24590 resultaten.
ijsbreker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
878 Ik bevroor toen ik je weer zag.
Je sensuele contouren, je lieflijke lach.
Ik denk: “Wat moet ik toch zeggen tegen haar?”
Nadenkend over het antwoord, stond je al daar.
Recht voor me, zo dichtbij.
Zwijgend tegenover elkaar.
Niemand die iets zei.
“Kom op, zeg eens wat!” ging door mijn hoofd.
Ik zou het ijs breken deze keer, ik had het mezelf beloofd…
Wiegend in de oktoberwind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 De wind heeft warme gedachten
in je haren gesponnen
En hangt een nevel
aan rood gebladerte
Vallend van tak tot tak
op de aarde,
in het nat
van een bloeiend najaar
De eerste grijze haar als
een teken
van de tand des tijds
Geronnen in
smalle wateren,
van fluisterend tot
tierend
We vieren de herfst
met wervelende melancholie…
Balans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
636 De balans vinden om dingen te doen en dingen te zien.
Helder te zijn, scherp te zijn misschien.
De homeostase van de geest.
Naast alles telt die nog wel het meest.
Mezelf er toe zetten belangrijke zaken te ondernemen.
Tijd die ik niet heb, toch van mezelf claimen.
Tijd maken voor datgene dat telt,
soms onder zware gemoedstoestand geveld.…
Wetend dat ik jou mijn tranen schrijf
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.073 Met het uitzicht op de einder
waarin de klok onze tijd uitwist
met het inzicht
in al het broze, vergankelijke
wetend dat ik jou
mijn tranen schrijf
zingt jouw hart
melancholisch,
onbedaarlijk
hopend op troost
voor een bittere nanacht
Als onze wegen niet meer
onafscheidelijk zijn
ook dan zal ik naar je reiken
jou hunkerend…
straatleven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
980 weet je nog hoe het ooit klonk
het echte leven van de straat
met losse blaadjes in de wind
en kinderen van kattenkwaad
door zakken van 't zand
het gewiebel van een steen
het openen van deuren
en het sluiten, één voor één
het kraken van een venster
en de weergalm van het glas
en veegjes van muziek
en het stappen in een plas
en een brievenbus…
Zelfbescherming
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
934 Kolderiek periodiek (nr. 16 uit een reeks van 100)
De man die een rubber
om zijn tong had gedaan,
legde aan de kelner uit:
"Ik eet veilig of ik eet niet!"…
Finishing touch
snelsonnet
3.9 met 11 stemmen
1.100 De journalisten maakten overuren
Voor Antonie en al zijn wel en wee
Nu is ie er: de special van Privé
Met meer attentiewaarde dan allure
Fijn dat zo'n weekblad aan zo'n tragisch leven
Dat beetje extra nasmaak weet te geven…
Mijn broer
gedicht
2.3 met 177 stemmen
37.803 Mijn broer, gij leedt
Een einde, waar geen mens van weet.
Vaak ligt gij naast mij, en ik
Begrijp het slecht, en tast en schrik.
De weg met iepen liept gij langs.
De vogels riepen laat. Iets bangs
Vervolgde ons beiden. Toch woudt gij
Alleen gaan door de woestenij.
Wij sliepen deze nacht weer saam.
Uw hart sloeg naast mij. ‘k Sprak…
Nog op mijn lippen...
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.782 Nog op mijn lippen gloeit,
door al mijn aadren schroeit
de kus, van uw lippen ontvangen...
Van zwoele moeheid hijgen nog
mijn longen, en reeds blaak ik toch
van nieuw en aldoor-nieuw verlangen.
Uw ogen zien mij aan...,
mijn ogen zien u aan...,
uw handen zoeken naar mijn handen...
