5922 resultaten.
ijspegels aan de zon
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.177 hooggebergte
vestig ik me nu maar in het dal
geen vluchtstrook meer
langs een autobaan
hoewel, er ook eenzaam bijgelegen
maar nu ze zo gevaarlijk zijn,
die wegen
ervaar ik een zijdelings bestaan
toch als een zegen
buiten schijnt de zon
ik wou maar dat het koud was en jij dan kleumde
zodat ik je nog even warmen kon
en ook nu zul je weer verliezen…
het wrede water
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
895 me, ze weigeren
me het beschrijven van dit verdriet
mijn kind, mijn liefste kind is verdronken,
verdwenen, onopgemerkt, verdronken, zomaar weg,
nooit meer, nooit meer haar lieve lach, haar ogen,
nooit meer haar melodieuze stem horen,
dat is haar, dat is mijn wrede lot,
dat is het lot van alle ouders die
hun kind, hun dochter, hun zoon verliezen…
leren leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.191 Onrust huist er in je wezen
jezelf verliezen, dat doet zeer
geen uitgerekt elastiekje meer
de spanning terug, keer op keer.
Aandacht voor jezelf hebben
belangrijk: het eigen ik
wie moet er nu voor zorgen
Dat ikzelf niet verstik?…
Moppers ( proza)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
785 je zult maar na jarenlange trouwe dienst
door weer en wind
je baan verliezen
alles wat je opgebouwd hebt
komt op de tocht te staan
je toekomst ook
vaak is er een koophuis
of zijn er studerende kinderen
leningen die afgelost moeten worden
je pensioen
kortom alles komt op zijn kop te staan
geen uitzicht of toezegging
op, of voor een andere…
OPA 85 IN HET VERPLEEGTEHUIS
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.570 al lang, ik wil naar de gang
het zullen mijn kinderen wel weer zijn
ik ken ze niet en ze zeggen me niets
op hen ben ik van binnen heel erg kwaad
zij brachten me hier, dat is waarom ik ze haat
één ding kan ik me gelukkig nog herinneren
ik gaf aan de notaris een brief
beschreef, dat ik de dood zou verkiezen
als ik mijn waardigheid zou verliezen…
Stel je voor
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
533 In de duisternis jezelf
verliezen is erger dan dat vijanden voor jou kiezen
na hun bestanden.
Stel je het leven als een doolhof voor,
waarvan de uitgang zich steeds van jou
verwijdert als je denkt dat die dichterbij
komt. In het doolhof van het leven lijkt
het einddoel het begin van alle afstanden.…
Sterk zijn is lastig
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.042 Het verliezen van een dierbaar persoon
is niet altijd iemands verdiende loon.
Zelf weet ik hoe moeilijk dat is,
omdat ik elke dag m’n beste vriend mis.
Een naar bericht, kan men overdonderen,
meestal, maar niet altijd, komen er toch wonderen.
Soms fluistert m’n vriendin in m’n oor:
‘’het is moeilijk, maar het leven gaat wel door’’.…
Het BEGIN van 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Niets willen verliezen.
Jezelf verdedigen.
Zelf blijven leven.
Liefst onsterfelijk.
Levenslang.
SAMENHANG
Samen de aarde beschermen.
Jezelf in anderen herkennen.
Dieren als onze gelijken zien.
Eenzaamheid bestrijden.
Samen blijven leven.
Levenslang.
