2000 resultaten.
Springvloed in tweevoud
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.098 Lieve schat
hoe zeer ik je wil
het brandt zo hard
maakt me haast bang
de zon raakt je gezicht
je ogen zijn gesloten
de grootte van het strandlaken
dwingt me tegen je aan
geen bezwaar
maar ik raak je lijf
en hoe zeer ik je wil
het brand zo hard
heter als de zon
hij laat je lippen fonkelen
je glanzende huid glimmen
glijdend langs de mijne…
Mijn Huis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
895 Ik zie het voor me in gedachten
kopje thee in de kamer en suite
Zij vlijt zich aan zijn voeten
hij zingt voor haar zijn liefdeslied
Kinderen liggen lekker te slapen
in de bedstee tegen elkaar aan
Het zilver glimt is mooi gepoetst
In het theekastje waar ze staan
Buiten gaan de lantaarns branden
paard en wagen komen voorbij
Het haardvuur…
Verlichting
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
585 er zit een wonderlampje binnen in ons mensenhoofd
dat zacht gaat branden als we daar een stroompje laten lopen
en als dat licht schijnt gaat ons derde oog voorzichtig open
dan straalt een innerlijke zon die alle pijn verdooft
er zit een infrarode gloeidraad in ons mensenhart
die zacht gaat branden als we daar een stroompje laten lopen
een warm…
'K ZAT BIJ 'NEN BOOM TE LEZEN
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.297 ‘k Zat bij 'nen boom te lezen,
al in mijnen brevier,
de zunne kwam gerezen,
gelijk een kole vier,
de blijde vogels dronken
de dreupels van de Mei,
de morgenperelen blonken
en brandden in de wei
lijk vier:
'k Zat bij 'nen boom te lezen
al in mijnen brevier.
--------------------------------------
uit: Kleengedichtjes (1860)…
Theelichtje
netgedicht
3.7 met 60 stemmen
18.031 Ik heb een kaarsje aangestoken
dat je nu voor je branden ziet
een theelichtje, meer is het niet
waaruit een vlammetje is ontloken
wakkerend probeert het moedig
de hele kamer te verwarmen
je in eenvoudigheid te omarmen
klein, verlegen maar warmbloedig
Ik stak dit kaarsje voor je aan
niet omdat ik een god vertrouw
maar omdat ik geloof in…
Naast mij
netgedicht
3.5 met 398 stemmen
55.667 Tegen je warmte, dichtbij
Lig ik te overdenken
De slaap geen vat op mij
En naast mijn gedachten, lig jij
Tegen je warmte, dichtbij
Voel ik mijn wanhoop branden
Ik huil om wat je net zei
En naast mijn wanhoop, lig jij
Tegen je warmte, dichtbij
Overpeins ik mijn verdere leven
Ik wilde voor altijd wij
En naast mijn leven, lig jij…
als ik aan jou denk
hartenkreet
3.6 met 29 stemmen
3.040 dan gaat er van binnen iets branden.
dan rommelt het in mijn buik.
mijn hart gaat sneller bonzen,
alles om mij heen ziet vaag.
als mijn ogen zich dan sluiten
zie ik jou dicht bij mij.
we lopen samen, hand in hand
de uren vliegen voorbij.
maar dan open ik mijn ogen.
en ben jij niet bij mij
daarom deze dromen.…
Dichter in het park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
711 Het lijken lang vervlogen dagen
dat ik hier op een bankje zat
en de jongen van mijn dromen
me vroeg hoe lief ik 'm wel had
En ik dan, zacht giechelend
met schaamrood op mijn wangen
niet durfde te bekennen
dat ik brandde van verlangen
En terwijl ergens een merel
een prachtconcert ten beste gaf
schoven wij dichter naar elkaar
dichter in…
Fantasia e sonata
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.722 Nu zou ik willen spelen,
branden, verdampen tot muziek.
Hoe ook mijn energie
de toetsen ranselt:
Mozart,
je naam is nacht,
geen licht komt gloren.
Mozart,
je maan is zwart
en stil.
