7704 resultaten.
kleuren klateren met blikken klanken
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
885 de wereld is het goud
waarvan je houdt als je
ooit liefde hebt gekend
door warmte bent verwend
maar kleuren klateren
met blikken klanken
kou kruipt op uit vloeren
met verrotte planken
ze jatten letters
uit de blauwe lucht
en zwarten ze om
schaduw mee te maken
ze haten licht
schrijven jaloezie dwars
door je heen, sarcasme
snijdt…
WOLF
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
2.511 Geruisloos schaduwend fluweelzacht
verschijnt goud licht in het dreigend
duistere donker dat zwart zwijgend
zich onderwerpt aan schijnselmacht
Als ‘n wakkere wachter voor de poort
die naar de kern van geboorte leidt
en innerlijke kracht van nacht bevrijdt
waakt ze stilte tot zijn stem verstoort
Zijn silhouet tekent zich in gloed
dat…
jaagt nu het kwaad de zinnen aan
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.249 ik heb het boek opengedaan
het zwart van bladzijden gelezen
waar wit eens had gestaan jaagt
nu het kwaad de zinnen aan
in het ruisen van mijn bloed
fluisteren de echo's hun relaas
haat klopt in de slapen van mijn
hoofd een gevaarlijk rode waas
letters dansen voor
mijn ogen hun macaber lied
de waarheid wordt gelogen
de werkelijkheid…
sprakeloos
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.329 werd gegrift
zij hadden een onbegrijpelijke angst voor praten
hun conversaties kon je tellen op één hand
zij hadden dat zelf niet eens zo in de gaten
omdat hun relatie jaren terug al was gestrand
hun kinderen zijn nu zwijgende analfabeten
blind voor woorden en wars van een gesprek
waar de herinnering aan hun ouders heeft gezeten
zit een zwarte…
de orde blijkt nog blonder dan...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
988 tijd
onrust is nu aan het woord
een nieuwe heeft de groep verstoord
alle plaatsen zijn weer ter beschikking
de orde lijkt nog blonder dan
het was met ogen blauw, een navel
in de kou en haren tot de grond
het wikken is begonnen
vroeger is te licht bevonden
afgerekend is een mooi gezicht
stoelendans in korte rokken
het strakke zwarte…
Beuk en Bos
netgedicht
3.4 met 85 stemmen
20.466 onbewust zoekend naar dat
ene onbeschreven geheim
tussen mos en verterend hout
een microwereld, te vertrouwd
tussen vlier en Spaanse aak
spinnenrag en vogels
vervuld van leedvermaak;
een kleine zwarte poel
vertroebeld door stinkend rottend blad
verscholen in wortelstrengen van een beuk
die 't beste heeft gehad
de weerspiegeling van duizend…
Weten dat je gaat
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
830 Dus ik sluit mijn ogen,
het wordt zwart om me heen,
ik wacht rustig af, ik weet het toch al,
straks ben ik weer alleen,
maar ik kan in ieder geval zeggen,
dat ik al wist,
dat vandaag de dag zou zijn...…
Op weg
gedicht
4.3 met 69 stemmen
13.139 Zelfs de zon komt niet tevoorschijn
door de dikke zwarte lucht.
Telkens weer om water vragen,
iedereen is op de vlucht.
ik heb blaren op mijn voeten,
want we lopen al zo lang.
als ik jou maar stevig vasthoud
ben ik helemaal niet bang!