Eigenbelang en samenhang,
voeren nog een blinde strijd.…
Ik zal altijd van je houden
hartenkreet
2.8 met 33 stemmen
719 Als op de terugweg geen signalen meer worden ontvangen
van woorden die verdwaald zijn in het geheugenpaleis, weggevlogen
of meegestroomd met andere rivier maar ook van opgeslagen herinneringen
zo dichtbij en toch op grote afstand hun scherpte en detail verliezen; een wissen nabij.…
De pracht van een boom
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
426 Van jaar tot jaar, klimaatverandering en seizoenen
worden doorgeworsteld met energie en uitzonderlijke moed
Zonder tegenslag of nare gebeurtenissen zal je deze strijd niet verliezen
O majestueuze boom vol wijsheid, een fascinatie, inspiratie en meditatie; steeds weer.…
Ik zal altijd van je houden
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
495 Als op de terugweg geen signalen meer worden ontvangen
van woorden die verdwaald zijn in het geheugenpaleis, weggevlogen
of meegestroomd met andere rivier maar ook van opgeslagen herinneringen
zo dichtbij en toch op grote afstand hun scherpte en detail verliezen; een wissen nabij.…
Samen zijn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
555 Verder heb ik een grote bewondering en verwondering
voor hen daar ze als een parade van trotse lichamen allerlei grenzen
overschrijden en elkaar stimuleren om hoger te vliegen zonder zichzelf te verliezen
Na een lange reis te hebben gemaakt, zijn ze bij het water waar nieuwe uitdagingen wachten.…
´Wij mensen denken dat we alles weten´
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
567 zoeken, hoe meer we beven
Want de zin van het leven is niet te beschrijven
Zij leven voor het plezier en het genot
Zonder schuld, zonder spijt
Zij genieten van elke dag en elk lot
Zonder angst, zonder strijd
Wij mensen denken dat we meer zijn dan de andere dieren
Dat we boven hen staan met onze manieren
Maar hoe meer we denken, hoe meer we verliezen…
Hobnob begonia
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 stinkende rijkdom aan geuren walmt ons tegemoet, horen en zien vergaat ons bij zulk een kleurenovervloed
in al mijn bewondering en curiositeit slaat mijn verwondering op tilt
ik baad en geniet met volle teugen, als was ik Narcissus zelf, van de rijke natuur
alleen of niet, solistisch monogaam stort ik mij in een avontuur, erotomaan
mij verliezend…
Vuurwerk Haiku
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
583 Knallend het jaar in
Jongen dood in Rotterdam
Veertien lentes jong
Agent bekogeld
ME inzet Groningen
Maar gezellig hoor
Hoe dom is een land
Dat vasthoudt aan traditie
Koste wat het kost
Is dat vuurwerk echt
Het leven van uw zoon waard
Of toch liever niet
Wat gaan we kiezen
Wat gaan we dan verliezen
Waar kiezen we…
Melodie van de ziel
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
669 Hoe dan ook, muziek is mijn veilige haven,
de plek waar ik zonder oordeel kan zijn, waar ik mezelf mag
verliezen in de intensiteit van de verschillende klanken, en toch altijd weer
terugvind wat ik nodig had: heel, compleet en vrij, met elke noot die me heling brengt.…
P.I.L.L.E.N.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
704 De dagen waarop alles goed gaat,
zo lijkt het,
dragen het gevaar van het onverwachte,
van jezelf verliezen
in een gevoel van gezondheid.
Tot de etterende stromen der gedachten
op stoom komen
als het ondraaglijke toeslaat.…
BUITENGEWOON, BINNEN ONGEWOON; KERKASIEL KAMPEN
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
313 Majesteit Koning Willem-Alexander
ik verzon: In naam van Oranje, zet open die poort
ik sluit nu echter af, want leuk moet dit niet worden
zo pijnlijk, zo mens- en gezinsonwaardig, wreed
dat ik mij meer tijd geef me in te leven in de problematiek
wordt vervolgd opdat er hoop komt op de vervolgden
zo dicht bij huis en haard, dit dreigen te verliezen…
Elke stap telt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
75 Het is vallen en weer rusten,
het is proberen, ademen,
en opnieuw beginnen
zonder jezelf te verliezen.
Je bent niet alleen wat je is overkomen.
Je bent ook je kracht,
je herinneringen, je liefde,
je humor en je hoop.
Je bent zoveel meer
dan de grenzen die vandaag zichtbaar zijn.…
Herfstwinden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
25 Bossen ,woud,
takken staan te verliezen
nu de wintertijd vroeg ontwaakt
slaat de avond heel snel toe.
Omkranste kruinen,
dorre bladeren ritselen, vallen.
Een laatste glans...
Schaduw dat daalt
Het lichaam verlaat...
Rijzende poolster...
de nacht die opstaat.
