11451 resultaten.
Klopt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
899 Hoe vaak moet dit nog gebeuren
kleine barstjes, grote scheuren
buiten gebroken, binnen verrot
maar het klopt
en het klopt
en het klopt
Zo houdt het me in leven
weet bewustzijn is beleven
Met mijn pijn drijft het de spot
want het pest
en het plaagt
en het klopt
In mijn keel voel ik het bonken
Die oude motor blijft maar ronken
Langzaam…
De klanken en de beelden
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
743 Ze zijn des levens hunkering van velen
die vrede zoeken, overvloed van zijn
en daarom zijn de daagse dingen
vaak te klein
om klank en kleur te zien, te voelen
hoe 't hart van 't leven klopt
in alles wat zo ongevraagd
ons wil omringen.
Daarom zijn dichters dan
geroepen om te delen
en zo de levenspijn
een beetje soms
te helen.…
Instrument
hartenkreet
3.6 met 24 stemmen
4.787 Ik voel je hartritme constant
delend hier onze eigen melodie
als instrumenten met verstand
en spelend do en mi
tot jij en ik smelten ineen.…
Ben ik een egoïst?
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.240 Ze zwijgt te langdurig
negeert me vanaf de bank
stil zit ik achter de laptop
met onzekerheid, vragen en een glas frisdrank
Hoe verlaten zou het voelen zonder haar
ergens in een of andere treurige flat?
wordt het spoedig werkelijkheid?
zal ik moeten wennen aan een eenpersoonsbed?…
De zomer die verder bloedde.
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.041 Klein als je bent,
vliegen kan je,
hoe vaker ik je zie,
des te bozer maak je me,
hoe harder ik sla,
des te sneller kom je terug,
ik weet wat je van me wil,
één keer is niet genoeg,
je wil meer en meer,
en geeft me een jeukend gevoel,
donker en ik hoor je,
donker en ik voel je,
licht en ik zie je,
licht en ik vermoord je,
jij was…
Die winter schreef
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 ik zie bloemen
aan je vingers bloeien
maar voel je handen leeg
koud je armen die mij
deden groeien hoor je
stem die winter schreef
nog is de oogst gekleurd
in samen binnenhalen
vruchten zijn gekeurd
op houdbaarheid en in
ons hart voor noodgevallen
weggezet in eeuwigheid
een strenge kou
kan alles openbreken
maar geen vorst zal…
Tribunaal je kaal
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
939 zag de hand
met palmen wuiven
je gladde glimlach
door woestijnen stuiven
de vuurkracht
is te huur en jij
betaalt met bloed
aan huis en muur
vergoedt hun
simpel rouwen
kinderen en vrouwen
dollars zijn niet duur
maar mannen
erven toch dit land
dat jij met harde hand
onteigend hebt
ik tribunaal je kaal
tot op het bot dan
voel…
Voor de laatste keer sterk zijn
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
2.500 Verdrongen emoties
Vormden vuur in jouw ogen
Het was alsof
De wereld brandde
Je hand gebald
Om het te verbergen
Toch zag ik dat
Je vingers trilden
Je trekt je terug
Het gevecht bood geen uitkomst meer
Ik voel de steken
In je hart
Je lichaam wordt slap
Nu hoef je niet meer sterk te zijn
Ik kijk naar je ogen
Voor de latste keer…
vakantiegevoel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.366 gitaar wordt bespeeld, een verloren stem
Geroezemoes op de voorgrond, ik zoek mijn weg
Door steden, landen en werelden
Later zal ik het delen,
nu nog niet
De nacht is nog jong
In de verte begint de avond, kinderen op straat, obers in ornaat
Wachtend op mij, de geur van kolenvuur komt me tegemoet
Ik ruik het, ik voel…
VLIEGER IN DE WIND
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
860 van verbondenheid
van wat niet kon,
niet mag
en dus niet duldbaar is,
