6044 resultaten.
Droomkalender
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 Streep de dagen door,
de maanden, de betekenisloze
nummers van dag en week,
Vergeet elke datum die
niet méér is dan een
Nietszeggend getal
in het brandpunt
van de tijd -
Streep de dagen door,
verbrand elke datum en
Laat in deze seconde
alles los dat samenbalt
In het brandende
heelal van de tijd.…
Kleine charme
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
669 Het feit dat vele mensen
niet meer ontroerd raken
door kleine, gele eendjes
of kleine, gele kuikentjes
baart mij veel zorgen.
De tederheid van het meest
kwetsbare wordt niet meer
herkend en ruw uitgebannen.
De nerveuze flitsbeelden op
de supersonische beeldschermen
worden verafgood en daarnaast
is niets meer heilig of
gelijkwaardig…
Tenten opslaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Reizen
je thuis en tuin
verlaten
vrienden, 'maten'
Door steden, langs dorpjes
en via onbekende gaten
waar je niet...
dood wil worden gevonden
Reizen...
en onderweg
je tenten opslaan
op 'n paradijselijke plek
goed bevonden
voor 'n verblijf
van een of meer nachten
door 'n zakkende zon beschenen.…
Het kalf is jonger dan ik
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
697 Verbaasd knipper je met je ogen,
Met een verdwaasde blik sta je
In de opening van de baanderdeur
Van het boerderijtje van mijn jeugd.
Je bent uit je stal gehaald, zo maar
Zie je het nieuwe ochtendlicht.
Verbaasd knipper je met je ogen
En zie je het kind naast zijn vader staan,
Terwijl een andere vader
Iets donkers op je richt -
Ik ben…
Thuis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
543 Thuis?
Het huis
noemde ik thuis
niet de eerste dag
waarop ik de woning betrok
Verhuizen
blijft 'n gok
onbekend? nog onbemind
ook door vrouw en kind
Het huis
noem ik nu thuis
buren, de hand geschud
emotie, als een brok
in ieders keel.…
het gerucht van de zucht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 ik dicht al lang niet meer
geen deuren
geen monden
ik heb oog voor kleuren
soms door het grijs heen
en beluister de klank van jou, de ander
is die nog immer zo koud als steen
of meer te zacht als een veer
neen, ik dicht niet, doch open
als jij mij laat ruiken
aan geuren van jouw ziel
en ontwaar dan soms het vocht,
keer op keer,
van het…
Monddood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 De woorden worden woest teruggeslagen;
gewond, monddood blijven ze liggen
weggemoffeld als de natte bladeren
tegen het troittoirband
De tong beweegt om een enkele
naar ademsnakkende
buiten te brengen
Raakt dan verstrikt in het net
van de innerlijke criticus…
In het achterland
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
637 Zij kiezen voor de makkelijkste weg,
Gaan uitsluitend voor grote hotels aan zee,
Ze gaan voor de sterren van het hotel,
Maar de sterren boven zee zien ze niet,
Want daar hebben ze niets mee.