Hoever gaan we nog vanavond –
ik zie hier alleen maar puin.…
de Haagse beek
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.386 langs dromerige straten
een pelgrim op zijn doelgerichte reis
na Zorgvliet en een vredig oud paleis
besluit hij om het daglicht te verlaten
z'n diepe dal is nu volkomen duister
beneden het Noordeinde houdt hij rust
en luistert naar het politiek gefluister
het klare water wordt vertroebeld sop
de stille stroom is oud en uitgeblust
een zwarte…
Ingebroken
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.673 inbreker treft geen blaam
Hij die angst las
Ik heb het nog nooit gezegd
Altijd diep in rust
Tot de dag dat ik dit uitvecht
Is er iets wat mij sust
Iemand heeft het laten zien
Verschrikkelijk mooi was het
Dat wat ik echt verdien
Zonder dat ik op tijd let
Maar op één dag komt het eruit
En gaat de inbreker voor de bijl
Jouw naam, heel zwart…
Een duw tegen de duisternis
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
1.971 duw terug
mijn gewicht als wapen
licht als doel
weten ze niet dat ik
niet lig te slapen
ik duw
de vijand kraakt als de botten van
mijn toekomstige buren
hun eeuwige huis
ik wil het niet
ik huur, mijn contract loopt af
met het doorbreken van de eerste straal
stort de duisternis in
daar is mijn vrouw
- gekleed in het zware zwart…
Kwijt
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.106 van gevoelens
Ben als een robot, maar dan zonder taak
Dobber in de leegte van mijn hoofd
Op zoek naar een glimp, een flikkering
Iets dat duidt op leven
Iets dat me zegt dat ik nog besta
En niet als mislukt uit het boek ben gegumd
Waar ging het mis
waar is de rode draad verdwenen
Ik weet, ik moet mezelf herpakken
Maar alles wat ik zie is zwart…
Winter
netgedicht
2.7 met 20 stemmen
1.353 Grijze polder in de mist
je aanzicht licht beneveld
de landerijen zijn in rust
de oude boer die prevelt
De zwarte aarde, vette klei
zo uitgekleed en naakt
rust uit van drukke tijden
de oude boer die waakt
De natte sneeuw striemt op de dijk
de zwaluwen vertrokken
een ijskristal en warme thee
het worden dikke vlokken
Een kraakwitte polder…
DAGJESMAN
netgedicht
2.2 met 22 stemmen
805 Een vlotte tred, een slank postuur,
een strakke broek, zwart lange haren,
een topje... ach mijn smeulend vuur
laait op en komt niet tot bedaren.
Vooral niet als met zwoele lach
zij rechtstreeks naar me toe komt lopen
en ik heel hitsig peins: oh mag
ik eindelijk op zo'n wonder hopen...?…
DE BRON
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
9.614 wild en krachtig
stormde ’t machtig
woeste water naar omlaag
kolkend, klotsend
beukend, botsend
schuimend op de keienlaag
stuwend, sleurend
zwart verkleurend
in een helse razernij
oorverdovend
niets belovend
lokte ’t woeste water mij
tergend glad
’t zwoegend pad
naar de oorsprong van de bron
zwetend, vloekend
doelloos zoekend…
de donkere kamer
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.092 met hun passionele nachten
hun ziel reeds rood verkleurd
hun geest nog in de ban
van pijnlijk zwarte krachten
en met het licht weer aan
de lakens in het sop
de tuigjes schoon gewreven
zien zij zichzelf staan
pakken de draad weer op
… waar waren zij gebleven?…
Voorgoed
hartenkreet
3.7 met 22 stemmen
2.303 Niet huilen, als je het kan, op 9 januari, de zwarte dag.
In de woonkamer was doodse stilte, treurend om een groot verlies.
Ik zakte door mijn knieën en gilde:"Ik kan en wil dit niet, help me alsjeblieft!!!".
Als een baby ben ik op de vloer gecrashed, terwijl de anderen daar maar zaten.…
GEDREVEN
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
793 De dichter is in wezen een profeet
Predikend in zwart-wit, geuren en kleuren
Hij weet terneer te drukken, op te beuren
Zijn hosti- eekhoornbrood; een soort boleet
Zijn pil, à la Drion- een vliegenzwam
Voor als de golf van snik hem overspoelt
Als niemand weet waarop de dichter doelt
Hij brullend leeuw is of mak als een lam
Zodra hij proestend…
Geen luid geluid
poëzie
4.7 met 6 stemmen
2.048 Maakt grond en sneeuw en harten hard
en al de bomen zwart
De hutten staan zo kil en stil
alsof haar elk gesloten wil
daarbinnen dringt de koude maar,
daar uit de dodenbaar
Gebogen hoofds, vereenzaamd droef
Een moeder die haar kind begroef
Sluipt wanhoop d' aarden straten door
en glimlacht als te voor
en glimlacht of zij hoop nog hiet
dat…
in wissels van de tijd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.090 ik zag het schreeuwen
in je ogen je mond
het zwarte gat dat
woordloos open ging en
groter werd, de wanhoop
die toen aan me vrat
je nam je wereld mee
van zwijgend handenreiken
de korte liefdeblijken
in het weten van elkaar
we golfden en pasten
wisten van tweeduizend jaar
geschapen als een paar
in wissels van de tijd
ontspoord en…
Barbarisme
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.624 de rijke veelkleurigheid van Nederland
niet gratuit ontstaan in de loop der jaren
met recht en reden alom hooglijk geprezen
komt in de knel nu zelfs van hogerhand
steeds meer nuanceverlies is te vrezen
de zwart-wit standaard rukt dreigend op
cultuurverworvenheden als verdraagzaamheid
vreedzaam samen leven wederzijds begrip
worden razendsnel…
Vreemd
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.416 Kijk mij goed aan
wat is er vreemd aan mij
mijn zwarte ogen of bruine huid
wat is er zo vreemd aan mij?