Niets hoegenaamd
komt mij ter ore.…
Elementen
gedicht
3.4 met 40 stemmen
9.450 Nou zei hij
en stak de brand in zijn pijp,
jullie hebben het zand
en daar zit heel wat in
en jullie hebben de wind.
Dat is genoeg,
praat er verder maar niet meer over.
------------------------------------
uit: 'De bladen terug', 1987.…
Een gebaar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
2.223 Eenvoudig als een handkus
mysterieus als een gebaar
een brand van jaren
tot peuk geworden sjekkie
is ongezond
daarmee gekweld
alsof gezondheid terminaal nog telt
een troosttrek in de schemering
is hem ontraden
met laatste krachten
zuigen aan het leven
dat ‘ongezond‘ is waar
maar mag hij
voor hij sterven gaat
als klein gebaar…
Om u !
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.176 Die 't Al kan weten, weet - wanneer Hij 't weten wil -
Dat om mijzelve niet mijn tranen branden;
Dat ik bij dagen en bij nachten stil
Mijn pijnen zou verduren en mijn banden -
Verlatenheid van mens en boek en licht
Mij niet zou horen kreunen -
Verzwaarde niet mijn lot de last daar ge onder zwicht,
Mijn lieve!…
Winter is mij gepasseerd.....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.008 Winter is mij gepasseerd
zonder blik waardig
te gunnen aan
mijn verlangen naar
de warme zomer
Ik stond alleen, verlangde
naar de warmte van samen
maar de stilte was enkel
wat ik krijgen kon
Waar was je toch
in die lange nachten
vol van verdriet
en simp'le eenzaamheid
Ik wachtte op je lach
die als een zachte
kaars kon branden…
luchtbed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
764 we lagen op een luchtbed
onder een kruisgewelf
het zeil strak klapperend
om bogen van glasvezel
de slaapzak hield ons bijeen
rug aan rug versteend
woelend in ons ongemak
de olielamp bleef branden
ik wacht liever nog even
tot jij zuchtend kantelt
met een schok en een snik
tot ik de vegen mascara
van jouw wangen lik…
Onvoorwaardelijke liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
990 Een kaars die blijft branden.
Een kaars die mijn kaars heeft aangestoken.…
nog even
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
921 we lagen op een luchtbed
onder een kruisgewelf
het zeil strak klapperend
om bogen van glasvezel
de slaapzak hield ons bijeen
rug aan rug versteend
woelend in ons ongemak
de olielamp bleef branden
ik wacht liever nog even
tot jij zuchtend kantelt
met een schok en een snik
tot ik de vegen mascara
van jouw wangen lik…
Gloed
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.469 De ochtendbries verwaait
de eenzaamheid
van de nacht
die je het gevoel geeft
verdwaald te zijn
in het dichte woud
buiten jezelf
waar krachten
strijden met je hart
het ochtendgloren
betovert de stilte
van de vroege ochtend
geeft inzicht in de passie
die op een dag
je hart doordringt
om eeuwig
te blijven
branden
een…
Sintels
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.206 Lig dichtbij, ver van missen
sintels nagloeiend, het vuur
van de vorige avond
vurige tongen
blaas, stook het op
adem als de zachte wind
vermijd het toeval
vertrouw niet op het lot
verstik het nog minder
blaas, stook het op
aangewakkerde vlammen
laat dit laaiend branden
voortdurend, waakzaam
roodgloeiend als de Liefde…
De laatste uren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
614 de laatste uren
zoals er veel nog zijn
en zullen gaan
ze sterven in mijn adem weg
zo mijn stappen even klinken
hol weerkaatsend om mij zingen
in het rusten van de nacht
tel ik de kaarsen
één voor één
zie ze vuren
branden
rook verkringen
als de tijd die smeltend leeft
als de nacht die langzaam dag wordt
en ons zo momenten geeft…
Kus van jou.....