Voor hen die smeden
aan het hek dat binden moet,
behouden zal,
bezweren wil,
laat ik een vlieger op
met een lint dat hemelwolken
aan de lage zoden vlecht
laat ik mijn hart,
dat even stilstond,
weer langzaam wennen
aan de warmte
die ik deel
met wie
wèl
voelen…
Moederdag
hartenkreet
2.8 met 21 stemmen
5.708 Vergeet-me-nietjes
Een schattig bosje
Erg toepasselijk
Maar meer ook niet
Het is verwerkt, zegt zij
Ze moet nu verder
Desondanks voel ik verdriet
Haar moederdag is blijvend anders
Ontbijt op bed verleden tijd
Niet samen op, geen peukie roken
Geen kopje koffie of simpel ontbijt
Dit is alweer de tweede jaargang
Haar man rust zachtjes onder…
De dood deed je even blozen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.170 Het leven op de zee
altijd aan het varen
met de kapitein aan boord
hij was de anker in je leven
wat nu wreed werd verstoord
Nu dobber je maar rond
niet weten wat te voelen
tranen dansen op je wangen, in je hart
het is nog niet daadwerkelijk realiteit
alles gaat zo snel en lijkt verward
Straks zal de zee betijen
en stuurt je bootje weer…
Pijnlijke passie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.584 gekuste hartstocht en
opzwepende passie
voeren mij naar
het zachte mos
daar nog eenmaal
de zonde beleven
zonder berouw
noch enige spijt
in de herfst van
het leven weer
de bladeren voelen
op mijn naakte huid
jouw liefde laat
mij groeien in
kruinen van genot
hemelse momenten
als fijn versneden dope
laten mij heftig…
Zo ver weg
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
3.094 Ik kijk
en zie jou in de verte
In de verte
maar nooit dichtbij
Ik hoor je
heel zacht fluisteren
Ik blijf luisteren
Zo ver weg van mij
Ik ruik je
Vredig, zacht en zoet
Het ruikt zo goed
zoals het is
Ik voel je
Het raakt me
Het maakt me
dat ik je mis
In de verte
zal ik je tegenkomen
In mijn dromen
waar ik voor je vecht
Zo…
toen en nu
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.078 Ik voel het van binnen
Doen wat ik leuk vind
Om de eenzaamheid te overwinnen
Paarden, dansen, zingen
Dat is wat ik moet doen
En als dat gaat lukken
Komt ook vanzelf weer die zoen…
De laatste dag
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
1.903 Steeds voel ik de laatste traan
toen jij lachte vol licht geluid,
kriebels speelden op mijn huid.
Steeds nestelt mijn ziel zich dieper
door duizend dingen,
aarzelend liefkoos ik ,
‘k wil het niet verdringen.
Ik bloos bij het ontwaken
en hoop dat deze
laatste dag zich nog eens
mag herhalen.…
obsessie op afstand
hartenkreet
2.9 met 32 stemmen
4.371 vult de lege stilte's
met je leuke praatjes
Ik zou je willen zeggen
dat ik echt van je hou
Maar niet op een manier
die ze in de liefde bedoelen
Ik zou het uren volhouden
alleen maar praten met jou
En dat jij mij uit zou leggen
hoe je het zo mooi maakt op papier
De liedjes die je schreef
alsof je wist dat ik mij zo zou voelen…
Valentijn…stiekem
hartenkreet
4.0 met 41 stemmen
7.531 Ik kan “vandaag” stiekem bekennen dat ik om je geef
Houden van, is de volgende stap waarnaar ik streef
Zul je er ooit achter komen wat ik voor je voel?
Een kaart, bonbons en bloemen, heiligen ze wel “het doel”?…
Hartverscheurend.
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.190 Daar waar ik de geur van de zon inademde
zijn nu alleen wolken van stof, zwart
Ik durf mijn verdriet niet in te slikken;
Ik voel een naschok in mijn hart.…
"Gevoel Van Leegte"
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
1.327 Dingen vullen niet de kilte
die ik voel steeds in m'n hart.
Jaren voelde ik me schuldig,
héél ondankbaar en verward.
