18346 resultaten.
Ons Moeder
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.988 Als ik denk aan ons moeder
Dan komt het liefhedenbeestje onverwacht
In al zijn pracht
Voorzichtig met liefde pak ik het dan op
Stippen van Geluk
Wijsheid, blijheid en volhardendheid om te kruipen naar de top
Van de vinger
Om daar de vleugels uit te slaan
Veilig en behouden een goede weg te gaan
Met liefde voor ons
Allen die zij bemint
Ons…
moment van rust
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
571 Vertrouwd is het donker
Van uit het niets
zomaar hopend op iets
mij een weg banend in het donker
zoek ik naar warmte en het licht
geheel vrijwillig
soms verplicht
maar toch...
rusteloos en moe
ga ik dan stilletjes
weer even naar het donker toe
Intens genietend
doet het geen pijn
niets of niemand
te hoeven zijn…
queeste
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.105 al zoveel eerder
dreef je weg
op de rug
van warme winden
waar vind ik je terug
in dat bodemloze land
zonder het lichaam
dat ik ken
je glimlach
in je ziel verborgen
verloopt tijd daar
in eendere uren
zal ik je weten
je voelen van ver
of zal ik blijven dwalen
eeuwig lang…
groot gezin
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
2.053 tafel
uitschuiftafel
oorverdovende
piepscharnieren
aanschuifstoelen
uit alle hoeken en gaten
kwamen kinderen aanzetten,
aanzitten terwijl
de tafel nog nakreunde
kruimige aardappels en
smakeloze groente
je kreeg het niet weg
maar toch moest je bord leeg
alleen op woensdag en zondag
was er jus…
Zonder zorgen
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.497 Ik zet mijn zorgen op papier
en vouw er een bootje van
Zodat ik deze kan laten varen
zover het maar kan
Ik zet mijn zorgen op papier
en vouw er een vliegtuig van
Zodat ik deze kan laten vliegen
met een onbekend bestemmingsplan
Ik zet mijn zorgen op papier
en verfrommel deze tot een prop
Gooi het in de prullenbak
en weg is al mijn getob…
duizend voeten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
622 duizend voeten
marcheren achter mij
beweegt een veld
chrysanten
gele bloemen
dansen op de wind
in een bad
vol lotusbloemen
overweeg jij 't
wijl de grond ver weg
langzaam rood kleurt
© Lucky mei 2008…
Mistig was je lach
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
861 mag ik zacht
met wolken wuiven
de zon toejuichen
en de wind bedanken
voor de koude nacht
heb op je gewacht
nog mistig was
je lach de wegen
waren glad maar
jij kende het pad
ik wolkte wuiven
zag de morgenstond
voor buien buigen
het eerste juichen
van de rode zon…
Bezoekje op vrijdag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.178 mijn voeten kennen de weg
naar het graf van jullie
die mijn ouders waren
een zus pootte krokussen
die nu kleur geven tussen mos
versteend vogeltje houdt de wacht
grote eikels liggen verspreid
over het bospad en jullie plek
bomen temperen licht en regen…
mama, het spijt me
hartenkreet
4.5 met 78 stemmen
4.265 Hou ouder ik word,
hoe verder we weg gaan van elkaar.
Maar weet goed,
Ik hou van je, voorgoed!…
Wie zoekt die vindt...?
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.997 Het komt op je weg maar soms ook niet
Loop ik op verkeerde paden
Ik weet het niet, misschien jij wel
Naar het antwoord moet ik raden
Maar staat er niet geschreven
Wie zoekt die vindt...?
Inmiddels heb ik ook geleerd
Allang het zoeken op te geven...…
opgejaagde haastigheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 zie hoe regenwolken
en snerpende windvlagen
de rode vonken
van ’t ontwaken wraken
als een uitgebroken gril
en opgejaagde haastigheid
de morgen stikdonker
tracht te maken
zodat wij blind moeten zoeken
naar die glimp in het duister
om niet doelloos
verder weg te glijden…
winterslaap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
518 zelfs al lijken de bomen
in herfstige tooi
zich te schromen
om hun naaktheid
diep van binnen
kennen ze rust
sust een geleidelijke groei
hun onzekerheid weg met dromen
die hen een lente tonen
waar ze in volle omvang
hun eerdere gratie
terug zullen verwoorden…
na het laatste blad
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
657 ze zijn me dierbaar
zowel de doden als de levenden
waar ik nu aan denk
de bomen hebben even stilgestaan
een rij gevormd als een erehaag
maar gaan nu weer hun eigen weg
’t is goed geweest ritselen ze zachtjes
voor een laatste keer
eren koning winter
in een naaktheid die geen mens bezitten kan…
Onbillijk
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
776 schrei mijn allerlaatste groet
het was veel te vroeg
voor het divergeren van onze wegen
onbillijk de gevoerde strijd
die je uiteindelijk verloor
loop nu leeg en verdwaasd
in de wereld die leven heet
koester onze herinneringen
terwijl het nevelt voor mijn ogen
~* Voor Patty die haar beste vriendin verloor *~…
Geen romantiek vandaag
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
906 Geen romantiek vandaag
maar de plicht: de weg op
al is die glad en vol gevaren.
Moge de hemel je bewaren
omdat je doet wat moet gedaan:
de kost verdiend en schrijven,
ordenen en verklaren.
Zo is het goed, want Valentijn
is slechts voor even, daar kan je
echt toch niet van leven.