"Gewijde stilte in een bries,
frêle zielke dat zich laaft.…
Jack van Gelder
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
896 Bijzonder dat Jack aanschuift bij Matthijs,
Waar hij de week daarvoor besloot te vluchten.
Wie even stil was hoorde Jack verzuchten:
“Van Nieuwkerk is tenminste wel goed wijs”.
Wat na die show beklijft van Jack van Gelder:
Dat Bergkamp scoorde was volkomen helder.…
Eindexamen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
682 De ganse bijt is in de ban
van de ultieme grand finale,
straks slaan ze hun vleugels uit
na ploeteren zonder te falen -
vogels van dezelfde veren,
die tot steun zijn voor elkaar
om naar vermogen te presteren,
week in week uit, in vijf, zes jaar,
vogels van dezelfde soort
zich voegend naar saamhorigheid,
die elkaar niet licht verstoten…
eerlijk delen
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.104 delen
kijk, ik krijg alle dozen pijn
pijn om wat was en niet zou worden
pijn om wat leek en toch niet was
pijn om de barsten in de borden
pijn om het rijp zijn voor de sloop
We zijn zo vreeslijk samen samen
in ons verdriet om toen en nu
om wat zo gruwelijk mislukte
met om de beurt een deja-vu
Dus wil nog even buiten wachten
zo’n afscheid…
Het meisje in de bus
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
918 Lag je daar ooit in zijn armen
En kuste je zijn hart en gevoel
Of zit je nu ook hetzelfde te denken
“Mijn leven draait zich in een lus”
Doelloos
Het meisje in de bus
Je zou zo op haar kunnen lijken
Ookal zwijg je als het graf
Mijn handen gaan niet door je haren
Toch liepen we ooit door die stad
Hand in hand, maar tussen “over” en “afscheid…
De Kunst van het Leven
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.409 het begin liep stroef
je zei: pas op voor jouw groove
je noemde mij een kruising
tussen cohen en gainsbourg
toen ik je laatst sprak
steeds meer op dezelfde toer
namen we afscheid met een lach
en geen geouwehoer
verdomme bram
stilaan tel ik mijn doden
maar het is een kunst
om te leven
en jij begreep dat...…
HART EN LAND
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.759 De wind die in uw lover luwt,
Is 't afscheid dat mijn hart niet schuwt.
Buiten de tijd en zijn bestier,
Een ledig nest
Hoog in de top van de populier,
Komt nooit mijn hart tot rust.
En alle dingen zijn eenzaam, en
Vloeien ineen -
Ik wil slechts wezen wat ik ben:
Alleen, alleen, alleen!…
koolmeesjes
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.290 de ouders zijn apentrots
als hun kindjes heel plots
hun territorium uit gaan breiden
door hun vleugels te spreiden
nog heel even blijven ze hier
zij schenken ons veel plezier
dan is ineens het afscheid daar
tot weerziens, tot volgend jaar!…
Donker licht
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.172 Ik kijk nog één keer op de klok
Geslagen
Door tijd beroofde zondebok
Tik door
Maar ik draai het terug
Afscheid
Je vertrok maar ging niet weg
6 maanden illusies uiten zich
Je bent weer donker
Waar blijft het licht?…
Ogen van passie...
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
4.343 Langzaam laten je ogen mij roepen
Vingers die het spel willen spelen
Handen die willen strelen
De liefdesnektar vloeit in ons
Je mag mijn lichaam beminnen
Totdat je ogen weer afscheid nemen...
(Deze inspiratie komt uit de film:
"De Onfatsoenlijke vrouw".)
Regie: Ben Verbong…
De historische tuin
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.188 schimmen weer
naar het verleden
en blijf ik, of ik wil of niet,
in het heden
deze beelden, als een oud schilderij,
gaan, terwijl ik daar sta,
aan mijn dromend oog voorbij
dan keer ik mij om
ik moet weer gaan
ik heb hier al zo lang gestaan
deze tuin en deze aarde
laat ik in hun eeuwige waarde
en als een rimpeloude kei
mijn voeten ten afscheid…