Hartenkreten over liefde

Ik wil je nog zoveel vertellen - wat ik heb gedaan vandaag Ik wil je nog zoveel vragen - wat heb jij gedaan vandaag Ik wil nog zoveel met je delen - verdriet en pijn Ik wil je troosten - heel dicht bij je zijn Ik wil weten wat jij voelde - toen jij mijn smsje las Ik wil weten wat jij dacht - of jij mij echt meteen vergaf Ik wil genezen…

sneeuw in je ogen smelt tot blauwgroene stilte lied zonder woorden in het kabbelend water glinstert bezwerend de maan…

Bestaan de juiste woorden, bestaan de juiste zinnen? Die zeggen je bent binnen in mijn hart, in mijn hoofd. Aangekomen op de plek waar jij gelooft dat ik het ben waarmee je verder wil. Te lang weggebleven, te lang te stil.…

zwijg maar, woorden zeggen toch niks meer leg je pen neer, het blad blijft onbeschreven als op een verlaten eiland aangespoeld, blijf ik zonder jou, alleen, kleuren vervagen, alles stil in een toekomst ongewis, is het bovenal deze allesoverheersende stilte die de leegte opvult met verlangen, passie, hoop en mij steeds laat hunkeren naar het…

ik wandel door Lysogory de behoefte altijd terug te keren naar jou op zoek te gaan waarom zou dat deel daar ooit geeindigd zijn? ik wandel door Lysogory waar stapt men uit en in? ik besluit dat ik eerst even je gezicht nodig heb net als toen…

ik hou van je loslippigheid als je mij je droom vertelt ik laat je dan met woorden fladderen om mij heen ooit pop nu vlinder als ik je maar vangen kan…

Wat kan men mensen wensen in de wereld van vandaag? Een handvol fijne mensen? Dat is nog maar de vraag. Een site vol goede voornemens, waaruit men uitzoeken mag? Een map bruikbare gegevens, in volgorde, van dag tot dag? Zou men voor liefde kiezen, indien men ze krijgen kon? Of koos men zich valiezen? Een ticket naar de zon? Mocht u…

Als ik kan dichten mijn lief en mijn gevoelens kan verwoorden in een liefdesbrief en het zou voordragen aan jou bij het zien van jouw gezicht dan ontstaat mijn lief vanzelf het allermooiste gedicht Als ik kan dichten mijn lief dan heb ik woorden die geruisloos door de stilte worden verdoofd zinnen die vloeien…

Kom laat het nieuwe jaar beginnen. Laat vuurwerk het heelal behangen, Met pijlen van passievol verlangen, Die zinnenprikkelend beminnen. Sterren, klokken, duizend bellen, Nemen je volkomen in hun macht. Voel het ritme steeds versnellen En geef je over aan deze nacht. Dan volgen fantastische fonteinen, Die, ongeremd ontploffend, fluitend…

Je bent een droom in het echt een streling zonder aanraking de zoen op afstand die raakt een blik die genoeg zegt... Je brengt warmte in de kou bent niet goed maar nog beter misschien niet perfect, wel bijzonder ik raak me zelf kwijt bij jou... Je zweeft steeds weer voorbij al het moois wat jij bezit wees een deel van mijn bestaan kom…

Stil stond ze daar bij het raam turend door de bomen vlogen haar gedachten met de vogels mee. De wind fluisterde zijn naam en schreef een gedicht die rolde op hoge golven in de zee. De kilte kleefde berustend tegen het glas en bevroor haar verleden met hem alsof het er nooit meer was. Hoe ze ook probeerde om de tijd even stil te…

soms lukt het me niet in je oor te fluisteren wat ik ook luidop niet met woorden zeggen kan zodat ik je stil omarm…

zusje, kleine, grote zusje met voetjes die niet verder willen groeien en die stampen als alles teveel geworden is zusje, kleine, grote zusje met een hart dat overstroomt van liefde en soms van wanhoop als je iets niet kunt zusje, kleine, grote zusje met handjes die de wereld niet kunnen omvatten en die je verstopt in je warme winterjas…

Uitgekotst door golven was jij het strand waar ik aanspoelde voelde de warmte waar op ik lag aanvaarde de dag een naam geboren sporen getrokken in het natte zand.…

Onder de witte lakens op een dag zonder zorgen vroeg in de zomermorgen... De zon schijnt door het slaapkamerraam warm en aangenaam als jouw lichaam dat deels om mij heen geslagen jouw warmte overdraagt mijn warmte ervoor terugvraagt Tijd om op te staan naar beneden te gaan en jou te verwennen met een ontbijt op bed en een bloemboeket…

Zwaar teisteren de zwarte zwepende golven mijn schip Dalend en steigend, honend en deinend, met het gevaar van een klip Met kommer en kwel door het donderdend geraas Er schijnt geen eind te komen aan dit helse relaas Maar wat valt er op mijn oog Licht sterker dan de zon doch het staat niet hoog Het is geen boze bliksem of duistere donder Wat…