Wij kiezen liever voor het achterland,
Weg van de sterren van een zouteloos hotel
Met uitzicht op het zoute water van de zee -
Wij zien de boer, zijn…
trilling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 Gapend met de hand voor de mond barricaderen ze
het beest waaruit de mens ontsprong
uit het dromen van een krater op de maan
de dieren bergen ze in de slaap
er valt een trilling
een kleurige deining valt in de lucht
de vlakte vouwt open
de horizon schuift uit elkaar
met wiggen van ochtendlicht
een dauwdruppel valt op de neus
van de bloem,…
bezit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
599 bezit
is bagage
een rugzak
vol pijn
en waar je
ook heen gaat
het zal er
steeds zijn…
rivier van geestdrift
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
699 zo zou alles moeten zijn een rivier
zonder begin
zonder eind
daar waar je waadt en baadt
enkel daar de massa van het water
begin en eind op de einder van het zicht
alles voorhanden, een oever, het strand
struikgewas en links en rechts
eindeloze toevoer van geestdrift
wat snedige vrienden om het aangevoerde
wat te snipperen en een glas wijn…
reflex
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
592 een druppel aan de dakgoot groeit nog verwachtingsvol
in de eerste paar seconden
met uiterste spanning op de uiterwaarden
en in de tegenspraak de tensie de enige reden van bestaan
op het randje van barsten
niet om zeggen ei zo na dood
de doem komt met het avondrood
in de hitte na de regenval
komt het afronden
het gewicht van water
al…
maandagochtendgevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 de stad ruikt vreemd
een beetje eenzaam zelfs
ontheemd misschien
er hangt een geur van– bijna fris
alsof tijd maar net begonnen is
het leven aan te maken
van daar uit loopt haar rode draad
tot aan de eerste ademteug
die gaat
vol levendig verkeer
dan weer
een fiets, de bus, een auto
alles glijdt voorbij
en op de stoep de vaste troep…
Nattigheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
455 Onvergeeflijk, die ene 'e', de 'e' van, en daar is
eerst een graad spellingskunde voor behaald, de 'e'
van 'ezel'. Ga maar in de hoek staan met een punthoed
en rode kaken. Droom maar van de borsten van Artemis,
terwijl de waanzin met zijn vlammende drietand door
jouw ziel steekt. Zak maar weg in de eindeloze
doolspelonken van de meest zwartgallige…
the circle of light
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
738 ik buig mijn hoofd
voor jou, mijn donkere nacht
het is niet vreemd of ver
ik had je verwacht
je schuilt her en der
in de gleuven van de oude boom;
het is des winters vracht
waarachter het licht, onnavolgbaar leeft
en de dood, op sterven na
stokkende zuchten weeft
terwijl jij en ik
uitzien naar de ochtenstond
waar 't zachte
in de warme…
Inspectie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 Ik ben toch niet mislukt
omdat ik Vondel niet overtref
of omdat ik in de boombasten
mijn roemloze klachten kras?
Mijn verpauperde dromen kermen
van de pijn. Het geharrewar en
de huichelarij gaan door, mijn
dichtersziel schreeuwt uit alle
gaten, een gierzwaluw die door
miljoenen gifpijlen wordt belaagd.
Zo ga ik door, met misschien nog…
alle goeds
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 lief klein lichtpuntje
in een hoopvolle wereld
wens ik je vrede
verschijn als nooit tevoren
als het leven donker lijkt…
Bewust of onbewust?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
537 Tijden sluipen
onverwerkt door
het donkere bos gemerkt
de toverstaf van het seizoen
wat niet toevallig voorbij kwam
takken hebben hun bladeren
vrijwillig afgestaan, troost
als groeisel op de kale
stammen rijpt het mos
non-perfectie van ieder
gevoelsmoment, onmogelijk
uit te drukken in een expressie
van de taal naar ieders
dialect…
IJzeren klem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Als een opgejaagd hert
rende ik door de eindeloze bossen,
terwijl men dreigend een hoorn blies
en de bloedhonden mij op de hielen zaten.
Door mijn snelheid en mijn wendbaarheid
wist ik steeds aan hen te ontkomen, maar
de paardehoeven omsingelden mij, terwijl
mijn rechterpoot in een klem trapte.
Al mijn kennis zonk weg, als schatkisten
die…
Ken ik u
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 ken ik u, dichter
daar waar u huist
wat hebben wij gemeen
welk emotie maakt u zwaarder of lichter
zeggen wij iets tegen elkaar
of spreek ik met gesloten mond
over u heen
zijn uw ogen en oren wel gezond?
leest u mij wel echt, immers
veel prikkels leiden toch af?
verbinding maken door middel van
zwart op wit, vergaat vaak slecht
zo is mijn…
Over de jaren heen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 hij doet zijn best,
aan kunnen gelijk.