Weer vlijt uw blonde hoofd zo teer
zich op mijn borst, en…
Ideaal voor starters
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
625 De wetten van het aanbod en de vraag
Zijn nu nadelig voor de huizenprijzen
Wat eerst geheel de pan uit placht te rijzen
Gaat straks zo'n tien tot -tig procent omlaag
Zodat ik eindelijk, naar ik mag hopen
Een hondenhok of kippenkooi kan kopen
NIEUWSFEIT:
Door de afnemende vraag zouden koopwoningen plusminus 20 procent goedkoper worden (bron…
Gadget-gap
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
695 De i-Phone, i-Pad, Smartphone, Windows Phone
Het Video Wave System en de Tab
En welke app ik verder nog niet heb
Mijn achterlopen wordt vanzelf gewoon
En achterlopende op zulke zaken
Loop ik vooruit op wat weer uit zal raken
NIEUWSFEIT:
Ik las de gadgetrubriek van METRO en het duizelde me voor mijn ogen.…
Roofdier
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.312 het roofdier slaapt, vermoeiend was de jacht
hij heeft zijn kracht en vaardigheid bewezen
de honger heeft hij even niet te vrezen
de daad werd als in trance door hem volbracht
in ruste oogt hij vriendelijk en zacht
een goedzak om zijn aaibaarheid geprezen
van woeste dadendrang voorgoed genezen
en niets verraadt zijn hunkering naar macht…
De ijsbloemen op mijn raam
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.128 Het raam beslaat
en verdoezelt bevroren ijsbloemen
die de nacht zou schenken
Je hart verstaat
te bezoedeld door jezelf te roemen
zonder na te denken...
de kunst van de hartenbreker
de liefdeswreker
die in mijn pijnen op blijft doemen
Het is onomkeerbaar, te laat,
te vertroebeld om mijn naam te noemen
en mijn ziel te wenken…
Recepten voor echte mannen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.566 lach even naar het kakelverse ei
en dompel het –hoe wreed- in kokend water
daarna en dat is vier minuten later
ontdoet u het van schil, wat zout erbij
een broodje, donkerbruin, dat is gezond
een blaadje groen is goed voor uw geweten
vervolgens slaat u lekker aan het eten
veeg wel die gele smurrie van uw mond
dan gaat u naar de koelkast,…
Waterloo
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
821 Kolderiek periodiek (nr. 17 uit een reeks van 100)
Napoleon kreeg bij de afrekening
een Bon Aparte...…
Rechts kabinet
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
621 Is Nederland dan echt gered
nu het bevallen is van een rechts kabinet?
Nee! En ik kan alleen maar hopen
dat deze formatie snel op de klippen zal lopen…
De ogen der Goden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
602 Onverstaanbaar prevelt hij de zin
die hij geeft aan zijn bestaan
Waar haalt hij het lef vandaan
om vlees en bloed met geest te verwarren?
Om het heilige leven te sarren,
op te porren en te doden?
Om zand te strooien in
de ogen der Goden?
Wat hij wil is levensvreugd,
maakt van zonde weer een deugd
Maakt van water rode wijn
de mens…
Van koraalrood naar ultramarijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
569 Koraalrood vloeit pijn
uit diepe wonden
gesneden door een bijna dodelijk lot
Facetten der vermetelheid
die het grootse hart
koperkleurig doen voortstuwen
verhinderen de aftakeling
naar een noodlottig leven en
verbazen vriend en vijand
Door kracht en zegen,
een Herculeske daad
in deze Titanenstrijd
zal op het scherpst van de snede…
IN ALLE STILTE
gedicht
3.1 met 94 stemmen
31.731 Een vriend van mij, een vriend van mij had kanker
Maar goeie vrienden laat je niet alleen
Al wist ik dikwijls niet wat ik moest zeggen
Ik ging er elke week toch even heen
In feite zou ik gister weer gegaan zijn
Dat hoefde niet meer, zei het ochtendblad:
"Gestorven onze zoon en broer en zwager...
In stilte gecremeerd..." en dat was dat…
Ik vertel je geen sprookje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
814 Kolderiek periodiek (nr.18 uit een reeks van 100)
Na het doornenbos te hebben doorkliefd, bereikte de
prins Doornroosje en kuste haar. Ook hij viel
in een diepe slaap.