waarom noem je mij vreemd?…
Zintuigen (2)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.907 de stilte zoekt fluisterend
een uitweg de luide kermis
van het dagelijkse bestaan
ontvlucht in oren verdwaald
de veelkleurigheid verschiet
naar zwart-wit het bont geheel
wordt genegeerd door rancune
en onwetend gevit vierendeelt
de huiswijn van de kerk proeft
naar oma’s soep met ballen
de boon uit de koek trakteert
de tong op hoog zoengehalte…
MIJN BROER (in herinnering)
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.389 Jouw naam staat daar in zwarte letters
je geboorte en sterfdatum erbij
pas dan besef ik weer heel even
je was toch de jongste broer van mij.
Ik heb je niet gekend als kind
alleen maar als een volwassen man
ik wou dat ik de tijd terug kon draaien
maar ik weet dat dit niet kan.…
LAREN
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
5.008 Zuidenwind wieg
wieg
de bladeren
vlieg maar vlieg
vlieg naar Laren
Zon schijn groen
Zon groen wemel
weer zoals toen
Groene hemel
Bladerzon
wandel over
Mama's japon
met bont getover
Zuidenwind
zie Mama aan
zie haar blauw lint
en trek eraan
Even talm
met haar zwart haar
te spelen kalm
even maar
Wijd open
ogen val toe…
fotoboek
gedicht
3.5 met 217 stemmen
27.596 geleden
lang voordat Drees zijn zegeningen bracht
met kerk en kapitaal nog aan de macht
een sloppenwijk zoals in vele steden
de foto’s geven een ‘romantisch’ beeld
van sleetse panden in te smalle straten
van het zonlicht en van god verlaten
waar weinigen met voorspoed zijn bedeeld
‘kleurrijke buurt’ staat er zo fraai beschreven
maar in zwart-wit…
rode schoentjes
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.123 hoe lang had zij al lopen kijken
naar rode schoentjes met een hak
schoentjes die je gaat bekijken
voor kleur en maat, maar ook gemak
schoentjes waar je goed op zou kunnen lopen
en goed staan bij je zwarte haar
ja, die ga je dan wel kopen
en dan niet één, maar wel twee paar
dan kom je thuis en gaat proberen
te lopen op zo'n hoge hak
je…
Mijn gedachten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.029 een hart gebroken
een ziel verloren
leven van dag tot dag
zoeken naar een lach
je hart zo zwart als de nacht
leven in zulke onmacht
een ziel die huilt
iemand die zijn gevoel verschuilt
leven is soms zo gemeen
waardoor je hart verandert in steen
soms heel gevoelloos
maar niet het leven heeft wat ie koos
zal het hart nog opleven…
De kersenpluk
gedicht
3.2 met 32 stemmen
31.813 Durf ik wel dat kersrode kersenpaar
onder dat zwarte springerige haar
brutaalweg van het oortje af te happen?
Geduld, geduld, het lieve leven roept.
Mijn laatste oortje is nog niet versnoept.
-----------------------------------------
uit: 'Au! De rozen bloeien', 1983.…
Weer verloren
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
672 Het sluipt binnen
mijn geweten blokkeert
langzaam word de kamer zwart
de stilte verstomt
het mes ligt voor me
loert me aan
uitnodigend
een lichtpunt in de duisternis
mijn hand begint
een eigen leven
een leven vol dood
een leven wat de mijne verdringt
tegen mijn huid voelt het mes
koud en scherp
koud als de mensen
scherp als de pijn…