Slechts liefde blijft, dwarsdoor gevaren.…
kat en vogel
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
593 Geritsel
in de heg, tussen de bladeren
door scheert een merel nog net
iets sneller, weg en verdwijnt
om de hoek van het huis.
met een boog en dan rustend
op de tak van de boom.…
De Tijd
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
764 Verloren
de oude tijd
opnieuw geboren
de nieuwe tijd
opnieuw verloren
onverwachts
door warmte gesmolten
door kou gebarsten
weg gelopen
stuk gebroken
je zocht, je vond
een begin, een eind
de cirkel rond
wat rest
de schoonheid van de troost
de tijd.…
Lintjes
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.819 Majesteit u valt me bitter tegen
Ik lok mijzelf vanochtend 'per abuis'
Heel vroeg alhier naar het gemeentehuis
Maar wéér heb ik dat lintje niet gekregen
'Alleen genodigden', stond er te lezen
En men verzocht mij dringend wég te wezen!
--------
Vandaag lintjesregen, zelfs Albert Verlinde heeft er een gekregen!…
wat opgeworpen aarde
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
597 het lage land
weerkaatst mijn trots en hemelt
het boegbeeld van de horizon
dichterbij dan ik kan kijken
een avontuur of een vallende wind
temeer daar de zee is ingetoomd
en haar wallen nu rusten tegen
het moderne leven
toch, misschien ook doch
beleef ik het verleden al was ik
nog geen mens en kon ik
de gloed verstaan die mij
deze weg…
Zonne-uren
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
723 Met alles wat er over is
zullen wij elkaar bevuren
bevrijd van de benauwenis
ingestraald door zonne-uren
in jouw ruimte wil ik landen
als adellijke adelaar
leg je vleugels in mijn handen
op onze wegen naar elkaar
niet meer hoeven te doorgronden
waarom wij baden in gemis
heeft de levenswond verbonden
met alles wat er over is.…
OMWENTELING
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
748 Waren mijn gedachten keien
ik smeet ze door de ruiten
waren mijn gevoelens van hout
ik stak ze in brand
waren mijn daden van kurk
ik liet ze wegdrijven op het water
waren mijn wensen van ijzer
ik liet ze verbuigen
waren mijn bezittingen van lucht
ik blies ze weg
waren mijn liefhebberijen van was
ik liet ze smelten
was deze omwenteling ten…
Aan A finale
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
871 de storm komt spoedig aan
het licht
krachtig als een orkaan
ze weten helemaal nergens wat vanaf
het duister
laf
ik moet nu echt gaan
een glimlach
en een traan
van boven naar beneden
op weg
naar het heden
het water is het antwoord
een juweel
in een plant als het woord
om mani padme hum…
De smaak van honing
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
694 Op weg naar huis
omringd door vrienden
in gouden regen
voelt het
als een deken van troost
wanneer
zachte dauwdruppels
rimpelen in het water
de smaak van honing
op droge lippen
als balsem
voor de harteklop
'n fluistering
laten we dansen
wapperende krullen
in de wind…
Ben je klaar
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.040 ben je klaar
om over te stappen
niet meer vast te houden
aan
ben je zeker
van het onzekere
de nieuwe weg die je in zal
slaan
zul je ons
dan niet vergeten
ook in het verre onbekende
niet
als jij straks over gaat
dan vieren wij jouw leven
en eren al het moois, dat jij ons
liet
~*Harry Mulish 1927- †2010*~…
Van buiten leren!
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
1.128 Drie uur per week gym, naschools twee uur sporten
Daar komt een school in Rotterdam nu mee
Zo haalt men kinders weg van de p.c.
Of hoopt men dat tenminste op te schorten
Dan kan ik iets goedkopers aanbevelen:
Na school verplicht twee uurtjes buiten spelen!…
Het niet meer weten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
580 Vage beelden ver weg
soms ook weer dichtbij.
Herkenning, dan weer
het niet meer weten.
Zoekende handen met
droevig vragende ogen.
Een mond die wil spreken
het niet kunnen verwoorden.
Steeds maar weer herhalen
van dezelfde verhalen.
Een hart dat heel langzaam
verdwijnt in vergetelheid.…
de dood onder ogen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.132 ik zag de dood
met lede ogen
een strak gezicht
met stijve grijns
verzonken in ver weg
maar zag zij mij
toen ik zachtjes
afscheidswoorden
fluisterde
nog maar half
in het besef
van hier en nu
want gelukkig
wat lig je hier vredig
net onderweg
naar zonder pijn
een goede reis
wens ik nog na
het verdriet
zal nog komen…
ogen
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
782 rozenfeeën
blazen zacht
vergeten dromen
in haar nacht
vaag verlangen
heldere beelden
dragen
het morgenlicht
zingen
jouw lied
jouw gezicht
ver, verder weg
van haar
tot ze
alleen
nog kan dromen
van feeën
in een nacht
vol blaadjes
van zingende
rozen…
Een tweede huid
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
531 je bent gekleed
door de natuur
een tweede huid is overbodig
de roze sluier
van de ochtendzon
bedauwd met parels licht
bedekt de helft
van je gezicht dat
stralend naar mij kijkt
je vlijt
je warme lichaam in
een groet tegen mij aan
met een kus
verlaten we de nacht
op weg naar een paradijselijke dag…
Oerkracht ~ voor Japan ~
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
544 zie hoe het huist danst
met gordijnen nog in de sponning
overrompeld door oerkracht
op de schaal van richter
met golven als buren
blijft de bestemming onbekend
met foto's nog aan de muren
op weg naar niemandsland
zal het neerstrijken
daar waar het land hoger is
zal water zich terug trekken
naar daar waar het vandaan kwam…