En ze sliepen nog lang en gelukkig...…
Knaagdier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
741 al laat hij nooit zijn scherpe tanden zien
het wezen is geboren om te knagen
die taak is door zijn schepper opgedragen
er is een eeuwenoud en vast stramien
hij wentelt zich in groeiend onbehagen
de chaos is voor hem de haute cuisine
hij vegeteert op vrees en bovendien
zal wroeging nooit zijn zielenrust belagen
bij zonlicht lijkt het beest…
Zij die zich in haar schepping wakker droomt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 Mijn atelier vormt de tempel
waarin de muze woont
Mijn tekentafel als altaar
waar ik jou mijn ziel verbeeld
Voorbij het mogelijk
waarneembare der zintuigen
De plek waar alleen nog
rust, liefde en inspiratie geldt
gelegen in de binnenstad
waar de haven zijn verbrande
schepen telt
In een smeltkroes van culturen
en waar de honger…
Gefundenes Fressen
snelsonnet
2.7 met 3 stemmen
993 Een man die zweert bij Nederlandse kost
Schijnt veel meer zaad te kunnen produceren
Het aantal cellen schijnt te exploderen
't Is groots wat hij aan milliliters lost
Dit grote potentieel der Nederlanden
Is voer voor allerhande dwarsverbanden…
Egoïstisch
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
580 Als de dode sfeer tot in mijn bloed verteert
stolt het monster zich in mijn banen
ik overtref mijzelf nimmer met die diepte
totdat ik stil weer adem haal.
De lach is zeldzaam maar dan wel gemeend
eerlijke kanten zijn goud waard
het ontstoffen moet al te vaak gebeuren
omdat ik wellicht wat allergisch ben.…
Als woorden zingen kunnen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
598 Ik zing je een feest, een beeld
van walsende akkoorden
Uitgelaten en liefderijk
verstaan we elkaars gedachten
en proeven elkaars blik
Ogen die toveren en liefde glanzen
over de hoofden van andere
geliefden, wereldwijd
Gedachten die bloemenvleugels
schenken aan vermoeide schouders
Ik zing je een feest, een gouden geest
met zilveren…
Keizerspinguïn
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 daar staan ze, in hun smoking, zij aan zij
verkleumde, maar ook plichtsgetrouwe heren
die zwijgend barre winterkou trotseren
verloren in een witte woestenij
ze koesteren het nageslacht, een ei
en hongeren, maar zonder protesteren
terwijl hun spek verschrompelt onder veren
een echte heer gedoogt de heerschappij
van dames die nu heerlijk…
Openbaar kunstgebit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
824 Kolderiek periodiek (nr.19 uit een reeks van 100)
Vraagt de ene tandeloze aan de andere:
" Kauw jij of kauw ik?"…
K*
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
686 Als je in een jaar
met alles dat je in je hebt
hebt gevochten voor je leven
hoe kan het nou zo zijn
dat je ondanks dat het niet anders kan
zo plots bent opgegeven.
Hoe kan het dat je niet meer mag
niet meer kunt en niet meer ziet
dat je gegrepen bent door K
het oneindige verdriet dat rolt
in tranen over wangen
als spat op de grond uiteen…
Eeuwige winters met gevroren vleugels
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
654 Verloren gezichten
waarvan de uitdrukking is
als uit steen gehouwen
als de beeltenissen die
het leven al voorbij zijn
en nimmer terugkeren
Zo koud steekt het woord op
ontsproten aan eeuwige winters
met gevroren vleugels
Ontleend aan ledig begrip
en verstoten emoties
die meer doen vermoeden
dan jij me zeggen wil
De pijn zit wortelend…
Zijn ziel en adem was doorgeurd van wijn
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.514 Zijn ziel en adem was doorgeurd van wijn.
Hij leunde in zijn verscheurde kaftan tegen
De deur der kroeg en stamelde verwegen
Van God en wereld en zijn eigen pijn.
'Gunt Gij de mens alleen rampzalig zijn?
Waarom wordt 't leven ongevraagd verkregen?
Maak ons als 't stof waaraan wij zijn ontstegen!
Wees ééns barmhartig en beveel: verdwijn!'…