Komt er toch - wat voorspeld is - veel gedonder, Met opgeheven hoofd gaan wij ten onder.…

verguld is de schijn van tekening en schilderij in schatkamers vol zonden in museaal vergapen laat men de botten kraken als de heerser dat gebiedt nog spat het bloed van galg en rad waar koppen rollen zonder gat gekochte moordenaars lappen rechten aan hun laars op een slagveld zonder eer de koning doet het weer maakt niet uit in…

Verzoek van sitebeheerder Dichterman, Een oproep aan taalvaardige poëten Om dure lettertypen te vergeten, In deze barre tijden een strak plan. En anders gaat hij over tot verplichten Voortaan alleen in ‘Garamond’ te dichten.…

Er zwieren berkenpollen door de lucht Saharazand en fijnstof uit het oosten Terwijl wij op de vroege lente proosten Loert er gevaar bij elke diepe zucht Blijf doodstil zitten op uw canapé, Gelukkig heb ik daar geen moeite mee.…

Voordat iemand of iets de vlucht verstoorde, Waarna het vliegtuig wel leek uitgevlakt Was er met de bemanning nog contact, Historisch worden dan de laatste woorden. Niet dat het nabestaandenleed verzacht, Maar het is haast symbolisch: ‘Goede Nacht’.…

Wat houd ik van beschaafde complimenten Zoals -bij goed gedrag- een dikke pluim, Of een terloopse opgestoken duim Strijkages zelfs ervaar ik nog als krenten. Van mij mag in ‘oké’ voorgoed de bijl, Er is niks mis met vleierij met stijl.…

Hij zou de duurste hardloopschoenen kopen, Waar hij voorheen ging voor de laagste prijs. Maar er ligt wetenschappelijk bewijs: Hij zal er niet gezonder door gaan lopen. Want welke prijs de schoen heeft aan zijn poot, Een hardloper loopt zich toch altijd dood.…

de marges in het midden werden groter door een vraatzuchtig monster dat bladzijden at en hoofdstukken van wat ik dacht dacht ik in een vliegtuig zaten wij boven een zeekaart die nader kwam dan jij en ik ooit zijn geweest in onze laatste ogenblikken iedereen voelt zich tekort gedaan de stewardess wil liefst als flight attendant…

“Minder minder minder” Een pijnlijke stilte in mijn woedende hart Dans met de moslim en zing met de Roemeen Praat met de Antilliaan en toast met de Chinees “Meer meer meer” Een zachte stilte in een gelukkig en verdraagzaam hart…

aan het hof van koning Nobel verzamelen zich de dieren uit alle windstreken de vos, die is afwezig welnee, dat is de beer uit het verre oosten hij verheft zich grimmig op zijn achterpoten de zon komt op bij de K(r)im de beer, die geen vos is wil afwezig zijn rol spelen in hedendaagse fabel…

de tijd versmalt verspringt verzoekt de goden, de tijd versnelt beweegt met maagdelijke trots het schrijdt het heelt, keert huiswaarts na verveling en raapt de kiezels van de straat, de tijd een drenkeling in nood de tijd een reiziger, een tijdslet die zich voortbeweegt die het sterven in mij – ons doet rijpen, die herinneringen laat vervagen…

Een opera die oog en oren streelt, Wie Dido en Aeneas wil bezoeken Merkt wel dat hij niet dagelijks kan boeken, Twee dagen in de week wordt er gespeeld. Men gaat er ook vanuit dat je dat weet, Daar een der hoofdrolspelers Di/do heet.…

Geert Wilders laat zijn roedel luid scanderen: 'Veel minder Marokkanen in de stad' De eerste huizen worden straks beklad Gezaaide haat kan zomaar exploderen Contouren van een oude spookgestalte Kristallnacht en een verre zwarte halte.…

Je kunt van ‘Geertje’ Wilders alles zeggen Maar als je ziet hoe hij uit beeld verdwijnt Rep dan niet hypocriet van ‘open eind’, Dat filmpje is eenduidig uit te leggen. Maar lukt het eens een keer subtiel te rappen… Ik zal de laatste zijn om weg te zappen.…

Het vliegtuig trekt zijn grens door blauwe lucht maar grenzen bestaan daar boven niet de streep wordt een zee van watten tot zonnig besneeuwde bergtoppen vervormd waarover de wind zijn prikkelende zilver zucht. Ook hoge bomen, ongenaakbaar in hun ouderdom waaieren hun takken brutaal uit over het door mensenhanden neergekwakte prikkeldraad,…

het holle bolle gijs gevoel de grote zucht naar meer dat is wat ik zeggen wil zó geef ik het weer minder is een vaag begrip vrede is hem vreemd hij zal niet eerder rusten tot er volken zijn ontheemd wie stopt de bruut de rasPOETIN wie trekt er aan de bel of zijn we allen murw gebeukt en geloven wij het wel...…

Een kleine man, een kruk en zijn muziek Met Miles en Charlie Parker en Chet Baker De kleinste toon was ademloos trefzeker En steeds intens contact met het publiek Nu hij de plaat voor altijd heeft gepoetst Draai ik Bluesette, daarin was hij het Tootst.…

De kaakchirurg heeft een bijzonder vak, Patiënten hebben soms te smalle kaken Om implantaten goed aan vast te maken, Hij haalt dan bot weg uit het schedeldak. Mij kunnen ze als klant daar wel vergeten, Ik pas ervoor mijn schedel op te (vr)eten.…

Het medicijn dat men had voorgeschreven Als middel tegen depressiviteit Verloste hem van zijn neerslachtigheid, Hij stapt weer blij en vrolijk door het leven. Al voelt hij zich niet meer een echte vent, De man is wél blijmoedig impotent.…