niet los te zien van de jeugd
alwaar, als zovelen tegelijk,
een deugd hebben moeten ontberen
en waar schouders aldoende verstijfden
en hij ook de doorgaande glimlach
al vroeg inlijfde
omdat de hand van de ouder
nog steeds soms, ook wel onbewust
de koude afstand moet vereren
de tijd waarin hij…
wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
617 aangepaste stappen
als de kringloop van wat was
gaan- voet voor voet
hun weg
langs zelfkanten van steen
en flauw verlichte ramen
komen gedachten samen
deurloos vormen zij
wat over is
er bloeit al geel in het struweel
en op de grond
opent zich langzaamaan
de zucht van de natuur…
creatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
763 van wie het komt, ik weet het niet
prompt in beeld gezet toen
scrollende belangstelling
langs schermen vol sculpturen gleed
haar creatie deed de rest, want
ik zag innigheid en leed
een zorgenvol verschijnen door
het kwijnen in tekort
dit moederbeeld, dat groots
mijn liefste ogen trekt
het aanhankelijke kind, behoeftig
aan een lege borst…
Onstuitbare natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 De tijd en maan staan bol
de seizoenen slijpen vol, ik verzin een
onvoltooide symfonie, een universele
ouverture, een humaan bolwerk,
een “pas de deux” in natura
die maar langzaam wil rijpen
mijn composities zijn van een
ouder repertoire, vaak op hol geslagen
door melancholie, ontsproten uit het
labyrint van een herkenbare gravure…
Open en niet gekooid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 Open en onvoltooid
Wie nog tranen over heeft zal
zich daar tegen moet weren, of
opgaan in een bodemloze wereldzee,
waarop zwarte zwanen leren zich
spiegelen met de sterren mee.
Als beleven kijken is, te wijken
voor alles in het nietig menselijk
stof, geen pakkende gelijkenis en
worden ideeën snel geschiedenis,
verleer mezelf niet te…
Mijn logees (Kippekop, Zwartje en Mevrouw)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
399 Kippekop kakelt alle kanten uit
want mijn man volgt weer eens
een eigen waarheid en vergeefs
zoek ik naar stilte
Zwartje zit diep in haar put
te zuchten dat ze stikt
in het donkerende donker
waar het nooit stil is
Zo gaat het niet!
Breng noten en repen chocola!
Mevrouw installeert zich
om in stilte te gaan genieten
Was het maar zo…
Shampoo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Ik denk dat ik verliefd was op haar geur,
Het was een geur die gelijk geeft waar je aan dacht.
Het was de geur van het meisje,
Die op een manier het mooiste lacht.
Op de een of andere manier wist deze geur mij vrolijk te maken,
Zoals niemand mij ooit zou kunnen krijgen.
Het was de geur van puur geluk,
En over gebrek aan liefde nog maar te zwijgen…
Heilzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Bij het dalen van de daglichten, verderop
in mijn eenzame staat, noem ik het de rang
van de dichter, droom ik in het donker van
wat het leven mij plagerig onthoudt.
Mijn gedichten volgen mij als oude trekpaarden
voor een gammele boerenwagen, die vastloopt
in de zuigende modder van ongebaande wegen,
de domeinen van de heksen van het starre…
Karkassen in zonlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Drie schuren in lichterlaaie
omdat een kind speelde met vuur:
Tientallen koeien, varkens,
konijnen, een paar honderd jonge hennen
zaten als ratten in de val.
Hun karkassen, de resten die er van over zijn,
liggen vandaag, één dag na de brand,
Te baden in het zonlicht
van de nieuwe dag, verspreiden
een niet te harden stank.
En tussen…
Stof waarvan we zijn gemaakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 Woorden zijn als sporen
in de sneeuw of vervliegen
of in de rukwinden van de wind
bedekt of verwaaien, raken
verloren onder het laagje stof van
geluk en verdriet, voortgedreven
op goed en slecht van twijfels
van alles wat krom is en uiteindelijk
toch weer recht, te geloven dat
elke smoorde voetstap wordt gehoord
door de ziende en de…