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.506 soms is je blik als een kaarsendoder
die mijn liefde onmiddellijk moet smoren
mijn liefde als vlammen die likten langs zwartgeblakerd metselwerk
tranen vechten zich een weg
maar het vuur blijft heftig branden
het vuur van nooit gedachte kansen
ik heb getracht het te blussen
waarom probeer jij het niet
niet met water
maar met tienduizend…
De vonkenregen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 je smeult
kringelt rook
in speelse vormen
ik blaas zacht
jouw vuur iets aan
je knispert en vonkt rood
ontvlamt daarna
in feller branden
schroeit bijna mijn handen
weer laai je op
tussen grijze as
verdrijft de koude nacht
nog is de vonkenregen
in je ogen niet geblust
als je lach mij plagend kust…
Onrust in een blijspel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
638 ik sprokkel je lieve beelden
bij elkander en vraag me af
of jouw vuur mij
nog kan laten branden
en jouw stem nog boeit
nu de herfst te vroeg in
mij is ingetreden
nog zie ik zwaluwen
als kraamvrouwen hun
jongen voeden, ganzen nog
tegen de wind in vliegen
doch ook heeft onze
perenboom te zwaar beladen takken,
ik hoorde zo-even
al een…
Lichtval
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Er branden geen schemerlampen diep
in de oceaan, waar allerlei vissen
prima gedijen en in duistere bossen
vinden de nachtdieren hun vreugde,
ik ben één van hen.…
Met gillende sirenes
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
659 Sirenes schreeuwen moord
en brand
Wat is er aan de hand
als ramptoerisme de weg verspert?
Opgelucht haal ik adem:
het gaat om niemand die ik ken
Het antwoord lezen we
vol erbarmen in de ochtendkrant...…
De bevrijding kwam pas..
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
548 zij klommen op daken
om bloemen te rapen
tien jaren later
de straten stil
als de lantarens brandden
was elke beweging verbannen
zo werd het geleerd
door de sociale controle
achter gordijnen gecontroleerd
geschiedenis
was toen een verslag
van de oorlog in grote lijnen
bevrijding kwam pas
door studie en kennis
van details dood…
Licht van boven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
541 ogen in een
rotsvast geloven
wierook aan je handen
de zon brandde
met licht van boven
door het glas in lood
zelfs de dood
roerde zich in de
tochtige gewelven
op de pilaren
keken heiligen minzaam
naar de mensenschare
zagen hoe de ringen
om de vingers gleden
in de glans van vertrouwen
maar in het klokkenluiden
vormden zich…
'k Zat bij nen boom te lezen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
4.385 'k Zat bij nen boom te lezen,
al in mijnen brevier;
de zunne kwam gerezen,
gelijk een kole vier;
de blijde vogels dronken
de dreupels van de mei,
de morgenperelen blonken
en brandden in de wei,
lijk vier:
'k zat bij nen boom te lezen,
al in mijnen brevier.
1859-60…
Mijn glazen bol
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
716 ik was alleen
en veilig door
een horizon met bergen
ik toverde
mijn beelden overal
ze waren
breekbaar en doorzichtig
ik leefde
heel voorzichtig
in mijn glazen huis
ik speelde
in het rijk der schimmen
brandde me
aan passie in
de hel van binnen
mijn tranen
zijn voor jou alleen
met woorden schiet ik vol
in zinnen kan ik jou beminnen…
Alle remmen los
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
847 je balanceerde
op de top
wereld aan je voeten
alle remmen los
reikte verder
naar de hemel
maar het aardse
brak je op
verloor evenwicht
de tijd uit zicht
stortte als lawine
in het diepste dal
zag de hel
brandde vingers
aan het vuur tot
in het laatste uur
balancerend op de rand
krabbel je omhoog
op weg maar nu
naar de andere…
Bewegen steen voor steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
707 zon schildert
brand in alle ramen
laagstaand laat ze
stofjes dansen in de
stilte van de tijd
zacht komen de
herinneringen spreken
beelden vanuit schaduw
bewegen steen voor steen
hun leven van voorheen
in de koelte
van de kathedraal
oogden zij heel theatraal
maar dichterbij gekomen
heiligen zij altijd onze dromen…