Nu, in het stralen van jouw ogen,
omringd door warmte, zó gemist,
Weet ik, dìt is wat m'n hart zocht,
"gevoel van leegte" had zich niet vergist!…
kleinkinderen
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
2.040 Lief klein meisje
zacht zing ik voor jou een wijsje
mijn kleinzoon zit op mijn schoot
tjonge, wat word je toch groot
samen kunnen wij zo lekker babbelen
de kleine gaat nu ook al brabbelen
vertederd kijk ik jullie aan
ik voel mij zo voldaan
wat is oma zijn een heerlijk gevoel
ik hou van jullie een heleboel
echt jullie zijn oma's hartendief…
zintuigen der liefde
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.207 Ik zie je, ik hoor je, ik ruik je, ik voel je overal
je hebt al mijn zintuigen op hol gebracht
Kom naar me toe lieveling
zodat we samen de zoete smaak van de liefde,
de nectar gebracht door fladderende vlinders,
kunnen proeven en delen in ons samenzijn
Ik hou van jou!…
de maan en de duinen
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
721 en we zeiden tegen elkander
dat het eerste woord stil is
en vol vertrouwen
het zoete avontuur waarin we
onze handen kwijtraken
over zee en huid
porseleinen pauzes
die laten voelen hoe zacht
liefde volgt
en hoe jij fluistert:
ga met me mee, ik lig
aan je zij
waarheen dan, vraag ik me af
als de maan onze dromen
al opraapt
jij…
Lijflied
gedicht
1.9 met 17 stemmen
7.859 Het voelt nog zo iel aan,
of het mijn tong nog niet kan roeren;
ik voel me beroerd. Hoor hoe
het zou willen schreien.
Ik wil het ooit nog eens op
kunnen schrijven, al is het te weinig
om van te leven, het is om dood te gaan
te veel.
Een wijs is het, een onbepaalde
ruimte, die nog niet weet van tijd.…
Vallen en opstaan
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.662 Zo wandelend langs de weide,
pak jij mijn hand en zeg komaan,
ik volg je naar waar jij heen wilt gaan,
en voel me blij zo met ons beide.
Jij voert de paarden met wat brood,
je rent, valt en huilt heel even,
dan loop je door om meer te geven,
alleen je knie is nog wat rood.…
Woorden van licht
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
752 de zee droomt het landschap
het neerleggen op mij
de rust, het keren
de kleine verzen
dwalen mag ik
licht boven licht
op blote voeten
het zachte praten
op en neer van
volmaakte ogen
het zuiden, jouw ziel
teder het voelen
de warme buik
van duinen en gras
de zon spoelt aan
in' t stijgende water
zo onvertaalbaar
heb ik je lief…
Rivieren
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.149 Rivieren weerspiegelen
beelden
van hem en haar
geboren uit liefdesvocht
verliefd jong paar
door zonlicht weerspiegeld
stroom langs
inheems geurende bloemensoorten
voel neergebogen varens strelen
zwem met gouden vissen
en beleef
de waterval als
een parelend spetterfeest
de echte watergeest
drijf door regenbogen
onbewogen…
Hé Lekker ding
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.468 Hé hallo daar, lekker ding
ik wilde je even laten weten
Dat door alle drukte heen
ik je echt niet ben vergeten
Sinds ik jou ken lacht de dag
me telkens weer tegemoet
En voel ik weer alle dagen
kriebels in overvloed
Dus twijfel nooit, mijn lief
als je 's morgens opstaat
Weet dat ik aan je denk
van vroeg tot 's avonds laat…
Nachtelijke prooi
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.497 zoals je daar ligt
het laken wat verschoven
in uitgeputte overgave
snakkend naar frisse lucht
zo ben jij mijn liefste prooi
door ’t zout prik ik wel heen
daarna smaak je des te zoeter
soms kan ik je bloed wel drinken
maar vannacht zal ik je nippen
als een exquise delicatesse
ik zal voorzichtig zijn
het zal voelen als een streling
en…
Lente 2006
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 kinderen spelen
met jong verworven
idealen nog niet klaar
delen groeien tot meer wezen
blozen zonlicht in elkaar
een accordeon weerklinkt
laat de buren
muren breken
tot een tuin die voelen zingt
stemmig
zonder dat er
echt iets spreekt
of het moet de lente wezen
die de zomer in zich leegt
rustig zit ik in mezelf
te wachten…