Gedeeld door twee vluchtige zielen, die, in elkaar geraakt door aangestoken vuren, verstrengeld elkaars geesten binnenvielen, omringd door vier hoge onstoffelijke muren. Aandachtslos, egocentriek en consideratieloos De aarde mag nu tot stof verbranden momenten van hartslag, van adembroos Vier diepe ogen, vier onhandig tastende handen Twee…

Als een geel oormerk hangt zij aan mijn dichtwerk In psychedelie overmant mij haar evangelie Als een sequoia vertakt zij zich in mijn aurora Als de biceps van verleiding als adrenaline-verbreiding Zij is de gaarkeuken van mijn innerlijke vertrekken ik loop op zes cilinders met vierentwintig kleppen... ...oogkleppen…

Zomaar ineens gaan schrijven, schrijven over jou, schrijven over mij. Zomaar ineens bij je willen blijven, samen lachen, samen blij. Zomaar zo plotseling ben je daar, in mijn hart, in mijn hoofd. Zomaar zo plotseling heel raar, nooit verwacht, nooit in geloofd. Zomaar wil ik jou niet meer uit mijn leven, wil ik over je schrijven, wil ik…

Blijf bij me vannacht al weet ik wie je bent en dat je de boel bedriegt, ik geniet van jouw aandacht zo mooi en ongekend Hou me nog even vast zeg het nog een keer ik hou... van dat wat mijn hart verrast iedere keer weer Ik weet, je moet zo gaan er wacht iemand op jou bij jouw thuis, wacht nog even met opstaan jij, mooie en lieve vrouw…

Even na tweeën, schuifelend bewegen enkele sneeuwvlokken over de koude winterwind smelten op kerstverlichtingen en gepekeld asfalt Even na tweeën, lopend op de tocht van de winter dreunt de stampende muziek van de dorpsdiscotheek nog na in m'n oren Even na tweeën, sprintend slaat mijn hart zes stappen over zie ik haar voor me lopen…

Geritsel van bladeren lijkt het enige wakkere geluid het is laat in de zomernacht En wij lopen midden op straat door slapende dorpswijken "Het is een nacht" te zingen De straatverlichting aan jouw kant van de weg werpt jouw schaduw over mij heen Als de wetenschap dat jij al vergeven bent en mij om vergeving vraagt Je zult moeten…

hij is alleen maar beroemd. jij...? als ik een mandarijn ben, ben jij mijn tweede deeltje. hij is alleen maar rijk. jij..? als ik een poeziezwerver ben, ben jij het tweede coupletje. hij is alleen maar talentvol. jij..? als ik talentloos ben, ben jij mijn belangrijkste muze. hij is alleen maar mooi. jij..? als…

ik ken je pas heel even of eigenlijk nog niet het klinkt wat overdreven hoop dat jij mij ook ziet al zijn we heel verschillend toch spook je door mijn hoofd ik ben dan ook welwillend als door jouw mail verdoofd ik luister naar je woord al is er geen geluid mijn liefde aangeboord ga daar nu maar van uit ik wil van je houden maar niet…

Bedwelm mij met je geur van duizend bloemen En laat me rusten in het landschap van je lichaam Wijs me de weg naar de mooiste bloesem in je tuinen En laat mij één nacht jouw vlinder zijn.…

Ik drink van je lippen en ik eet uit je hand ik lig aan je voeten je berooft mij van verstand. Hoe lang gaat dit duren die kwelling, die pijn niet lang meer en mijn hart zal gesprongen zijn. Dit nog langer verdragen hoeveel kan ik nog aan zul je ooit wel van mij zijn zal mijn hart open gaan?…

verlangen kent geen grenzen spreekt in liefde elke taal meer dan ik kan wensen beleef ik haar verhaal in gedachten verzonken aandacht voor jouw lach met passie gedronken toen ik jou gister zag het liefst had ik gezegd jij bent Hans, is het waar? een arm om je heen gelegd mijn handen door jouw haar maar voor woorden te verlegen op…

je kijkt strak weg jouw ogen zoeken droevig de einder jouw rode lippen verbloemen de vale tint van je wang het licht valt als een een blauwe schaduw over je heen het beschijnt je zichtbare gebroken zijn jouw sombere schoonheid weerkaatst de diepte van je ziel schijnbaar onaantastbaar is het daarom dat ik voor je viel…

doorheen je tranen verdaagt ons verleden ontsluiert ons eden zich gaandeweg fouten vervagen kwijnend en stuipend ‘t treuren ontsluitend tot blije aanzeg laat ons gewagen ontlast van het juk naar teder geluk in liefde blindweg…

Nog een keer te kunnen zeggen dat ik zoveel van je hou nog een keer je aan te kunnen raken en te zeggen dat ik niet zonder je kan nog eenmaal hand in hand met je lopen waar ook naar toe, het maakt niet uit nog eenmaal je welterusten te kunnen zeggen en je wakker te zien worden. Nog eenmaal ruzie te kunnen maken over helemaal niets, als altijd…